Czas łaski. Jake Brigance. Tom 3

Od pierwszej strony jedna wielka bomba. Jestem pod ogromnym wrażeniem tej powieści. Znakomity thriller. Pierwsza scena i wielka niespodzianka. Dosłownie idealna scena dla wszystkich fanów dobrych akcji. Pijany mężczyzna zabija swoją kobietę. Dwójka jej dzieci jest mocno przerażona. Gdy tylko uznają, że nastała cisza – schodzą na dół, żeby sprawdzić co się dzieje z ich mamą. Na dole znajdują jej ciało. Nie wyczuwają u niej pulsu. Sądzą, że ten drań zabił ich mamę. 16 letni syn dzwoni na policję i informuje o tym co się stało. Jego siostra zostaje z mamą. Nie może się uspokoić. Drew wie, że policja nic nie zrobi, bo konkubent ich matki jest zastępcą szeryfa. Postanawia sam wymierzyć sprawiedliwość. Zabija damskiego boksera z jego własnej broni.

Co stanie się z tym rodzeństwem? Co stanie się z nieletnią osobą, która zabiła mundurowego? Dlaczego prędzej nie zrobiono nic, żeby uratować ich matkę? Gdyby prędzej zareagowano nie doszłoby do tak wielkiego dramatu. Znacie to zapewne z życia. Wielu tragedii można by uniknąć, gdyby tylko ktoś wcześniej zareagował.

Czy 16 letni Drew Gamble ujdzie z życiem? Grozi mu kara śmierci. Sławny i bardzo dobry adwokat Jake Brigance stanie w obronie chłopaka. Czy tym razem wybroni chłopaka? Sprawa wygląda beznadziejnie. Marne szanse na przeżycie.

W miasteczku Clanton w stanie Missisipi do zabójstwa dochodzi tylko raz na kilkadziesiąt lat. Dlatego ta sprawa jest tak ważna dla jego mieszkańców.

Znakomity thriller sądowy. Trzyma w napięciu od początku aż do końca. Nie byłam w stanie się od niego oderwać. Byłam przerażona początkową sceną. Poleciały mi łzy. Nienawidziłam Stuarta Kofera. Jak mógł pobić i „zabić” swoją kobietę. Najgorsze, że dużo ludzi wiedziało o jego pijaństwie i lekkiej ręce do bicia i nic z tym nie zrobiono. Dzięki niemu Drew i jego siostra Kiera przeżywali prawdziwe dramaty. O ich matce Josie już nawet nie wspomnę. Chyba miała szczęście do damskich bokserów. Przez całą książkę stresowałam się co będzie z tym chłopakiem.

Stuart Kofer – powinien bronić prawa a sam je łamał. Nigdy nie powinien zostać zastępcą szeryfa.

Josi pewnie według niektórych mogła zabrać dzieci i się wyprowadzić. Niestety nie zawsze jest tak łatwo jak się wydaje. Nie miała, dokąd pójść, dlatego pogodziła się z losem i mieszkała z tym draniem. Jej dzieci nie mogły patrzeć, jak Stuart poniewiera ich matkę. Co zrobilibyście na miejscu Drewa? Zabilibyście czy po raz kolejny czekalibyście aż stróże prawa coś zrobią? A może czekalibyście na to, żeby i was zabił? Moim zdaniem bardzo dobrze zrobił. Stanął w obronie siostry. Niestety za taki czyn również musiał ponieść konsekwencje. Jak myślicie: Czy zabójca zasługuje na to, by żyć?

Z tym pytaniem musiała się zmierzyć ława przysięgłych. Jak wygląda cały proces, w którym oskarżony jest małoletni możecie przekonać się czytając „Czas łaski”. Autor doskonale nam to przedstawia. Dzięki Grishamowi czułam się jakbym uczestniczyła w tym procesie.

Do teraz przeżywam tą książkę. Niby to jest fikcja literacka, ale podobne wydarzenia mają miejsce na całym świecie. Niektórzy stróże prawa myślą, że są bezkarni i że ich nie obowiązuje prawo. A w razie czego ich sprawę zamiecie się pod dywan. Przykre. Stróż prawa powinien świecić przykładem.

Jeżeli uwielbiacie pióro Johna Grishama to nie możecie przegapić tego tytułu. Dodatkowo książkę „Czas łaski” polecam wszystkim miłośnikom thrillerów sądowych. Nie zawiedziecie się.

Moim zdaniem to jest najlepsza książka Johna Grishama. Chętnie zobaczyłabym ją na dużym ekranie. Czytając tą powieść miałam dreszcze. Uwielbiam to uczucie.

Dodatkowo mogę pochwalić adwokata. Jake wykonał kawał solidnej roboty. Przekonajcie się jaką walkę stoczył, żeby perfekcyjnie wykonać swoją pracę.

