Ciężar korony

Gdybyś był/a księżniczką lub księciem, jakie chciałbyś mieć imię?

Madison Wentworth, zna swoją przyszłość. Poślubi Aarona Howarda, księcia Lunarii, który dzięki temu związkowi zasiądzie na tronie. Jednak formalnie to nie on powinien przejąć władzę. Aaron ma bowiem starszego brata, Luke’a. Starszy z braci Howardów ma jeden cel: uwieść księżniczkę Montenaro i zrobić wszystko, by nie mogła stanąć u boku przyszłego króla. Madison zdecydowanie różni się od poprzednich kandydatek na żonę Aarona. Jest niewinna i dobra, a to cechy, z którymi Luke Howard nieczęsto ma do czynienia.

Nie zawsze piękna twarz kryje się za dobrym człowiekiem. Nie zawsze piękna okładka gwarantuje wspaniałą historię. Ludzie są jak książki, które skrywają niezliczone tajemnice. Możemy czytać je wielokrotnie, a za każdym razem możemy odkryć coś nowego, niespotykanego.

Historia, która przyciągnęła moją uwagę zarówno opisem jak i okładką. Byłam zaintrygowaną motywem współczesnej księżniczki, bo te występują w licznych romansach. Nie miałam nigdy styczności z umiejscowieniem we współczesności. Liczyłam na intrygę, zakazane uczucie, drążenie do władzy. Wszystko prowadzone ze smakiem i drobiną pikanterii. Bohaterowie, którzy muszą przestrzegać surowych zasad etykiety i odnaleźć się w nowym otoczeniu. Jednak w tym wszystkim zabrakło mi jakiegoś głównego spoiwa.

Tym, co zwróciło moją uwagę była kreacja bohaterów. Nie polubiłam ich, bo brakowało mi ich rozwoju. Zachowywali się irracjonalnie. Nie dostrzegłam ich przemiany. Główna bohaterka była naiwna, co wynikało z jej wychowania i zamknięcia na otaczający świat. Luke pokazywał pazur, ale kręcił się w swoim pomysłach i przemyśleniach. Nie czułam chemii między nimi. Pomysł sam w sobie był ciekawy, ale brakowało iskry. Jeśli ktoś ma ochotę na królewski romans z delikatną fabułą, to będzie idealny na zimowy wieczór.

Mam mieszane uczucia dotyczące tej historii. Z jednej strony spędziłam przy niej miło czas, ale z drugiej – był on bardzo krótki.

Książka liczy nieco ponad 200 stron, co sprawia, że można ją przeczytać w jedno popołudnie. Chciałabym, aby miała nieco więcej objętości, gdyż bardzo przyjemnie było mi śledzić losy współczesnych royalsów oraz intrygi panujące na królewskim dworze. Przypomniało mi to seriale o podobnej tematyce, które również były dla mnie ciekawą odskocznią.

Mam wrażenie, że na polskim rynku wydawniczym brakuje tego rodzaju literatury – można je policzyć na palcach jednej ręki. Aranżowane małżeństwa, walka o tron oraz zawirowania związane z królewskim blichtrem i zręcznymi intrygami to tematy, które z pewnością przyciągną wielu czytelników.

Tak było i ze mną. Zaskakująco nie przeszkadzało mi to, że historia jest stosunkowo krótka. Do pewnego momentu wszystko układało się w spójną całość, a tempo akcji nie wydawało się zbyt szybkie.

Niestety, w pewnym momencie odniosłam wrażenie, że zakończenie zostało napisane na kolanie – było zbyt szybkie i nieco chaotyczne, a niektóre zwroty akcji wydawały się wyciągnięte z kapelusza. Bardzo żałuję, że autorka nie rozwinęła tej historii bardziej. Gdyby poświęciła więcej uwagi zakończeniu, książka zyskałaby na objętości, a fabuła stałaby się bardziej zorganizowana.

