Crush. Zniszczenie

📚 Wykreowany przez autorkę świat jest genialny; różnorodność nadprzyrodzonych stworzeń oraz wspaniałe opisy wciągają nas w rzeczywistość pełną intryg, walki o władzę, mroźnej Alaski i tajemniczej szkoły Katmere.

📚 W tej części znalazło się tyle emocji i różnych ciekawych wątków, że słuchałam z zapartym tchem, czekając na to, co wydarzy się dalej. Można było spodziewać się dosłownie wszystkiego.

📚 Więź pomiędzy Grace a Jaxonem tym razem nie przytłacza fabuły; jest przedstawiona w dużo bardziej subtelny sposób. Dodatkowo pojawia się Hudson – starszy brat Jaxona, który zamieszkuje teraz ciało Grace, słyszy jej myśli i wchodzi z nią w zabawne, sarkastyczne oraz zacięte konwersacje.

📚 To właśnie ten wątek był kluczowy i odegrał największą rolę w fabule tej części. Wprowadzenie postaci Hudsona to jedna z najlepszych decyzji autorki. Dodaje on sporo pikanterii (choć nie w intymnym sensie) i wprowadza wiele zawirowań. W pierwszej części Hudson został przedstawiony jako czarny charakter, ale teraz odkrywamy, że skrywa zupełnie inne oblicze.

📚 Grace przechodzi metamorfozę i w końcu staje się bohaterką z krwi i kości, a nie tylko zaślepioną dziewczyną wpatrzoną w Jaxona jak w święty obrazek. Odkrywa swoje nowe zdolności, udowadniając sobie i innym swoją siłę i niezależność, dzięki czemu zaznacza swoją przynależność do grupy.

📚 Utrata pamięci przez Grace i stopniowe odkrywanie tego jaka była podczas swojej nieobecności i jakie więzi łączyły ją tak naprawdę z Hudsonem było niespodziewanym zwrotem akcji, dodam jednak, że bardzo dobrym i potrzebnym.

📚 To było tak świetne i wciągające, że jak tylko skończyłam audiobook musiałam poznać dalszą historię. Niestety trzeciej części nie mogłam znaleźć nigdzie w audio, więc czeka mnie zmaganie się z 900-stronicowym potworem 🙈

"Crush. Zniszczenie" to drugi tom serii "Crave", który skupia się na dalszych losach Grace i Jaxona. Pierwszy tom zakończył się niezwykle emocjonująco. Z niecierpliwością wyczekiwałam dalszych losów Grace i Jaxona! Nawet nie wiecie jak bardzo podekscytowałam się wieścią o drugim tomie. Ale do rzeczy. Jak doskonale wiecie pierwszy tom totalnie skradł moje serce. Jestem ogromną fanką wampirów a tym samym - ogromną fanką serii "Crave". Tak, serii bo "Crush" był jeszcze lepszy od "Crave" a nie sądziłam, że tak się da. Ubóstwiam styl pisania Tracy Wolff. To jak barwnie i pochłaniająco ona pisze ciągle mnie zaskakuje. Jak zaczęłam czytać "Crush" wcale nie byłam przerażona grubością - wręcz przeciwnie - byłam zachwycona bo wiedziałam, że będę chciała więcej. Faktycznie tak było. Fabuła jest ciągiem wydarzeń z pierwszego tomu więc cały czas jest ciekawie i nie ma miejsca na nudę. Tajemnice, intrygi i zagadki, mnóstwo znaków zapytania i te świetne budowanie napięcia to coś niesamowitego. Ja jestem zachwycona. Nie obyło się bez niespodziewanych zwrotów akcji, które nie raz wbijały mnie w siedzenie. "Crush. Zniszczenie" wywołało u mnie tyle emocji, że pewnych momentach z tego wszystkiego nie wiedziałam czy czytać dalej czy zrobić chwilę przerwy by wszystko sobie poukładać w głowie. To było niesamowite. Ten fantastyczny świat, klimat i bohaterowie - moja miłość do tej serii jest ponad moje słowa. Wiecie, że kocham Jaxona i Grace więc moja miłość do nich w tym tomie tylko urosła w siłę. Nie sądziłam, że mogę pokochać bardziej Jaxona - a jednak. Dodatkowo w tym tomie pojawiła się nowa postać czyli Hudson - brat Jaxona, który jest bardzo intrygującą postacią jeśli mam być szczera. Tutaj nic nie jest takie jak się wydaje przez co mój mózg zrobił screenshota! Zakończenie - cóż ja mogę powiedzieć - potrzebuję trzeciego tomu na już... Gorąco polecam!💜

Musicie to przeczytać!

