Daydream

– Czyli potwierdzasz: kłócimy się – oznajmiam. Jestem przekonana, że mówię to poważnym tonem i wyglądam onieśmielająco, ale on nadal się uśmiecha i całuje mnie w czubek nosa. Najwyraźniej się nie przejmuje.

„ᴛᴏ ᴊᴀᴋ ꜱɪę ᴘᴏꜱᴛʀᴢᴇɢᴀᴍʏ, ʀóżɴɪ ꜱɪę ᴏᴅ ᴛᴇɢᴏ, ᴋɪᴍ ɴᴀᴘʀᴀᴡᴅę ᴊᴇꜱᴛᴇśᴍʏ”

Henry Turner zdecydowanie ma dużo na głowie- łączy naukę z funkcją kapitana drużyny hokejowej, a na dodatek nie może się uporać z zaliczaniem zajęć z literatury.

Nie tylko jednak sprawy uniwersyteckie zaprzątają myśli chłopaka, ponieważ jego piętą Achillesową są również interakcje społeczne i brak umiejętności odczuwania emocji, brak mu również asertywności.

Szukając pomocy młody mężczyzna wybiera się do księgarni, gdzie przypadkowo trafia na spotkanie klubu literackiego w którym prym wiedzie Halle- pisarka , która pragnie stworzyć pełne emocji i namiętności opowiadanie.

Kłopot w tym ,że nie ma doświadczenia w sprawach damsko-męskich.

Nieoczekiwanie dla nich samych para szybko "łapie" nić porozumienia.

Czy bohaterowie zdołają sobie pomóc i co wyniknie z tego układu?

Tego musicie się dowiedzieć.

To już trzecia odsłona cyklu Maple Hills pióra Hannah Grace.

O ile Icebreaker mnie rozczarował, Wildfire dał się polubić, Daydream zdecydowanie jest moim ulubieńcem.

Motyw przyjaźni przeradzającej się w miłość, lekcje randkowania, wiele rozmów i empatii, a przy tym zwrócenie uwagi na neauroatypowość bardzo mnie rozczuliły i wzruszyły.

Coś świetnego, już czekam na kolejną perełkę od Hannah. 🩷💜

🌟🎨 Daydream autorstwa Hannah Grace to ciepła, emocjonująca opowieść o miłości, pasji i odnajdywaniu siebie. Henry Turner, kapitan drużyny hokejowej, staje przed nowymi wyzwaniami, które wykraczają poza lód. Spotkanie z Halle Jacobs, dziewczyną zakochaną w literaturze, zmienia jego perspektywę na świat i relacje międzyludzkie.

🌟🎨 Maple Hills staje się nie tylko miejscem studenckiego życia, ale także tłem dla niezwykłej historii, w której marzenia i rzeczywistość zaczynają się splatać. Halle, skupiona na nauce i własnych literackich ambicjach, początkowo nie dostrzega uroku Henry'ego. On zaś, wciągnięty w świat książek, odkrywa w sobie nowe pokłady wrażliwości.Henry, choć na pozór pewny siebie i silny, skrywa swoje wątpliwości i niepewność co do przyszłości. Jego rola kapitana wymaga od niego odpowiedzialności, ale czy jest gotowy na to, co przyniesie mu życie poza hokejem? Halle, z kolei, musi zdecydować, czy pisanie może być jej jedyną przyszłością, czy też warto zaryzykować coś więcej.

🌟🎨 Relacja między bohaterami rozwija się subtelnie, bez pośpiechu, co nadaje historii wyjątkowej autentyczności. Ich rozmowy o literaturze, wspólne chwile spędzone w klubie książki i stopniowo budowane zaufanie sprawiają, że uczucie między nimi nabiera mocy. W tle pojawiają się również inni bohaterowie, którzy dodają opowieści głębi i kolorytu.

🌟🎨 Daydream to książka pełna ciepła, humoru i emocji. Hannah Grace z niezwykłą lekkością oddaje atmosferę studenckiego życia, jednocześnie nie bojąc się poruszać tematów takich jak ambicja, strach przed przyszłością czy potrzeba akceptacji. To historia, która zachwyci wszystkich, którzy kochają romantyczne opowieści z dobrze wykreowanymi bohaterami i realistycznymi relacjami.

