Przeklęta magia. Eryk Scott. Tom 1

Hej, Moliki.

Jak oceniacie poziom naszej, polskiej fantastyki ?

To chyba jedyny gatunek, do którego pod tym względem podchodzę wciąż nieufnie i ostrożnie ale… Wydawnictwo Wilga zaciekawiło mnie intrygującym opisem i niezaprzeczalnie śliczną okładką, przez co “Przeklęta magia” trafiła w łapki mojego syna ale też i ja nie przeszłam obok niej obojętnie. Przyznam dość odważnie, że … Pani Rowling chyba ma konkurencje…

Wraz z bohaterami ruszamy na Islandię, bo właśnie tam znajduje się Akademia Strażników dla osób władających magią żywiołów. Jakim cudem Eryk będąc antymagiczny, trafił w to miejsce ? Sam jest tym zaskoczony ale choć wydaje się być jak ten mugol w Hogwarcie, to może odegrać ważną rolę w świecie zaatakowanym przez mroczną pandemię…

Eryk nie ma mocy magicznych - to fakt. Ale jednak nie jest taki zwyczajny i bezużyteczny, ma predyspozycje by zostać … łamaczem czarów. Co to oznacza ? Czeka go szkolenie i oby przeszedł je jak najlepiej, bo jest ostatnią nadzieją na znalezienie Kodeksu Alchemików, bez którego z kolei, walka z epidemią skazana jest na porażkę.

Książka pełna magii, tego nie da się przeoczyć. Będzie historią, którą pokochają młodzi i starsi fani Harrego. Ma wiele cech i wątków przypominających tę słynną serię, aczkolwiek nie sądzę, że będzie to razić, wręcz przeciwnie. Autor może inspirując się Harrym, stworzył własny magiczny świat, w którym Eryk wraz z przyjaciółmi stawia czoła licznym wyzwaniom i zagrożeniom. Poznaje świat, o którego istnieniu nie miał pojęcia, a czytelnik wraz z nim przeżywa wszystko co z tym związane.

Książka na swój sposób też uczy, choćby na przykładzie Eryka - wiary w siebie. Patrząc na grupkę przyjaciół można nauczyć się lojalności, wzajemnego wsparcia, uczciwości. Bohaterami są młodzi ludzie, nastolatkowie, uczący się i magii i życia.

Książka zawiera śliczne ilustracje nawiązujące do treści, które częściowo wykorzystałam w swoich grafikach do zaprezentowania cytatów. Ten na temat śmierci, szczególnie zapadł mi w pamięć i wzbudził ogrom emocji, o których autor potrafi naprawdę pięknie pisać.

Cenię książki takie jak te, które mogę podsunąć dzieciom. Nie puste czy robiące sieczkę z mózgu jakich nie brakuje niestety na rynku książkowym, ale pobudzające fantazję i z pewną lekcją życia. Sama z pewnością poznam ją dokładniej. A syn jest bardzo zadowolony z faktu, że to pierwszy tom i czeka już na kolejny.

Polecamy i serdecznie dziękujemy za egzemplarz do recenzji.

Oto propozycja dla młodszych miłośników fantasy, którzy wciąż szukają swojej następnej wielkiej literackiej przygody po „Harrym Potterze”.

Już od początku czuć, że magia wręcz wylewa się z każdej strony – eliksiry, zaklęcia, skrzydlate konie i nekromantyczne klątwy.

Świat, który stworzył autor, jest barwny, pełen niezwykłych miejsc i tajemniczych postaci. Nie sposób odmówić mu uroku, zwłaszcza jeśli czytelnik ma w sobie duszę młodego odkrywcy.

Fabuła skupia się na jedenastoletnim Eryku, który dowiaduje się, że jest czarodziejem. Jednak jego przypadek jest wyjątkowy – zamiast być obdarzonym niezwykłą mocą, jest... antymagicznym. W świecie, w którym czarodziejów dotyka mroczna pandemia, Eryk staje się ostatnią nadzieją na odnalezienie Kodeksu Alchemików.

Brzmi znajomo? Tak, i to nie przypadek. W książce znajdziemy mnóstwo elementów, które przywołują na myśl kultowe już serie fantasy dla młodszych czytelników. To zarówno jej zaleta, jak i wada.