Wielkie brawa dla Johna Grishama.

„Czas łaski” na długo pozostanie w mojej pamięci. Za jakiś czas ponownie po nią sięgnę.

Ta powieść trafi do mojej listy top 10 2021 r.

John Grisham stworzył naprawdę wiele pozycji, jednak ja dopiero teraz częściej sięgam po jego twórczość.

Sprawa była jasna od samego początku. Chłopak zabił mężczyznę, z którym mieszkał gdyż ten pobił jego matkę i oboje z siostrą byli przekonani, że ta nie żyje. Sprawę dodatkowo komplikował fakt, że zamordowany był zastępcą szeryfa i nieważne jaki nie byłby wymiar kary, pewne osoby musiały być z niego zadowolone. Czy wyrok był pomyślny dla chłopaka?

Nie czytałam poprzednich tomów serii i w niczym mi to nie przeszkadzało. Pozycja jest naprawdę obszerna, czcionka dość drobna. Całość jednak jest tak ciekawie napisana, że nie mogłam oderwać się od tej książki. Od samego początku wciągnęłam się w tę lekturę i byłam ciekawa jej zakończenia.

Podoba mi się to, że co jakiś czas wychodzą na jaw nowe fakty, zakończenie także jest zaskakujące. Fabuła nie skupia się tylko na tej sprawie, są też inne wątki poboczne, które sprawiają, że całość czyta się jeszcze lepiej.

,,Czas łaski" Johna Grishama to trzeci tom serii, który można czytać jako oddzielną całość. Bardzo miło spędziłam czas z tą obszerną lekturą.

W Clanton do zabójstw dochodzi raz na kilkadziesiąt lat. Nic więc dziwnego, że takie wydarzenie elektryzuje społeczność całego hrabstwa. Zwłaszcza gdy ginie prominentny biały, znany w okolicy zastępca szeryfa Stuart Kofer. Sprawcą jest syn jego kochanki, szesnastoletni Drew Gamble. Wobec zacietrzewienia części mieszkańców miasteczka szanse chłopaka na to, że uniknie kary śmierci, są nikłe. Chyba że jego obroną zajmie się Jake Brigance, który już raz dokonał niemożliwego: doprowadził do uznania za niewinnego czarnoskórego mężczyzny oskarżonego o zabicie oprawców jego córki. Jake nie ma ochoty bronić Drew Gamble’a, ale jeśli ON się tego nie podejmie, to kto? Kiedy uważnie przygląda się sprawie, dostrzega jej drugie dno. I jak przed laty ryzykuje własną karierę, bezpieczeństwo finansowe i życie swojej rodziny, by obronić chłopca przed końcem, którzy wszyscy mu wieszczą – komorą gazową.

Z autorem miałam już kilka spotkań i jego książki zawsze uważałam za bardzo dobre. Grisham zawsze potrafi wprowadzić gęstą atmosferę i niesamowity klimat, które towarzyszą czytelnikowi od samego początku do końca lektury. Tak właśnie jest w „Czasie łaski” i sprawia to, że dosłownie się ją pochłania. Książka jest niezwykle realistyczna, dzięki znajomości autora wielu pułapek amerykańskich procedur prawniczych. Akcja jest dynamiczna i kompletnie nieprzewidywalna. Historia jaką przedstawił nam autor jest szokująca i zapada w pamięci. Podczas lektury targało mną wiele skrajnych emocji, a w głowie rodził się ogrom myśli i refleksji. Idealnym dopełnieniem całości są świetnie skrojone sylwetki postaci.

Grisham jest niezwykle drobiazgowy, a prawniczy świat opisuje przedstawiając jego jasne, jak i ciemne oblicza. Uwielbiam styl autora i historie jakie tworzy. Według mnie książka ta jest nieodkładalna, a jej final zaskakuje. Jestem pewna, że „Czas łaski” spodoba się każdemu fanowi prawniczych kryminałów.

Jestem pod ogromnym wrażeniem tej książki. Niesamowicie mnie zainteresowała, przeczytałam ją jednym tchem! Bardzo dobry thriller. Wciąga od samego początku, fabuła fascynuje i jest nieprzewidywalna.

Postać głównego bohatera bardzo interesująca. Czytałam poprzednie części i bardzo zżyłam się z jego historią. Myślę jednak, że jeśli ktoś nawet nie czytał poprzednich części to i tak wciągnie go ta lektura. Dość obszerna książka tak mnie pochłonęła, że 600 stron przeczytałam w parę dni!

Polecam każdemu, fantastyczna opowieść trzymająca w napięciu do samego końca. Nie banalne wyjścia z sytuacji i zaskakujące zwroty akcji to jest to!