„Crush. Zniszczenie" to drugi tom serii Crave i ta część jest jeszcze lepsza niż pierwsza.

Grace „wraca” do Akademii Katmere po czterech miesiącach. Niestety nic nie pamięta z okresu jej nieobecności. Ponadto stara się zrozumieć kim lub czym jest.

Kiedy wszystko w końcu wydaje się już w porządku, a Grace zaczyna czuć się bezpiecznie, pojawia się Hudson. Mimo wielu prób dziewczyna nie potrafi się od niego uwolnić. Dodatkowo chłopak zaczyna zdradzać różne tajemnice, grozi, że odsunie ją od Jaxona. Jednak ten „mały” problem to nic w porównaniu z tym, co czeka Grace.

Członkowie Kręgu walczą o władze, a wampirzy dwór jest bardzo ciekawy dziewczyny, szczególnie że jej przypadek jest zaskoczeniem dla wszystkich. Grace czeka walka o życie, a los innych zależy od tego, czy uda się pokonać nieznane zło. Jedno jest pewne, ocalenie bliskich będzie wymagało poświęcenia, jednak czy Grace będzie gotowa zapłacić tak wysoką cenę?

„Crush. Zniszczenie” tak bardzo mnie wciągnęło, że nawet nie wiem, kiedy pochłonęłam ponad 700stronicową książkę. Przez tę historię się po prostu płynie. I jest to pełna rwących nurtów, niespodziewanych progów i płycizn, najeżonych wirami i wystającymi głazami przygoda, która w momencie, gdy nurt zdaje się spokojniejszy, a woda płynie wolniej, zwiastuje niespodziewany wodospad.

Przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę na Grace i jej przemianę z szarej myszki, słabej, płaczliwej, potrzebującej ciągle ratunku i w pewnych sytuacjach nawet irytującej, w odważną i silną dziewczynę, która potrafi postawić na swoim i wziąć sprawy w swoje ręce.

I potem wchodzą bracia Vega, a raczej wchodzi Hudson, bo Jaxon już był. I kiedy Jaxon nie podbił mojego serca w pierwszej części, tak Hudson swoją osobą zrobił to już na samym początku. Nie ważne, że czasem jest aroganckim dupkiem z wielkim ego, nie ważne, że strasznie mąci w głowie, to za tą maską kryje się zupełnie inny facet, który nie tylko skrywa tajemnice i swoje moce, ale podczas nieobecności Grace, połączyło ich coś niewyobrażalnego, ale ona nic nie pamięta. Dodatkowo Hudson i Grace są zmuszeni do spędzania ze sobą czasu, co powoduje, że możemy obserwować, jak rozwija się między nimi przyjaźń, zaufanie i także troska. Do tego dodajmy ich przekomarzanki, które zawsze wywoływały u mnie śmiech.

A co do braci, to każdy z nas zna te wszystkie serialowe historie z braćmi. Zawsze jest ten dobry i „zły”, zawsze są jakieś spięcia między nimi, zawsze jeden próbował pozbyć się drugiego, zawsze jeden „próbuje” odbić ukochaną drugiemu, zawsze jeden z nich poświęci siebie dla niej, a drugi będzie w stanie poświęcić cały świat. Jak jest w przypadku braci Vega? Tego już musicie się sami przekonać.

Nie zapominajmy o innym ważnym wątku w tej książce, a mianowicie o Członkach Kręgu. To był bardzo fajny wątek, szczególnie fakt, że wampirzy klan, a raczej Królowa i Król byli rodzicami braci. Dodatkowo dzięki nim zafundowano czytelnikowi istny Turniej Trójmagiczny, poniekąd w postaci igrzysk śmierci jako mecz quidditcha. Jak dla mnie bomba.

Najgorsze w całej książce było to, że zakończenie kompletnie zmiata z planszy i niestety teraz trzeba czekać na kolejny tom, mimo to, jeśli choć trochę podobał się wam Zmierzch czy Pamiętniki Wampirów, to gwarantuję wam, że pokochacie serię Crave.