Mimo tych zastrzeżeń, zachęcam do sięgnięcia po tę lekturę. Poza końcówką byłam nią bardzo oczarowana i świetnie spędziłam czas w królewskim trójkącie intryg i uczuć. Mam nadzieję, że i Wy nie zniechęcicie się zbyt szybkim zakończeniem i dacie jej szansę.

Dziś wpadam wieczorem do Was z recenzją książki „Ciężar Korony” Kinga Litkowiec, wydawnictwo Editiored.

Książka jest współczesnym romansem królewskim. Księżniczka Montenaro, Madison po ukończeniu dwunastego roku życia, wie że poślubi Aarona, księcia Lunarii. Jednak nie on powinien zasiąść na tronie, a jego starszy brat Luke, który zrzekł się tronu. 

Po przyjeździe księżniczki, pojawia się również i starszy z braci, co jest bardzo dużym zaskoczeniem. Celem Luka jest uwiedzenie narzeczonej brata i nie dopuścić do ślubu. Czy tak się stanie? A co się wydarzy gdy w grę zaczną wchodzić uczucia?

Przez książkę dosłownie przepłynęłam, nawet nie wiedziałam kiedy znalazłam się na ostatniej stronie. Intrygi, tajemnice, sekrety, niedomówienia cały czas dominowały tworząc w głowie i sercu mętlik młodej kobiety, sama nie wiedziała kto mówi prawdę, komu wierzyć. Nie zabrakło również, ciętych dialogów, które wywołują uśmiech.  Kibicowałam czarnej owcy rodziny Luke, który miał odmienne zdanie i potrafił je wytarzać, najbardziej w stosunku do swojej matki. 

W tej rodzinie rządzi twardą ręką Królowa i tak naprawdę, każdy ma postępować według jej woli.

Madison widać, że jest nowa stara się poznać i wszystkiego dowiedzieć, w szczególności tego co poróżniło braci. Jest bardzo inteligentna, potrafi sama wyciągać wnioski, a także ma swoje zdanie, co nie do końca podoba się wszystkim.

W sumie niektórych sytuacji i motywów jakimi kierowali się bohaterowie nie rozumiałam, miałam wrażenie, że wyolbrzymiają rzeczy, które w dorosłym życiu wręcz są błahe i nie ważne. Zakończenie książki na plus, w którymś momencie myślałam, że w ten sposób się zakończy. 

Ogólnie książka lekka, przewidywalna miło spędziłam z nią jesienny wieczór. 

#Współpraca reklamowa

Nie zwalniając tempa i zgodnie z obietnicą oraz po magicznych przeprawach zabieram Was w podróż do królestwa Lunarii. I uwaga, w tym przypadku nie ma tu nic z fantasy, to współczesny romans królewski. Wraz z młodziutką księżniczką Madison jedziemy poznać jej przyszłego męża i przyszłego króla. Nawet teraz mimo ciągłego dążenia do nowoczesności zdarzają się kraje gdzie, monarchie kierują się bardzo starymi zasadami… To co Kochani, gotowi na kolejną czytelniczą przygodę?

