Dobra rodzina

Lubicie czytać powieści oparte na faktach lub reportaże? Ja jestem zwolenniczką takich książek. Mam nawet ulubionych autorów jeżeli chodzi o ten gatunek literacki. Jak tylko dojrzałam okazję do zrecenzowania książki "Dobra rodzina" to od razu się zgłosiłam. Opis książki mnie zaciekawił i przyznam się bez bicia, że zaczęłam się zastanawiać, o jakiej zbrodni jest ta książka. Nie wiem, czy było o niej głośno w mediach, czy nie. W każdym bądź razie wydarzenia opisane przez autorkę miały miejsce pod koniec maja 2006 roku, a 10 czerwca byłam na porodówce, także głowę miałam w tym czasie zajętą czym innym i mogłam przegapić takie rewelacje w tv.

"To była dobra rodzina. Porządna. Uczciwa".

Ile razy padają takie słowa, jak wydarzy się jakaś tragedia? Każda rodzina na pierwszy rzut oka wydaje się normalna, dobra. Ale jak jest naprawdę, tego nie wie nikt. Przecież nie wiemy, co się dzieje za zamkniętymi drzwiami danego domu. W 2006 roku w pewnej miejscowości znika dziewczyna. Mnóstwo ludzi angażuje się w jej poszukiwania. Niestety po trzech dniach Aleksandra zostaje odnaleziona martwa w lesie. Znajomi, rodzina i przyjaciele są zszokowani. Policja rozpoczyna śledztwo. Wszystkie tropy i ślady wskazują, że sprawczynią jest młodsza siostra zamordowanej Berenika i jej chłopak. Rodzice Bereniki nie wierzą w jej winę i postanawiają zrobić wszystko, aby uchronić ją przed więzieniem.

"Zadaniem matki jest chronić swoje dzieci... Nie uratuje najstarszej córki, ale młodszą tak".

Czy Berenika faktycznie zabiła starszą siostrę? Jaki miała motyw? Czy może kogoś kryje? Mnożą się pytania, na jaw wychodzą tajemnice. Jaki wyrok zapadnie? Takie dramaty zdarzają się na co dzień w mniejszych lub większych miejscowościach. Ja mieszkam w małej miejscowości i z opowiadań rodziców pamiętam, że w tych okolicach doszło do dwóch tragedii.

Książka, od której ciężko się oderwać. Zaczęłam czytać i przepadłam. Chciałam koniecznie się dowiedzieć, jaki będzie finał tej sprawy. Czy mnie zaskoczył tego Wam nie zdradzę. Pani Katarzyna Troszczyńska z zawodu jest dziennikarką. Ta książka jest bardzo skrupulatnie napisana. Autorka przeprowadziła dokładny research. Dotarła do wszystkich materiałów tej sprawy i opisała ją, jak na rasowego dziennikarza przystało. Niby kryminał, aczkolwiek zmusza do refleksji. Pomyślcie tylko jaki człowiek jest głupi. Czuje radość i szczęście gdy dany dramat go nie dotyczy. Autorka skupia się na matce. Cokolwiek by się stało i jak bardzo matka by cierpiała, zawsze znajdzie siłę, by stanąć po stronie dziecka. Jak bardzo ufacie swoim dzieciom? Czy bylibyście w stanie dać sobie uciąć za nich przysłowiową rękę? Obsesja, miłość, zazdrość to mieszanka piorunująca i nigdy nie wróży niczego dobrego. Tragedia, która powinna podzielić rodzinę, tutaj jeszcze bardziej ją scementowała. Wstrząsająca historia.

Polecam!

Książka otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Książki oparte na prawdziwych wydarzeniach wywołują więcej emocji. Sama świadomość tego, że ileś procent prawdy jest na kartach powieści, wciska pewne guziki przy emocjach, które je podkręcają.

Czy "Dobra rodzina" naprawdę była dobra? Z pozoru na pewno. Nie raz, nie dwa słyszało się, że ktoś w "idealnej" rodzinie się wyłamał. Porwał. Zabił. Znęcał się. Ktoś okazał się być psychopatą, ktoś seryjnym mordercą, ktoś za mocno/za mało się zakochał. Samo życie pisze tak ciężkie, pokręcone scenariusze i człowiek zastanawia się, po co to wszystko?

Katarzyna Troszczyńska wzięła na warsztat dramat rodziny, który wywołuje naprawdę sprzeczne emocje. Niedowierzanie. Po przeczytanej lekturze ma się wrażenie, że coś jest niedopowiedziane. Mroczna, okrutna tajemnica okazuje się być bliższa niż się wydaje, a jednak zaskakuje na tyle, by zrobić zamieszanie w głowie. Nie znałam historii rodziny Betlejów. Można powiedzieć - historia jakich wiele. Jednak dla każdej rodziny jest to dramat, który sprawia, że ich życie nigdy nie będzie takie samo.

Co ciekawe, Autorka tak myli tropy, że nie jest się w stanie wskazać od razu sprawcy. Można mieć podejrzenia, ale kolejne wydarzenia sprawiają, że owe podejrzenia tracą na ważności. Historia skupia się na istotnych sprawach, które trzymają w napięciu, a akcja ciągle gna do przodu.

