Dziewięć kołatek Troya

Zanim sięgniesz po tą książkę chcę abyś wiedział, że to nie jest zwyczajna historia, która dosadnie zawładnie twoim umysłem. Urokiem twórczym autorki jest bowiem opisywanie wydarzeń na granicy realizmu z tym, że opisanie jak kto wygląda, gdzie kto zmierza, co obserwuje i jak na to reaguje jest większością treści. Powoduje to nieco mniejsze skupienie, ale i jednocześnie budzi podziw do tak obrazowych schematów. Ja tak bardzo wczytywałam się w same ruchy postaci i to na czym skupiała swoją uwagę, że później mniej byłam rozeznana w tym co tak naprawdę się tutaj wydarzyło:-) To niewątpliwie uroda twórcza, jednak nie każdy się w tym odnajdzie. Ja sama to podziwiałam, tak samo jak momenty zabawne, gdzie uśmiech często gościł na mojej twarzy. Czułam jakbym spotkała swoją dobrą koleżankę, która relacjonowała mi cały opis wydarzeń łącznie ze swoją fascynacją, że sama treść, konkretne zajście, było dla mnie mniej widoczne. Pod względem emocji jest idealna, bo wyobraźnia szaleje na wysokim poziomie, ale zabrakło mi takich konkretów.

Postaci jest tutaj sporo, ale są ładnie opisani na samym początku, więc kiedy pojawia się o nich wzmianka, od razu kojarzymy ich zainteresowania oraz relacje jakie kogoś ze sobą łączyły bądź dzieliły. Każdy rozdział jest pięknie zdobiony, jakbym przeglądała księgę królewską z ogromem sekretów, które zdobią tą pozycję. Ja widziałam tutaj taką zazdrość bohaterów, bo wychodziło na to, że ktoś tutaj posiadał rzecz, która w ogóle nie powinna do niego należeć, gdyż była owocem dawnego rabunku. Sceneria zabawnie wciąga nas w siec intryg, oskarżeń i postępowania, które rzekomo oni sami potępiali. Nie ma to jak osądzać o rabunek a przy tym samemu zrabować:-) A żeby jeszcze bardziej urozmaicić nam doznania dobrego humoru, zobaczymy jak staruszkowie będą uciekali przed niemieckimi kibolami:-) Oczywiście jak na dumnych ludzi przystało, sprawa do rozwiązania nie zeszła na dalszy plan, tylko nieco wolniej się do niej dobierali:-) Jak to mówią małymi kroczkami, a zawsze do celu:-) Jeśli więc jesteś fanem obszerniejszych opisów, to nie zastanawiaj się, tylko sięgnij po tą książkę, bo to opowieść z humorem, więc jest godna polecenia:-)

W 1939 w Czerwińsku pojawia się profesor Dagobert Troy, który na rozkaz władz Rzeszy ma

„zabezpieczyć dzieła sztuki niemieckich artystów”. Opat Rafael przezornie wcześniej poukrywał skarby zgromadzone w bazylice, wszystkie za wyjątkiem średniowiecznej antaby, „jednej z dziewięciu zachowanych w Europie, od wieków wiszącej na drzwiach w bocznym portalu kościoła.”

Współcześnie Ludwika Rekucka (Lula), Adrianna Idalia Stankiewicz (Ada) oraz Gabriel Górski (Gabryś), oraz Kryspin Wiśniewski (Kris) zwiedzają bazylikę w Czerwińsku, aby przygotować się do nakręcenia filmu o templariuszach. Jednym z artefaktów, który może się łączyć bazylikę z owianymi legendami rycerzami-zakonnikami, jest antaba wyobrażająca „głowę lwa, której forma sugerowała, że jest to raczej wizerunek lwa demona pożerającego ludzką głowę, wystającą między wielkimi kłami. (…) Między kłami przewleczony był pierścień.”. Problem w tym, że antaba zaginęła w 1939 roku i prawdopodobnie znajduje się w rękach rodziny Dagoberta Troya, tylko że Troy „do końca życia zaprzeczał, że kiedykolwiek podczas wojny był w Czerwińsku”.

Czy grupie przyjaciół uda się odzyskać bezcenny artefakt, co nie udało się naukowcom przed nimi, ani nawet polskiemu rządowi? Jaką zagadkę skrywa antaba i dlaczego Troyowi tak na niej zależało?

„Dziewięć kołatek Troya” Alicji Czarneckiej-Suls to moim zdaniem ciekawe połączenie powieści przygodowej z wątkiem kryminalnym z powieścią historyczną, spiskowymi teoriami, wątkami romantycznymi i…komedią. Bo przecież czworo przyjaciół po sześćdziesiątce bawiących się w międzynarodowych poszukiwaczy zaginionych dzieł sztuki, a nawet okazyjnie we włamywaczy, próbujących zjednać sobie niemieckich kiboli musi kreować mnóstwo zabawnych sytuacji.