Po twórczość autorki sięgam dość często i wiem, że nigdy się nie zawiodę. Zapewni mi ona rozrywkę i prawdziwą przyjemność z czytania, bez nadmiernego kalkulowania i analizowania tego, co czytam. Przyznaję, że ten romans królewski mnie zaskoczył, mając tu oczywiście na myśli osadzenia akcji na współczesnym dworze, gdzie księżniczka jeździ autem i korzysta z telefonu, a przy tym umie jeździć konno i stosować się do sztywnej etykiety i odpowiedniego protokołu. Madison Wentworth, księżniczka z Montenaro wraz z rodzicami przybywa do Lunarii, aby tak jak przed laty było ustalone zaręczyć się z przyszłym królem. Księżniczka o nieposzlakowanej opinii od najmłodszych lat była „szykowana” właśnie do tej chwili. Żyjąca trochę pod kloszem i trochę pod rygorem nawet nie sprzeciwiała się przed taką wizją swojej przyszłości. Ma poślubić młodszego księcia Aarona, gdyż jego brat dobrowolnie zrzekł się pretensji do tronu i według ogólnej opinii stał się pariasem w rodzinie Howardów. Wszystko przebiegłoby bez większych przeszkód, gdyby nie powrót syna marnotrawnego — Luka, a to może oznaczać tylko jedno — kłopoty! Luka, choć początkowo błędnie ocenił Madison, dostrzega w niej coś więcej i zdaje sobie sprawę, że zdecydowanie różni się od kobiet, które do tej pory gościły w jego życiu. Wbrew początkowej niechęci, księżniczka z każdym dniem również zaczyna przychylniej spoglądać w stronę buntowniczego księcia. Czy mimo narzuconych obowiązków księżniczka podąży za głosem swojego serca? Czy wybierze obowiązek wobec rodziny i królestwa, rezygnując z własnych pragnień? A może to Luka w końcu postąpi tak, jak przystało na księcia? A może po raz kolejny zrobi wszystko, aby tylko dopiec swojej rodzinie?

„Ciężar korony” to lektura zdecydowanie niewymagająca i niezobowiązująca, z przewidywalnym zakończeniem, ale moi kochani nie uważam, że to na minus a zdecydowanie na plus dla tej historii. Nie chciałabym czytać czegoś, co nie zakończy się królewskim ślubem i na dodatek z miłości, a nie z obowiązku. Za dużo chyba w naszym codziennym życiu rozczarowań i braku happy endu. Ogólny zamysł sam w sobie jest interesujący, co do bohaterów to także nie mogę powiedzieć, że nie wzbudzili we mnie sympatii. Madison z jednej strony jest wychowana w luksusie i pod ścisłą kontrolą, z drugiej strony pragnie wolności i prawdziwej miłości. Luka, syn marnotrawny, powracający do królestwa, jest postacią tajemniczą i pełną sprzeczności, którym tak naprawdę kieruje żądza zemsty. Aaron jest postacią bardziej stonowaną i odpowiedzialną. Jego lojalność wobec rodziny i królestwa jest najważniejsza, bez względu na swoje uczucia. Jeśli już miałabym się do czegoś doczepić, to dla mnie końcówka była lekko za szybka i nagła, ale z drugiej strony nie wiem, co można by było jeszcze tam wymyślić. Cenię sobie zaś, że nie znajdziemy tam wielce rozbudowanych opisów czy niepotrzebnych przeciągnięć, albo zbędnych dialogów niewnoszących niczego do całości. Więc Kochani, jeśli szukacie niebanalnej historii, pełnej królewskich intryg po ciężkim dniu to ta książka będzie wręcz idealna.

Za możliwość zrecenzowania tej książki dziękuję Wydawnictwu EditioRed

RECENZJA

„CIĘŻAR KORONY”

AUTOR: KINGA LITKOWIEC

WSPÓŁPRACA REKLAMOWA —

WYDAWNICTWO: EDITIO RED

„Nawet w najpiękniejszych bajkach pojawiają się złe momenty. Ale właśnie dzięki nim te dobre cieszą nas jeszcze bardziej”.

„Ciężar Korony” to intrygujący, współczesny romans królewski, w którym tytuł idealnie odzwierciedla sedno historii w niej zawartej. Ta pozycja była dla mnie idealnie wyważona. Autorka uwodzi barwnymi opisami, niepospiesznie rozpędza fabułę książki, wciągając nas do Królestwa Lunarii, oferując pełną gamę emocji. Autorka z niezwykłą finezją prowadzi nas przez świat pełen tajemnic, intryg i zakazanych uczuć. Każdy rozdział odkrywa nowe emocje, a atmosfera książki jest delikatna, a zarazem niezwykle intensywna, że trudno się od niej oderwać. Historia, która wciągnie do świata, gdzie królewskie obowiązki mieszają się z zakazanymi uczuciami, co tworzy napięcie i prowadzi do nieoczekiwanych zwrotów akcji. Autorka umiejętnie wplata wątki pełne tajemnic i intryg, które zagrażają stabilności królestwa, zemsta, jest jednym z motywów przewodnich, a manipulacje i kłamstwa to codzienność bohaterów. Każda strona książki odkrywa przed nami nowe sekrety, które tylko potęgują napięcie.

