Dom Straussów

Okładka książki przedstawia się dość mrocznie, widzimy stary dom i światła palące się w środku. Jest matowa w dotyku z dodatkiem wytłuszczonych napisów. Posiada skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich ujrzymy jedną z jego wydanych książek, której de facto jeszcze nie miałam okazji przeczytać, a na drugim poznacie bliżej autora.

Stronice są kremowe, czcionka wystarczająca dla oka, marginesy i odstępy między wersami zostały zachowane. Literówki jakieś się zdarzyły, nie było ich dużo więc nie przeszkadzało mi jakoś zbytnio. Ogólnie jestem zadowolona z tego wydania. Książkę dostałam jako prezent Mikołajkowy od mojej dobrej koleżanki. Dziękuję! 

Moje kolejne spotkanie z autorem i znów jestem zadowolona! Pierwsze zderzenie ze slasherem - nie wiedziałam, czego tak naprawdę się spodziewać. Jednak okazała się to przygoda niezwykle wciągająca! Trzymająca w napięciu do ostatniej strony. Napisana lekkim piórem, przystępnym, pozbawiona jakichkolwiek blokad. To niewątpliwe plusy, jakby była napisana cięższym piórem, niestety nie czytało by się tego tak szybko. I nie mogę napisać, że przyjemnie, bo to, co miało tu miejsce wcale nie było ani trochę przyjemne. Opisy zwłok, sposób ich maltretowania i innych rzeczy po prostu były odrażające. Ale... Nadal na tyle interesujące, że ciężko było odłożyć książkę na bok. Bednarek ma na tyle wypracowane pióro, że wie, jak zaciekawić czytelnika i zabrać mu dech w piersi. Wie, jak nas zaskoczyć, sprawić, żeby nasze serce biło bardzo szybko i wcale nie z jakichś pozytywnych emocji, a najzwyczajniej w świecie... ze strachu. 

Sięgając po jego książki wiem, że nie dostanę zwykłej lektury. Nie wiem, skąd czerpie pomysły i wymyśla TAKIE powieści, ale są one tak interesujące i wciągające, jednocześnie tak popaprane, że głowa mała. Ba, nawet się to w tej mojej głowie nie mieści, jak można było coś takiego wymyślić!

Jedynie, kto nasuwa mi się z popapranymi historiami, to jeszcze K.C.Hiddenstorm - ona czasem jak też napisze książkę, to buzia sama ze zdziwienia opada na podłogę.

Recenzowana lektura jest na tyle oryginalna, że zapada w pamięć. Szczególnie te opisy, które nie są przyjemne dla oczu i tu zwracam się do osób, które nie czytają takich trudnych, obrzydliwych scen, scen przemocy - nie sięgajcie po nią. Będziecie się męczyć, a obrazy tego, o czym przeczytacie będą w Waszej głowie przez więcej niż kilka chwil... Wiem, że mam tu osoby wrażliwe, nie czytające takich lektur, więc tutaj muszę Wam jej nie polecić.

A osoby, które lubią takie sceny, albo inaczej, lubią o tym czytać, uwielbiają wręcz zaczytywać się w horrorach - koniecznie musicie sięgnąć po ten tytuł.

Zwrotów akcji nie brakuje, a sama akcja pędzi w zastraszająco szybkim tempie, że momentami ciężko nadążyć. Nie dzieje się tutaj wiele dobrego, powiedziałabym wręcz, że mnie to ręce jak opadły, to już nie podniosły się do góry. Dla mnie to niewyobrażalne wydarzenia, ale zdaje sobie sprawę, że i kiedyś takie zdarzenia miały miejsce. Chociaż ja to wypieram ze swojej świadomości.

Postępowanie tych bohaterów, nie mieści mi się w głowie. ANI TROCHĘ. 

A właśnie, przechodząc do postaci, mamy ich kilka, ale jakoś żadne z nich nie przypadło mi do gustu. Nie wzbudzili we mnie zaufania, byli dosyć różnymi charakterami i chyba to podziałało na mnie. Jak początkowo zdawało mi się, że może jednak kogoś polubię, to jednak patrząc na późniejsze ich zachowania stwierdziłam, że nie. Według mnie to tacy typowi nastolatkowie, chociaż może bardziej młodzi dorośli, którzy zachowują się, jakby byli właśnie nastolatkami wypuszczonymi bez rodziców po raz pierwszy. Chociaż to może ja jestem za poważna i nie umiem wrzucić na luz? Być może. Niemniej jednak to postacie, które nie zrobiły na mnie wrażenia pozytywnego i nie ufałam im. Do samego końca.

Co nie zmienia faktu, że było mi ich najzwyczajniej w świecie... żal. 

