Enchantra (barwione brzegi)

Kaylie Smith w książce „Enchantra” stworzyła historię pełną mroku, magii, tajemnic i emocji, ale jednocześnie nie zapomniała o tym, co w romantasy najważniejsze, o bohaterach, którym kibicuje się od pierwszego spotkania. Już po kilku rozdziałach dałam się porwać atmosferze przeklętej posiadłości, niebezpiecznej gry i sekretów skrywanych za każdym lustrem. To opowieść, która zachwyca klimatem, buduje napięcie niemal na każdej stronie i sprawia, że kolejne rozdziały znikają w zastraszającym tempie. Dawno nie miałam okazji czytać historii, która tak umiejętnie łączy gotycki nastrój z romansem i fantasy, tworząc niezwykle angażującą całość. Czy przebywanie w takiej posiadłości, branie udziału w grze jest warte odkrycia prawdy?

Główną bohaterką książki autorstwa Kaylie Smith pod tytułem „Enchantra” jest Genevieve Grimm od dawna żyje w cieniu pytań, na które nikt nie chce lub nie potrafi jej odpowiedzieć. Po śmierci matki poczucie zagubienia staje się jeszcze silniejsze, dlatego gdy na jej drodze pojawia się trop prowadzący do tajemniczej włoskiej posiadłości Enchantra, postanawia za nim podążyć. Liczy na odkrycie rodzinnych sekretów i poznanie prawdy o przeszłości, jednak zamiast spokojnych poszukiwań trafia w sam środek koszmaru, którego nie mogła przewidzieć. Tytułowa Enchantra okazuje się miejscem równie pięknym, co przerażającym. Za bogato zdobionymi wnętrzami kryje się świat pełen iluzji, niebezpiecznej magii oraz zasad, których złamanie może kosztować życie. Genevieve poznaje Rowina Silvera, tajemniczego dziedzica posiadłości, który zdaje się wiedzieć znacznie więcej, niż mówi. Do czego doprowadzi ta znajomość? Czy dziewczynie uda się przetrwać w takim miejscu?

„Enchantra” okazała się dla mnie książką, która z każdą kolejną stroną coraz mocniej wciągała mnie do swojego świata. To jedna z tych historii, przy których początkowa ciekawość szybko zamienia się w pełne zaangażowanie, a chęć przeczytania jeszcze jednego rozdziału kończy się niepostrzeżenie kilkoma kolejnymi godzinami spędzonymi z książką. Kaylie Smith stworzyła opowieść pełną tajemnic, niebezpieczeństw i emocji, ale przede wszystkim taką, która potrafi skutecznie pobudzić wyobraźnię. Największe wrażenie zrobił na mnie klimat Enchantry, miejsca jednocześnie zachwycającego i niepokojącego, pięknego, a zarazem pełnego ukrytych zagrożeń. Uwielbiam historie, w których atmosfera odgrywa równie ważną rolę jak sami bohaterowie, a tutaj było to widoczne na każdym kroku. Relacja Genevieve i Rowina rozwijała się naturalnie, bez pośpiechu. Bardzo cenię romanse, które są czymś więcej niż tylko dodatkiem do fabuły. „Enchantra” była dla mnie książką, która dostarczyła dokładnie tego, czego oczekuję od literatury rozrywkowej, pozwoliła na kilka godzin całkowicie oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w świecie, gdzie za każdym rogiem czai się kolejny sekret. To opowieść pełna magii, ale największą jej siłą nie są nadprzyrodzone elementy, lecz emocje, które towarzyszą czytelnikowi od pierwszej do ostatniej strony.

Kolejna śmiertelna rozgrywka i mnóstwo diabłów i demonów którzy starają się skusić swoimi propozycjami.

Jeśli czytaliście pierwszą część "Phantasma" to zapewne kojarzycie ten schemat, wtedy to poznaliśmy Ophelię, która wzięła udział w śmiertelnie niebezpiecznej grze.

Tym razem pierwsze skrzypce gra Vivi a więc siostra Ophelii. Vivi jest buntowniczką z natury i postanawia odkryć tajemnice swojej rodziny. W tym celu udaje się do Enchantry, jednak robi to w bardzo niefortunnym czasie. W czasie łowów.

Tu dostaniemy krwawe łowy, w których będzie musiała zmierzyć się z demonami. A że zabawę w łowy projektował sam diabeł to jak możecie się domyślać będzie ciekawie (choć nie aż tak jak w pierwszej części).

