Fałszerka obrazów

Na wstępie muszę przyznać, że do tego tytułu podeszłam z wysokimi oczekiwaniami. Styl autorki był mi już bowiem znany z powieści „Uczennica mistrza”. Zawiodłam się, czy zachwyciłam jeszcze mocniej? Zdecydowanie to drugie! Porównując obie powieści, stwierdzam, że ta wciągnęła mnie znacznie bardziej i niemal od pierwszych stron nie mogłam oderwać się od lektury.

Powieść opowiada o młodej artystce – Claire Roth, która pewnego dnia zgadza się przyjąć propozycję sfałszowania skradzionego w 1990 roku z Gardner Musem obrazu Degasa. W zamian za to ma otrzymać nie tylko spore pieniądze, których obecnie bardzo potrzebuje, ale także indywidualną wystawę swoich prac w prestiżowej galerii sztuki. Taka wystawa to spełnienie jej marzeń i furtka do zrobienia kariery. Historia nabiera rumieńców, gdy dziewczyna zaczyna podejrzewać, że płótno Degasa, które ma przed sobą we własnej pracowni, może również być fałszerstwem. Czy to jednak możliwe, by w muzeum przez prawie sto lat wisiało fałszerstwo?

Otrzymałam tu doskonałą, wielowymiarową historię. Obfitującą w retrospekcje i  dającą szeroki widok na losy głównej bohaterki. Autorka po raz kolejny malowała słowem tuż przed oczami czytelnika, zabierając mnie w cudowny świat impresjonizmu i innych nurtów. Uderzająco realistyczne opisy dzieł sztuki pozwalały mi sięgnąć w najmniej widoczne zakamarki płótna i blejtramu. Przyglądałam się pociągnięciom pędzla z dokładnością wprawionego detektywa. Skradzione dzieło Degasa niemal na moich oczach znowu ujrzało światło dzienne i biło z kart powieści soczystymi barwami.

Misternie utkany plan fałszerstwa. Ciekawy pomysł. Klimat niewielkiej pracowni artystycznej, a przede wszystkim szczegółowe przedstawienie procesu powstawania kopii. Tym autorka urzekła mnie chyba najbardziej. Emocje jakie czułam podczas lektury, sprawiły, że czułam się tak, jak gdybym sama miała uczestniczyć w tym przestępczym procederze. Jest to historia z bardzo mocno zaakcentowanym motywem sztuki, jednak podana w taki sposób, że osoba niezainteresowana tematem nie powinna nudzić się podczas czytania.

Nie zawsze sięgam po typowe kryminały i thrillery, w których trup ściele się gęsto, a grono podejrzanych jest potężne. Lubię też zaczytywać się w nieszablonowych kryminałach z wątkiem obyczajowo - sensacyjnym, w których fabuła osnuta jest wokół sztuki. Tym razem sięgnęłam po Fałszerkę obrazów z dziełami Degasa w roli głównej.

Claire po aferze ze swoim mentorem mimo ukończenia studiów malarskich została wykluczona z artystycznego świata i cienko przędzie. Niespodziewanie dla niej samej w jej pracowni zjawia się znany i potężny handlarz sztuki. W zamian za indywidualną wystawę w jego światowej sławy i prestiżowej galerii proponuje kobiecie sfałszowanie obrazu namalowanego przez Degasa. Po krótkim wahaniu i niepełnej zgodzie z sumieniem niespełniona malarka wyraża zgodę. Claire jest zafascynowana dziełami mistrza i w jego obrazie z lat 90’ XIX dostrzega niepokojące szczegóły. Rozpoczyna ciche dochodzenie.

Czy aby nie fałszuje fałszywki?

Czy oszust nie nabija w butelkę oszusta? A może intryga sięga czasów samego Degasa?

Intryga skonstruowana jest wokół autentycznych wydarzeń. 18 marca 1990 miało miejsce włamanie do Isabella Stewart Gardner Museum w Bostonie, w wyniku którego złodzieje udający policjantów ukradli 13 dzieł sztuki warte 500 milionów dolarów. Swoje ramy opuściły obrazy Vermeera, Rembrandta, Maneta i właśnie 5 prac Degasa. Barbara Shapiro przedstawiła własne fikcyjne (a może nie mijała się z prawdą) rozwiązanie zagadki zuchwałej kradzieży jednego z obrazów. Prace nigdy nie zostały odnalezione, ale czy na pewno? Autorka zachęciła do samodzielnego poszukiwania wiadomości na ten temat oraz snucia własnych spekulacji.

