Co kryją góry Wicklow

*współpraca reklamowa*

Te mroczne okładki będą kiedyś moją zgubą, ale ja je tak bardzo uwielbiam, tutaj w połączeniu z tajemniczym tytułem, ciekawym opisem oraz określeniem książki jako horror, no musiałam przeczytać. W rezultacie lektura okazała się całkiem interesująca, z gatunkowym mixem i wieloma ciekawymi wątkami.

Karolina jako nastolatka została znaleziona na irlandzkim wzgórzu, nie wiedząc kim jest ani co się stało. Ta noc zmieniła życie dziewczyny na zawsze. Po latach Karolina wciąż niczego nie pamięta, kiedy dostaje propozycje wyjazdu do Dublina, bardzo szybko się na nią zgadza, ale nie motywuje tej decyzji tylko pracą, lecz także szansą na odzyskanie wspomnień. Kobieta podąża swoimi śladami sprzed lat, przez co odżywają stare demony, odkrywa kolejne kawałki układanki, które pokazują dramatyczne i traumatyczne wydarzenia sprzed lat.

Zaczęło się całkiem ciekawie, od razu mamy zarysowany problem, a fabuła jest pełna konkretów. Akcja też sprawnie przenosi się do Irlandii, gdzie zaczynają się dziać dziwne rzeczy, atmosfera rodem z horroru, tajemnice, manipulacje, niepewność napięcie, zdarzenia paranormalne, niewiedza komu ufać a komu nie, oraz to najważniejsze pytanie co się wydarzyło w przeszłości?

Autorka stworzyła ciekawą fabułę, połączyła elementy horroru, kryminału, thrillera, fantastyki i nawet romansu w jedno, efekt jak dla mnie jest zadowalający. Dzieje się sporo, przeszłość łączy się w pewnym sensie z teraźniejszością. Historia jest dynamiczna i nie do końca przewidywalna. To coś w stylu historii z dreszczykiem, gdzie trzeba być gotowym na wszytko. Najsłabszą stroną według mnie są bohaterowie tej powieści, zarówno główna bohaterka jak i postacie poboczne są według mnie dość płytkie i mało wyróżniające się, takie nijakie. Najbardziej wyraziste jak dla mnie okazały się pojawiające się w powieści duchy.

Książkę polecam, czytało mi się ją dobrze i szybko, ze względu na wartką fabułę. Mi się podobało, określam ją jako bardzo dobrą propozycję, dla lubujących się w mrocznych historiach z dreszczykiem.

*olilovesbooks2*

Z ciekawością sięgnęłam po debiutancką propozycję od Maleny Malewskiej, ponieważ zdecydowała się ona na niełatwą misję wystraszenia czytelników historią horroru.

To gatunek trudny i niewdzięczny, ponieważ jego celem jest nie tylko zaciekawienie, ale przede wszystkim wzbudzenie skrajnych, mrocznych emocji. Niewiele jest książek z tego gatunku, które naprawdę pochwalić się mogą wykorzystaniem wszystkich swoich atutów, ponieważ o ile w filmach stawiamy na suspens, o tyle w literaturze nie jest to prostą zagrywką. Czy autorka zatem spełniła założone cele i pokazała nam horror od odpowiedniej strony? I tak, i nie, bo może jej książka niekoniecznie przeraziła mnie do głębi, ale na pewno była intensywna, ciekawa oraz stawiająca na mocny klimat co uważam za atuty.

Czytamy o Karolinie, która jako nastolatka została znaleziona na irlandzkim wzgórzu. Nikt nie wie jaka była jej prawdziwa historia a ona sama nie pamiętała nic ze swojej przeszłości. Dziś, jako dorosła kobieta, nie potrafi pogodzić się z niewiedzą, więc powraca do miejsca swoich sekretów. Tylko czy na pewno jest gotowa na prawdę zamkniętą w murach nawiedzonej posiadłości?

Ta historia zdecydowanie oparta jest na klimacie. Atmosfera gęstnieje ze strony na stronę, wydarzenia nabierają tempa za sprawą wszechobecnego mroku a tajemnice budują wspomnienia, które z czasem szokują także czytającego. Karolina to dziewczyna z sąsiedztwa, bohaterka taka jak my, z którą się utożsamiamy i za którą trzymamy kciuki, by wraz z nią odkryć budzącą lęk przeszłość. Wędrujemy po dobrze przedstawionych irlandzkich zakamarkach, przemierzamy las Wicklow oraz ruiny Glendalough i wyczuwamy, że coś niematerialnego zaczynam nam towarzyszyć. Chętnie sięgnęłabym po więcej strasznych scen, ponieważ autorka wpływała tutaj na naszą wyobraźnię bardziej za sprawą domysłów, ale to co otrzymałam uważam za naprawdę fajną przygodę.