„Crush. Zniszczenie” jest drugim tomem serii Crave series, nie mogłam się doczekać, kiedy będę mgła go przeczytać. Byłam niezwykle ciekawa tego, o wymyśliła autorka. Poprzednią część przeczytałam z chęcią i dobrze się przy niej bawiłam, to jedna z tych powieści, które potrafią zjednać sobie czytelników. Czytałam wiele takich opinii, wszyscy byli zgodni i nie mogli się doczekać tego, kiedy kolejna książka nie pojawi. Tacy Wolff stworzyła niesamowitą akademię, w której myślę, że mogłabym się uczyć. Ciekawiły mnie dalsze losy bohaterki, nie mogłam się tego doczekać, kiedy powieść do mnie dotarła zabrałam się za nią.

Główną bohaterką książki autorstwa Tracy Wolff pod tytułem „Crush. Zniszczenie” jest Grace, straciła rodziców w wypadku samochodowym, dlatego też musiała się przenieść na Alaskę. To właśnie tam rektorem elitarnej akademii jest jej wuj, a nie ma żadnych innych krewnych poza nim. Dla Garce przebywanie w akademii było trudne, ale pojawił się Jaxon Vega. To tajemniczy, niebezpieczny osobnik, który przyciągnął jej uwagę. Jej pojawienie się w akademii dla istot nadnaturalnych nie było przypadkowe. Wydarzyło się wiele, w „Crush. Zniszczeniu”, Grace obudziła się z długiej śpiączki, wszystko wydaje jej się inne, próbuje zrozumieć, kim tak właściwie jest. Pojawił się Hudson, brat Jaxona i sorawia, że sprawy o wiele bardziej się komplikują. Po jej utracie na tak długi czas, Jaxon stał się jeszcze bardziej zaborczy i opiekuńczy w stosunku do Grace i nie rozumiał, że jest teraz niezwykle potężną istotą, która może się bronić. Członkowie Kręgu walczą o władze, wampirzy klan chciałby mieć ją blisko. To nie wszystkie problemy, z którymi będzie musiała się zmierzyć dziewczyna. Zło nie śpi, jest gotowe na to, aby zaatakować. Czy Gracie będzie w stanie walczyć o tych, których kocha?

„Crush. Zniszczenie” to książka, która potrafi zaskoczyć, niesamowita była przemiana Grace i to, co się z nią działo. Miała luki w pamięci, a ja coraz bardziej wciągałam się w tą książkę. Odkąd wróciła, zaczęły się z nią dziać bardzo dziwne rzeczy, obudziła się zakrwawiona, zemdlała, a kiedy odzyskała przytomność, nie pamiętała, co się stało. Książki autorstwa Tracy Wollf są długie, ale sposób pisania autorki jest tak wciągający, że w najmniej oczekiwanym momencie zorientowałam się, że dobrnęłam do końca i potrzebowałam kolejnej książki. Nawet nie wiem jak zacząć od tego, jak bardzo podobała mi się ta powieść. Prosta, przyjemna, tajemnicza i wciągająca historia, która zarzuciła na mnie swoją sieć. Fabuła przybiera nieco mroczny obrót, przez co miałam ochotę sięgnąć po następne książki. Nie tylko ze względu na niebezpieczeństwo, ale także ze względu na przyszłość Grace, której byłam ciekawa. „Crush. Zniszczenie” jest nie tylko ciekawsza niż pierwszy tom, ale podniosła poprzeczkę w górę. Naprawdę nie mogę się doczekać przeczytania trzeciego tomu i zobaczenia, jak rozwinie się sytuacja.

Pierwszy tom (Crave) łyknęłam w dwa wieczory i naprawdę nie mogłam doczekać się nowej części! To trochę jak wrócić do czasów licealnych i znowu czytać o wampirzych romansidłach - taki ta książka ma klimat. W kwestii poziomu nie różni się jakoś znacznie od poprzedniego tomu. Akcja jest wartka, dialogi ciekawe, Można w tym świecie zakotwiczyć i pozostać na jakiś czas. Trzeba autorce przyznać, że ma pomysły na fabułę, casami aż ciężko uwierzyć, co tam się wyprawia :D, Ogóle warto, polecam, chociaż raczej jest to pozycja dla młodzieży.