Bo to, co się dzieje w tej powieści, bije na głowę. Buzia ze zdziwienia opada na podłogę i nie sposób jej pozbierać. Byłam w szoku, czułam wstręt, obrzydzenie, strach... Było mi przykro, mimo wszystko, że taki los spotkał akurat tych ludzi, chociaż nawet jakby to spotkało innych, też byłoby mi żal i przykro. Włosy na ciele stają dęba w niektórych scenach. Mrożąca krew w żyłach historia, o której nie sposób szybko zapomnieć.

Sam pomysł na smartdetoks... Ryzykowne w tych czasach. Kiedyś żyło się zgoła inaczej, a teraz... Ja bym się chyba nie odważyła. Jestem w stanie odłożyć smartfon na dłuższy czas, zresztą w pracy tylko na przerwie o ile ją mam między klientkami sprawdzam, czy ktoś próbował się skontaktować, czy też nie, a tak, to nie mam kiedy używać. Ale pot po plecach spływa na samą myśl, że wyszło się z domu bez telefonu. Jesteśmy bardzo uzależnieni od technologii, zastępuje nam wiele i daje równie dużo.

Reasumując uważam, że jest to świetny horror, lekko napisany, przystępnie, chociaż to, o czym czytamy nie jest przyjemne. Bardzo dobrze skonstruowana fabuła, której nic nie brakuje. Opisy między dialogami zostały wyważone idealnie, a i sam wątek psychologiczny naszego mordercy jest trafny. Widzimy też zachowanie młodych w różnych sytuacjach i tak naprawdę zdać możemy sobie sprawę, że w tragicznych, złych chwilach, człowiek zdolny jest do wszystkiego, byleby tylko uratować siebie. A ktoś, kto jest dobry, lub ma jakiekolwiek przebłyski dobroci - marnie skończy...

Dla mnie rewelacja, polecam z całego serca! Tylko dla odważnych!

"Dom Straussów" zbiera te pozytywne jak i negatywne opinie,ja daje 5/10.Nie zachwyciła mnie ta książka,brakuje mi tu czegoś z pazurem,wszystko jest tu jakieś płytkie i infantylne.

Dużo tu brutalnych scen,które z każdym kolejnym opisie stały się nudne i męczące.Historia o odrzuceniu,psychopacie,obsesji aż w końcu prawda ,która w miarę szybko wychodzi na jaw i fabuła tym samym traci na wartości ..a szkoda.

BRUNETTE BOOKS

Adam, Mariola, Marcin, Jadzia i Krysia wyjeżdżają świętować obronę prac magisterskich do domku wypoczynkowego "Mazurska Oaza" w lesie koło Mikołajek.

Lider grupy Adam chce świętować ostatnie beztroskie wakacje. Organizuje wspólny wypad całej paczki , a na miejscu wymyśla smartdetoks. Wszyscy muszą wyłączyć komórki na cały pobyt i wrzucić je do sejfu. W związku z tym uczestnicy tej zabawy będą odcięci od świata i internetu przez cały tydzień.

Wkrótce dochodzi między nimi do awantury i od tego czasu każda para zaczyna spędzać czas oddzielnie. Jedynie Krysia jest singielką , ale wkrótce poznaje przystojnego Filipa, z którym spędza czas.

Po powrocie do domku okazuje się, że Marcin i Jadzia zaginęli. Filip, który mieszka w starym domu po drugiej stronie lasu proponuje pomoc w poszukiwaniach zaginionej pary.

Niestety nie mają pojęcia, że Filip knuje intrygi za ich plecami i zrobi wszystko, by prawda nie wyszła na wierzch.

Co ukrywa Filip i co tak naprawdę dzieje się za drzwiami jego domu?

Dowiecie się sami czytając tę książkę.

Wow! Czytając tę powieść poczułam mroczny klimat tej historii. Idealna książka dla fanów "Koszmar minionego lata" oraz "Krzyk".

Autor wymyślił niesamowitą fabułę i ciekawie wykreował bohaterów. Grupka przyjaciół wyjeżdża zrelaksować się w odludne miejsce. Po jakimś czasie akcja rozkręca się do tego stopnia, że czytelnika przechodzą ciarki. To, co dzieje się na kartkach tej powieści jest straszne, pełne mroku i bardzo przerażające. Nawet nie wyobrażacie sobie, co czeka bohaterów i jak niebezpieczny okaże się las przy domku wypoczynkowym.

Autor postarał się, by czytelnik poczuł dużą dawkę grozy I strachu. Natomiast rodzinka mieszkająca po drugiej stronie lasu jest tak popaprana, że będziecie przerażeni. Autor potrafi trzymać w napięciu i niepewności do samego końca.

Zakończenie powieści to prawdziwy sztos. Będziecie zaskoczeni.

