Czarownica z Bostonu

Chcecie przenieść się do XVII-wiecznego Bostonu? Jeżeli tak, to mam Wam do polecenia pewną intrygującą historię.

"Czarownica z Bostonu" opowiada o Mary Deerfield. Młoda, przepiękna dziewczyna niestety nie ma szczęśliwego życia. Wiedzie je bowiem u boku męża Thomasa, który ma skłonności do nadużywania alkoholu i nieuzasadnionych napadów agresji. Kobieta znosi naprawdę wiele złego. Jednak gdy w trakcie awantury małżonek wbija jej widelec w dłoń, Mary postanawia wykrzesać z siebie całą swą dumę i odwagę: postanawia odejść od niebezpiecznego męża. Szczęście nadal nie chce towarzyszyć młodej dziewczynie... Zostaje ona podejrzewana o czary. Musi więc ratować nie tylko swoją godność, ale przede wszystkim życie.

Niespieszne tempo fabuły pozwala nam spokojnie i dokładnie wgryźć się w klimat tamtych czasów. Mamy czas na wnikliwe zapoznanie się z bohaterami, których autor wykreował naprawdę barwnie i interesująco. To był dość specyficzny dla mnie thriller, również ze względu na to, w jakich czasach został osadzony. Ale uważam, że to tylko dodało książce kolorytu i było świetnym tłem dla przestawionych wydarzeń. Plus za nawiązania do tematu czarownic, takie aspekty poruszone w lekturach bardzo lubię i doceniam ☺️

Jak każdy lubię zgłębiać interesujące mnie tematy, a jednym z nich są kobiety uważane za czarownice. W ten sposób ograniczeni ludzie pozbywali się zagrażających ich pozycji kobiet — mądrych, silnych, pięknych. Przerażające jest to, jak szybko można było zostać posądzonym o konszachty z diabłem, czasem wystarczyła błahostka.

Gdy agresja męża przekracza wszelkie granice, Mary postanawia odejść. Sprawa o rozwód z powodu maltretowania żony to na tamte czasy precedens, jednak w jego trakcie kobieta zostaje oskarżona o czary i zamiast o wolność, będzie musiała walczyć o swoje życie. 

Smutna, trudna, emocjonalna to proza, którą trudno przypisać do jednego gatunku. Dużo tu bólu i cierpienia, opisanego w sposób tak namacalny, że nie sposób uciec od tych uczuć. Przenikają w głąb nas, zmuszając do wielu, często gorzkich refleksji. A mimo to czyta się znakomicie, nie ma tu zbędnych słów, wszystko zdaje się być na miejscu, potrzebne i nieuniknione. 

Urzekło mnie bogate słownictwo, zachwycił klimat i surowe opisy życia w XVII wieku, ale sama historia rozwijała się niezwykle powoli, wręcz monotonnie. Niespieszna akcja może mieć swój urok, zwłaszcza gdy potrzebujemy chwili do namysłu. Ta na pozór spokojna opowieść podszyta została wewnętrznym rozedrganiem, które utrzymuje nas w ciągłym napięciu. Ilość zabobonów i przesądów przeraża, a każda nowinka techniczna uważana była za dzieło szatana. Autor doskonale zbudował kreacje bohaterów tej niezwykle dramatycznej historii. 

Jest 1662 rok. Przed laty Mary wraz z rodzicami opuściła Anglię i przypłynęła do Bostonu. Dwudziestoczterolatka od pięciu lat jest żoną Thomasa Deerfielda, tyrana, który w zaciszu domu bije ją i upokarza. Kiedy ten wbija jej widelec w dłoń, dziewczyna uznaje, że miarka się przebrała i wnosi o rozwód. W świecie rządzonym przez mężczyzn, oficjalne odejście od męża jest niemal czymś niemożliwym. Mary chce jednak dopiąć swego. I może wszystko poszłoby po jej myśli, gdyby rozprawa rozwodowa nie zamieniła się w oskarżenia o czary.

I kto by pomyślał, że trójzębny widelec wbity w ziemię, uważany przez wielu za diabelski symbol, rozpocznie serię oszczerstw i oskarżeń kierowanych w stronę Mary.

To było moje drugie spotkanie z twórczością autora i tym razem pokochałam jego książkę miłością ogromną. “Czarownica z Bostonu” to genialnie namalowany portret XVII-wiecznego społeczeństwa, które drżało na samą myśl o wychodzeniu z utartego schematu, życiu wbrew Biblii i czarach.

Niech nie zwiedzie Was tytuł. To nie jest powieść z gatunku fantasy, to historyczna obyczajówka z thrillerowym zacięciem. Bez eliksirów, bez mioteł, bez kotów na ramieniu, ta książka i tak ma w sobie mnóstwo magii. Literacko – jedna z lepszych powieści, jaką kiedykolwiek czytałam. Autor prostym, lekkim językiem, bez niepotrzebnych wygibasów stylistycznych prowadzi czytelnika przez zaściankowy świat, pełen uprzedzeń i stereotypów. Ale jak on to robi! Pobudza ciekawość, wznieca zainteresowanie i cegiełka po cegiełce buduje napięcie.