"Daydream" – Hannah Grace to urocza i pełna emocji opowieść o miłości, samopoznaniu i spełnianiu marzeń. Relacja między Henrym a Halle rozwija się w naturalny sposób, a ich rozmowy i wspólne chwile dodają historii autentyczności. Autorka świetnie oddaje sportowy klimat i codzienne wyzwania bohaterów, co sprawia, że książka jest lekka, ale angażująca. Choć momentami akcja toczy się wolniej, to dobrze wykreowani bohaterowie i ich emocjonalna więź wynagradzają ten drobny minus. To idealna lektura dla fanów sportowych romansów oraz tych, którzy szukają ciepłej i inspirującej historii o uczuciach.

"Daydream" to przeurocza, mądra i ciepła historia. Jestem nią całkowicie zauroczona!

Co tutaj znajdziecie? Naukę asertywności, pewności siebie, klub książki, hokej, rozmowy o uczuciach i stawianiu granic oraz piękną historię miłosną.

Uwielbiam to w jaki sposób bohaterowie się komunikowali! Jak ze sobą rozmawiali, nie zostawiali miejsca na domówienia, stawiali na szczerość - uczyli się siebie nawzajem, dawali sobie wsparcie, przestrzeń i akceptowali siebie takimi jakimi są. Duża część książki skupia się na tym i uważam, że to super!

Nie mogłam się oderwać od tej lektury. To było po prostu wszystko przekochane. Niestety znalazły się tutaj również pod koniec małe kryzysy, choć uważam, że było to chwilami sztuczne i niepotrzebne. To jak Halle daje Henry'emu przestrzeń, żeby się pozbierał z przebodźcowania i wgl, a potem wszystko kwestionuje i jest urażona jego zachowaniem... Tak, ta końcówka mogła by być lepsza, co nie zmienia faktu, że cała ta historia jest po prostu cudowna!

Do tego Ci bohaterowie! Zarówno główni jak i drugoplanowi! To również wspaniała opowieść o przyjaźni i o tworzeniu rodziny z ludzi, których nie łączą więzy krwi. Do tego jest zabawna i pełna mądrych słów.

Bardzo Wam polecam ten tytuł! To książka, którą po prostu musicie przeczytać!

Wolicie zwykle wydanie, czy to z malowanymi brzegami? 😈

Co ja w ogóle pytam! Zobaczcie jakie jest urocze to wydanie specjalne, absolutnie genialne, a na półce prezentuje się jeszcze lepiej, uwielbiam! Malowane brzegi, jak doskonale wiecie, to moje uzależnienie i za moment będę miała ich cały regał 🤯

Ta historia jest najlepsza z wszystkich trzech części. Tak, dobrze widzicie, to kolejna część serii „Maple Hills”. Śmiało można czytać ją osobno, jednak zachęcam Was, żeby zacząć od początku, ponieważ pojawiają się tu postacie z poprzednich części. Zazdroszczę każdemu, kto jeszcze nie zna tych książek!

Ta historia mnie kupiła. Relacja Halle i Henry’ego jest moją ulubioną. Nie od dzisiaj wiadomo, że z przyjaźni wychodzi najlepsza miłość, sprawdźcie koniecznie jak było tym razem. Zasada numer 1: nie zakochuj się. Ale zasady są po to, by je łamać, prawda? 😈

Ta historia wciąga już od samego początku. Jest idealna dla fanów sportowego motywu, ale także dla książkar! Nasz Henry to gwiazda drużyny hokejowej, więc wiecie doskonale, jak dużą wagę musi przykładać do treningów czy meczy, a Halle? Cóż by tu dużo mówić, dziewczyna kocha książki i z pasją oddaje się pisaniu. Ta para to mieszanka wybuchowa, mówię Wam, a jednocześnie tak bardzo do siebie pasują. Chemia pomiędzy nimi bucha, kocham ich w duecie, to taka słodka relacja!

Uwielbiam to, że na ich związek rozwija się powoli, od przyjaźni. Na ich zbliżenie musimy czekać bardzo długo, dzięki czemu ta historia wciąga. Ale nie martwcie się, nie jest to do końca cukierkowa pozycja,chociaż na pierwszy rzut oka się taką wydaje.

Ale to nie tylko historia miłosna pary. Cieszę się, że autorka kolejny raz pokazała, że potrafi pisać o czymś więcej, niż tylko o zbliżeniach. Ta pozycja to przede wszystkim przyjaźń, a także wspólne spędzanie czasu ze znajomymi. Mamy tutaj świetnie opisane relacje międzyludzkie, dzięki czemu cała lektura nie wydaje się mdła i nijaka. Ja sama bawiłam się przy niej świetnie i wierzę, że wy również odnajdziecie w niej „to coś”.

