Chłopak, który wiedział o mnie wszystko

Wczoraj opowiadałam wam o nowej książce Colleen Hoover, dlatego dzisiaj postanowiłam, że przyjdę do was z recenzją najnowszej pozycji od Kirsty Moseley. „Chłopak, który wiedział o mnie wszystko „to pozycja, na którą czekałam bardzo długo. Dokładnie od roku 2012, bo wtedy ta książka miała swoją premierę zagraniczną. Straciłam już nadzieje, że wydawnictwo postanowi wydać to w Polsce, ale jednak po wielu prośbach udało się.

Riley to nasza główna bohaterka, którą poznajemy, gdy wraca po miesięcznych wakacjach w Anglii do domu. Musi w połowie roku zmienić szkołę i z prywatnej placówki przenieś się do publicznego liceum. Jest przerażona, ale dzięki swojemu przyjacielowi Cleyowi udaje jej się przetrwać. Riley oraz Cley to przyjaciele od najmłodszego dzieciństwa. Nie mają przed sobą żadnych tajemnic, wspierają się i rozumieją bez słów. Jednak Riley zaczyna zauważać w przyjacielu jego fizyczne atuty, na które nigdy nie zwracała uwagi, przez co zaczyna czuć pożądanie. Jednak gdy udaje jej się rozwiązać jeden problem, na jej drodze pojawia się Blake.

Nie muszę wam chyba mówić, że uwielbiam wszystkie książki tej autorki (o każdym tytule możecie przeczytać na moim blogu). Kirsty Moseley pisze powieści w swoim własnym fantastycznym schemacie. Po przeczytaniu tylu jej książek myślałam, że wiem czego się spodziewać, jednak ta książka pod koniec doprowadziła mnie do łez. Żaden związek nie powinien nigdy przejść takiej próby, jaka spotkała Cleya oraz Riley. Ja nie wiem, czy moje małżeństwo przetrwałoby takie schematy życiowe. Podziwiam autorkę i czekam na jej kolejne książki, bo jestem naprawdę bardzo ciekawa, co jeszcze zaserwuje nam autorka.

Nie ma chyba na świecie osoby, która nie lubi słodyczy. Łakocie poprawiają nam nastrój, choć czasem robi nam się niedobrze po zjedzeniu ich w nadmiarze.

W książkach od czasu do czasu też szukamy powieści przepełnionych cukierkowością, takich które poprawiają nam samopoczucie...

"Chłopak, który wiedział o mnie wszystko" jest powieścią "kaloryczną" tak dużo w niej cukru, że po skonsumowaniu połowy odczuwa się jego nadmiar, dlatego też reszta jest polana gorzką czekoladą...

Riley i Clay są przyjaciółmi od dziecka. Znają swoje upodobania, sekrety...Gdy Riley wraca po miesięcznej nieobecności zmienia szkołę i zaczyna uczyć się w tej samej placówce co Clay. Niby na pierwszy rzut oka nic się nie zmieniło a jednak...Riley odczuwa coraz większe pożądanie względem Claya, nie chce jednak zniszczyć ich przyjaźni więc zaczyna umawiać się ze starszym chłopakiem.

Clay nie wytrzymuje napięcia i wyznaje Riley że ją kocha od lat...wszyscy o tym wiedzieli tylko nie sama zainteresowana.

Nastolatkowie decydują się zaryzykować swoją przyjaźń i zostać parą.

Niestety Blake - chłopak, z którym zaczęła umawiać się Riley ma obsesję na jej punkcie i nie dociera do niego, że dziewczyna umawia się z innym.

Czy związek Riley i Claya będzie w stanie pokonać przeszkody?

Kristy Moseley należy do pisarek, które tworzą powieści o ciekawej fabule, do życia powołuje interesujących i sympatycznych bohaterów, zwraca uwagę na ważne problemy, ale jej styl pisania niestety jest bardzo prosty, często odczuwam zgrzyty i niedociągnięcia i do tej pory trudno mi się czytało jej książki.

W przeciwieństwie do mojej nastoletniej córki - której styl autorki odpowiada. Młodzi mają mniejsze wymagania, a że utwory tej autorki są im przeznaczone... więc nic dodać, nic ująć. Moja córka jest fanką literatki.

"Chłopak, który wiedział o mnie wszystko" okazała się dla mnie pozytywnym zaskoczeniem. Zauważyłam dużą poprawę w warsztacie pisarki. Powieść jest bardziej dopracowana, jest mniej zgrzytów a czytanie jest przyjemniejsze i mocniej przykuwa uwagę.

Jeśli chodzi o bohaterów mam mieszane odczucia. Fakt, że ich polubiłam, są ciekawie ale cukierkowo wykreowani. Ich zachowanie czasem nie pasuje do wieku. Raz podejmują decyzje jak osoby dużo starsze a innym razem zachowują się jak dzieci z przedszkola. Trudno mi ocenić taką kreację postaci.

Riley bardzo często przyprawia o ból głowy, ale w odpowiednich momentach - rehabilituje się.

Nie mam też pojęcia co sadzić o rodzicach bohaterów, którzy byli niesamowicie wyrozumiali względem niektórych sytuacji...aż nierealne takie postępowanie. Sama jako matka nastolatków w życiu nie byłabym taka wyrozumiała - nie zdradzę jednak o co chodzi, aby nie robić spamów.

