Skrywane tajemnice

Diana Palmer, a właściwie Susan Spaeth Kyle, jest bestsellerową autorką „New York Timesa”, uznaną za jedną z dziesięciu najlepszych amerykańskich pisarek romansów. Pierwszą powieść napisała w 1979 roku. Wydała ponad sto książek, które przetłumaczono na kilkanaście języków. W wieku czterdziestu pięciu lat wróciła na uczelnię, by uzupełnić wykształcenie - ukończyła historię, archeologię i filologię hiszpańską.

„Skrywane tajemnice” to powieść o rosnącym uczuciu między ludźmi pochodzącymi z dwóch różnych światów. Michael „Mikey” Fiore - przystojny, „obrzydliwie bogaty", powiązany z mafią, światowy mężczyzna - przybywa ze specjalną misją do miasteczka Jacobsville w Teksasie. W drodze do motelu przypadkiem spotyka dziewczynę, która od razu budzi w nim zainteresowanie. Dotychczas nie poznał żadnej kobiety tak czułej, delikatnej i troskliwej jak ona. To właśnie Bernadette „Bernie” Epperson zawróciła mu w głowie. Cechuje się szczerością, skromnością oraz silnie trwa w swoich przekonaniach. Niestety, od najmłodszych lat jest dotknięta dokuczliwą chorobą - reumatoidalnym zapaleniem stawów utrudniającym codzienne funkcjonowanie. Ta dolegliwość również zaburzyła jej obraz postrzegania siebie oraz poczucia własnej wartości. Obydwoje są niepewni siebie, ale odnajdują w powstającej między nimi relacji promyk nadziei - możliwość na czystą, prawdziwą miłość.

Czy ich wzajemne zainteresowanie wystarczy, aby przetrwać próbę czasu? Czy podzielenie się wstydliwymi tajemnicami z przeszłości może mieć wpływ na ich dalsze decyzje?

Pewnym powiewem świeżości było dla mnie wprowadzenie bohaterki z jakimś fizycznym upośledzeniem. Nie była to kolejna idealna dziewczyna o idealnym życiu. Dodało to powieści realizmu, ukazała życie nie tylko w jasnych barwach i jego pozytywnych aspektach. Fabuła książki była wciągająca, a momentami poruszająca. Jednak niektóre wątki bądź sceny wydawały się lekko nieprzemyślane. Spodobał mi się klimat tego małego miasteczka, którego mieszkańcy dobrze się znali i szanowali.

Aleksandra A.

Szkolny Klub Recenzenta

Bernadette prowadzi dość samotne życie i nie do końca jest to jej decyzja. Choroba często zmusza ją do pozostania w łóżku, w szczególności, kiedy ból z nią związany się nasila. Na szczęście pracuje u człowieka, który ją rozumie i nie robi problemu w takie dni. Dzięki temu może się utrzymać, a żyjąc skromnie coś odłożyć na czas, kiedy już nie będzie mogła pracować.

Michael jest człowiekiem bogatym i wpływowym, jest wysoko postawionym członkiem mafii, a jednocześnie bardzo ważnym światkiem. Tylko on może złożyć zeznania, które udowodnią, że jego szef nie dokonał zabójstwa, o które jest oskarżany. Tylko musi do tego czasu przeżyć, dlatego zaszywa się w miasteczku Jacobsville w Teksasie.

Jest jeden z tych dni, w których Bernadette gorzej się czuje, jednak nie na tyle źle, aby zostać w domu. Podczas drogi z pracy niestety się potyka i upada prosto pod koła nadjeżdżającego samochodu, w którym jedzie Michael. Mężczyzna początkowo myśli, że zrobiła to specjalnie, w końcu kobiety miały już różne pomysły, aby się do niego zbliżyć. Jednak kiedy Bernadette prosi tylko o odnalezienie jej laski, która gdzieś się zawieruszyła podczas upadku, Michael zaczyna rozumieć swój błąd. Może ich pierwsze spotkanie nie jest zbyt udane, jednak jego zaczyna coś ciągnąć do niej. Zamierza ją bliżej poznać, pomimo przeciwności, jakie napotka po drodze. Co takiego się stanie? Czy Bernadette da mu szansę? Czy Michael uniknie zagrożenia? Jak potoczy się znajomość tej dwójki?