Alicja Czarnecka-Suls pokusiła się o prowadzenie narracji w dwóch planach czasowych – współczesnym, w którym toczy się „śledztwo” dotyczącej zaginionej antaby (czyli kołatki do drzwi) oraz w czasach II Wojny Światowej, zwłaszcza poprzez listy Troya do żony i to właśnie te listy odrobinę rozwiewają mrok skrywający tajemnicę kołatki.

To, co miało być lekką powieścią, która umili mi długie godziny lotu, okazało się wciągającą i nader edukacyjną lekturą, autorka bowiem przemyciła w tekście sporo historycznych faktów.

Muszę przyznać, że musiałam mocno wytężać zarówno uwagę, jak i pamięć, aby konfrontować przedstawiane wydarzenia z moją wiedzą historyczną bez użycia Internetu, a niestety daleko mi do Krisa i jego krisopedii (jak ja mu zazdroszczę tak wszechstronnej i unikalnej wiedzy!).

Wyobraźcie sobie moje zaskoczenie, gdy okazało się, że Bazylika Zwiastowania Najświętszej Marii Panny w Czerwińsku nad Wisłą istnieje naprawdę, co więcej kołatka, która stała się osobnym bohaterem powieści, także znajdowała się na drzwiach bazyliki i została „zabezpieczona” w 1939 roku przez niemieckiego profesor Dagoberta Freya. Przynajmniej imię prawdziwy i fikcyjny profesor dzielą wspólne. (to już sprawdziłam post factum)

Wiele informacji dotyczących templariuszy znajduje swoje pokrycie w faktach historycznych. Jeśli chodzi o wykorzystanie wiedzy braci zakonnych w rytuałach okultystycznych… też byłabym skłonna w to uwierzyć, Himmler i jego ludzie poszukiwali magicznych artefaktów nie tylko w Europie, ale również poza nią.

Sami bohaterowie zostali bardzo dobrze wykreowani, każdy uzyskał indywidualne, wyróżniające go cechy, choć moim ulubieńcem został Kris z jego encyklopedyczną wiedzą.

Całość czyta się bardzo przyjemnie, choć ze względu na sporą liczbę faktów historycznych i szybkie tempo akcji należy być bardzo czujnym, inaczej można się zgubić. Pióro autorki jest tak sprawne, że aż trudno uwierzyć, że to debiut.

Powieść udowadnia, że nie tylko młodzi bohaterowie czy świetnie wyszkoleni agenci powszechnie występujący w powieściach, potrafią dostarczyć emocji i rozrywki, ba ta grupa sześćdziesięciolatków ma wiedzę, doświadczenie i spryt, których nie jeden agent mógłby pozazdrościć. Na polskim rynku wydawniczym niewiele jest powieści, w których główne skrzypce grają bohaterowie w wieku emerytalnym, a jak widać, takich bohaterów można wykreować równie ciekawie, jak młodszych.

Powieść mogę polecić wszystkim wielbicielom dobrych powieści przygodowych, którzy lubią historię.

„Dziewięć kołatek Troya”, zachwyca opowiedzianą historią, językiem, jakim powieść została napisana. Jestem pod ogromnym wrażeniem wiedzy autorki. Gdybym nie wiedziała, że Alicja Czarnecka Suls nie napisała wcześniej żadnej książki, to byłabym przekonana, że jest to dzieło doświadczonego pisarza, co oznacza tylko jedno, że autorka ma talent i potrafi pisać.

„Dziewięć kołatek Troya” to powieść przygodowa z elementami cosy mistery crime i zagadkami historycznymi, gratka dla wszystkich, którzy interesują się historią i nie tylko.

Czwórka bohaterów powieści Dziewięć kołatek Troya to niezwykłe grono przyjaciół. Lula pełna fobii, debiutująca autorka, która nie napisała nawet wstępu do swojej książki. Gabryś to jej życiowy partner, były alpinista uwielbiający przygody. Ada empatyczna i pełna optymizmu mimo doświadczeń życiowych psycholog oraz jej partner Kris, roztargniony informatyk, który nawet na prostej drodze potrafi się zgubić.

Całą ekipą, seniorzy udają się do bazyliki w Czerwińsku na rozmowę z bratem Petrusem, pasjonatem historii zakonu templariuszy, który ma im coś ważnego do przekazania. Okazuje się, że podczas II wojny światowej niemiecki naukowiec Dagobert Troy przywłaszczył sobie cenną średniowieczną antabę związaną z Templariuszami, która od wieków znajdowała się w bazylice. Marzeniem księdza dyrektora jest odzyskanie antaby, zwłaszcza że zbliża się setna rocznica, obecności zakonu salezjanów w Czerwińsku.