Tym razem mamy jednak większą ilość bohaterów drugoplanowych, z których każdy jest przedstawiony naprawdę ciekawie.

To co mi podobało się najbardziej to cięty język Vivi. Naprawdę czytając tę książkę bardzo często się uśmiechałam, a uszczypliwe uwagi były naprawdę mistrzowskie. Vivi jest zdecydowanie mistrzynią ciętej riposty.

Nie mogę tez zapomnieć o przepięknym wydaniu, z barwionymi brzegami i w twardej oprawie. Razem z pierwszą częścią te książki wyglądają przepięknie.

Moja ocena: 8/10

„Enchantra” to książka, której bałam się po dość przeciętnym dla mnie odbiorze „Phantasmy”. Spodziewałam się kolejnej historii z ciekawym pomysłem, ale chaotycznym wykonaniem. Tym większe było moje zaskoczenie, bo drugi tom okazał się znacznie dojrzalszy fabularnie, bardziej angażujący i zwyczajnie lepiej przemyślany.

Genevieve Grimm trafia do tajemniczej posiadłości Silverów, licząc, że odkryje sekrety związane z przeszłością swojej matki. Zamiast odpowiedzi dostaje jednak coś znacznie bardziej niebezpiecznego. Zostaje wciągnięta w brutalną rozgrywkę organizowaną przez demonicznego Knoxa, w której nic nie jest tym, czym się wydaje, a każdy ruch może kosztować życie lub serce.

Największą siłą tej historii jest sam koncept gry i tym razem zasady wydają się bardziej dopracowane, stawka wyższa, a atmosfera znacznie cięższa niż w poprzedniej części. Enchantra przypomina nawiedzony labirynt pełen sekretów, luster, ukrytych przejść i niepokojących zasad, które zmuszają bohaterów do ciągłej czujności. Podobało mi się, że zagrożenie nie kończy się wraz z zakończeniem rund, bo nawet chwila oddechu może okazać się pułapką.

Relacja Genevieve i Rowina została poprowadzona naprawdę dobrze. Ich uczucie nie pojawia się nagle ani bez powodu a buduje się stopniowo, przez wspólne doświadczenia, wzajemne poznawanie i napięcie wynikające z nieufności. Rowin jest tajemniczy, chłodny, momentami wręcz surowy, ale jednocześnie daje się wyczuć, że pod tą warstwą kryje się ktoś znacznie bardziej skomplikowany. Chemia między nimi działa, a dialogi potrafią być zarówno pełne napięcia, jak i humoru.

Nie mogę jednak przemilczeć największego problemu tej książki, czyli samej Genevieve. Były momenty, kiedy jej decyzje doprowadzały mnie do autentycznej frustracji. Owszem, bohaterka ma charakter, pewność siebie i daleko jej do kolejnej papierowej piękności bez osobowości, co zdecydowanie działa na plus. Potrafi być zabawna, ma cięty język i wnosi do historii dużo energii. Jednocześnie jej naiwność oraz brak rozsądku w kluczowych momentach sprawiały, że kilka razy miałam ochotę złapać się za głowę a na pewno przewrócić oczami. Czasem zachowywała się tak nierozsądnie, że zamiast się złościć, zwyczajnie robiło mi się jej żal.

Świat przedstawiony nadal nie jest bardzo rozbudowany i tutaj czułam lekki niedosyt. Otrzymujemy więcej informacji o piekielnej rzeczywistości, ale wciąż pozostaje poczucie, że można było pójść krok dalej i mocniej wykorzystać potencjał tego uniwersum.

Na szczęście zakończenie wynagradza wiele. Jest emocjonalne, satysfakcjonujące i pozostawia przestrzeń na kontynuację bez poczucia taniego niedomknięcia. To jeden z tych finałów, po których naprawdę chce się sięgnąć po kolejny tom.

Czy warto przeczytać? Jeśli „Phantasma” zostawiła was z poczuciem zmarnowanego potencjału, „Enchantra” może pozytywnie zaskoczyć. Nadal nie jest to historia pozbawiona wad, ale oferuje ciekawszą fabułę, lepiej poprowadzony romans i klimat, który naprawdę potrafi wciągnąć. Mimo irytującej momentami głównej bohaterki bawiłam się tutaj zdecydowanie lepiej.

