Drood

Dan Simmons, dzięki swojej najnowszej książce zabrał mnie w podróż do wiktoriańskiej Anglii i muszę przyznać, że jestem mu za to bardzo wdzięczny, gdyż podróż ta była naprawdę niezapomniana. Duszna, mroczna, intrygująca, wciągająca, taka właśnie jest najnowsza książka Simmonsa. Świetny styl autora sprawia, że podczas czytania tej powieści przepełniony grozą klimat wprost się z niej wylewał. Osobiście polecam sięgnąć po tę książkę w długie jesienne wieczory oraz w okresie zimy, kiedy to mrok spowija ziemię. Doda to moim zdaniem dodatkowego klimatu tej i tak już bardzo klimatycznej książce, którą gorąco każdemu polecam.

Potężna książka, którą ciężko jednoznacznie przypisać do konkretnego gatunku. Fantasy, horror? To już w mojej opinii zależy głównie od czytelnika, dla mnie osobiście zabrakło elementu grozy, ale to jest oczywiście zrozumiałe, jeżeli autor miał zupełnie inny plan na tę historię. Klimat gotycki, XIX wiecznej Anglii, to kolejny plus, który pobudza naszą wyobraźnię, żeby przenieść się do zupełnie innych czasów. Oczywiście możemy się spotkać ze znużeniem, jest to jednak długa historia, a niektóre jej rozwiązania niekoniecznie mogą nam przypaść do gustu. Natomiast jest to kwestia mocno indywidualna, bo samą książkę oceniam pozytywnie, oprócz drobnych odczuć, które pojawiły się po drodze.

Drood zdecydowanie mnie zafascynowało. Już sama okładka obiecywała to, co lubię najbardziej, czyli dreszczyk emocji. Nie pomyliłem się, książka trzymała w napięciu już od pierwszych stron, absolutnie do samego końca. Wszystkie sceny miały w sobie swojego rodzaju magię i niesamowicie oddziaływały na moją wyobraźnię. Gdy skończyłem lekturę, żałowałem, że to już koniec książki, jednak wspomnienie niesamowitych przeżyć, które mi zapewniła, pozostało. Serdecznie polecam tę pozycję wszystkim miłośnikom literatury, która wywołuje dreszczyk i niesamowicie oddziałuje na wyobraźnię, ja byłam zachwycony.

Książka bardzo ciekawa. Muszę przyznać, że bardzo przypadł mi do gustu nieszablonowy pomysł. Moim zdaniem książka zdecydowanie nie jest klasycznym horrorem, czy thrillerem, jednak miłośnikom takiej literatury z pewnością przypadnie do gustu. Ja czytałam ją dosłownie z zapartym tchem, dlatego z czystym sumieniem mogą polecić. Bardzo spodobał mi się również fakt, że wszystko było doskonale przemyślane, czytelnik miał szansę przenieść się do opisywanych miejsc i uczestniczyć w wydarzeniach. To bardzo ważne, ponieważ pozwala się oderwać od rzeczywistości i przeżyć niesamowitą przygodę - to właśnie w książkach cenię najbardziej.

Chętnie czytam książki, które napisał Dan Simmons. Pomimo tego, że powieść "Drood" po raz pierwszy ukazała się w 2009 roku, to dopiero teraz miałem okazję po nią sięgnąć. Umknęła mi wcześniej, lecz dzięki temu wydaniu postanowiłem nadrobić tę zaległość. Jestem też pod wielkim wrażeniem tego, co zostało w niej przedstawione.

Powieść łączy w sobie fakty i fikcję. Historia w niej opisana związana jest z ostatnimi latami życia Charlesa Dickensa. Dla mnie lektura okazała się jednocześnie fascynująca i nieco przerażająca. Niejednokrotnie podczas czytania zastanawiałem się też, co jest prawdą a co nie? Warto przeczytać. To naprawdę oryginalna książka napisana w rewelacyjnym stylu.

Mam dosyć nietypowy charakter, ponieważ jednocześnie uwielbiam literatury grozy i jestem bardzo strachliwą osobą. Jednak czytając książkę Drood przeżyłam coś niesamowitego. Ta książka jest bardzo ciekawa, ponieważ zarówno osoby, którym wydaje się, że nic nie jest w stanie ich już przestraszyć (takie, jak mój mąż) odczuwają podczas lektury dreszczyk emocji, jak i osoby o słabych nerwach (takich jak ja) potrafią ją przeczytać, wczuwając w atmosferę, bez napadów strachu, gdy zostają wieczorem same. Książka kreuje pewną rzeczywistość, do której się przenosimy i doskonale buduje napięcie, jednak jest doskonała również dla osób, które mają nieco słabsze nerwy.

Ta książka nie jest typowym horrorem, choć ma w sobie wiele cech tego gatunku. Mam jednak względem tej pozycji dość mieszane odczucia. Z jednej strony książkę czyta się dobrze, szybko i lekko. Autor ma bowiem dar opowiadania i robi to naprawdę płynnie. Z drugiej jednak strony, liczyłam na mocną powieść, której będę się po prostu bała, a niestety wszystko było dla mnie zbyt słabe, delikatne. Na spory plus zasługuje kreacja głównych bohaterów, których osobowości są dość mocno rozbudowane. Jeśli więc lubicie czytać tego typu lektury, to koniecznie dajcie szansę autorowi, bo naprawdę warto. Nie będziecie żałować.

Kilka dni temu skończyłem czytać tę powieść i powiem szczerze, że nie wiem do końca, jak powinienem ocenić tę pozycję literacką. Z jednej strony jest to piękna powieść, w której użyto bardzo ładnego, zrozumiałego języka, a z drugiej, momentami niektóre wątki były na tyle nieciekawe, że ciężko było przez nie przebrnąć. Mówiąc wprost, jest to dość nierówna lektura. Wydaje mi się jednak, że tych minusów jest na tyle niewiele, że czytelnik nie będzie żałował, że sięgnie po tę lekturę. Na duży plus zasługuje świetne oddanie realiów, w jakich toczy się akcja książki. Jeśli więc szukacie czegoś dla siebie, to dajcie szansę tej pozycji.