„Dom pogrzebowy Cottona” został wybrany przez National Public Radio (NPR) jako najlepsza książka 2023 roku. Jest to niekonwencjonalna baśń, której akcja rozgrywa się w zakładzie pogrzebowym. Rozdzierająco piękna opowieść, oscylująca między powieścią grozy, erotyczną i humorystyczną, w której dziwactwo żyje obok tego, co przyziemne i gdzie baśnie nadają sens prawdziwego życia.
W tym domu pogrzebowym nie zaznasz spokoju
Jesteś spłukana, masz dziewiętnaście lat, jesteś w ciąży, możesz liczyć tylko na siebie, a otaczają cię seksualni drapieżnicy. Czy zgodzisz się udawać umarłą w domu pogrzebowym Cottona?
Rozwinięta wyobraźnia pomaga Magnolii przetrwać ciężki czas po stracie babki. Żeby zapomnieć o problemach, przynajmniej na chwilę, wciela się we władczą Carolinę Nettle i odnajduje spokój ciała dzięki znajomościom z Tindera.
Na co dzień pracuje na stacji benzynowej, ale zarobione pieniądze nie starczają na czynsz dla właściciela domu, który wie, jak domagać się zadośćuczynienia. Pewnej nocy na stacji zjawia się tajemniczy mężczyzna o intensywnym zapachu piżma, który zostawia jej wizytówkę „Agencji Cotton & Eden”. Mężczyzna sugeruje, że Magnolia ma w sobie to coś i z łatwością mogłaby zostać modelką.
Wkrótce z pomocą charakteryzatorki Eden zostaje zaangażowana do seansów spirytystycznych. Udaje umarłych, których pragną zobaczyć ich bliscy. Traktuje to jako występ i próbę swoich aktorskich umiejętności. Tymczasem dom pogrzebowy Cottona nawiedza prawdziwy duch. Babka Brown powraca z zaświatów. Czy Magnolia wydobędzie się z ciemnego zaułka, w którym się znalazła?
Opinie o książce
Czytając tę powieść poczujesz się jak w rollercoasterze pędzącym w ciemności – choć nie wiesz, dokąd zmierza, zachwycasz się każdym zakrętem i wstrząsem. Jest słowo, które opisuje tego typu książki: szorstka. Nie unika nieapetycznych szczegółów życia. Ale do tej powieści dodałbym też kilka innych etykiet: magnetyczna, wyjątkowa i absolutnie niezapomniana.
The New York Times
Pozornie jest to ‘czarna’ powieść gotycka z Południa, opowiadająca o młodej kobiecie, która zupełnie sama musi radzić sobie w życiu. Ale jest to także przerażająca historia o duchach, do tego napisana z humorem opowieść o przetrwaniu a zarazem przedziwna opowieść o stracie i żalu. Okraszona seksem, molestowaniem i głębokim spojrzeniem na to, co to znaczy zostać brutalnie potraktowanym w życiu od samego początku.
National Public Radio
Nowy, olśniewający i istotny amerykański głos.
George Saunders, autor Lincoln w Bardo, laureat Man Booker Prize
O autorce
Monica Brashears jest Afroamerykanką z Apallachów, pisarką rodem z Tennessee. Ukończyła studia magisterskie w Syracuse University. Jej teksty ukazują się na łamach „Nashville Review”, „Split Lip Magazine”, „Appalachian Review”, „The Masters Review” i wielu innych. Dom pogrzebowy Cottona jest jej pierwszą powieścią.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii horror i groza
Czy Dom pogrzebowy Cottona to klasyczny horror o duchach?
Książka stanowi unikalne połączenie gotyku południowego, realizmu magicznego oraz mrocznej baśni, wykraczając poza ramy tradycyjnego horroru. Autorka skupia się na psychologicznym aspekcie żałoby i przetrwania, przeplatając grozę z elementami erotyki i czarnego humoru. Atmosfera powieści jest gęsta i duszna, oddając realia życia młodej kobiety w trudnej sytuacji materialnej. To lektura dla czytelników poszukujących literackich eksperymentów i nieoczywistych rozwiązań fabularnych.
Dla jakich czytelników powieść Dom pogrzebowy Cottona może okazać się zbyt wymagająca?
Tytuł ten nie jest odpowiedni dla osób unikających drastycznych opisów przemocy seksualnej oraz naturalistycznych szczegółów związanych z pracą przy zwłokach. Monica Brashears posługuje się szorstkim językiem i bezkompromisowo portretuje ludzką traumę oraz fizyczność. Czytelnicy oczekujący lekkiej, czysto rozrywkowej lektury mogą poczuć się przytłoczeni ciężarem poruszanych tematów społecznych. Powieść wymaga od odbiorcy dużej odporności emocjonalnej i akceptacji dla mrocznej, turpistycznej estetyki.
Na czym polega nietypowa praca głównej bohaterki w zakładzie pogrzebowym?
Magnolia zostaje zatrudniona jako modelka, która dzięki charakteryzacji i oświetleniu upodabnia się do zmarłych osób, by umożliwić żałobnikom pożegnanie. Ta kontrowersyjna profesja staje się dla niej jedynym sposobem na uniknięcie bezdomności i ucieczkę przed drapieżcami. Praca w domu pogrzebowym szybko ewoluuje z formy zarobku w niebezpieczną grę o wysoką stawkę. Bohaterka musi balansować między odgrywaniem ról a zachowaniem własnej tożsamości w otoczeniu śmierci.
Czy w tak mrocznej tematyce książki znajdziemy elementy humoru?
Autorka wprowadza do narracji elementy czarnego humoru, które służą jako mechanizm obronny bohaterki w obliczu tragedii. Komizm wynika często z absurdalnych sytuacji spotykających Magnolię oraz jej specyficznego spojrzenia na otaczający ją świat. Te momenty wytchnienia nie osłabiają jednak powagi poruszanych problemów, lecz podkreślają ich groteskowy charakter. Dzięki temu zabiegowi powieść zyskuje wielowymiarowość i staje się bardziej autentyczna w ukazywaniu ludzkiej psychiki.
Co wyróżnia ten tytuł na tle współczesnej literatury grozy?
Książka wyróżnia się świeżym głosem literackim docenionym przez National Public Radio oraz laureata Nagrody Bookera, George'a Saundersa. Łączy w sobie surowość dramatu społecznego z poetyką oniryczną, tworząc nową jakość w nurcie American Gothic. Zamiast polegać na prostych efektach strachu, autorka buduje napięcie poprzez analizę systemowej opresji i osobistej straty. To dzieło, które zostaje w pamięci dzięki swojej magnetycznej konstrukcji i bezkompromisowej szczerości.