Jeśli lubicie mroczne thrillery psychologiczne to zachęcam Was do przeczytania tej książki.

Jestem zachwycona tą książką. Na podstawie tej historii wyszedłby świetny film, który przyciągnąłby do kina wielu widzów.

Rewelacja!

Gorąco polecam!

"DOM STRAUSSÓW" ADRIAN BEDNAREK #ADRIANBEDNAREK #SKARPAWARSZAWSKA

Oczami wyobraźni widzę, tę książkę jako ekranizację filmową, a to dlatego, że wciąga, ma mroczny klimat, tajemnicę, krwawe sceny i osoby, które znikają w nieoczekiwanym momencie.

Piątka przyjaciół wyjeżdża by odpocząć i cieszyć się ostatnimi wakacjami. Jeden z nich Adam proponuje zabawę smartdetoks - spędzenia czasu ze sobą bez telefonu i tym samym uczestnicy zabawy zostają odcięci od świata i internetu. Zdania są podzielone i wybucha karczemna awantura, po której przyjaciele zaczynają spędzać czas oddzielnie. Wszystko brzmi znajomo, a jednak wciągnęłam się w wir tej historii, postacie były łatwowierne, infantylne, ale o to w tym wszystkim chodzi, aby uzyskać efekt filmu "Krzyk" czy "Koszmar minionego lata". W horrorach postacie takie już są, bo wiesz co za chwilę się stanie, a jednak krzyczymy czy zamykamy oczy, albo mówimy uciekaj bo zaraz ktoś cię załatwi. Tak czułam się w tej książce, wszystko było na swoim miejscu, nie była to wymagająca lektura, nie było w niej dogłębnej analizy głównych bohaterów tu chodziło o chęć przeżycia, a tylko silna jednostka umie przewidywać i myśleć jak uciec z kłopotliwej sytuacji.

Adrian Bednarek próbuje swoich sił w różnych gatunkach przewodni prym to thriller psychologiczny, ale był już erotyk, a teraz horror. Czy spodobała mi się ta odsłona? Ja jestem na tak, książkę pochłonęłam bardzo szybko, postacie momentami mnie irytowały, ale końcówka wyjaśniła mi motywy działania poszczególnych osób i odsłoniła tajemnicę, która lekko mnie zaskoczyła, no i musiała być dodana ostatnia kropeczka, jak przystoi w takiego typu filmach, że może kto wie doczekamy się kolejnej części. Co prawda najbardziej lubię pokręcone mroczne postacie w thrillerach psychologicznych u Pana Bednarka, ale tę powieść uważam za udaną i godną polecenia.

“Dom Straussów” to książkowy slasher, czyli coś, czego nigdy wcześniej nie czytałam. W filmowych slasherach chodzi o to, że liczba bohaterów w dziwnych okolicznościach “maleje”. Muszę przyznać, że Adrian Bednarek bardzo dobrze przeniósł tę zasadę do swojej książki.

Pierwsza połowa “Domu Straussów” nie za bardzo mi się spodobała. Poznajemy w niej bohaterów: pięcioro znajomych, którzy wybierają się na tydzień do domku letniskowego. I chociaż akcja rozkręca się szybko, a pierwsze trupy padają jeszcze przed setną stroną, to brakowało mi jakichkolwiek emocji związanych z tymi tragicznymi wydarzeniami (które, nawiasem mówiąc, bardziej mnie bawiły niż przerażały).

Dużo bardziej spodobała mi się druga połowa. Jest w niej znacznie więcej akcji, intryg i zasadzek, a niektórzy bohaterowie stają się dużo, dużo ciekawsi. Owszem, pewne sceny nadal bawiły zamiast straszyć, ale fabuła okazała się dużo lepsza, niż początkowo zakładałam.

Niestety do żadnego z bohaterów nie poczułam sympatii, w związku z czym ich losy były mi raczej obojętne - a mam wrażenie, że przy tego typu książkach jest to ogromny minus. O ile bardziej wkręciłabym się w akcję, gdyby życie tracili bohaterowie, których zdążyłam już polubić i których losem bym się przejmowała!

Autor poruszył w książce także ważne tematy: wykluczenia, choroby psychicznej oraz innych chorób (opisał np. zespół Crouzona). Jasne, podejście do tych tematów nie jest mega profesjonalne, bo nadal jest to slasher ze średniej półki, a nie powieść psychologiczna. Mimo wszystko spodobało mi się, że powieść ma “drugie dno” i da się dzięki niemu lepiej zrozumieć zachowanie bohaterów.

Ostrzegam jednak, że mnóstwo w tej książce brutalności, krwi i przemocy - również s3ksualnej - dlatego zostawiam OGROMNY TRIGGER WARNING. Przed zakupem tej książki zastanówcie się, czy chcecie czytać o takich rzeczach!