Diana Palmer jest autorką, której książki lubię. Może nie są jakimiś wielkimi arcydziełami, jednak mnie się podobają. Tak było również w przypadku książki pt.: „Skrywane tajemnice”. Historię Bernadette i Michaela czytało się szybko, była dość ciekawa, wciągająca. Moim zdaniem akcja była sprawnie poprowadzona i były momenty, które mnie zaskoczyły.

Bohaterowe ciekawi, według mnie dobrze wykreowani.

Bernadette to młoda kobieta, która cierpi na poważną chorobę. Niestety wiąże się ona z bólem o różnym nasileniu. Jednak ona się nie poddaje, jest samodzielna, pracuje i stara się żyć w miarę normalnie, chociaż nie zawsze jest to możliwe. To bohaterka miła, sympatyczna, dobra. Osobiście ją polubiłam.

Michael to mężczyzna, który sam o sobie mówi, że nie jest dobrym człowiekiem. Jest członkiem mafii, chociaż jednocześnie prowadzi legalny interes. Ma mnóstwo pieniędzy, co przyciąga do niego kobiety w wiadomym celu. Z jednej strony należy do osób, z którymi lepiej nie zadzierać, z drugiej w stosunku do poznanej niedawno Bernadette jest czuły, opiekuńczy. Również jego polubiłam.

„Skrywane tajemnice” to ciekawa propozycja na leniwe popołudnie. Mnie się podobała i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Minął prawie rok od ostatniego harlequina i z biegiem czasu zaczęłam zauważać zmianę gustów literackich, a może bardziej poszerzenie gatunków po jakie sięgam. Ciekawa czy łaskawszym okiem spojrzę na podobne historie niż przed kilkoma miesiącami, powracam z tytułem Skrywane tajemnice autorstwa Diany Palmer, która nieraz już na tej stronie się pojawiła. Już podczas czytania opisu mogłam opowiedzieć coś o samej bohaterce, przepowiedzieć problemy których doświadczy i zakończenie, które nastąpi. Nie powinno się jednak uprzedzać faktów. A zatem zaczynajmy!

Bernadette jest dwudziestoczterolatką z chorobą uprzykrzającą jej codzienne funkcjonowanie. Jest to na tyle upierdliwe i bolesne, że dziewczyna często nie może się sprawnie poruszać, a co tu mówić o nawiązaniu relacji. Choroba cały czas postępuje, a brak pieniędzy na drogie leki nie poprawiają sytuacji.

Kiedy w mieście pojawia się Mikey - przystojny, silny i bogaty, zrządzenie losu chce, aby Bernadette upadła tuż przed jego limuzyną.

Dobra. Jest to pewnie jedna z najnowszych książek spod pióra Diany Palmer, jednak mam wrażenie, że scenariusz od samego początku pachniał wypaleniem. Jest to wyjątkowe połączenie typowych dla autorki zabiegów i (co jeszcze gorsze) mdłych rozwiązań.

Standardowo mamy niewinną, delikatną i poszkodowaną przez los młodą kobietę i starszego od niej mężczyznę, który ma pełen pakiet nazwany ideał. Jest w końcu męski, starszy, bogaty, jest kimś ważnym, ludzie go szanują, a przynajmniej się go boją, a do tego jest wrażliwy, czuły i totalnie zauroczony w tej jednej sierocie z miasteczka, która od samego początku ma przechlapane.

To jest ten standard, który jest lekko modyfikowany przez autorkę. Zawsze mamy tę delikatną kobietkę i faceta bohatera.

Żenujące dialogi i błyskawiczny rozwój wydarzeń jest kolejnym punktem do odhaczenia na liście. Przy okazji łączy się to z kwestią bohaterów pobocznych, którzy rozmawiają tylko i wyłącznie o Bernadette i Michael'u. Nie ma innych tematów w ich życiu, tylko nasi protagoniści. Wiedzą o sobie naprawdę wiele rzeczy i - o zgrozo! - nie od siebie nawzajem, tylko od wszystkich mieszkańców miasteczka dookoła. Bo oboje są tacy cudowni, dobrzy i kochani przez świat, że autorka stara się (jak zwykle) przekonać o tym zarówno nas jak i dwójkę zakochanych.