Lektura uczy odmiennego patrzenia na sztukę, na obraz jako taki, na jego kompozycję, warstwy, strukturę, grę świateł i cieni, paletę barw. Zapoznałam się z malarstwem olejnym, wykonywanych przez rzeczoznawców testach autentyczności. Można było też się sporo dowiedzieć o życiu i twórczości Edgara Degasa, działalności patronki artystów Isabelli Stewart Gardner, która stworzyła słynne bostońskie muzeum z dziełami sztuki z własnej kolekcji oraz o najsłynniejszych fałszerzach.

Początkowo akcja rozwijała się w żółwim tempie, co wcale nie oznaczało, że lektura była nudna, ale wystarczył jeden niespodziewany zwrot akcji i książki już nie dało się odłożyć. Atmosfera gęstniała, a bohaterom mocno kibicowałam, mimo iż nie wszystko, co robili, było moralne, a główna bohaterka czasem drażniła mnie swoją naiwnością, szczególnie w retrospekcjach, w których poznawaliśmy jej życie 3 lata wstecz. Niestety i tym razem trafiły się literówki, jednak nie aż tak często by mocno zirytować. Reasumując, fikcyjna fabuła mieszała się z faktami, a mało znany mi świat artystów, muzealnych i galeryjnych wystaw i handlarzy sztuką wciągnął i zaciekawił.

Za możliwość zapoznania się z teścia książki dziękuje Wydawnictwu Arkady.

"Fałszerka obrazów" B.A. Shapiro to lekki kryminał z historią sztuki w tle. Młoda malarka Claire specjalizuje się w profesjonalnym kopiowaniu obrazów. Mnóstwo długów i ogromna wrażliwość kobiety przynosi jej tylko pecha. Nie tylko w miłości, ale i w pracy zawodowej. Wydaje się, że życie oferuje jej tylko same trudności. Sama też niekiedy zaślepiona uczuciami podejmuje nierozsądne decyzje.

Pewnego dnia dostaje propozycję wystawy swoich obrazów w zamian za stworzenie kopii bardzo słynnego obrazu, który został kiedyś skradziony. Nie spodziewa się, że to wywoła lawinę wydarzeń, które zmienią całe jej życie. Czy podjęłaby taką decyzję wiedząc do czego to wszystko doprowadzi?

Autorka ma ogromną wiedzę na temat sztuki. Wprowadza nas w świat artystów i zamiłowania do piękna. Sama akcja książki prowadzona jest w bardzo spokojny, wciągający sposób, a element kryminalny wzbudza ciekawość całej zagadki. Poznajemy też niesamowite tajniki fałszowania obrazów co będzie nie lada gratką dla miłośników sztuki.

Autentyczności nadaje historii fakt, że w roku 1990 rzeczywiście miała miejsce kradzież 13 dzieł sztuki.

Bardzo polecam!

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwo LeTra

„Fałszerka obrazów” to książka autorstwa Barbary Shapiro, wydana przez Wydawnictwo LeTra. Jest to lekki kryminał z historią sztuki w tle.

Claire Roth ma zdolności, których można jej pozazdrościć. Po mistrzowsku, z pełnym zaangażowaniem i niesamowitymi umiejętnościami kopiuje słynne obrazy. Niestety dziewczyna nie cieszy się dobrą opinią w artystycznym światku przez historię sprzed lat i romans, w który się wplątała. Jednak pewnego dnia przychodzi do niej handlarz sztuki, proponując iście diabelski układ. Czy dziewczyna dzięki temu polepszy swoją sytuację?

Claire ma zrobić kopię obrazu. Wydawałoby się banalne, zważywszy na jej profesję, prawda? Jednak okazuje się, że nic nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać. Przede wszystkim chodzi o to, że Claire ma stworzyć kopię obrazu Edgara Degas'a, który został skradziony ponad 20 lat temu z bostońskiego muzeum! Ta historia do tej pory nie jest rozwiązana. Arcydzieła zaginęły, słuch po nich zaginął. Jest to tajemnicza sprawa największej kradzieży dzieł sztuki w historii Stanów Zjednoczonych. Najlepiej byłoby w ogóle nie mieszać się w taką akcję, ale skoro Claire zaoferowano wystawę w prestiżowej galerii w zamian za stworzenie wiernej kopii jednego obrazu… Dziewczyna podchodzi sceptycznie do tematu, ale w końcu się zgadza.

