Dziki Zachód. Osadnicy na Żuławach. Tom 1

Sięgając po „Dziki Zachód” Sylwii Kubik, nie spodziewałam się, że ta książka tak mocno mnie poruszy. Już od pierwszych stron czułam niepokój i smutek bohaterów, którzy zostali wyrwani ze swoich domów i zmuszeni do ucieczki w nieznane. Ich historia naprawdę wciąga – czułam, jakbym tam była i przeżywała to razem z nimi. Książka świetnie pokazuje brutalną rzeczywistość przesiedleńców z Wołynia – ich codzienną walkę o przetrwanie, ból po stracie bliskich i niepewność, co przyniesie jutro. Nowe miejsce, w które trafiają, wcale nie jest ziemią obiecaną, tylko pełne trudności i zagrożeń. Autorka nie owija w bawełnę, tylko opowiada o tych wydarzeniach wprost, pokazując, jak skomplikowana i często bolesna była ta historia.

Mega ciekawym zabiegiem jest narracja Domu Loewena – to on opowiada część tej historii. Brzmi nietypowo, ale działa świetnie! Dom, który przez lata widział wszystko, co działo się w jego murach, dodaje tej opowieści głębi i niezwykłego klimatu.

Mimo ciężkiego tematu książkę pochłonęłam w błyskawicznym tempie. Bohaterowie są tak realni, że nie da się nie przeżywać ich losów, współczuć i denerwować się wraz z nimi. To historia, która zmusza do refleksji i pokazuje, jak kruche jest to, co dziś uznajemy za pewnik. Polecam każdemu, kto lubi książki, które nie tylko wciągają, ale też skłaniają do myślenia.

Lubicie książki, które wspominają historię i których wydarzenia miały miejsce naprawdę?

Jeśli tak, to zachęcam do sięgniecia po najnowszą powieść Sylwii Kubik pt. "Dziki Zachód". To bardzo obiecujący tom, zwiastujący kolejny o osadnikach na Żuławach. Pani Sylwia to propagatorka obyczajów i tradycji Ziem Żuławskich. Jej zamiłowanie do swoich okolic możemy nie tylko obserwować na jej profilach, ale też w jej opowieściach.

"Dziki Zachód" opisuje niełatwe losy kilku rodzin wysiedlonych z Wołynia. Mamy okazję towarzyszyć przesiedleńcom w kilkutygodniowej podróży pociągiem towarowym, naznaczonej bólem, strachem, cierpieniem, trudem, ale też nadzieją na lepsze jutro. Wraz z całym dobytkiem wyjechali w nieznane jak dotąd tereny, by zaznać choć odrobinę szczęścia i spokoju od wojny, głodu i nędzy. Pragną na nowo odbudować swoją społeczność, w zupełnie nieznanym otoczeniu. Na miejscu zastają zalane tereny, zniszczone domostwa, wszechobecną bandę grasujacych złodziei. By zapuścić korzenie na nowo, będą musieli się z tym uporać. Czy im się uda? Zapraszam do lektury.

Tę książkę trzeba koniecznie przeczytać! Ona jest nie tylko dla osób, które interesują się historią, czy kulturą danego regionu. To opis dziejów ludzi przesiedlonych. Ich codziennosci, narzucaniu ideologii i narodowości oraz okrutnym zbrodniom dokonanym w tamtych rejonach.

Wojna zmienia człowieka. Zawsze..

Autorka nie boi się pisać czasem o niewygodnych dla nas faktach, o trudnych sprawach, o złych rzeczach, do których dopuścili się nasi przodkowie, bo być może to sprawi, że nie dopuścimy do podobnych zdarzeń w przyszłości. Wszak za naszą wschodnią granicą nadal toczy się wojna. Czujemy jej oddech na swoich plecach. Dlatego takie książki wstrząsają, pobudzają emocje, zmuszają do myślenia i uczą pokory oraz wdzięczności za to, że żyjemy w bezpiecznym kraju, mamy co jeść i nie musimy nagle uciekać ze swoich domów.

Mimo trudnych tematów, "Dziki Zachód" czytało mi się zaskakująco szybko. Emocje bohaterów pokazane w bardzo realistyczny sposób były czymś, co przyciągało mnie do czytania dalej, mogłam wczuć się w sytuacje i rozmyślać nad tym, jak ja bym się zachowała, gdyby to mnie to wszystko spotkało.

Książka jasna, rzetelna, ciekawa i wstrząsająca. O trudnej historii i tysiącach złamanych dusz. Gorąco polecam. Czytajcie!

Wzruszająca, piękna, pouczająca opowieść o zwykłych ludziach, którzy zostali wysiedleni ze swych domów, pozbawieni ojcowizny, skazani na karkołomną, niebezpieczną podróż i zmuszeni do tego, by próbować zapuścić korzenie w zupełnie innym miejscu.

