Co skrywa cień

"Co skrywa cień" to kontynuacja serii kryminałów "Morderstwa w Åre" autorstwa Viveki Sten. Na platformie Netflix można obejrzeć serial inspirowany tą historią.

To powieść, która od pierwszych stron wciąga czytelnika w mroczny i chłodny świat skandynawskiego kryminału. Autorka znakomicie kreuje atmosferę pokrytego śniegiem miasteczka, którego mieszkańcy skrywają wiele tajemnic.

Fabuła prowadzona jest dwutorowo. Odkrycie ciała brutalnie pobitego mężczyzny staje się początkiem pełnego napięcia śledztwa, które z każdą stroną nabiera coraz większej złożoności. Równocześnie poznajemy Rebeckę, kobietę zmagającą się z dramatem przemocy domowej. Wspólnota religijna, w której została wychowana, nakazuje jej bezwzględnie posłuszeństwo wobec męża.

Hanna Ahlander i Daniel Lindskog po raz kolejny muszą zmierzyć się z wyjątkowo trudną sprawą, wymagającą od nich pełnego zaangażowania i czujności.

To historia, w której napięcie narasta stopniowo, lecz konsekwentnie, prowadząc do niezwykle emocjonującego finału. Dodatkowym walorem jest skomplikowane życie prywatne bohaterów, które nadaje opowieści głębi. Dzięki temu nie jest to wyłącznie kryminał, ale również poruszająca historia o relacjach, samotności i próbach odnalezienia równowagi.

"Co skrywa cień" to mroczna, klimatyczna i angażująca powieść, która z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom skandynawskich kryminałów.

„Co skrywa cień” to drugi tom cyklu Morderstwa w Åre, mroczny nordic noir, w którym lodowata atmosfera skandynawskiego miasteczka miesza się z tajemnicami, przemocą i zamkniętą społecznością.

Nieopodal Åre zostaje znalezione okaleczone ciało mężczyzny. Daniel i Hanna stają przed trudnym śledztwem, a tymczasem przy granicy z Norwegią coraz silniejszą pozycję zdobywa wspólnota wyznaniowa Światło Życia.

Ten tom zdecydowanie bardziej stawia na klimat, psychologię postaci i narastające napięcie niż na dynamiczną akcję. Mamy tutaj dwie płaszczyzny czasowe i dwie historie, które stopniowo splatają się w jedną całość. Z jednej strony obserwujemy śledztwo, z drugiej poznajemy historię Rebecki - dziewczyny dorastającej w religijnej wspólnocie pełnej surowych zasad. Jej wymarzone życie z czasem zamienia się w piekło. Autorka pokazuje, jak łatwo manipulować ludźmi pod przykrywką wiary, fałszywego bezpieczeństwa i poczucia wspólnoty, jednocześnie odcinając ich od świata. Dużą rolę odgrywają tutaj samotność oraz potrzeba przynależności. Sama historia może nie jest szczególnie zaskakująca, bo podobne motywy już się pojawiały, ale mimo wszystko wywołała we mnie sporo smutku. Jednocześnie daje nadzieję, że warto walczyć o siebie i swoje życie. Śledztwo rozwija się spokojnie, ale napięcie rośnie z każdym rozdziałem. Sprawa jest wielowątkowa, pełna tajemnic, a policjanci muszą przedrzeć się przez zmowę milczenia, hipokryzję i kłamstwa. Autorka świetnie balansuje między kryminałem a dramatem obyczajowym. To bardziej historia oparta na emocjach i relacjach niż brutalności. Ogromnym atutem książki jest klimat - śnieżne pustkowia, hermetyczna społeczność i motyw sekty tworzą duszną, momentami wręcz klaustrofobiczną atmosferę. Małe skandynawskie miasteczko, które staje się niemym świadkiem wszystkich dramatów. Pomiędzy śledztwem poznajemy też prywatne życie bohaterów, a postaci nie są idealne - mają własne traumy, problemy i popełniają błędy, dzięki czemu wydają się bardzo realistyczne. Muszę też wspomnieć, że strasznie irytowała mnie partnerka Daniela 🙈 Jej zachowanie momentami wydawało mi się bardzo egoistyczne i miałam wrażenie, że kompletnie nie rozumiała, z czym wiąże się życie u boku policjanta.

„Co skrywa cień” to historia o tym, że największe zagrożenie często kryje się za pozorami idealnego życia, bliżej, niż mogłoby się wydawać. Lodowaty klimat, sekrety małej społeczności i wszechobecny mrok - polecam 💙

"Co skrywa cień" jest drugim tomem serii, gdzie główne skrzypce grają bohaterowie Hanna i Daniel. I tak, jest to kontynuacja, ale nie jest aż tak ściśle powiązana, żeby nie można było czytać ich w odwrotnej kolejności. Natomiast, jak na serię przystało, lepiej zacząć od tomu pierwszego żeby mieć pełny obraz sytuacji.

Hanna i Daniel w swojej pracy, jako policjanci, kolejny raz muszą się zmierzyć ze zbrodnią. Odnalezione zostaje ciało byłego narciarza olimpijskiego. Został on brutalnie potraktowany, ale jego śmierci nie wyjaśnia nic ot tak. Żadnych wrogów czy problemów w życiu. Dlaczego więc właśnie on? A może to seryjny morderca? Bo okazuje się, że znika nagle żona pastora miejscowego kościoła. Czyżby była kolejną ofiarą? A może wręcz przeciwnie, jest zamieszana w morderstwo?

Viveca Sten pisze kryminały typowe, gdzie mamy zbrodnię, zespół próbujący rozszyfrować zagadkę lub muszący zmierzyć się z czasem i mordercą, ale też zahaczamy o życie prywatne śledczych. Tym razem nie odeszła od swojego sposobu na powieść. I bardzo słusznie, bo wyszedł jej kolejny duszny, ale niesamowicie ciekawy, pełny napięcia kryminał.

Jedyny zarzut mam wobec głównych bohaterów, bo choć faktycznie zaglądamy do ich życia prywatnego, ale też służbowego i podążamy za ich tokiem myślenia w poszukiwaniu sprawcy, to jednak są na tyle płytko potraktowani, że niemal od razu się o nich zapomina. Praktycznie mogliby nie istnieć, albo być wspominani tylko raz na jakiś czas, zdawkowo i też byłoby dobrze. To, mam wrażenie, odróżnia ten tom od pierwszego. Czyżby autorka niekoniecznie lubiła swoich bohaterów?

Ale, jak na szwedzki kryminał przystało, jest mrocznie, powolnie, duszno i... zimno. Jednak opisy miejscowości (choć z tego co autorka się wypowiadała, nie wszystkie są rzeczywiste, część miejsc wymyśliła na potrzeby powieści) sprawiają, że chciałoby się podążyć śladami śledztwa.

To bardzo ciekawa powieść, a jednocześnie zalążek serii, bo być może możemy liczyć na co najmniej kilka tomów i wszystko to w scenerii zimowej, pełnej śniegu, mrozu i niepokoju. Każdy wielbiciel kryminału powinien sprawdzić czy to coś dla niego!