DC Black Label Preludia i nokturny. Sandman. Tom 1

Seria Sandman to klasyka komiksu przez naprawdę duże „K”, którą powinien znać każdy miłośnik tego rodzaju popkultury. Jeśli ktoś do tej pory nie miał przyjemności obcowania z dziełem Gaiman’a, to teraz nie ma ku temu lepszej okazji. Wydawnictwo Egmont postanowiło bowiem wznowić cykl i niedawno ukazała się jego pierwsza część zatytułowana Sandman: Preludia i nokturny.

Po tytuł zdecydowanie powinni sięgnąć tylko ci miłośnicy komiksów, którzy nie mieli wcześniej do czynienia z serią. Nowe wydanie w stosunku do tego, które było już dostępne na naszym rynku, zmienia tylko i wyłącznie grafikę na okładce. Sama treść pozostaje taka sama, nie ma również co liczyć na jakieś nowe ekskluzywne dodatki.

Sandman to wręcz epokowe dzieło komiksowe z segmentu fantastyki, gdzie autor bawi się bardzo różnorodną treścią. Tytuł skupiają się na postaci Pana Snów, zabierając czytelnika w podróż po świecie wypełnionym odniesieniami do najprzeróżniejszego rodzaju mitów czy religii. Czytelnik znajdzie tutaj między innymi treści baśniowe, mocną groteskę, elementy nietuzinkowej komedii, szczyptę dramatu czy elementy mrocznego horroru. Jest więc to pozycja, w której każdy powinien znaleźć coś dla siebie i nikt nie powinien narzekać tutaj na nudę.

Sandman: Preludia i nokturny stanowi genialne wprowadzenie do niebywale bogatego i mocno angażującego komiksowego uniwersum, które na trwale zapada w pamięć odbiorcy. Zaprezentowana tutaj historia zaczyna się dość niepozornie, rozkręcając się z każdą kolejną planszą, oferując czytelnikowi morze nietuzinkowości. Pojawiające się tutaj treści w niektórych momentach dla nowego czytelnika mogą wydawać się nie do końca zrozumiałem, wszystko jednak z czasem nabiera większego sensu. Dodatkowo album porywa swoim niesamowitym klimatem, który powoduje, że trudno jest się oderwać od lektury. Wszystko to za sprawą autora, który ukazuje kreowaną rzeczywistość na kształt snu, który momentami przeradza się w prawdziwy koszmar. Jeśli to dla kogoś mało zalet, to należy również wspomnieć, że na samym początku cała akcja Sandmana dzieje się w świecie, w którym występują dobrze znani bohaterowie DC Comics. Jeśli więc ktoś jest fanem na przykład Constantine’a czy Doktora Destiny, to na pewno znajdzie tutaj sporo intrygujących fragmentów.

Doskonała porcja wciągającej fabuły to zaledwie część zalet komiksu. Nie można tutaj nie zachwycić się również genialną oprawą graficzną. Grupa artystów Sam Kietch, Mike Drigenberg i Malcolm Jones II wspięli się na wyżyny swoich możliwości, tworząc coś, od czego nie można oderwać wzroku. Każdy z twórców ma swój indywidualny widoczny styl, nadając poszczególnym historiom jeszcze większej dawki niesamowitej klimatyczności. Jeśli więc ktoś nie wyobraża sobie świetnej historii bez równie genialnych prac, to tutaj zdecydowanie nie będzie zawiedziony.

ZAŚNIJ, WYŚNIJ O MNIE SEN

„Sandman” to jedna z najbardziej kultowych i cenionych serii w dziejach komiksu. Uznana za najlepszy tytuł linii wydawniczej dla dorosłych od DC, Vertigo (z czym się absolutnie nie zgadzam, bo „Kaznodzieja” jest o niebo lepszy), do dziś stanowi obiekt uwielbienia milionów czytelników. I nawet, jeśli rzecz jest przereklamowana, to jednak wciąż bardzo dobrego, momentami rewelacyjnego komiksu, który każdy powinien poznać. Tym bardziej, że właśnie doczekał się nowej reedycji na naszym rynku.

