Wszystko, co skrywa twoje serce

Jedna chwila, jeden moment i życie Zarii całkowicie się zmieniło. Trzy lata temu była uczestniczką wypadku samochodowego, jedyną, która przeżyła. Jechała z przyjaciółmi, którzy zginęli. Dla młodej kobiety była to ogromna tragedia, trauma, z którą nie potrafi sobie poradzić, pomimo że minęło już kilka lat. Ataki paniki, a także koszmary senne to dla niej codzienność. Za namową rodziców, którzy już nie wiedzą jak pomóc swojemu dziecku, wyjeżdża do stanu Indiana, gdzie mieszka jej Babcia.

Zaria udaje się na festyn, tom tam poznaje Jace, jednak przez pewną sytuację, nie zamierza mieć z nim, nigdy więcej coś wspólnego. Okazuje się to nie takie proste. Po pierwsze od pierwszej chwili polubiła jego małą córeczkę i to z wzajemnością, mała jest nią zachwycona i pragnie spotykać jak najczęściej. Po drugie jest on jedynym fachowcem w okolicy, a ona pragnie zrobić remont w domu babci. Jak potoczy się ich znajomość? Czy wyjazd okaże się dobrą decyzją? Czy Zaria odnajdzie spokój? Jaki naprawdę okaże się Jace?

Mnie zdecydowanie historia, jaką znalazłam w książce, się podobała. Uważam, że była ciekawa, wciągająca i to na tyle, że ciężko było mi się od niej oderwać i przeczytałam ją naraz całą. Podczas czytania towarzyszyły mi emocje i to dość różnorodne. Były momenty, w których na mojej twarzy gościł wielki uśmiech, ale również takie, w których byłam wzruszona. Akcja sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami.

Bohaterów uważam za naprawdę ciekawych i chociaż nie zawsze się zgadzałam z ich decyzjami, polubiłam ich. Gdybym miała wybrać jedną osobę, która najbardziej skradła moje serce, byłaby to zdecydowanie czteroletnia Penelope. Po prostu urocze dziecko.

„Wszystko, co skrywa twoje serce” to książka, z którą spędziłam bardzo miło czas i z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Czasami życie tak mocno dokopie, że jedynie zmiana miejsca i otoczenia może pomóc w znalezieniu równowagi i spokoju. Tak też zrobiła pewnego dnia bohaterka książki „Wszystko, co skrywa Twoje serce”, Zaria Ellington, która 3 lata temu przeżył ogromną tragedię, po której wciąż towarzyszy jej trauma, powracają te same sceny, a sen nie chce utulić w żalu. Jest wręcz przeciwnie, bo nawet wówczas dręczą ją koszmary nie pozwalając zapomnieć o przeszłości. Wraz z tym wydarzeniem straciła sens i radość życia, a z dawnej, pełnej energii, wesołej dziewczyny nie pozostał nawet cień. Zaria najchętniej spędza czas w łóżku będąc głuchą na otaczającą ją rzeczywistość. Nic dziwnego, że rodzice proponują, by wyjechała do babci, która mieszka w stanie Indiana, do rodzinnych stron i tam spróbowała obudzić w sobie chęć do życia.

Babcia Ronnie okazuje się być bardzo serdeczną kobietą, która przyjmuje wnuczkę z otwartymi ramionami, mimo że nie widziały się od kilku lat i również od kilku lat nie było między nimi kontaktu. Atmosfera niewielkiej miejscowości Blommfield zaczyna działać pozytywnie na emocje Zarii, tym bardziej, że babcia zaplanowała remont swego domu, więc dziewczyna chętnie oferuje pomoc. Wkrótce jej spokój zostaje zakłócony, gdy spotyka Jace’a Portera, z którym znajomość zaczyna się od konfliktu. Oboje czują, że nie są dla siebie przeznaczeni i z pewnością się nie polubią. Nie przewidzieli, że są osoby, które chętnie widziałyby ich razem, a jedną z nich jest pewna rezolutna, urocza czterolatka o oryginalnym imieniu Penelopa. Od pierwszego spotkania z Zarią, dziewczynka wie, co jest dla jej ojca najlepsze, zanim jeszcze ktokolwiek o tym pomyślał.