„Dziewięć kołatek Troya” to niezwykle lekko napisana z niesamowitym poczuciem humoru pełna smaczków historycznych powieść. Urzeka pięknym językiem i ogromną wiedzą historyczną autorki. Czworo przyjaciół przyjeżdża do bazyliki i od razu wpada w tarapaty. Brat Petrus cieszy się bardzo z ich wizyty, chce bowiem podzielić się z nimi swoją wiedzą na temat bazyliki. Niestety wszystko idzie na opak. Najpierw zatrzaskują się za nimi drzwi do podziemi, z których tylko cudem udaje im się wyjść, a potem … nic się już nie dowiedzieli, bo zakonnik spadł z rusztowania i zapadł w śpiączkę. Gabriel znajduje w ręku nieprzytomnego zakonnika tajemniczy klucz, który zabiera ze sobą. Od tej chwili akcja powieści toczy się dynamicznie jak w sensacyjnym filmie. Czwórka przyjaciół wplątuje się w historię związaną z klasztorem salezjanów w Czerwińsku, która korzenie ma w II wojnie światowej. Po upadku brata Petrusa z rusztowania zaprzyjaźnieni emeryci postanawiają udać się do Niemiec, by udowodnić, że skradziony artefakt jest w dalszym ciągu w posiadaniu rodziny Dagoberta.

Powieść z założenia miała być pozycją rozrywkową, w której prym wiedzie grono bystrych i rześkich seniorów. Niestety chwilami nadmiar faktów historycznych przytłaczał fabułę i spowalniał akcję, ale w ogólnym rozrachunku jest to bardzo ciekawa i dobrze skonstruowana powieść. Na uwagę zasługuje grono nietypowych bohaterów, którzy nie chcą wypaść z obiegu i zniknąć bez śladu.

Chcą udowodnić, że nadal mają siłę sprawczą i o czymś decydują. Postanawiają nic nie odkładać do jutra, działać tu i teraz. Nie chcą dać się odstawić na boczne tory, chcą działać i są tak zdeterminowani, że ruszają tropem człowieka, który zawłaszczył sobie podczas wojny cenny artefakt z bazyliki. Chcą udowodnić, że rodzina niemieckiego naukowca Dagoberta Troya nadal ma cenną średniowieczną antabę, związaną z templariuszami, który ich przodek ukradł podczas wojny z bazyliki w Czerwińsku. Grono przyjaciół niespodziewanie pakuje się w kłopoty, gdyż sprawy wymykają się spod kontroli i będą zmuszeni uciekać przed ścigającymi ich niemieckimi kibolami.

„Dziewięć kołatek Troya”to świetna komedia kryminalna, której głównym motywem jest zagadka historyczna z uroczymi i ekscentrycznymi bohaterami w roli głównej. Ciepła, zabawna i pełna humoru opowieść, którą czytałam z ogromną przyjemnością. Z zapartym tchem śledziłam przygody bohaterów. Okazuje się, że wiek nie jest ograniczeniem, jak się chce można wszystko, a doświadczenie i wiedza w niektórych przypadkach są bardzo pomocne.

„Dziewięć kołatek Troya”to zaskakująco dobra powieść sensacyjno przygodowa z ogromną dawką wiedzy historycznej napisana z niezwykłym poczuciem humoru. Na pochwałę zasługuje wydanie książki, jej oprawa i znajdujące się grafiki kołatki na początku każdego rozdziału, a także cytaty wyszukane przez autorkę, dotyczące treści. Alicja Czarnecka Suls wspomina w posłowiu, że występujące w powieści postaci, choć są inspirowane prawdziwymi, są jednak przez nią wymyślone, a oryginalna antaba, wywieziona przez Dagoberta Freya na początku drugiej wojny światowej nigdy nie wróciła na swoje miejsce, chociaż znajdowała się tutaj przez prawie tysiąc lat.

Dziwnym zrządzeniem losu czworo sześćdziesięciolatków: Lula, Gabryś, Ada i Kris zostają wplątani w akcję poszukiwawczą. Muszą odnaleźć skradzioną podczas wojny przez niemieckiego naukowca Dagoberta Troya z bazyliki w Czerwińsku, cenną kołatkę związaną z templariuszami. Los jednak nie jest łaskawy dla emerytowanych bohaterów. Chcąc pomóc, wpadają w jeszcze większe tarapaty i stają się odpowiedzialni za kradzież ów kołatki. Czy uda im się wykaraskać z całego tego detektywistycznego galimatiasu?