Fabuła skupia się głównie na wątku miłosnym, jednak są też wplecenia dotyczące wątku mafijnego przez którego Mikey znalazł się w miasteczku. Co więcej - gdy autorka porusza temat niebezpiecznych ludzi, ukrywania i tajemnic, pojawia się wiele nazwisk. Podejrzewam nawet, że te osoby istnieją w innych powieściach Diany Palmer, jednak wiedząc, że będą zupełnie nieistotni w tej, nie starałam się nawet pojąć kto jest kim.

Standardowo pojawia się rywalka, która jest piękna, ale nikt jej nie lubi, bo jest zołzą i za każdym razem książka stara się nas o tym przekonać. Tak jak stara się nam uświadomić, że piękno to za mało, żeby poruszyć serce głównego bohatera, bo przecież on woli swoją skromną Bernie.

Zresztą cały ten rozwój relacji idzie jakoś zbyt gładko. W innych tytułach to chociaż się najpierw nienawidzą, albo przynajmniej udają, wpadają w kłopoty, a tutaj pojawia się książę wybawca i tyle. Jest trochę niesnasek i tajemnic, ale przecież wiadomo, że tutaj miłość wybacza wszystko.

Poprzednio czytane tytuły autorki były może bardziej żenujące, czasem zdarzały się nawet dość toksyczne, ale cóż... na pewno były bardziej porywające. I to prawda, że często czułam zirytowanie podczas kolejnych rozdziałów, jednak tutaj nic nie czułam. Nie wiem czy nawet zagorzali fani pisarki nie poczują rozczarowania tytułem, jednak mam nadzieję, że przypadnie im do gustu. Pozdrawiam!

Diana Palmer to autorka do której mam wielki sentyment. Nie jestem w stanie przeczytać wszystkich jej powieści, ponieważ jest ich cały ogrom, ale za każdym razem gdy potrzebuję czegoś lekkiego i sprawdzonego - decyduję się na jej twórczość. Nie będę Was oszukiwać, nie są to książki wygórowane a przewidywalne do bólu i właściwie monotematyczne, ale jednocześnie tak sympatyczne, że osobiście nie potrafię przejść obok nich obojętnie.

Zacznijmy od tego, że fabuła liczy sobie trzysta stron, ale bez problemu przeczytamy ją w jeden wieczór. Wszystko skupia się wokół romantycznych przygód bohaterów, ich dniu codziennym, radościach i smutkach. Wygląda to mniej więcej tak: ptaki śpiewają, sąsiedzi sobie machają, każdy jest wesoły oraz beztroski aż tu nagle dzieje się coś niespodziewanego (spodziewanego). Brzmi to zabawnie i z przymrużeniem oka, ale to taka typowa kobieca proza, w której nie sens odgrywa kluczową rolę a po prostu sam czas spędzony w towarzystwie bohaterów.

Michael "Mikey" Fiore spędza czas w miasteczku Jacobsville w Teksasie, biorąc na przeczekanie przed udziałem w sprawie sądowej. Jego zeznania mają być kluczowe, więc mężczyzna nie jest skory do opuszczania domu. Boi się, że spotka go coś złego. Jednak pewnego dnia spotyka Bernadette i kobieta tak bardzo go intryguje, że ten decyduje się opuścić swoją kryjówkę. Tylko czy mroki przeszłości pozwolą im na pogłębienie relacji?

Może nie jestem do końca obiektywna, może pochwalam coś co tak naprawdę jest garścią różnych absurdów, ale ja tą historię polubiłam, podobnie jak występujące postacie! Jako fanka kryminałów i wszelakich thrillerów z przytupem sięgnęłam po coś co ukoiło moje nerwy, wypełniło wyobraźnię a także pozwoliło miło spędzić czas śledząc przygodę romantyczną, z oczywistym zakończeniem, ale jakże przyjemną dla serca i ducha.

"Skrywane tajemnice" warto potraktować z dystansem, podobnie jak całą prozę autorki, bo chociaż uwielbiam Dianę Palmer to wiem równie dobrze w jakiej tematyce się lubuje - klasycznych romansidłach z miłym zakończeniem. Jestem jednak zdania, że takie książki są nam potrzebne, więc czytam je z uśmiechem na ustach i Wam również polecam jako miłą odskocznię od codziennych obowiązków.