Główna bohaterka walczy o siebie i broni swoich racji z zaciekłością i uporem, które są godne podziwu. Mary to postać, którą daje się lubić i mimo wielu powodów, dla których można by jej współczuć, to bardziej od uczucia litości, miałam w sobie podziw dla jej zawziętości, inteligencji i świadomości, które towarzyszyły jej działaniom.

Wątek rozpraw sądowych to mistrzostwo. Śmiało ta książka mogłaby odnaleźć swoje miejsce na dużym ekranie. Klimat ówczesnych czasów i mentalność XVII-wiecznych mieszkańców Bostonu, gdzie każdy z nich ma swoje miejsce w hierarchii społeczeństwa, zostały rozpisane w taki sposób, że ja w tę historię weszłam całą sobą. Czułam się, jak czynna obserwatorka wydarzeń, ale nie siedząca na fotelu, popijająca herbatkę i wertująca strona za stroną, ale miałam wrażenie, że jestem tam, w tym brutalnym świecie, gdzie niesprawiedliwość goni niesprawiedliwość, zawsze jeden krok za Mary.

Niesamowita i wciągająca powieść, w której zwroty akcji, rozbudowana i dobrze skonstruowana fabuła oraz świat przedstawiony, pochłaniają bez reszty, zagarniają w swoje sidła, zarażają emocjami i pobudzają do chłonięcia tej lektury i zatapianiu się w jej sidła.

Polecam bardzo!

Chris Bohjalian – „Czarownica z Bostonu” to powieść ciekawa lecz dla mnie jest w niej zdecydowanie za mało akcji.

Powieść Chrisa Bohjaliana przybliża historię XVII- wiecznych początków purytańskiego osadnictwa w Bostonie i polowań na czarownice.

Główna bohaterka, Mary Deerfield jest młodą, inteligentną i piękną kobietą z temperamentem. Jednak indywidualizm Mary przeszkadza jej dużo starszemu mężowi – Thomasowi. Chcąc ją dyscyplinować w imię Boga i zasadami narzuconymi przez kościół, Thomas obraża Mary, zastrasza i bije. Gdy w złości wbija jej widelec w dłoń kobieta obawiając się o swoje życie występuje o rozwód. Jest to jednak XVII wiek, a rozwody dopiero zaczynają funkcjonować. Ponadto czym są słowa kobiety przeciwko zdaniu mężczyzny. Zwłaszcza, że ta podczas rozprawy zostaje oskarżona o uprawianie czarów. Mary musi nie tylko uwolnić się od tyrana z którym mieszka, ale również dowiedzieć się kto i dlaczego próbuje ją wmieszać w kontakty z diabłem. Jeśli jej się to nie uda trafi na stryczek jak czarownice z Salem…

Autor idealnie oddaje realia ówczesnego świata, panujące wówczas zasady, wierzenia i nastroje jakie panowały w społeczeństwie. Dzięki temu jesteśmy w stanie zżyć się z główną bohaterką, co jest ogromnym plusem tej powieści. Jednak akcja rozgrywa się powoli, dla mnie osobiście – zbyt powoli. Niemniej końcówka zdecydowanie zaskakuje.

Książka warta przeczytania.

M.B.

Szkolny Klub Recenzenta

„Czarownica z Bostonu” to książka, która porwała mnie od pierwszej strony. Gdy zaczęłam ją czytać, to nie mogłam się od niej oderwać nawet na chwilę. Zdecydowanie należy do tych z gatunku nieodkładanych, pomimo, że jej akcja nie jest zbyt dynamiczna.

„Czarownica z Bostonu” to opowieść o Mary, kobiecie która stanęła przed sądem domagając się prawa o decydowaniu o swoim losie. Dzisiaj nikogo to nie dziwi, jednak nasza bohaterka żyła w roku 1662. W czasach, kiedy kobiety były obwiniane za wszystko. A do tego jeśli była młoda i piękna, to oskarżono ją o czary. Mary nie zaznała szczęścia w małżeństwie. Jej ślubny był od niej dwa razy starszy. Był okrutny wobec niej, zwłaszcza gdy upił się. Mary zdecydowała się na rozwód.

Jednak żyjąc w czasach, w których kobiety są traktowane jak są a rozwody są raczej niemożliwe nie było to łatwo. O czym Mary przekonała się na własnej skórze. Została oskarżona o czary i zamiast walczyć o wolność, walczyła o życie. Z każdą kolejną stroną byłam ciekawa do czego jeszcze posunie się jej mąż. Jak zakończyła się jej historia? Przekonacie się sami.

Biorąc do ręki „Czarownice z Bostonu” nie spodziewałam się, że tak mnie porwie i dostarczy mi tylu emocji. Książka zaliczana jest do thrillera, dla mnie jednak była przede wszystkim ciekawym opisem społeczeństwa nastawionego negatywnie do kobiet, które chciały móc decydować o swoim losie.

Książka ukazuje jak bardzo zmienił się świat. Nie tylko pod względem udzielania rozwodów, ale również pod względem spostrzegania prostego widelca. I cieszę się, że jednak widelec dzisiaj jest tylko widelcem.

Jeśli lubicie książki, których akcja toczy się w przeszłości to bardzo polecam „Czarownicę z Bostonu”.