Dziecko z walizki

[ RECENZJA ]

Paulina Cedlerska „Dziecko z walizki”

Wyd. Stara Szkoła

Klara, bohaterka książki dostaje propozycje pracy w wymarzonym przez siebie zawodzie, jakim jest nauczyciel języka polskiego. Warunkiem jednak jest rozłąka z ukochanym, gdyż dzieli ich jakieś 100km. Pozostają weekendowe spotkania.

Kobieta opuszcza więc Olsztyn, by zacząć nowy rozdział życia w małej wiosce o malowniczej nazwie Goślice….

Wszystko zaczyna się powoli układać dopóki Klara nie znajduje na środku drogi tajemniczej walizki z przerażającą zawartością.

Od tej pory, niczym po uruchomieniu maszyny niepowodzeń i brutalnych odkryć, uwikłana w niezaspokojoną rządze wyjaśnienia zagadki walizki, młoda kobieta stawia na szali własne życie.

Rozpad związku, tajemnicza aura Goślic, konspiracja mieszkańców oraz niewyjaśnione okoliczności ginięcia dzieci, przerasta Klarę, która zaczyna żałować swojej decyzji o podjętym etacie wiejskiej nauczycielki.

Ile osób musi ponieść jeszcze smierć, by udało się wyjaśnić sprawę i uzyskać wieczny odpoczynek umęczonych dusz?

Czy Klarze uda się poskładać swój świat na nowo?

Fantastyczna, choć wstrząsająca powieść Pauliny Cedlerskiej „Dziecko z walizki” już samym tytułem i okładką rodzi w czytelniku pragnienie poznania jej zawartości.

Pełna akcji, trzymająca aż do samego końca w napięciu, które wciąż nie usypia emocji, to prawdziwa gratka dla fanów tego typu thrillerów.

Sporo się spodziewałam po tej książce i się nie zawiodłam.

Recenzencki egzemplarz to była niewątpliwie dobra decyzja.

Polecam z całego zszarganego serducha. 😉

#paulinacedlerska #dzieckozwalizki #staraszkola #dobrethrillery #ksiazkadzialanaemocje #nn #ofiarazdzieci #ukrytewwalizce #brutalneodkrycia #okrutnaprawda #ksiazkamusthave #obowiazkowa

Od jakiegoś czasu zaczęłam czytać więcej książek Wydawnictwa Oficynka i dziwi mnie, że tak mało słyszę o nim. Posiadają mnóstwo utalentowanych autorów nad którymi warto skupić swoją uwagę. Przedstawiam Wam Paulinę Cedlerską, która debiutowała książką „Dziecko z walizki”

Z wielką niecierpliwością czekam na kolejne książki autorki, bo tą pozycją sprawiła, że miałam w kilku momentach ciarki. Moim zdaniem było ich za mało. Nie mówię, że źle wpływa na książkę, ale jestem chyba pazerna na tego typu emocje. Pomysł rewelacyjny. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że każdy z nas ma inne odczucia w kwestii grozy, strachu. Zapraszam na Mazury w las, który skrywa pewną tajemnicę, ale nie zdradzę wam jakiej. To, co spotkało małego bohatera/ki nie powinno mieć miejsca.

Pewnie większość z was chociaż raz w życiu stała przed decyzją co zrobić ze swoim życiem, ze swoją karierą i jakie konsekwencje własnych decyzji miałyście/mieliście? W swoim życiu przyszło mi zdecydować wóz albo przewóz i dziś mam cudowną córkę, pracę, hobby jakim jest czytanie książek i dzielenie się własną opinią.

Przedstawiam Wam Klarę, która mieszka w Olsztynie ze swoim chłopakiem oraz która postanowiła chwytać byka za rogi i zmienia swoje życie, pracę na tę o której marzyła oczywiście kosztem przeprowadzki i niezłego sprawdzianu dla jej związku, słabości i nie tylko. Pewnym znaleziskiem zaczynają przytrafiać się jej dziwne zdarzenia, z którymi mniej bądź bardziej nie potrafi sobie poradzić, ale… No właśnie przyjdzie jej zmierzyć się z kłamstwami, intrygami, ale i z osobami, które coś ukrywają.