Zdecydowanie zachęcam do sięgnięcia po ten tytuł, szczególnie ten w malowanym wydaniu. Dajcie się zachwycić 😈

Po pierwszym tomie pt. “Icebreaker” nie sposób było nie zastanawiać się nad historią Henry’ego, który swoim pojawieniem się wzbudził ogromną ciekawość. Stąd śmiałym, aczkolwiek trafnym stwierdzeniem będzie, że premiera “Daydream” jest jedną z bardziej wyczekiwanych przez fanów jego postaci, jak i autorki.

Od chwili, gdy poznałam pierwszy tom serii Maple Hills, wiedziałam, że to właśnie historia Henry’ego będzie tą najbardziej wyczekiwaną przeze mnie. Już wtedy jego postać wzbudziła ciekawość, sympatię i pytania, na których poznanie odpowiedzi początkowo się nie zanosiło. Nic więc dziwnego, że premiery “Daydream” wyczekiwałam z taką niecierpliwością, a zarazem im bliżej niej, tym więcej pojawiało się zarówno pytań, jak zostanie poprowadzona jego historia jak i wątpliwości odnośnie tego, czy autorka podoła tak wysoko postawionej poprzeczce przez poprzednie dwa tomy?

Jednym z pozytywnych aspektów, który sprawia również, że z taką wielką chęcią wracam do książek autorki, jest styli pisania. Jeśli ktoś zna moje recenzje, wie, że zawsze staram się zwrócić na to uwagę, bo choć nie jest to aspekt, który znacząco wpływa na ocenę, to jednak ma ogromne znaczenie dla samego odbioru historii. A to jakim stylem operuje Hannah Grace, jest dla mnie definicją idealnej historii - lekki, płynny i niezwykle przyjemny, dzięki czemu czytanie staje się czystą przyjemnością. Autorka doskonale balansuje między emocjami a humorem, tworząc narrację, która wciąga od pierwszej do ostatniej strony. Jej sposób budowania dialogów jest naturalny, przez co postacie wydają się autentyczne, a ich rozmowy pełne chemii i charakteru. Dzięki temu historia nie tylko angażuje, ale wręcz otula czytelnika, sprawiając, że ciężko się od niej oderwać, a w chwilach gdy to się uda, myśli i tak są przy losach bohaterów.

Całość recenzji [Adres usunięty]

Romanse to dla mnie zwykle odskocznia od codzienności, coś w rodzaju słodkiego ciastka do kawy. Nie myślę wtedy zbytnio o fabule, tylko czytam, przeżywam wraz z bohaterami i... zapominam o całej historii tak szybko, jak tylko odłożę książkę na półkę. Tym razem jednak historia zostanie ze mną na dłużej, a to dlatego, że bardzo mądrze tu wszystko rozpisano.

Zaczyna się dość banalnie, ponieważ mamy do czynienia z dwojgiem studentów, którzy oprócz nauki mają też swoje hobby i pracę. Henry, po zajęciach całkowicie oddaje się treningom hokejowym, a w wolnych chwilach maluje. Halle, natomiast to świetna studentka o pisarskich aspiracjach, głowie pełnej marzeń, ale nade wszystko osoba niezwykle empatyczna i pomocna, stawiająca dobro drugiego człowieka ponad swoje. Tych dwoje spotyka się ze sobą w jednej z okolicznych księgarń, w których dziewczyna prowadzi kółko literackie. I tak zaczyna się ich trudna, wielopoziomowa znajomość.

Niech Was jednak nie zwiedzie infantylność tej znajomości. Autorka bowiem opowiedziała historię kiełkującej miłości studenckiej, która powstaje na bardzo niestabilnych fundamentach. Henry być może jest w spektrum autyzmu, a może dolega mu inne schorzenie – tego nie wiadomo. Hannah Grace nie wtajemniczyła bowiem czytelniczek w jego historię diagnostyczną. Być może takiej nie było. To, co chciała osiągnąć, to z pewnością zwrócenie uwagi na fakt, że wzajemny szacunek, przestrzeń i mnóstwo zrozumienia mogą dać efekty lepsze od terapii i otworzyć człowieka na świat i ludzi.

Niezwykłą postawą Halle, dała znać wszem wobec, że czasem warto postawić na siebie i zainwestować czas i pracę we własny sukces, niźli trwać przy tym, by cały czas być dla kogoś wsparciem. Nikt nie jest Ironmanem i każdy potrzebuje pomocnej dłoni.

To wyjątkowy romans. Delikatny i stopniowy, przesycony humorem, ale też dający mnóstwo wzruszeń. To ładna opowieść o pięknych ludziach, którzy odnaleźli się w tym dziwnym świecie.