Akcja książki kroczy zupełnie własnym torem. Od książki nie możemy oczekiwać niesamowitych pościgów, krwawych zbrodni, niesamowitego rozlewu krwi, czy innych cech typowych dla kryminałów. Wszystko to sprawia, że książka jest wyjątkowa, oryginalna i przystępna w odbiorze, a do tego nie jest nudna. Autorka umiejętnie wprowadza nas w fabułę, prowadząc ją wielotorowo. Otrzymujemy historię prawdziwego paktu z diabłem, dziejącego się w teraźniejszości. Przy okazji poznajemy przeszłość Claire, która wpłynęła na jej charakter i rozwój kariery. Do tego w książce występują retrospekcje, są przytaczane listy, z których dowiadujemy się więcej o życiu Isabell Gardner – założycielki okradzionego muzeum. Wszystko to sprawia, że właśnie mimo tego, że akcja nie pędzi na łeb, na szyję, to i tak podczas lektury nie możemy się nudzić.

Autorka zabiera nas na wycieczkę, podczas której zagłębiamy się w artystyczny świat. Poznajemy sztukę, środowisko artystów, techniki malarskie, tajniki fałszerstwa. Szczegółowo przedstawiła nam proces kopiowania, fałszowania dzieł, wprowadzając nas w pracę głównej bohaterki. Dzięki temu poznajemy na przykład techniki postarzania obrazów, a także dowiadujemy się wiele o samym malarstwie i artystach.

Do tego wszystkiego mamy okazję dowiedzieć się wiele o bostońskim I.S. Gardner Muzeum, z którego faktycznie ukradziono obrazy. Daje to połączenie fikcji literackiej z wydarzeniami realnymi, dając poczucie większej autentyczności. Według mnie, w takiej sytuacji możemy o wiele bardziej wczuć się w lekturę, mając świadomość, że nie wszystko jest oderwane od rzeczywistości, a ma swoje przełożenie na świat realny. Dodatkowo element kryminalny sprawia, że jesteśmy ciekawi rozwiązania zagadki. Chcemy dowiedzieć się jak najwięcej, ale to autorka dawkuje nam dostęp do wiedzy. W odpowiednim momencie wszystkie elementy układanki wskakują na swoje miejsce.

Autorka porusza kwestię dążenia do sukcesu za wszelką cenę, odbijania się od dna, nie zważając na aspekty etyczne. Do czego zdolny jest człowiek, gdy dostaje bardzo kuszącą propozycję? Do wszystkiego. Kwestia tego, jakie będzie to miało odbicie w przyszłości i konsekwencje.

Według mnie, akcja poprowadzona jest bardzo ciekawie. Wątek faustowskiego układu, fałszowania obrazów, tajemniczej kradzieży sprzed lat, a także historii Claire i właścicielki okradzionego muzeum – to wszystko sprawiło, że książka, choć niespiesznie się rozwijająca i nieprzepełniona kryminalnymi wątkami, jest pełna, kompletna i ciekawa.

Jeśli lubicie książki z historią sztuki w tle, to jak najbardziej polecam.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu LeTra.

FAŁSZERKA OBRAZÓW to spokojny kryminał, bez morderstw, trupów i rozlewu krwi, ale zapewniam, że fabuła was zaintryguje i wciągnie!

Uwielbiam gdy fikcja miesza się z prawdą, gdzie granice są mistrzowsko zatarte i wszystko współgra ze sobą. Właśnie taką powieść serwuje nam autorka, która zaprasza nas do pięknego świata sztuki, do środowiska malarzy, artystów i światowych obrazów.

Odprężyłam się przy tej powieści, czułam się jakbym czytała stary dobry kryminał z pasją. Autorka umiejętnie operuje słowem i przedstawiła pasjonująca fabułę, która mnie całkowicie pochłonęła. Razem z Claire łączyłam fakty i starałam się odgadnąć zakończenie.

Czuć, że pisarka dobrze przygotowała się merytorycznie do tej książki, wprawnie pokazała mi proces i techniki malarstwa w taki sposób, że wręcz czułam zapach farby unoszący się w studiu.