Cała ta atmosfera sprawia, że ma się uczucie otępienia dziwnego jakiegoś nie zrozumiałego klimatu, który ciężko jest zaakceptować bohaterce, ale uwieźcie macie trochę spraw do odkrycia więc zamiast pisać z całego serca polecam i mocno ciekawi mnie wasze zdanie/opinia.

Dziękuję autorce i Wydawnictwu Oficynka za możliwość zrecenzowania.

Zwracanie uwagę na okładki książkę? Bo ta bardzo przykuła moją uwagę. Przeczytałam opis, i myślę: To książka dla mnie! Poniżej parę słów o niej.

Klara, młoda polonistka chcąc zdobyć doświadczenie, przyjmuje etat w wiejskiej szkole na Mazurach. Po konsultacji z narzeczonym postanawia przeprowadzić się tam. Pewnej noc wracając z Olsztyna do wsi Goślice, w środki lasu natrafia na walizkę ze zwłokami dziecka. Wstrząśnięta kobieta, zafiksowała się na temat tej zbrodni. Klara niezrozumiana przez narzeczonego, zaprzyjaźnia się z Antkiem, jedyną życzliwą jej osobą, i wspólnie snują domysły odnośnie tego mordu. Czy uda im się rozwiązać zagadkę?

Zamysł na fabułę autorka miała bardzo fajny: noc, droga w lesie, walizka, a w niej zwłoki. Dodając do tego małą hermetyczną wioskę to murowany sukces. Niestety, wydaje się, że pisarka nie udźwignęła ciężaru. Zamiast thriller, wyszedł dramat z delikatnym wątkiem kryminalnym z bardzo naciąganym zakończeniem. Nie kupuję go! Jakby oderwane od całej fabuły.

Klara, został przedstawiona jako naiwna postać z problemami emocjonalnymi, do tego nadużywająca wina. Jej dziwna relacja z matką ciągnęła się przez większość powieści. Natomiast Michał wyszedł na bezdusznego egoistę, widzący tylko czubek własnego nosa. Postacie nie wzbudziły mojej sympatii.

Akcja choć rozwijała się pomału, książkę czytałam z dużym zainteresowaniem. Nie nużyła mnie, co jest na duży plus. Spodobał mi się język autorki. Na pewno jeszcze sięgnę po kolejne książki.

Zaczyna się zwyczajnie. On, ona i Olsztyn. On robi karierę, ona postanawia zawalczyć o swoją wymarzoną pracę nauczycielki i dostaje roczny staż w Goślicach. To jest ten moment i ta decyzja, która zaważy na życiu nie tylko tej dwójki.

Ta książka jest dziwna - w pozytywnym tego słowa znaczeniu - z wielu powodów.

Po pierwsze, główna bohaterka mnie irytowała. A co irytuje najbardziej? Kiedy widzimy odbicie własnych wad w jakiejś postaci. Jej zachowania były wkurzające, a zarazem w pełni zrozumiałe. Złościłam się na nią by za chwilę się nad nią pochylić i współczuć. Emocjonalny rollercoaster między mną a Klarą nie zakończył się nawet po przeczytaniu ostatniej strony.

Po drugie, klimat wioski był conajmniej specyficzny. Było nieprzyjemnie, lepko i niepokojąco, a mimo to Goślice zadziałały na mnie jak magnes.

Po trzecie, tytuł książki dość intrygujący i wydawałoby się, że książka będzie wyłącznie o tym. I owszem, poniekąd była, ale to była tylko mała część w ogromnej układance. Dość oryginalny sposób na ugryzienie tematu i bardzo w moim guście.

Po czwarte, fabuła i zakończenie miała w sobie coś z chorego snu autora/autorki. Jakie to było cudownie (i tu przepraszam, ale muszę użyć tego słowa) popieprzone. W tej historii nic nie jest normalne. Życie Klary jest jednym z najdziwniejszych scenariuszy, z jakimi miałam do czynienia - niby nic się nie wydarzyło, a zadziało się wszystko. Lubię to!


Krótko mówiąc, to jest bardzo udany debiut. Wciągająca, zaskakująca i po prostu dobra. „Dziecko w walizce” to powiew świeżości w swojej kategorii i ja jestem na tak. Czekam niecierpliwie na kolejne tytuły.