Z jednej strony, dla tych, którzy kochają historie o młodych czarodziejach, będzie ona jak ciepły koc – znajoma, przyjemna i pełna tej samej magii, która niegdyś zachwycała w Hogwarcie. Z drugiej strony, jeśli szukacie czegoś nowatorskiego, to możecie poczuć lekkie rozczarowanie. Opowieść bazuje na dobrze znanych schematach, a bohaterowie – choć sympatyczni – nie zawsze zapadają w pamięć.

To, co wyróżnia książkę, to dynamiczna fabuła – zwroty akcji następują jeden po drugim, a kolejne strony przewraca się w błyskawicznym tempie.

Z pewnościa dostarczy mnóstwo rozrywki młodszym fanom magicznej fantastyki. To lektura lekka, pełna czarodziejskiego klimatu i sympatycznych bohaterów, ale dla bardziej wymagających czytelników może okazać się nieco wtórna. Ja oczywiście nie byłam jej odbiorcą docelowym, ale i tak się świetnie bawiłam.

Jeśli jednak macie ochotę na szybką i przyjemną podróż do świata magii – warto dać jej szansę!

Gdy zobaczyłam okładkę „Eryka Scotta” Matta Burczyka, wiedziałam, że muszę przeczytać tę książkę. I cieszę się, że to zrobiłam, bowiem podczas czytania, przypomniałam sobie, jak jako dziecko biegałam do biblioteki, by znaleźć właśnie takie historie. Wtedy nie miałam internetu, nikt nie był w stanie polecić mi dobrej fantastyki dla dzieci, więc wędrowałam między regałami w poszukiwaniu wciągających historii. Kochałam te momenty oraz to jak obładowana wracałam do domu, by zaszyć się ze swoimi zdobyczami w pokoju. „Eryk Scott” byłby dla mnie właśnie taką zdobyczą, bo ma w sobie to, za co od samego początku kocham fantastykę.

Po pierwsze główny bohater to zwyczajny chłopak i to jeszcze z Gdańska, który dowiaduje się o istnieniu magii. Dzięki temu Eryk trafia do szkoły, w której będzie się uczył jak korzystać z magii żywiołów, jak walczyć z potworami, czy warzyć eliksiry. Kto z nas nie chciał chodzić do takiej szkoły?

Po drugie Eryk nie będzie zwykłym czarodziejem, dzięki swoim zdolnością jest kimś wyjątkowym. Chłopak będzie miał misję, ważną dla wszystkich czarodziejów i wiedźm. Od tego, czy znajdzie Kodeks Alchemików zależy los świata magii, dlatego Eryk się nie zawaha i wyruszy na poszukiwania tajemniczej księgi.

Po trzecie młody Scott to dobry jedenastolatek, którego lubi się już od pierwszej strony. Jest grzeczny, pomocny, pracowity i przyjazny. Dzięki temu w szkole poznaje dzieciaki, z którymi się zaprzyjaźnia. Mia, Wiktoria i Jay D to osoby, z którymi Eryk świetnie się bawi i na które może liczyć.

Po czwarte świat czarodziejów jest fantastyczny. Kto chciałby mieć plecaka, który nie ma końca pakowności, budki telefonicznej do teleportacji i oczywiście samej umiejętności czarowania? Chyba wszyscy!

Po piąte mamy tajemnice. W świecie czarodziejów nie jest za dobrze, ponieważ panuje dziwna epidemia, Wyklęci coś knują, a potwory zaczynają atakować uczniów. Ponadto sam fakt czarodziejskich umiejętności Eryka jest zagadkowy. Kto w jego rodzinie był magiczny? Mama, tata czy babcia, która wychowywała chłopaka, gdy ten został sierotą?

Jak widzicie, plusów jest sporo. Muszę oczywiście jeszcze dodać, że samo czytanie książki było bardzo przyjemne. Sprzyjają temu krótkie rozdziały oraz prosty styl autora. I dobrze, bo to w końcu książka dla dzieci i młodzieży, więc musi być lekka i chwytliwa.

Mimo że mam już trzydziestkę, to z zainteresowaniem przeczytałam przygody Eryka. Wydaje mi się, że książka spodoba się współczesnym dzieciakom. Jako rodzic nie mam też do niej zastrzeżeń. Nie ma tu niestosownych treści, a główny bohater to dobry, ułożony nastolatek, który może stać się przyjacielem mojego dziecka. Dlatego, gdy moje chłopaki Igor i Eryk podrosną, z pewnością poznają przygody „Eryka Scotta”. Polecam i czekam na drugą część.

Moja ocena: 10/10.

Dziękuję Wydawnictwo Wilga za otrzymany egzemplarz w ramach współpracy barterowej.