Dusze spopielone. David Redfern. Tom 5

Miał być ślub, a będzie podwójny pogrzeb. Wiadomo, David Redfern podejmuje się tylko trudnych spraw. Jakby mało mu było własnych problemów, to z uporem maniaka pcha się gdzie go nie chcą i wyrywa spod ziemi każdą prawdę. Śledztwo jest na tyle pogmatwane, że po każdym kroku do przodu następują trzy w tył.

Nie wierzę, że to piszę, ale chyba po raz pierwszy zabrakło mi stron w tej powieści. Uwielbiam Davida, choć przed oczami cały czas mam inny obraz niż sugeruje nam Autorka.

Niby taki twardy i nieugięty, a jak potrzeba, to i sierściucha bez sierści przygarnie.

Na każdą kolejną część tej serii czekam z niecierpliwością i dużym zaciekawieniem. To o czymś świadczy, bo ja przecież nie lubię serii. Niestety tym razem odczuwam lekki niedosyt. Pomijając już objętość książki, to zabrakło mi trochę charakterystycznego dla tej serii tła historycznego. I znów sama sobie się dziwię, bo historia to moja zmora. Autorka ma ogromny talent do snucia opowieści, nawiązywania do czasów minionych i przeplatania ich z obecnymi. Tutaj fabuła mocno osadzona jest w teraźniejszości. Bazuje na niedalekiej przeszłości bohaterów, ukazując szereg brudnych interesów, nieczystych intencji i dość różnorodnych upodobań. Szczyptę przeszłości można odnaleźć jedynie na zabytkowym torze wyścigowym. I tutaj Redfern zostawi część swojego serca...

Podsumowując ten mój krótki, aczkolwiek trochę chaotyczny wywód, książkę oczywiście bardzo polecam, ale ze swojej strony, potraktuję ją jako smaczną przystawkę do prawdziwego dania głównego, jakim ma stać się zakończenie serii. Liczę, że w końcu los stanie po stronie Davida.

Ostatecznie fabuła nie jest zbyt skomplikowana, ale oglądanie jej rozwinięcia daje rozsądną satysfakcję. Wspaniała mieszanka tajemnicy i zmagań emocjonalnych towarzyszących trudnym życiowym decyzjom, które czasami trzeba podjąć, i ich następstwom.

W tej historii pojawia się wiele znaczących postaci drugoplanowych, co czyni ją interesującą. Zemsta zadowoli najbardziej wytrawnych czytelników kryminałów i thrillerów, trzymając się standardowej narracji policyjnej i trzymając czytelnika w niepewności do samego końca. Jeśli lubisz kryminały pełne emocji i tajemnice spodoba Ci się twórczość Anny Rozenberg.

Ich linie życia skrzyżowały się, tworząc miłosny węzeł pełen marzeń, planów i deklaracji. Postanowili spędzić resztę życia razem, ofiarowując sobie siebie nawzajem. Ciekawe o czym myśleli w drodze na swój ślub. Co intrygowało ich bardziej kiedy wsiadali do luksusowego Bentleya - radosne tu i teraz, czy nieznane tam i w przyszłości? Z pewnością spodziewali się podniosłej uroczystości, tłumu weselników i mnóstwa drogich prezentów. Jednego nie przewidzieli… Ich pierwszym gościem okazał się los. Przybył doń przed wszystkimi, usiadł na tylnej kanapie samochodu i w lusterku oglądał obrazy zapisane w oczach przyszłych małżonków. Wtedy zdecydował. Wręczył im swój upominek. Czerwone bruzdy na szyi, utkwiony w nieskończoności wzrok i wieczną ciszę, której nikt nie mógł im już odebrać.

David Redfern, doświadczony inspektor, staje w obliczu kolejnego trudnego śledztwa. Śmierć niedoszłych nowożeńców stawia przed nim szereg poszlak, które tworzą przerażającą układankę. Każda z ofiar prowadziła podwójne życie, zakładając na twarz liczne maski i odgrywając kilka ról jednocześnie. Czy można odkryć prawdę o zamordowanych, jeśli nie ma się pewności, jacy byli naprawdę? Rodzina, znajomi, współpracownicy - wszyscy zdają się opowiadać o zupełnie kimś innym.

Anna Rozenberg zgrabnie splata wątki związane z morderstwem, zazdrością, kłamstwem, wielkimi pieniędzmi, a także z tajemniczym Palaczem, postacią z poprzednich śledztw, której obecność nadal spędza sen z powiek Redfernowi. Niezwykle ciekawie przedstawione postacie, każda z własnymi tajemnicami, nadają głębi tej kryminalnej zagadce. Autorka buduje napięcie, ukazując złożoność psychiki zarówno ofiar, jak i potencjalnych podejrzanych, a pikanterii dodaje wątek nietuzinkowych upodobań seksualnych w tle. Dzięki temu śledztwo staje się nie tylko walką z czasem, ale również podróżą w głąb ludzkiej natury.