Na początku chciałam pogratulować autorce debiutu. Książka została napisana w tak płynny i barwny sposób, że trudno uwierzyć, iż jest to pierwsza powieść, która wyszła spod jej pióra.

"Dziewięć kołatek Troya" to historia, która rozbawi i wciągnie w wir szalonych perypetii. Mamy w niej niemieckich kibiców, prawdziwe zbrodnie i humor, a to wszystko powiązane ze sobą w ciekawy i spójny sposób.

Na plus zasługują kreacje bohaterów, zarówno tych pierwszo, jak i drugoplanowych. Charakterystyczne, z odpowiednią zadziornością, potrafią sypnąć żartem, a kiedy trzeba sarkastycznym tekstem. Nie ma w nich za grosz miałkości, czy nudy. Tak naprawdę to właśnie postaci budują tę książkę. Ale to dobrze, bo nie ma nic gorszego niż bohaterowie literaccy bez wyrazu i charakteru.

Bardzo lubię łączenie przestrzeni czasowych i tu bardzo fajnie się to sprawdziło, zwłaszcza że historia skradzionej kołatki ma swoje przełożenie na rzeczywistość. Autorka w ciekawy i dynamiczny sposób wrzuciła fikcyjne wydarzenia do autentycznych losów z przeszłości. Uwielbiam taki zabieg!

Jedynymi problemami, które miałam z tą książką to mnogość postaci i nagromadzenie wydarzeń i takich maciupkich wątków pobocznych, które wytrącały mnie ze skupienia się nad główną akcją i czasami zwyczajnie męczyły. Spora liczba bohaterów plus spora liczba dygresji powodowały, że albo gubiłam się w tej historii, albo zaczynałam odpływać myślami gdzieś hen daleko. Poza tym wszystko grało i buczało.

Jeśli lubicie komedie kryminalne, w których prym wiedzie ciekawa historia i przebojowi bohaterowie, to "Dziewięć kołatek Troya” na Was czeka.

Czy życie musi się kończyć wraz z przejściem na emeryturę?

Myślę, że nie i właśnie to nam przekazuje autorka książki Alicja Czarnecka- Suls „Dziewięć kołatek Troya”, wydawnictwo Mięta.

Czworo przyjaciół po sześćdziesiątce Lula, Gabryś, Ada, Kris chcą udowodnić, że Dagobert Troy jest w posiadaniu średniowiecznej antaby, która związana jest z templariuszami, a jego przodek ukradł ją z bazyliki w Czerwińsku podczas wojny.

Seniorzy rozpoczynają śledztwo, które jednocześnie przez przypadek zmienia się w kradzież antaby. Przyjaciele muszą uciekać przed kibolami pochodzenia niemieckiego, jednocześnie wpaść na trop i rozwiązać zagadkę przeszłości.

Wcześniej nie znałam historii związanej z bazyliką w Czerwińsku zwłaszcza tej części związanej z wizytą templariuszy. Moja ciekawość była tym większa, że w trakcie czytania sprawdziłam czy takie zdarzenie miało miejsce i już wiem, że miało i ściśle związane jest z tym miejscem oraz jego historią. Urzekła mnie ta tajemnica, o której przeczytałam oraz zdjęcia miejscowości i myślę, że kiedyś odwiedzę to miejsce. Świetnie się bawiłam podczas czytania książki, autorka całą historię związana ze śledztwem, jak i poszukiwaniem kołatki, a także perypetie seniorów przedstawiła w lekki oraz w  bardzo humorystyczny sposób. Z początku miałam sceptyczne uczucia co do książki, jednak jak zaczęłam czytać to przepadłam tak mnie ta historia pochłonęła. Bardzo polubiłam całą czwórkę bohaterów, są sympatyczni, pomysłowi i nie dają sobie w kaszę dmuchać, pomimo wieku mają w sobie ten młodzieńczy zew przygody. Kilka krotnie wpadają w tarapaty, a jednak z nich wychodzą obronną ręką. Z ciekawością śledziłam nowe odkrycia, próbują rozwikłać zagadkę, która miała miejsce jeszcze w średniowieczu. Pamiętam, że jako młoda dziewczyna lubiłam oglądać film Indiana Jones i ta książka bardzo wpasowała się w moje preferencje, a także podsycała moją ciekawość w jakim kierunku to śledztwo zaprowadzi seniorów i czy uda im się rozwikłać zagadkę kołatek. Ja już wiem czy im się udało, a Wam polecam przeczytać książkę i mam nadzieję, że jeszcze będę miała okazję przeczytać o seniorach, ponieważ została jeszcze do rozwiązania zagadka pozostałych antab.