Każdy z nas wie, że sprawiedliwość i prawo to nie zawsze to samo. Między tymi dwoma jednostkami z reguły istnieje większe lub mniejsze napięcie. Sprawiedliwość domaga się jedności, prawo zaś staje zwykle po stronie bezpieczeństwa prawnego. W żadnej z książek Johna Grishama nie widać tego tak wyraźnie jak w "Czasie łaski". Zapraszam Was zatem do porywającego dramatu sądowego, w którym emocje sięgną zenitu. Autor stara się odpowiedzieć na nurtujące wiele osób pytanie: Czy zabójca zasługuje na to, by żyć?

Miasteczko Clanton w stanie Missisipi znów jest podzielone, a adwokat Jake Brigance – znany z powieści i filmu "Czas zabijania" – ponownie znajduje się w centrum wydarzeń.

W Clanton do zabójstw dochodzi raz na kilkadziesiąt lat. Nic więc dziwnego, że takie wydarzenie elektryzuje społeczność całego hrabstwa. Zwłaszcza gdy ginie znany w okolicy zastępca szeryfa, Stuart Kofer.

Sprawcą okazuje się syn jego kochanki, szesnastoletni Drew Gamble. Wobec determinacji części mieszkańców miasteczka szanse chłopaka na to, że uniknie kary śmierci, są nikłe. Chyba że jego obroną zajmie się Jake Brigance, który już raz dokonał niemożliwego: doprowadził do uznania za niewinnego czarnoskórego mężczyzny oskarżonego o zabicie oprawców jego córki.

Jake tak naprawdę nie ma ochoty, by bronić Drew Gamble'a, ale jeśli ON się tego nie podejmie, to kto? Kiedy uważnie przygląda się sprawie, odkrywa jej drugie dno. I jak przed laty ryzykuje własną karierę, bezpieczeństwo finansowe i życie swojej rodziny, by obronić chłopca przed końcem, który wszyscy mu wieszczą – komory gazowej.

Pierwszy raz miałam styczność z twórczością autora i muszę przyznać, że prawdopodobnie po raz ostatni.

Najbardziej przeszkadzał mi chyba format książki. Może to głupie, lecz dość mały, z małą czcionką, trochę nieporęczny, sprawiał, że automatycznie odechciewało mi się brnąć w dalszą historię Jake'a Brigance'a.

Sam styl pisania autora jest dość trudny w zrozumieniu dla przeciętnego czytelnika – ten zawiły, niepotrzebnie pomniejszony tekst, sprawiał, że albo robiłam się senna, albo jak najszybciej chciałam odłożyć książkę na półkę. Ewentualnie wyrzucić za okno, gdy trafiałam na te długie i nużące opisy. Dosłownie Grisham skupił się na każdym najmniejszym, lecz niepotrzebnym szczególe. (po co mi wiedzieć, że jakiś człowiek na pogrzebie jednego z bohaterów miał buty w kolorze czerwonego wina?) Zupełnie tak jakby starał się nad tą powieścią, ale aż za bardzo!

Oprócz tego strasznie zniechęcił mnie początek. Autor późno startuje z jakąkolwiek akcją, która zaintrygowałaby odbiorcę i zdecydowanie zbyt wyczerpująco wprowadza czytelnika w fabułę. Przez pierwsze dwieście stron mamy tylko i wyłącznie suche fakty.

Mimo że początki były trudne i już chciałam się poddać, akcja z czasem znacznie przyspieszyła i już nie zwalniała! Zdołałam zżyć się z bohaterami przez te pięćset stron, a ich dalsze losy budziły we mnie niepowstrzymaną ciekawość. To smutne, aczkolwiek nawet nie opłacało mi się na tym etapie odłożyć powieści. Naprawdę nie mogłam doczekać się zakończenia! Tylko że po raz kolejny mój zapał został ugaszony. Naczytałam się tyle pozytywnych opinii innych recenzentów, próbowałam doszukać się mnóstwa wartości, przymknąć oko na niektóre rzeczy, a i tak się rozczarowałam. Bo nie dowiadujemy się, co stało się z Drew Gamble'em. I to rozczarowanie kosztuje niestety tak niską oceną. Przez te sześćset osiem stron autor szykuje nas na emocjonujący proces, punkt kulminacyjny swojego utworu, ale po co nam on, skoro puenta nie istnieje?

Oczywiście, Grisham zawarł w swojej niekonwencjonalnej historii wiele wartości, mających charakter moralizatorski. Z humorem krytykuje przecież system prawny. Za sprawą wstrząsających wydarzeń przekonuje, że współczucie dla słabszych się opłaca. Wyraża nawet szczere oburzenie na ludzką chciwość! Ale co z tego skoro początek i zakończenie kompletnie leżą?

Po ciąg dalszy recenzji zapraszam na bloga tzczytelnika!