"Dobra rodzina" spokojnie może być klasyfikowana jako "true crime". Historia opisana z kilku perspektyw wciąga i mąci jeszcze bardziej. Skłania do refleksji na temat instytucji rodziny, która nigdy nie jest idealna. Jak wszystko. Nie wiadomo, czy u sąsiedzi za ścianą nie są w podobnej sytuacji. Nie wiadomo, czy w domu cioci, siostry wujka, kuzyna mamy, w tej chwili nie rozgrywa się podobny dramat lub jeden z wielu, który może zmienić wszystko. Ciężko było odłożyć "Dobrą rodzinę", więc pochłonęłam ją bardzo szybko. Czyta się naprawdę sprawnie i mimo trudnego tematu, trudno odpuścić. Bardzo Wam polecam!

Fabularyzowana kryminalna historia oparta na faktach. Wiedząc, że dana historia wydarzyła się naprawdę zawsze podkręca to we mnie poczucie napięcia.

„W 2006 roku w niedużej miejscowości ginie dziewczyna. Trzy dni później w lesie zostają odnalezione jej nagie zwłoki. Przyjaciele, lokalna społeczność, a przede wszystkim rodzina są wstrząśnięci..." dalej w opisie jest zdanie na kogo padają podejrzenia i muszę przyznać, że mi osobiście trochę to popsuło początek, bo dojście w książce do tych wniosków jest dopiero na 130 stronie, a książka ma ich około 330.

Mimo tego z początku czułam to napięcie oczekiwania i szukania Aleksandry Betlej. Ten strach rodziny wypływał ze stron, a ja czekałam, aż policyjne śledztwo rozkręci się na całego. Gdy już padły pierwsze oskarżenia po tych ponad 100 stronach liczyłam, że narracja trochę się zmieni i mylenie tropów wreszcie bardziej mnie odwiedzie od wniosków, które już wyciągnęłam. Ogólnie nie pamiętam tej historii z prasy czy ekranu telewizora, więc te moje przypuszczenia wyciągnęłam tylko na podstawie czytanej historii.

Nie wiem czemu, ale to właśnie w tej drugiej części książki czułam już mniej napięcia mimo niewiedzy niż w pierwszej części, gdzie wiedziałam do czego ta historia zmierza. Pisanie tutaj czy zakończenie spełniło moje oczekiwania dziwnie brzmi, bo przecież to historia na faktach, więc autorka nie ma wpływu na takie rzeczy. Jedynie co to w narracji dla mnie jakoś tak szybko było wiadomo kto stoi za morderstwem.

Autorka zmieniła nazwiska osób zamieszane w tę sprawę i miejsce akcji dla ich dobra, ale na końcu możemy wiedzieć posługując się nadal książkowymi odpowiednikami jak wygląda teraz ich rzeczywiste życie. Co do całości przekazu mam mieszane uczucia, ale tak do końca źle nie było, a i samą książkę dobrze się czyta, więc moja ocena to 6/10.

Świetna opowieść o prawdziwej, przerażającej zbrodni. Autorka idealnie przedstawiła sprawę, opisała bohaterów i tym samym mnie zaciekawiła. Nie słyszałam o tym przypadku, więc tym bardziej z zainteresowaniem czytałam książkę.

Po jej zakończeniu miałam wiele myśli w głowie. Historia skłania do refleksji, jest bardzo mocna i na długo pozostaje w pamięci. Bardzo spodobał mi się styl pisania autorki, to w jaki sposób operowała słowem i jak wciągnęła mnie w opisywaną historię. Sprawa została przedstawiona z perspektywy różnych bohaterów, co dodaje atrakcyjności książce.

Ode mnie duża polecajka!

Czy macie rodzeństwo? Jeśli tak to czy macie z nimi dobry kontakt i zrobilibyście dla nich wszystko czy wręcz przeciwnie?

Nawet najbardziej doskonała rodzina ma swoje mroczne tajemnice i jej członkowie nie zawsze się dogadują. W niedużej miejscowości zaginęła dziewczyna. Rozpoczynają się poszukiwania aż w lesie zostają znalezione nagie zwłoki. Wszyscy są wstrząśnięci, a podejrzaną o zamordowanie jest jej siostra z chłopakiem. Czy ta niewinna dziewczyna mogła zrobić coś aż tak strasznego? Kto jest winny śmierci i jak potoczy się walka o uwolnienie oskarżonej? Sięgnijcie po książkę by bliżej przyjrzeć się tej historii.

To co bardzo mi się spodobało to forma powieści zbliżona do reportażu. Sprawiło to, że czułam dreszcz niepokoju wiedząc, że jest to historia na podstawie prawdziwych wydarzeń. Historia jest ciekawa, jednakże zakończenie mogłoby być bardziej trzymające w napięciu. To co lubię w kryminałach to ciekawa zagadka i jej rozwiązanie i tu to właśnie dostałam. Historia opisana przez autorkę jest wartą uwagi i zastanowienia się nad prawdziwym znaczeniem rodziny. Tego rodzaju dramat mógłby się zdarzyć w każdej rodzinie, choćby tej która mieszka za naszą ścianą.