 Gotowa czy nie – gra właśnie się rozpoczęła. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Enchantra” już od pierwszego kontaktu z czytelnikiem zachwyca przepięknym wydaniem w twardej oprawie i barwionymi brzegami! 💜 Okładkowe sroki będą zachwycone. A oceniając samą fabułę, ja muszę przyznać, że jestem zadowolona z lektury 💫 Jeśli lubicie mroczne romantasy to z pewnością musicie zainteresować się tym tytułem.

✨Bo w Enchantrze obowiązuje tylko jedna zasada – nigdy, przenigdy nie ufaj swojemu sercu. ✨

💜 W „Enchantrze” główną rolę przejmuje Genevieve, siostra bohaterki znanej z „Phantasmy”. Autorka ponownie zabiera czytelnika do mrocznego, pełnego tajemnic świata, utrzymując klimat, który wyróżniał pierwszy tom serii. To historia nastawiona przede wszystkim na emocje, dynamiczną akcję i dobrą zabawę. Nasza główna bohaterka Genevieve staje przed decyzją, która może zaważyć na całym jej życiu. Jedyną szansą na bezpieczeństwo okazuje się małżeństwo z rozsądku z enigmatycznym Rowinem Silverem. Bohaterka od pierwszych stron wyróżnia się silnym charakterem, pewnością siebie i ciętym językiem, dzięki czemu trudno przejść obok niej obojętnie. 💜

Na tle tych mrocznych wydarzeń rozwija się relacja oparta na moim ulubionym motywie czyli enemies to lovers. Choć to uczucie między bohaterami pojawia się stosunkowo szybko, ich historia potrafi zaangażować emocjonalnie. Oboje muszą zmierzyć się nie tylko z zagrożeniami czyhającymi w turnieju, ale również z własnymi lękami, bolesną przeszłością i słabościami. To właśnie te wewnętrzne zmagania sprawiają, że ich przemiana wydaje się być wiarygodna. Nie brakuje także napięcia, wzajemnego przyciągania oraz opiekuńczości ze strony Rowina, który zrobi wszystko, by chronić Genevieve przed zagrożeniem. Ich dynamiczna relacja stanowi jeden z najmocniejszych elementów całej historii i skutecznie przyciąga uwagę aż do samego końca.

„Enchantra” to pełna magii, sekretów i romantycznego napięcia opowieść, która zapewnia świetną rozrywkę i sprawia, że trudno oderwać się od kolejnych rozdziałów. Przeklęty dwór, krwawe wyzwania i romans enemies to lovers, to wszystko składa się na naprawdę dobrą powieść z gatunku Romantasy. 💜✨

„Enchantra” to drugi tom serii „Wicked Games”. Tym razem autorka poświęca więcej uwagi Genevieve Grimm, siostrze znanej nam z „Phantasma” Ophelia.

Genevieve zostaje zaproszona do Włoch przez tajemniczego przyjaciela rodziny. Myśląc, że odnajdzie swoje korzenie trafia do przeklętego pałacu pełnego iluzji, pokus i śmiertelnych sekretów. Poznaje tam aroganckiego Rowin Silver, który nie za bardzo chce ja wpuścić do środku, ale ona ignoruje go. Szybko przekonuje się, że zrobiła błąd. Na jej nieszczęście weszłam do Enchantii w nocy gdy rozpoczyna się gra. Jej zasady są proste: wygraj albo zgiń.

Dziewczyna chociaż nie chce tego zawiera układ z Rowinem. Dzięki temu ma szansę wygrać grę. Problem jest tylko, że muszą wszystkich przekonać, że uczucie, które ich łączy jest prawdziwe.

Bardzo podobała mi się Phantasma, ale ten tom uważam, że jest jeszcze lepszy. Bardziej w nim czuć gotycki klimat. Sam pomysł na grę jest tutaj bardziej dopracowany i wciąga bez reszty. Bardzo dużo tutaj się dzieje, gra jest niebezpieczna i nie wiadomo, że nawet przerwa od niej jest stanem bezpiecznym czy jednak trzeba być czujnym.

Uczucie jakie się rodzi pomiędzy bohaterami jest skomplikowane i nie od razu oni wpadają sobie w ramiona. Ich relacja rozwija się powoli i jest to prawdziwe enemies to lovers i slown burn. Zarówno Genevieve jak i Rowin to barwne postacie. Ona – odważna, impulsywna i uparta. A on – arogancki, tajemniczy, ale w pewnym momencie pokazujący delikatność.

Jeśli lubicie romantasy lub mroczne baśniowe klimaty to bardzo polecam zarówno „Phantasma” jak i „Enchantra”.