Trudno wprost uwierzyć, że jest to pierwsza książka tej autorki, która mimo młodego wieku, ma bardzo dojrzały, lekki styl. Fabuła oparta została na znanych schematach, chociażby na relacji, która zaczyna się wzajemną niechęcią, więc można przewidzieć, jak skończy się ta historia. Jednak całość jest otoczona klimatem małego miasteczka, pięknem natury, ciepłem płynącym od otaczający bohaterkę ludzi, więc pewne znane elementy w ogóle mi nie przeszkadzały. Jedyny minus, to brak czasami oznaczenia, kto akurat prowadzi narrację. Ma to miejsce z reguły na początku rozdziału, a dopiero w jego trakcie, gdy zmienia się osoba, jest to zaakcentowane.

Nie ma w niej scen seksu, erotycznych opisów, a mimo to rodząca się miłość z początkowej niechęci została tu sugestywnie i mocno zaznaczona. Autorka nie pokazuje tu tylko relacji między głównymi bohaterami, ale też świetnie nakreśliła drugi plan, a nawet trzeci, gdyż wyłaniają się też losy przyjaciółki Zarii, a wraz z tym motyw przemocy i toksycznego związku. Jednocześnie pokazuje, że miłość ma uzdrawiającą moc.

Nie jest to zatem słodziutki, ckliwy romans, jakby na to wskazywała piękna, klimatyczna okładka, lecz historia z gorzkim akcentem, urozmaicona szczebiotem czteroletniej, rezolutnej dziewczynki, która wie, czego chce. Postać córki Jace’a, Penelopy wzbudza rozczulające uczucia, gdyż przedstawiona została w sposób bardzo realistyczny. Nie jest to zbyt przemądrzała osóbka, jak to nie raz próbuje się przedstawiać dzieci w innych powieściach, ale swoim czteroletnim rozumkiem próbuje zrozumieć świat dorosłych. Jej zabawne komentarze, pytania, spostrzeżenia ujęte w dziecięcy, sepleniący szczebiot wywołują uśmiech na twarzy, ale też sprawiają, że dostrzegamy mądrość w tym, jak dzieci odbierają rzeczywistość i problemy ludzi dorosłych. Pokazuje to, że czasami to one najlepiej wiedzą, co jest dla kogoś dobre, a co lepiej omijać. Pojawia się refleksja, że nikt nie rodzi się zły, lecz dopiero życie kształtuje charakter poprzez to, jak jesteśmy wychowani i czego doświadczyliśmy. Wraz z tym wątkiem widać, że samotne ojcostwo wymaga ogromnego poświęcenia i nawet, gdyby było to najlepszy rodzić pod słońcem, nigdy nie wypełni pustki po mamie.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem Jaguar

Miłośnicy relacji od nienawiści do miłości będą zachwyceni propozycją od Martyny Nowak. Autorka bowiem składa na nasze dłonie książkę, w której silne uczucia odgrywają główną rolę i pokazują jak punkt widzenia zmienia się zależnie od punktu siedzenia.

Nastawiona na lekką i przyjemną lekturę sięgnęłam po "Wszystko, co skrywa twoje serce" pełna optymizmu. Muszę jednak przyznać, że nie spodziewałam się aż takiej mocy atrakcji zamkniętej na czterystu stronach, gdy obserwowałam losy bohaterów a także poboczne wątki dobrze dopełniające wydarzenia. Autorka zadbała o każdy detal, pokusiła się o plastyczny i miejscami humorystyczny styl, przyłożyła się do dialogów i uwiarygodniła całość odpowiednimi emocjami. Na pierwszym planie stają zatem warte poznania sylwetki postaci a ich losy intrygują nas z co raz większa mocą, gdy zaczynamy przerzucać kolejne strony.