Okultystyczna grupa pragnie uwięzić samą Śmierć i korzystać z jej mocy. W wyniku rytuału mającego im to umożliwić chwytają jednak jej brata, Sandmana, władcę snów. Nie wiedząc za bardzo, co z tyhm faktem począć, sekciarze trzymają go przez kilkadziesiąt lat w swoistym więzieniu, a tymczasem nasz świat nęka epidemia senności. Co się jednak stanie, gdy Morfeusz wydostanie się na wolność? I co czeka na niego po tych wszystkich latach?

Oto początek jednej z najbardziej epickich serii komiksowych i zarazem jednej z najlepszych w historii. Serii, która biła rekordy popularności i zdobywania nagród. Serii, która dała początek odważnemu cyklowi komiksów dla dojrzałych czytelników, linii Vertigo. Tak przynajmniej utarło się o niej mówić. I coś w tym jest, choć nie do końca.

Scenariusz napisał tu niezły autor szeroko pojętej fantastyki, ocierającej się o klimaty grozy, Neil Gaiman. Niezły, bo jego książki, choć mające swój urok, najczęściej są po prostu jedynie przyzwoitą rozrywką bez głębi. Wyszła z tego fantastyczna (pod względem treści i jakości) opowieść osadzona w mitach i historii, zadziwiająco jak na Gaimana filozoficzna, często gorzka, a zarazem niekiedy do bólu wręcz prawdziwa. Bardzo klimatyczna przy tym, co stanowi jej największy plus, ciekawie pomyślana, ale ma zasadniczy minus: brak tu prawdziwej głębi. Gaiman bawi się motywami i legendami, ale nie skłania do myślenia tak, jak chciał to zrobić. „Kaznodzieja” czy „Hellblazer”, choć skrajnie kontrowersyjne, poruszały ważkie kwestie, nad którymi trzeba się było pochylić, zadumać, wyrobić własne zdanie, a „Preludia i nokturny” jedynie się o to ocierają. To rozrywka, utrzymana na naprawdę wysokim poziomie, ale tylko rozrywka. Choć już samo to należałoby przecież bardzo docenić.

Strona graficzna to klasyczna kreska kojarząca się ze starymi horrorami od EC Comics czy „Sagą o Potworze z Bagien”. Świetna, klimatyczna, pełna detali i rewelacyjnie dobranego w swej stonowanej prostocie koloru, stanowi największy plus całego albumu. Na szczególną uwagę zasługują jednak oniryczne, niemal wyrwane ze snów okładki McKeana, które są małymi dziełami sztuki. I właśnie patrzenie na stronę graficzną tego albumu staje się prawdziwą przyjemnością, która podnosi jego poziom, dodając grozy i siły wyrazu.

Efekt finalny, jako całości, jest bardzo, bardzo dobry. Jako rozrywka to rzecz iście rewelacyjna i porywająca klimatem, bawiąca się przy tym konwekcją i potrafiąca zaskoczyć. Jako dzieło z wyższej półki natomiast bardziej wymagających czytelników może jednak nieco rozczarować. Nie zmienia to jednak faktu, że „Sandman” to jeden z tych komiksów, które trzeba koniecznie znać. A przy okazji znać go warto, bo jak na czasy, w których powstał i jakość, jaka wówczas obowiązywała, wyznaczał nowe standardy, ocierał się o rewolucyjne podejście do tematu i po dziś dzień pozostaje wciągającą i całkiem satysfakcjonującą lekturą, o jakiej się pamięta.

Dobrze mi się czytało, podoba mi się ten mroczny styl, wizualnie niektóre kadry były przepiękne, ale czy wpadłam w zachwyt, a komiks uznałam za tytuł, który odmienił moje życie? No nie. Słowa pochwalne płynęły zewsząd, ja aż tak tego nie czuję. Cieszę się, że serial pozostał w dużej mierze wierny oryginałowi, przypominałam sobie wiele scen podczas lektury.

Ciężko przewidzieć, jak historia dalej się potoczy, tomik wydaje się zamkniętą całością. Z jednej strony nieprzewidywalność to plus, a z drugiej nie czuję specjalnej potrzeby, by sięgnąć po tom drugi. Polecam fanom gotyckiej grozy, mitologii, przenikania się rzeczywistości z niesamowitością wyobraźni.

Pierwszy komiks jaki czytałem. Niesamowicie dobre. Skłaniający do refleksji, zaskakujący, ciekawy z każdym kolejnym tomem jest tylko lepiej. Gorąco polecam!