„Ciężar Korony” to idealnie wyważona mieszanka romansu, intrygi i tajemnicy. Wątek romantyczny została bardzo subtelnie wpleciony pomiędzy kartki tej opowieści, a relacja romantyczna pomiędzy bohaterami rozwija się niepospiesznie i tworzy trójkąt uczuciowy, w którym na szali znajdzie się nie tylko ich serce, ale i przyszłość monarchii. To właśnie ta złożoność emocjonalna sprawia, że książka jest tak wciągająca.

Dla miłośników współczesnych romansów królewskich ta książka jest prawdziwą perełką, która oferuje pełną gamę emocji i przenosi czytelnika do świata Królestwa Lunarii.

W centrum tej opowieści znajduje się trójka bohaterów: Madison, Luke i Aaron. Każdy z nich wnosi do historii coś wyjątkowego, a ich losy są splecione w skomplikowany węzeł uczuć, obowiązków i tajemnic.

Bohaterzy świetnie wykreowani, barwni, wielowymiarowi i dobrze zarysowani. Kreacja postaci jest przemyślana i głęboka, a każdy z bohaterów wnosi do historii coś unikalnego.

Madison to przyszła narzeczona księcia Arona, przyszła królowa. To ciekawie nakreślona postać, niewinna, dobra a do tego zagubiona, a z drugiej strony niezwykle silna. Nie potrafiła zrozumieć własnych uczuć.

Luke czarna owca królewskiej rodziny,

zbuntowany, arogancki i pewny siebie mężczyzna, który jest panem własnego losu. Opętany swoim celem, zamierza uwieść za wszelką cenę księżniczkę Madison. Jednak między czasie pojawiają się uczucia.

To postać pełna tajemnic, której decyzje mają wpływ na całą fabułę. Jego złożona osobowość i wewnętrzne konflikty dodają głębi całej historii.

„Zycie nie jest filmem z gotowym scenariuszem, który należy po prostu odegrać. Jest nieprzewidywalne i żaden człowiek nie potrafi nad nim zapanować. Zbyt późno to zrozumiałem”.

Madison jest księżniczkę Montenaro, a jej przyszłość została bardzo starannie zaplanowana. Już w wieku dwunastu lat została narzeczoną księcia Aarona. Jednak nie narzekała na swoje życie i szła przez nie z uniesioną głową. Teraz mając, dwadzieścia jeden lat ma go poślubić. Wtedy jej życie zupełnie się zmienia.

A gdy niespodziewanie pojawia się Luke, wszystko wywraca, manipuluje wszystkimi, jak mu się podoba. Gdy dochodzą niechciane uczucia, chaos wypełnia serce, a w głowie mętlik wszystko może się zdarzyć. Madison

stara się, by wypełnić swoją rolę i nie mogąc pozwolić na to, by wszystko runęło jak domek z kart, bo wiedziała, na co została skazana.

-Czy Madison będzie umieć się odnaleźć na dworze w Lunarii?

-Czy Madison da się wplatać w grę Luke?

-Jakie Luke ma intencje wobec Madison i czy spojrzy na nią inaczej?

-Czy miłość okaże się silniejsza niż obowiązek?

–Jakie decyzje podejmą bohaterowie, gdy na szali znajdzie się nie tylko ich serce, ale i przyszłość monarchii?

-Czy Madison będzie miała wpływ na swoją przyszłość?

-Czy istnieje dla nich dobre zakończenie?

Polecam.