"Co kryją góry Wicklow" to idealna lektura po ciężkim dniu, która pozwala popuścić wodzę fantazji i po nitce do kłębka zbierać wszystkie szczegóły, by odkryć prawdę związaną z przeszłością głównej bohaterki. Proza Maleny Malewskiej ciekawi, intryguje, daje do myślenia oraz trzyma w napięciu do ostatniej strony, więc nie pozostaje mi nic innego jak polecić Wam debiut autorki w sam raz dla tych, którzy najbardziej lubią czytać po zmroku.

Co mnie skłoniło do sięgnięcia po tę książkę? Przyznaję, że opis w połączeniu z tajemniczą atmosferą irlandzkich wzgórz był niczym magnes. Uwielbiam historie, które balansują na granicy rzeczywistości i fikcji, a perspektywa zagłębiania się w psychikę bohaterki, której przeszłość otacza mgła niepamięci, od razu mnie zaintrygowała. Irlandzka sceneria – mroczne lasy, ruiny Glendalough, a do tego nawiedzony dom – obiecywały dreszcz emocji i nieprzewidywalność. Właśnie to pragnęłam poczuć, sięgając po tę książkę, i nie zawiodłam się ani trochę.

Malena Majewska, tworząc tę historię, uderza w najczulsze struny ludzkiej psychiki. Główna bohaterka, Karolina, przyciąga nas nie tylko swoją tragiczną przeszłością, ale i odwagą w poszukiwaniu prawdy. Już od pierwszych stron czytelnik wpada w wir tajemnic – co wydarzyło się tamtej nocy? Jakie sekrety kryją się za niepokojącymi szeptami celtyckich duchów? To nie tylko książka, którą się czyta – to podróż, którą się odczuwa wszystkimi zmysłami.

Podczas lektury dosłownie czułam narastające napięcie, niemal fizycznie odbierałam obecność nieznanego, czającego się w cieniu zagrożenia. Strach mieszał się z fascynacją, a granice między koszmarem a jawą zacierały się z każdym rozdziałem. To właśnie emocje – lęk, zaciekawienie, odrobina smutku i przemożna chęć rozwikłania zagadki – sprawiły, że książka zapadła mi głęboko w pamięć. Autorka mistrzowsko posługuje się językiem, malując plastyczne obrazy irlandzkich pejzaży i oddając ciężką, mroczną atmosferę miejsc, które na zawsze zmieniają życie Karoliny.

Historia Karoliny zaczyna się od zagadkowego zdarzenia na irlandzkim wzgórzu, które na zawsze zmienia jej życie. Po latach wraca do Dublina, pragnąc zmierzyć się z przeszłością, która wciąż ją prześladuje. Wśród mrocznych lasów Wicklow, ruin Glendalough i nawiedzonego domu, gdzie granica między rzeczywistością a koszmarem się zaciera, Karolina odkrywa fragmenty tajemnic ukrywających się w jej umyśle. Akcja toczy się dynamicznie, przeplatając teraźniejszość bohaterki z jej niepewną przeszłością, prowadząc do emocjonalnych momentów, które ukazują jej zmagania z mrocznymi sekretami, strachem i niespokojną naturą ludzkiego umysłu.

To, co zrobiło na mnie największe wrażenie, to sposób, w jaki autorka wplata warstwę psychologiczną w narrację. To nie jest jedynie opowieść o nadprzyrodzonych zjawiskach – to także introspekcja, analiza ludzkiego umysłu, który balansuje na granicy wytrzymałości. Czytając tę książkę, czułam, jakby autorka wciągała mnie do innego świata, gdzie sama musiałam zmierzyć się z pytaniami o to, co jest prawdziwe, a co rodzi się w naszej głowie.

„Gdy umysł zawodzi…” to udany debiut, który z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom thrillerów psychologicznych i horrorów z nutą metafizyczną. Czytelnicy ceniący tajemnicze, nieco gotyckie klimaty i nieszablonową narrację będą zachwyceni. To również doskonała propozycja dla tych, którzy poszukują w literaturze emocji i nieoczywistych odpowiedzi. Malena Majewska udowodniła, że potrafi zbudować atmosferę, która na długo zostaje w pamięci – czekam z niecierpliwością na kolejne książki autorki!