Zaria mierzy się z trudnymi doświadczeniami. Nie potrafiąc przepracować traumy zdecydowała się na przeprowadzkę do babci, by tam, w malowniczym miasteczku, spróbować odbudować swoje życie. Nie spodziewała się, że nowy początek okaże się jednocześnie emocjonalnym zatargiem z poznanym na Festynie Radości Jace'm, który był gburowaty i nazbyt pewny siebie. Pech chciał, że był jednocześnie doskonałym fachowcem a Zaria nie chcąc tego przyznać - potrzebowała jego pomocy. Na szczęście był ktoś kto miał w rękach moc jednoczenia ludzi, bowiem czteroletnia córka Jace'a, Penelope, była zachwycona nowo poznaną mieszkanką miasteczka.

W tej fabule rozegrało się wszystko co niezbędne w historii romantycznej, która biegnie swoim rytmem i nigdzie się nie spieszy. Poznając bohaterów od podszewki, mierząc się z ich przeszłością a także obserwując plany na przyszłość czujemy jak z każdą stroną stają się nam bliżsi a ich relacja zmienia się, gdy sami dostrzegają swoje prawdziwe oblicza. To nie tylko powieść o miłości, chociaż ma ona tutaj kluczowe znaczenie, ale i o budowaniu wszystkiego od nowa, o świeżym spojrzeniu na świat, dystansie wobec przeszłości a także poszukiwaniu własnego miejsca w świecie. Autorka zręcznie przeplatając wszystkie wątki stworzyła uczuciową i szczerą opowieść, w której odnajdzie się każdy z nas a która niesie ze sobą przesłanie, by być otwartym na nowe i nie rozpamiętywać tego co było.

"Wszystko, co skrywa twoje serce" pokazuje skomplikowaną ludzką naturę. Z przyjemnością obserwowałam zmiany zachodzące w głównej bohaterce, gdy koszmary senne ustępowały miejsca spokojowi ducha a głębokie uczucie rodziło się powoli, ale stanowczo. Autorka dołożyła wszelkich starań, aby jej fabuła była nie tylko wiarygodna, ale także otwarta na czytelnika w każdym wieku, połączyła wiele motywów w spójną całość i sięgnęła po wartości, które idealnie dopełniły dzieła. Przyznaję zatem, że jestem tą książką bardzo miło zaskoczona.

Zarię Ellington trzy lata temu spotkała tragedia. Dziewczyna nie umie sobie z tym poradzić i za namową rodziców przeprowadza się do babci. Wyjazd do stanu Indiana ma sprawić, że jej życie, wypełnione nawracającymi atakami paniki i koszmarami sennymi, stanie się łatwiejsze do zniesienia. Jace Porter to jedyny fachowiec w okolicy, gburowaty i niezwykle pomocny. Prawdziwe oblicze pokazuje jedynie przy Penelope – swojej czteroletniej córce. Gdy Zaria i Jace spotykają się na corocznym Festynie Radości, od razu wybucha między nimi konflikt. Po ostrej wymianie zdań oboje mają nadzieję, że ich drogi już nigdy więcej się nie przetną. Los ma jednak inne plany, skoro Zaria potrzebuje specjalisty od remontów, a Penelope ciągle wspomina o kobiecie, która skradła jej serce...

***

Sięgając po książkę „Wszystko, co skrywa twoje serce” zapoznałam się z tyloma pozytywnymi opiniami, że byłam pewna tego, że ten romans skradnie moje serce. Nie wszystko jednak poszło po mojej myśli…

Większość problemów, z jakimi borykają się bohaterowie tej powieści, są według mnie niepotrzebnie wyolbrzymiane. Głównie tyczy się to śmierci przyjaciół Zarii. Nie umniejszam tu kwestii traumy, związanej ze stratą bliskich, ale raczej o aurę tajemniczości wokół ich wypadku i wyrzutów sumienia głównej bohaterki.

Relacje Jace’a i Zarii mi się podobała, choć była zdecydowanie przesłodzona. Penelope to takie światełko tej historii, choć w mojej opinii jako czterolatka była za bardzo dojrzała. Momentami było to bardzo wyczuwalne, zwłaszcza gdy jednocześnie sepleniła i rzuciła jakąś życiową radą. Swoją drogą, czytanie tych dialogów pełnych błędów, w celu podkreślenia seplenienia dziewczynki, momentami było męczące.