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i chętnie sięgnę po jej kolejne powieści. Zdecydowanie spodobał mi się styl powieści i brak zbędnych wątków pobocznych, które odwracają uwagę od najważniejszych problemów poruszanych w powieści.

Bardzo Wam polecam tą książkę jeśli macie ochotę poznać ciekawą historię, albo szukacie wartej uwagi powieści true crime.

Za egzemplarz książki do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

Już sama świadomość tego, że książka "Dobra rodzina" jest oparta na prawdziwych wydarzeniach, budzi ogromny respekt i ciekawość.

Tyle słyszy się o tragediach, jakie dzieją się nie tylko w kraju i na świecie, ale także w bliskim sąsiedztwie i w rodzinie, że aż trudno uwierzyć, że to dzieje się naprawdę. Że tyle zła jest dookoła. Tyle nienawiści.

Bo co innego obrona własna, a co innego premedytacja.

Kiedy pewnego dnia w małej miejscowości, zostaje zgłoszone zaginięcie młodej dziewczyny, służbowi robią wszystko, by ją odnaleźć. Dzięki tajemniczemu informatorowi, udaje im się to. Niestety dziewczyna nie żyje.

Zrozpaczona rodzina, nie może pogodzić się ze stratą. Przecież Ola była ładną, mądrą i ambitną dziewczyną, z planami na przyszłość. A mimo to, zginęła. Najbliższych wciąż nurtują pytania "Kto?" i "Dlaczego?"

Kiedy podejrzenia padają na siostrę Oli - Berenikę, rodzice robią wszystko, by wyciągnąć swoje dziecko z aresztu. W końcu Berenika jest niewinna. Miała wspaniały kontakt z Olą. Były nie tylko siostrami, ale także przyjaciółkami. Kochały się i wspierały na każdym kroku. Wiedziały o sobie niemal wszystko. Zatem są przekonani, że ktoś chce wrobić Berenikę w zabójstwo. Ktoś pragnie zemścić się na dziewczynie. Tylko kto? I właściwie po co miałby to ronić?

W trakcie trwania śledztwa wychodzą nowe fakty. Pojawiają się nowe okoliczności. Nowe dowody. Pojawiają się świadkowie. Ktoś, kolokwialnie mówiąc "zaczyna sypać".

Czy Berenika faktycznie jest niewinna?

A może to siostrobójczyni?

Czy ktoś rzeczywiście ją wyrabia?

A może jest idealną manipulatorką i intrygantką?

"Dobra rodzina" to niewątpliwie jeden z najlepszych thrillerów psychologicznych tego roku. Widać, że autorka ze starannością i dokładnością prześledziła akta sprawy, a także odtworzyła portrety psychologiczne bohaterów. Każdego z nich przedstawiła w idealny sposób. W każdego z nich się wczuła i dzięki niej, my czytelnicy, także możemy to uczynić.

Akcja nie jest dynamiczna, nie pędzi "na łeb na szyję", co uważam, za ogromny plus całej historii. Możemy śledzić losy bohaterów, jednocześnie snując własne teorie. I to jest naprawdę wspaniałe.

Jaka okaże się prawda?

Przekonajcie się sami!

Serdecznie Wam polecam "Dobrą rodzinę"

Zaś Wydawnictwie Mięta dziękuję za możliwość zapoznania się z tą książką 🖤

Solowy debiut dziennikarki Katarzyny Troszczyńskiej pt. „Dobra rodzina” to książka kryminalna, której fabuła opowiada o prawdziwych zdarzeniach, true crime, które tylko w niewielkim stopniu, na życzenie osoby bliskiej sprawie, zostały zmieniane. Doszło do nich pod koniec maja 2006 w małej polskiej miejscowości. Zaginęła dwudziestokilkuletnia dziewczyna, pochodząca z dobrego, spokojnego domu. Kilka dni później po anonimowym telefonie zostaje odnalezione jej ciało, a oskarżenia o zbrodnię padają na jej młodszą siostrę i jej chłopaka. Tyle, że dla wszystkich, którzy znają dziewczyny, jest to niewyobrażalne – przecież łączyła je naprawdę bliska więź, to niemożliwe, by jedna była w stanie zabić drugą. Mają rację? Historia przedstawiona jest bardzo szeroko, z perspektywy wielu postaci zamieszanych w sprawę. Im głębiej poznajemy historię, tym ta staje się coraz mniej jasna – tropy się mnożą, na jaw wychodzą tajemnice, które, okazuje się, że każdy skrywał przed każdym. Wszystko to przedstawione jest prosto, z dziennikarską, wręcz reporterską precyzją, bez oceniania. To czytelnik ma wyciągnąć wnioski, a może nawet nie, może po prostu zastanowić się nad zagadnieniami, jakie ta sprawa porusza, tj. istotą rodziny, reakcją społeczeństwa na zbrodnię, rolą mediów. To książka, mimo jej prostoty stylu, mocna, wstrząsająca i przejmująca. Troszczyńska zrobiła tu kawał dobrej dziennikarskiej i pisarskiej roboty, polecam!