Ivan Boršić dorastał w Zagrzebiu, stolicy Chorwacji, wówczas jednej z republik Jugosławii. W 1991 roku jego ojczyzna została zaatakowana przez jugosłowiańską armię federalną, złożoną w większości z Serbów. Zaczęło się palenie, niszczenie i zabijanie.
Na wojnę poszedł także piętnastoletni Ivan, posługujący się dowodem osobistym swojego starszego przyjaciela. W 1995 roku wrócił z wszystkimi honorami wojskowymi z wojny do domu. W Wielki Piątek tegoż roku wdał się w bójkę z pięcioma mężczyznami, byłymi wrogami wojennymi. Zabił trzech z nich i poważnie zranił dwóch. Policja popełniła istotny błąd, nie zabezpieczając odpowiednio miejsca zbrodni. W efekcie sąd nie uznał, że Ivan działał w obronie własnej, ponieważ dowody rzeczowe zniknęły, a on, jako jedyny uzbrojony, został skazany na czternaście lat pozbawienia wolności.
Po prawie dziewięciu latach spędzonych w najbardziej brutalnych postkomunistycznych zakładach karnych Ivan przyjechał na weekend do rodzinnego miasta Zagrzebia, gdzie szybko został ostrzeżony przez znajomych, że jego wrogowie poprzysięgli mu krwawą zemstę. Utworzył więc gang złożony z byłych żołnierzy i skazanych morderców i rozpoczął serię napadów, chciał finansowo zabezpieczyć swą córkę i jej matkę, zanim dosięgnie go śmierć.
Minęło prawie siedem, dramatycznych lat obfitujących w spektakularne napady na banki i bankowozy…
Ivan Boršić, mimo że został uznany przez służby specjalne i policję za wroga publicznego numer jeden, nigdy nie stracił ludzkiej twarzy, w przeciwieństwie do spragnionych krwi kompanów. Nie chciał pieniędzy zdobytych za wszelką cenę, nie uważał krwawej zemsty za świętość. Przestrzegał starych, niepisanych zasad kodeksu przestępczego i niektórych przykazań Bożych. Na przełomie 2010 i 2011 roku wszystko się jednak zmieniło…
Czy książka "Do zobaczenia w nekrologu" to literatura faktu czy fikcja literacka?
Jest to autentyczna relacja Ivana Boršicia, która dokumentuje jego osobiste doświadczenia z czasów wojny na Bałkanach oraz późniejszej działalności przestępczej. Tekst szczegółowo opisuje brutalną rzeczywistość chorwackiego podziemia oraz realia konfliktów zbrojnych w byłej Jugosławii bez literackiego upiększania. Autor skupia się na surowych faktach, przedstawiając historię człowieka, który przeszedł drogę od nastoletniego żołnierza do więźnia i lidera gangu. Jest to pozycja obowiązkowa dla czytelników ceniących mocne, biograficzne opowieści oparte na prawdziwych, dramatycznych wydarzeniach.
Jaką atmosferę i styl narracji prezentuje ta publikacja?
Narracja jest surowa, bezpośrednia i pozbawiona zbędnego patosu, co idealnie oddaje wojskowy i więzienny rodowód głównego bohatera. Styl pisania odzwierciedla twarde zasady, którymi kierował się autor, tworząc gęsty i mroczny klimat powojennego Zagrzebia. Czytelnik ma wrażenie bezpośredniego obcowania z człowiekiem, który przetrwał w najbardziej brutalnych postkomunistycznych zakładach karnych. Dynamika akcji sprawia, że kolejne rozdziały czyta się z napięciem charakterystycznym dla najlepszych thrillerów dokumentalnych.
Dla kogo książka "Do zobaczenia w nekrologu" może okazać się zbyt drastyczna?
Publikacja nie jest odpowiednia dla osób wrażliwych na opisy brutalnej przemocy, naturalistyczne relacje wojenne oraz surowe realia życia więziennego. Autor bez cenzury relacjonuje krwawe starcia, zabójstwa oraz bezwzględność systemów karnych, co może budzić u niektórych czytelników silny dyskomfort. Nie jest to lekka lektura rozrywkowa, lecz ciężkie studium przetrwania w świecie pozbawionym skrupułów i litości. Jeśli szukasz łagodnej opowieści sensacyjnej, ten tytuł może być dla Ciebie zbyt obciążający emocjonalnie.
Jakie główne motywy tematyczne porusza ta historia?
Głównym motywem jest lojalność wobec własnego kodeksu honorowego oraz próba zachowania ludzkiej twarzy w brutalnym świecie zbrodni. Oprócz wątków sensacyjnych związanych z napadami na bankowozy, książka analizuje wpływ traumy wojennej na psychikę młodego człowieka. Ważnym elementem jest również obraz bałkańskich struktur przestępczych, które kontrastują z osobistymi dążeniami bohatera do zabezpieczenia przyszłości swojej rodziny. To wielowymiarowa analiza moralności, która zmusza do refleksji nad determinizmem życiowych wyborów w sytuacjach granicznych.
W jakim okresie i miejscu osadzona jest akcja tej książki?
Wydarzenia rozgrywają się głównie na terenie Chorwacji, obejmując szeroki przedział czasowy od wybuchu wojny w 1991 roku aż po rok 2011. Czytelnik śledzi losy bohatera w Zagrzebiu oraz wewnątrz najbardziej rygorystycznych, wschodnioeuropejskich zakładów karnych tamtego okresu. Tło historyczne stanowi fundament dla zrozumienia motywacji postaci oraz przemian społecznych zachodzących na Bałkanach po rozpadzie Jugosławii. Precyzyjne osadzenie w czasie pozwala lepiej poznać realia, w jakich operowały ówczesne grupy przestępcze złożone z byłych żołnierzy.