“Dusze spopielone” to osobliwa historia kryminalna, jak również portret ludzi, których życiem zawładnęły niszczycielskie żądze, obsesja doznań i pożądanie, które wymknęło się spod kontroli.

Z którym książkowym bohaterem chcielibyście spotkać się w prawdziwym życiu?

Na parkingu galerii handlowej zostaje znaleziona martwa para. Okazuje się, że w tym samym dniu mieli się pobrać. David Redfern musi odkryć wszystkie sekrety, jakie skrywały ofiary. Jak się okazuje, tych jest nie mało. Zarówno pan młody, jak i panna młoda prowadzili podwójne życie i ukrywali wiele brudnych tajemnic.

To nie wszystko, z czym musi się zmierzyć Redfern. Na wolności cały czas pozostaje Palacz, przez co David i jego dziadek nie mogą czuć się bezpiecznie. Marta zaś cały czas dochodzi do siebie w szpitalu. Nowy Rok nie zapowiada się lekko dla Redferna.

"Dusze spopielone" to piąty już tom z serii z Davidem Redfernem. Jest to bohater, do którego od razu poczułam sympatię i bardzo lubię spotkania z nim.

I to spotkanie mnie nie zawiodło. Zagadka kryminalna, z którą mierzy się David jest zagmatwana i pokręcona, jak życie ofiar morderstwa. Według rodzin spokojni i ułożeni młodzi ludzie. Szybko się okazało, że to tylko obrazek dla rodziny. A prawdziwy ich obraz jest zupełnie inny.

Redfernowi cały czas towarzyszy poczucie zagrożenia. Przeszłość nie daje mu spokoju i wraca do niego jak bumerang. Nie da o sobie zapomnieć. Palacz zaś jest coraz bliżej i pozwala sobie na coraz więcej. A David dalej nie może odkryć, kim on jest. Powiem, że mnie też ciekawość zżera, kto się kryje za tym pseudonimem. Czy jest to ktoś bliski Redfernowi?

Oczywiście nie zabrakło Siewiaszczyka i Bandita (zwanego też Bambi). Lubię ich relację. Taka męska, szorstka przyjaźń, gdzie jest dużo troski, niezręczności i zamartwiania się jeden o drugiego. Coraz częściej towarzyszy im Wanda, przyjaciółka dziadka.

W tej serii bardzo lubię to, że autorka w każdym tomie pokazuje czytelnikom nową lokalizację w okolicach Woking. Przybliża ciekawe miejsca. W "Duszach spopielonych" jest to zabytkowy tor wyścigowy w Brooklands. Po tych lekturach mam ochotę na wycieczkę na Wyspy.

Ubolewam tylko nad tym, że kolejne tomy są coraz krótsze. Ja tak lubię grubaski 🙂

Znów wracam.

Do jednej z tych kryminalnych serii, która mej duszy jest bliska.

Do jednego z tych bohaterów, którzy jak dobrzy starzy przyjaciele są.

Do tych emocji wracam, do tych wrażeń, które jeszcze pamiętam, a które na nowo zawsze we mnie odżywają.

Powroty.

Są jak uczuć nowe przypływy.

Jak emocji najlepszych porywy.

Jak bohaterów twarze ubrane w tęsknoty obiektywy.

Miał być ślub.

Zamiast ślubnego kobierca jednak śmierć zawitała. Ich życia zabrała.

Prawdy o nich obraz odsłoniła.

Żądze młodych ludzi odkryła. Ich seksualne upodobania, wewnętrzne pragnienia i źle ulokowane uczucia. A to wszystko pośród żądzy pieniądza. Pośród szeptu kłamstw, sekretów i tajemnic. Pośród angielskiego klimatu, który oczarowuje i pośród polskich nawiązań ( dziadek Siwiaszczyk ), które rodzą ciepło w sercu.

Piąty już raz Anna Rozenberg rzuca inspektora Davida Redferna w wir kryminalnej zagadki. Z szacunkiem do czytelnika i lekkością w wyrażania emocji rozrzuca tropy umiejętnie i z wyczuciem najlepszego kreatora. Komplikuje, by za chwilę podać bohaterowi rękę, miesza i utrudnia, by następnie naprowadzić go na ślad.

Co więcej, ubarwia śledztwo osobistymi przeżyciami inspektora, który zmaga się z trudną przeszłością. Który ciągle na karku czuje oddech Palacza. Osoby, przez którą cierpi ktoś dla Redferna bliski. A on nie daje o sobie zapomnieć. Sukcesywnie o sobie przypomina, wprowadzając niepokój w życie inspektora. Dla Davida jego schwytanie to życiowy cel.

Kryminał w wykonaniu Anny Rozenberg czyta się jak najlepszą literacką ucztę. Dajcie się na nią zaprosić.

Uczulam jednak na to, iż aby w pełni zrozumieć „ Dusze spopielone ”, niezbędna jest znajomość poprzednich części, gdyż każdy tom tej serii ściśle jest ze sobą powiązany.