Mamy możliwość poznać rodziny z Wołynia, razem z nimi podejmować trudne decyzje, przeżywać strach przed nieznanym, nadzieję na lepsze życie, pracować ponad siły i próbować odnaleźć się w innym świecie - Polskim Dzikim Zachodzie. Podobnie jak w Ameryce, również na ziemiach opuszczonych przez Niemców, panuje chaos i dezinformacja, brak nadzoru. Oswajaniu ziemi towarzyszą przemoc i bezprawie, nieustanne poczucie zagrożenia ze strony Rosjan, ukrywających się dezerterów, pozostałych Niemców, a nawet głodnych, walczących o przetrwanie Polaków. Cóż – wygrywa silniejszy…

Trudno opisać emocje, gdy pomyślę, co musieli czuć ludzie zmuszeni zostawić nie tylko domy, gospodarstwa, ale sąsiadów, przyjaciół, groby bliskich, drobiazgi zbierane całe życie, znajome miejsca. Wraz z końcem wojny wszyscy marzyli o spokoju, a nie karkołomnej wyprawie w nieznane. Wielu uwierzyło, że na dalekim zachodzie będzie lepiej, nie spodziewali się zrujnowanych majątków, ograbionych, rozszabrowanych domów. Zaskoczyły ich nie tylko inne krajobrazy, bo chociaż piękne, to nawet ci najpracowitsi nie potrafili sobie poradzić z zalanymi ziemiami, brakiem sprzętu, nieznajomością nowocześniejszych metod uprawy roli.

Co bardzo mi się spodobało? Obiektywne spojrzenie na sytuację każdej ze stron – historia starego Niemca, który postanowił nie opuszczać Żuław, jest bardzo smutna, a jego decyzja, aby dożyć swych dni wśród tych, którzy nienawidzą cały jego naród – zrozumiała. Niektórych drzew nie da się przesadzić…

Poznałam również ciekawostkę architektoniczną – reprezentacyjny typ budynków, charakterystyczny dla tamtego regionu – dom podcieniowy. Z opisów wynika, że musiały być to piękne budowle, z wysuniętymi piętrami opartymi na filarach. Cudownym zabiegiem okazało się oddanie głosu i potraktowanie jednej z nieruchomości jak pełnoprawnego bohatera. Dom Loewena okazał się uroczym gawędziarzem, znającym mnóstwo plotek, przywiązującym się do mieszkańców, nieznoszącym lenistwa i głupoty…

Koniec drugiej wojny był początkiem wielu gwałtownych zmian w życiu mieszkańców Wołynia. Przez haniebne postanowienia Wielkiej Trójki musieli opuścić swoje domy i swoją ojcowiznę aby w innym miejscu budować swoją przyszłość. Obiecywano im poniemiecki dobrobyt i tej myśli trzymali się w czasie wielodniowej podróży. Niestety na miejscu okazało się, że rzeczywistość odbiegała od obietnic, którymi byli karmieni. Wołyniacy trafiają do miejsca, w którym brak jest reguł życia społecznego, przez co muszą nieustannie walczyć z przeciwnościami losu.

Chociaż moja rodzina pochodzi z Lubelszczyzny, niektórzy jej członkowie po zakończeniu drugiej wojny światowej postanowili przenieść się na Ziemie Odzyskane. Większość po niedługim czasie powróciła skąd wyjechali natomiast w nowym miejscu został tylko starszy brat dziadka. Tam poznał dziewczynę zza Buga, ożenił się i założył własną rodzinę… Jednak moja rodzina podjęła ten krok dobrowolnie… Tego samego nie można powiedzieć o mieszkańcach Wołynia. Ci praktycznie zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów i przeniesienia się na ziemie, które zostały przyłączone do Polski po zakończeniu drugiej wojny. Wielodniowa męczarnia w wagonach została uwieńczona trudnościami w nowym życzy i strachem o przyszłość. I właśnie o tym jest ta książka… O wielkich nadziejach na pogodną przyszłość… O rozczarowaniach… Walce o godny byt… Nowych początkach… Budowaniu swojej przyszłości… Niniejsza lektura pozwoliła mi uświadomić sobie problemy, z jakimi musieli mierzyć się przesiedleńcy. Uświadomić ogrom zmian w ich życiu i wielką niewiadomą, którą było życie w nowym miejscu. Czytając ją staram się zrozumieć jak wyglądały i zmieniły się miejsca, w którym pojawili się przesiedleńcy… Zrozumieć co musieli czuć przesiedleńcy wchodząc do czyjegoś domu i zasiedlając go… Co musieli czuć korzystając z rzeczy, które jeszcze niedawno nie należały do nich… Dziki Zachód w realistyczny sposób stara się ukazać ludzkie dramaty, nadzieje i trud ludzi, którzy z dnia na dzień musieli opuścić swoją ojcowiznę i szukać nowego miejsca do życia. Pozwala zrozumieć emocje z jakimi musieli się mierzyć przesiedleńcy. To książka, po którą absolutnie warto sięgnąć.