Finałowa kłótnia bohaterów była totalnie od czapy. Wiedziałam, że z pewnością na końcu miłosna sielanka musi być nieco zaburzona, ale tak bezsensownej kłótni i robienia problemów z niczego, to już dawno nie widziałam.

Sporym minusem jest również niedopracowanie kilku wątków, które albo zostały porzucone, albo były wyjaśnione za pomocą jednego zdania. Po co zaczynać taki wątek, skoro nie ma się na niego pomysłu?

Mimo wszystko, książkę czytało mi się dobrze. Duży plus za nawiązanie do bajek Disney’a które uwielbiam. Książka nie jest zła. Ale liczyłam na coś zdecydowanie lepszego.

Moja ocena: 6/10

Jaka jest najlepsza książka, jaką do tej pory przeczytaliście podczas wakacji?

Zaria Ellington doświadczyła wielkiej straty i nie potrafi uporać się z tragedią, jaka ją spotkała. Prawie każdej nocy nawiedzają ją koszmary senne, po których budzi się z płaczem. Rodzice Zari nie mogą patrzeć jak, dziewczyna staje się cieniem człowieka, dlatego namawiają ją na zmianę otoczenia i wyjazd do małego miasteczka, w którym mieszka jej babcia.

Jace Porter to złota rączka i ojciec czteroletniej dziewczynki — Penelopy. Jego znajomość z Zarią rozpoczyna się od ostrej wymiany zdań na festynie, po której na odchodne życzą sobie, żeby już nigdy więcej się nie spotkać.

Zaria potrzebuje pomocy w remoncie, a tak się składa, że Jace jest jedynym fachowcem w okolicy. Nie mają wyboru, muszą współpracować.

Zacznę od tego, że jestem ogromną fanką małomiasteczkowych romansów. Historie osadzone w małych mieścinach mają swój niepowtarzalny urok i tak tez jest w przypadku tej historii. Autorka zabiera nas w miejsce, gdzie czas płynie zdecydowanie wolniej, wszyscy mieszkańcy są dla siebie mili (no cóż, większość z nich), a plotki rozprzestrzeniają się z prędkością światła.

Główni bohaterowie to postacie z trudną przeszłością i ogromnym bagażem emocjonalnym. Zaria zmaga się ze stratą przyjaciół i nawracającymi atakami paniki. Autorka pokazuje, że dochodzenie do siebie po traumatycznych wydarzeniach to często długotrwały, złożony proces i najlepiej sprawdza się metoda małych kroczków. Natomiast Jace zmaga się z wzywaniami które niesie samotne rodzicielstwo, ale wszelkie trudny wynagradza mu radość i uśmiech córki. Zaria i Jace to dwa złamane serca, które uzdrawiają się wzajemnie.

Jedną z najwspanialszych postaci tej historii jest babcia Zari, która jest dla niej ogromnym wsparciem. Kobieta jest niezwykle ciepła i serdeczna, otoczyła swoją wnuczką opieką i miłością. Służy jej radą i pomocą, ale nie narzucając swojego zdania.

Kolejną postacią, która skradła moje serce, jest córka Jace — Penny. Jest to niezwykle rezolutna i żywiołowa czterolatka, której wszędzie pełno. I chociaż wydaje mi się, że autorka przypisała jej zbyt wiele umiejętności jak na tak młody wiek, to zignorowałam swoje zastrzeżenia i poddałam się jej urokowi.

Historia nie jest idealna i ma pewne niedociągnięcia, bohaterowie czasami wydają się niedojrzali, a dialogi wymagają doszlifowania. Autorka jest młoda i pisze od niedawna, myślę, że z każdą kolejną historią jej powieści będą jeszcze lepsze. Martyna Nowak porusza szalenie ważne tematy między innymi walka o siebie i o swoje zdrowie psychiczne, wywołując w czytelniku paletę skrajnych emocji.

„Wszystko, co skrywa twoje serce” to ciekawa propozycja dla fanów klimatycznych małomiasteczkowych romansów i nie tylko.