Należysz do miłośników pełnych humoru opowieści łotrzykowskich? Sięgnij po powieściowy cykl Manuli Kalickiej "Na przekór losowi". Dzięki rozpoczynającemu go tomowi "Dziewczyna z kabaretu" poznasz ciekawą postać tancerki rewiowej Irenki Góreckiej.
"Dziewczyna z kabaretu" to książka odmienna od większości powieści, których akcja rozgrywa się w dramatycznych latach II wojny światowej. Choć opowiada o czasach niełatwych, autorka unika tonów martyrologicznych, nasycając narrację dużą dawką humoru i dystansu.
Główną bohaterką opowieści jest młoda tancerka kabaretowa uciekająca z Warszawy w towarzystwie swojego sąsiada, który próbuje wywieźć cenny autoportret pędzla samego Rembrandta. Śmierć mężczyzny i pojawienie się na drodze Irenki osieroconego żydowskiego dziecka sprowadzają na bohaterkę ogromne niebezpieczeństwo. Jak potoczą się jej dalsze losy?
O autorce
Manula Kalicka jest dziennikarką, prozaiczką i właścicielką agencji literackiej Manuskrypt. Choć jako pisarka debiutowała dosyć późno, ma w swoim dorobku kilka powieści, wiele opowiadań i biograficzną pozycję "Malarze polscy". Jako dziennikarka współpracowała z tygodnikiem "Polityka", periodykiem "Wiedza i Życie" oraz magazynem "Claudia". Jej najbardziej znane powieści to "Tata, one i ja", "Szczęście za progiem" oraz "Wirtualne zauroczenie". "Dziewczyna z kabaretu" stanowi pierwszą część czterotomowego cyklu powieściowego "Na przekór losowi", osadzonego w realiach niemieckiej okupacji i Polski lat powojennych.
Czy Dziewczyna z kabaretu. Na przekór losowi. Tom 1 to typowa, smutna powieść wojenna?
Książka łączy realia II wojny światowej z humorem i elementami powieści łotrzykowskiej, unikając przytłaczającego tragizmu. Autorka skupia się na sprycie i woli przetrwania głównej bohaterki, Irenki, w skomplikowanych i nienormalnych czasach. Historia wywołuje uśmiech mimo trudnych okoliczności, takich jak ratowanie żydowskiego dziecka czy ochrona cennego dzieła sztuki. Jest to idealna lektura dla osób szukających wzruszeń podanych w lżejszej, niezwykle angażującej formie. Treść udowadnia, że o dramatycznych wydarzeniach można pisać w sposób ciekawy i niosący nadzieję.
Dla kogo ta powieść może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Pozycja ta nie spełni oczekiwań czytelników poszukujących ścisłych opisów strategii militarnych lub brutalnych scen batalistycznych. Narracja koncentruje się na losach cywilów i obyczajowych aspektach życia pod okupacją, a nie na technicznej historii wojskowości. Osoby preferujące wyłącznie mroczne, naturalistyczne thrillery wojenne mogą uznać humorystyczny ton za zbyt lekki w stosunku do tematyki. Książka jest skierowana raczej do miłośników sag rodzinnych i literatury z silnym rysem społecznym niż do historyków militariów. To opowieść o ludziach, a nie o wielkich bitwach.
W jakiej kolejności należy czytać serię Na przekór losowi?
Lekturę należy rozpocząć właśnie od tego tomu, ponieważ stanowi on otwarcie całego cyklu i przedstawia kluczowe wydarzenia z września 1939 roku. To tutaj poznajemy tancerkę Irenkę Górecką w momencie jej ucieczki z bombardowanej stolicy wraz z cennym autoportretem Rembrandta. Kolejne części, takie jak Koniec i początek czy Jej drugie życie, kontynuują wątki i losy bohaterów zapoczątkowane w tej powieści. Zachowanie chronologii pozwala w pełni zrozumieć ewolucję postaci oraz wagę skrywanych przez nie tajemnic. Każdy tom buduje głębszy kontekst dla skomplikowanych relacji międzyludzkich.
Jaką rolę w fabule odgrywa postać Irenki Góreckiej?
Irenka to postać dynamiczna i wyjątkowo zaradna, która z beztroskiej tancerki staje się opiekunką cennego obrazu i osieroconego chłopca. Jej postawa symbolizuje odwagę zwykłych ludzi rzuconych w wir wielkiej historii, którzy muszą zachować człowieczeństwo w nieludzkich warunkach. Dzięki swojemu sprytowi i optymizmowi potrafi odnaleźć się w sytuacjach groźnych, a nawet groteskowych czy śmiesznych. Bohaterka przełamuje stereotyp biernej ofiary wojny, stając się aktywną uczestniczką wydarzeń walczącą o przetrwanie swoje i bliskich. Jej losy pokazują, jak wielką siłę może wykrzesać z siebie człowiek w obliczu zagrożenia.
Czy w książce znajdziemy autentyczne realia przedwojennej i okupowanej Warszawy?
Autorka, będąca doświadczoną dziennikarką i polonistką, dba o wiarygodne oddanie atmosfery stolicy oraz nastrojów panujących wśród jej mieszkańców. Czytelnik odnajdzie tu sugestywny obraz miasta w obliczu pierwszych bombardowań oraz codzienne zmagania cywilów z nową, brutalną rzeczywistością. Opisy obyczajowe są rzetelne i pozwalają poczuć klimat epoki bez zbędnego, męczącego dydaktyzmu. Dzięki temu powieść zyskuje wartość poznawczą, pozostając przy tym przystępną i wciągającą literaturą rozrywkową. Manula Kalicka mistrzowsko balansuje między faktami historycznymi a fikcją literacką.