Dziki Zachód", to pierwszy tom serii "Osadnicy na Żuławach" autorstwa Sylwii Kubiak. Opowiada o powojennej zawierusze, w której mieszkańcy Wołynia zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domostw. Zostawili ojcowiznę oraz to, na co pracowały całe pokolenia.

Musieli uciekać, by ratować życie. Spakowali, co mogli i ruszyli w nieznane. Obiecano im urodzajne gleby i wygodne, murowane poniemieckie domy na Żuławach...

Kraina ta okazała się pełna wody,  podtopień, nowych roślin i upraw, niejasnych zwyczajów, niebezpieczeństw oraz szabrowników. Zastali zdemolowane domy i otoczenie przesycone odorem rozkładających się zwłok. Pola były zachwaszczone, a w stodołach i piwnicach, zamiast plonów znajdowały się liczne gryzonie.

Przesiedleńcy jednak próbowali zbudować tam nowe życie. Toczyli nierówną walkę z przyrodą, ale i tubylcami, a przede wszystkim ze złodziejami.

Bali się o swoje bezpieczeństwo, głównie ze względu na wszechobecnych sowietów, roszczących sobie prawo do wszystkiego - kobiet, dobytku, zbiorów i zwierząt. Tworząca się w Polsce powojenna władza, przymykała oko na panoszenie się z naszych "wyzwolicieli".

Mimo to, życie toczyło się swoim rytmem, codzienność przynosiła rodzinne nieporozumienia, spory i kłótnie, ale także miłość i małżeńską zazdrość. Pierwsze młodzieńcze zauroczenia i bunty przeciwko rodzicom – ot, życie...

Wszystko to składa się na wciągającą historię, którą czyta się szybko i z zainteresowaniem.

Bardzo ciekawym zabiegiem narracyjnym było oddanie głosu staremu Domowi  Loewena, który stał się głównym świadkiem i komentatorem wydarzeń.

Jestem bardzo ciekawa dalszych losów bohaterów, zwłaszcza że zakończenie tego tomu jest zagadkowe...

Serdecznie polecam.

Wyobrażacie sobie, że ktoś Was wyrzuca z domu i każe szukać nowego miejsca do życia?

Sylwia Kubik w swojej najnowszej książce „Dziki zachód” przedstawiła wspaniałą i prawdziwą historię, która od samego początku wciągnęła mnie na maksa!

Dziki zachód to historia o Wołyniakach, którzy po zbrodni wołyńskiej i skończonej wojnie musieli szukać nowego miejsca do życia, gdyż ich domostwa przejęte zostały przez Ukrainców.

Rodziny urzeczone opowieściami o ziemiach odzyskanych, biorą to co mogą i odbywają długa podróż pociągiem na Żuławy. Tam jednak spotykają się z prawdziwą rzeczywistością, biedą, rabunkami, zalanymi polami i zdewastowanymi domostwami. Zniechęcenie i zmęczenie z jednej strony chcą szukać nowego miejsca a z drugiej mają pewną świadomość że tak wygląda powojenna rzeczywistość.

Postanawiają zostać i zacząć żyć, ale z każdej strony dochodzą im zmartwienia i kłopoty. Czy nowa Polska stanie na wysokości zadania i pomoże przybyłym, czy w końcu zapomną o tragediach wojennych i głodzie i czy zakochają się w tym płaskim terenie gdzie wierzby szumią nawet gdy wydawać by się mogło, że wiatru nie ma?

Ohh… bardzo, ale to bardzo lubię i doceniam pióro Sylwii Kubik, opisuje ona swoje miejsce na ziemi najpiękniej a w to wszystko wkłada jeszcze ogrom pracy aby dowiedzieć się jak wyglądała prawdziwa historia jej „miejsca na ziemi”. Dziki zachód, to wspaniała powieść obyczajowa, gdzie autorka umieściła prawdziwą historię ludzi, którzy przybyli na ziemię odzyskane, przez co czyta się ją z jeszcze większym zainteresowaniem i niedowierzaniem. Książka ta pokazuje trud, ogrom pracy i walki o to aby Ci ludzie odzyskali spokój, godność i dom.

Dziki zachód to też wyjątkowa historia, gdyż jest tam jeden bohater, który jak dostał prawo głosu wywołał u mnie szybsze bicie serca, ależ po tym ile on miał do powiedzenia czekałam na każde kolejne spotkanie z nim, no i powiedzenie, że „ściany mają uszy” tutaj nabrało innego wymiaru. Zostawię Was tutaj z takim lekkim niedomówieniem gdyż chcę żebyście poznali tą historię, bo naprawdę warto🩵.

A ja czekam na ciąg dalszy tej historii bo jestem bardzo ale to bardzo ciekawa, co będzie dalej! No i jestem też bardzo ciekawa co ma dopowiedzenia mój ulubieniec😉