"Dziecko wojny" Romy Ligockiej to kultowa już spowiedź kobiety, której dzieciństwo przypadło na najmroczniejszą część XX wieku. Jako mała dziewczynka doświadczyła nie tylko głodu i wszechobecnej śmierci, ale również antysemityzmu. To właśnie ona była dziewczynką w czerwonym płaszczyku przedstawioną w filmie "Lista Schindlera" Stevena Spielberga.
W 1939 roku Trzecia Rzesza zaatakowała Polskę, rozpoczynając najbardziej krwawą wojnę w historii. Antysemicka polityka nazistów doprowadziła do powstania gett dla Żydów, wiele budynków zmieniło się w ruinę po wrześniowych bombardowaniach, a to był dopiero początek sześcioletniego konfliktu, w którym zginęło kilkadziesiąt milionów ludzi.
Roma Ligocka w niezwykły sposób opowiada o traumie i Zagładzie, której miało nie przeżyć kilka milionów polskich Żydów, a jej się udało. W czasach, kiedy kolor oczu lub kształt nosa mógł być przyczyną polowania na ludzkie istnienie, trzeba było zbudować w sobie niebywałą siłę, aby przetrwać. Trzeba też było mieć dużo szczęścia.
Od autorki
Każda wojna kiedyś się skończy, pozostawi ludzi oniemiałych z zamkniętymi ustami.
I nie ma w życiu innej drogi do celu niż ta, którą przemierzamy własnymi zranionymi bosymi stopami codziennie i cierpliwie. A jednocześnie jest w nas ta niezaspokojona tęsknota, oby już, natychmiast oderwać się od ziemi, lecieć ku słońcu. Szybować w błękicie, płynąć lekko, bez wysiłku. Mieć skrzydła.
O autorce
Roma Ligocka jest polską malarką i pisarką pochodzenia żydowskiego. Przeżyła część drugiej wojny światowej w getcie krakowskim i stała się popularna dzięki bestsellerowym wspomnieniom z tego okresu. Jej książki zostały przetłumaczone na wiele języków, a do najważniejszych z nich należą "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku", "Czułość i obojętność", "Księżyc nad Taorminą", "Znajoma z lustra" oraz "Wszystko z miłości".
Czy książka Dziecko wojny to zupełnie nowa powieść Romy Ligockiej?
Publikacja stanowi unikalne zestawienie wybranych fragmentów wcześniejszych bestsellerów autorki wzbogacone o zupełnie nowe, współczesne teksty. Roma Ligocka dokonała nowego opracowania fragmentów takich dzieł jak "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku" czy "Dobre dziecko". Całość tworzy spójny zapis wojennych traum widzianych z perspektywy dziecka, który zyskuje dodatkową siłę wyrazu w obecnym kontekście historycznym. Publikacja pozwala spojrzeć na znane motywy z odświeżonej, bardziej intymnej strony. Jest to doskonała propozycja dla osób chcących mieć najważniejsze wspomnienia autorki w jednym tomie.
Jakie elementy graficzne znajdziemy wewnątrz tej publikacji?
Wydanie zostało wzbogacone o autentyczne ilustracje wykonane przez Romę Ligocką w okresie jej dzieciństwa i wczesnej młodości. Te unikalne rysunki stanowią bezpośrednie świadectwo emocji towarzyszących autorce w najtrudniejszych latach jej życia. Wizualna warstwa książki pogłębia odbiór tekstu i pozwala czytelnikowi lepiej zrozumieć perspektywę dziecka dorastającego w cieniu wojny. Dzięki temu publikacja zyskuje charakter intymnego pamiętnika o dużej wartości artystycznej i historycznej. Ilustracje te są integralną częścią opowieści o poszukiwaniu nadziei.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może okazać się zbyt trudna?
Ze względu na drastyczną tematykę wojenną i emocjonalny ciężar opisów zagłady, książka nie jest odpowiednia dla dzieci i osób bardzo wrażliwych. Publikacja porusza niezwykle trudne tematy, takie jak śmierć, paraliżujący strach oraz trwałe okaleczenie psychiczne, co wymaga od odbiorcy dużej dojrzałości. Osoby szukające lekkiej literatury pięknej mogą poczuć się przytłoczone intensywnością doznań i goryczą przebijającą z wielu fragmentów. Jest to pozycja wymagająca pełnego skupienia oraz gotowości na konfrontację z bolesną, autentyczną historią. Buduje ona jednak głębokie zrozumienie dla ofiar konfliktów zbrojnych.
Czy treść książki odnosi się do współczesnych wydarzeń na świecie?
Tak, autorka zawarła w książce nowe teksty pisane z potrzeby chwili w obliczu konfliktów zbrojnych toczących się obecnie. Roma Ligocka zestawia swoje traumatyczne wspomnienia z dzieciństwa z obserwacjami dotyczącymi dzisiejszej rzeczywistości, co nadaje dziełu uniwersalny charakter. Te współczesne refleksje pokazują, że ból i lęk towarzyszący wojnie są niezmienne niezależnie od upływu lat. Dzięki temu zabiegowi książka staje się mostem łączącym przeszłość z teraźniejszością i skłania do głębokiej refleksji nad współczesnym światem. Autorka podkreśla, że każda wojna zostawia ludzi oniemiałych.
Jakie główne motywy psychologiczne porusza Dziecko wojny?
Książka skupia się na procesie budowania wewnętrznej siły oraz odnajdywania nadziei mimo ekstremalnych doświadczeń traumatycznych. Autorka analizuje, jak dzieciństwo spędzone w świecie pełnym zagrożeń wpływa na dorosłe życie i zdolność do kochania innych. Ważnym wątkiem jest walka z samą sobą oraz nieustanna tęsknota za poczuciem bezpieczeństwa i wolnością. Tekst pokazuje, że droga do celu zawsze prowadzi przez cierpliwe znoszenie codziennego bólu. Jest to studium ludzkiej wytrwałości, które mimo goryczy, ostatecznie wskazuje na siłę ludzkiego ducha.