Jeśli chodzi o samą fabułę to muszę ją podzielić na pół. Pierwsza część jest strasznie romantyczna, słodka. W trakcie czytania buja się w obłokach...ale odczuwa się też niepokój, napięcie - gdyż sielanka nie może być wieczna.

Druga połowa jest melodramatyczna. Pełna stresów, obaw o bohaterów.

Cała powieść jest klimatyczna, przyjemna w czytaniu. Tempo wydarzeń jest odpowiednio dopasowane do sytuacji. Gdzie trzeba autorka przyśpiesza, a gdzie potrzeba zwalnia.

Fabuła pomimo swojej cukierkowości pokazuje także czytelnikom jak potrafimy być ślepi, jak szybko wyrabiamy sobie opinię patrząc na wygląd zewnętrzny, jak samolubni potrafimy być. Autorka poprzez bohaterów robi czytelnikom pstryczek w nos.

Opisane wydarzenia poznajemy poprzez Riley, ale czasem twórczyni oddaje dowodzenie Clayowi, więc momentami poznałam jego tok myślenia.

"Chłopak, który wiedział o mnie wszystko" to powieść, która zaskoczyła mnie pozytywnie. Pomimo wad, których niestety nie udało się pisarce uniknąć, fabuła wypada dobrze. Literatka poprawiła swój styl, stworzyła powieść, która oprócz słodyczy ma drugie gorzkie dno.

Największym plusem było dla mnie czytanie z dużym zaciekawieniem. Nie potrafiłam odłożyć książki, gdyż ciągle działo się coś, co mi na to nie pozwoliło.

Powieść jest dla nastolatków, nie każdy dorosły odnajdzie w niej swoją ścieżkę...ja znalazłam odpowiednią trasę.

Dużym, nawet bardzo dużym zaskoczeniem jest dla mnie to, że odnalazłam się w tej powieści i nie miałam problemów ( tak jak we wcześniejszych książkach autorki) wczuć się w rolę bohaterów.

Książkę albo pokochasz i dodasz do ulubionych, albo znienawidzisz i rzucisz w kąt...decyzja należy do ciebie.

Riley i Clay to przyjaciele niemal od kołyski. Sąsiedzi, wspólnie wychowywani, którzy przez 17 lat wyhodowali przyjaźń, godną pozazdroszczenia. Jednak w liceum Riley zaczęła postrzegać Claya nie tylko jako przyjaciela, bliskiego jej jak brat, ale i jako obiekt westchnień. Zaczyna się gryźć z myślami, ponieważ nie chce utracić przyjaźni na rzecz miłości, która może się nie udać, ale czy będzie w stanie wyłączyć emocje? Jednocześnie na horyzoncie pojawia się Blake, dawny rywal Claya, który jest ewidentnie zainteresowany Riley...

Historia przyjaźni Riley i Claya jest jak z filmu. Niesamowicie przystojny przyjaciel, który znając Riley od małego zna ją na wylot, a jednocześnie w szkole jest gwiazdą futbolu o opinii podrywacza. Niestety pojawienie się Blake'a nie mogło zwiastować niczego dobrego, szczególnie w relacji tejże dwójki.

Autorkę znam z wielu wcześniejszych książek, m.in. z Chłopaka, który zakradał się do mnie przez okno, Zdobyć Rosie. Początek gry, Zdobyć Rosie. Czas próby, Chłopaka, który chciał zacząć od nowa, Chłopaka, który o mnie walczył, Nic do stracenia. Początek i Nic do stracenia. Wreszcie wolni. Jej książki oceniałam różnie, jednak zawsze udało się mnie czymś pozytywnie zaskoczyć, więc ich czytanie wspominam naprawdę przyjemnie. Niestety wydaje mi się, że Chłopak. który wiedział o mnie wszystko jest póki co historią najsłabszą. Nie można jednak zapomnieć o tym, że w oryginale książka wydana została w 2012r., a od tego czasu pani Moseley zdecydowanie poprawiła swój warsztat, jak i zdecydowała się na lepiej rozwijane wątki.

Historia sama w sobie nie jest zła, przeczytałam ją szybko, bowiem przez książki tej autorki się płynie. Są więc idealnym towarzystwem zarówno na jesienne lub zimowe wieczory, wiosenne czytanie w ogródku lub letnie zaczytywanie się na plaży. Pomysł na tę książkę nie jest zbytnio oryginalny i już po pierwszych stronach można się zacząć domyślać jak potoczą się dalsze losy bohaterów, jednak im dalej, tym autorka skutecznie to uniemożliwia. Tym razem również zostałam zaskoczona, chociaż nie aż tak przyjemnie, jak mogłabym się spodziewać.

Były momenty, gdy infantylne zachowanie bohaterów - czyt to Riley i Claya, czy bohaterów pobocznych - mnie wyjątkowo drażniło. Na kartach tej historii zostało podjętych mnóstwo naprawdę nieprzemyślanych decyzji i staram się wierzyć, że w rzeczywistości ludzie myślą nieco bardziej nad decyzjami, które mają dość duży wpływ na ich dalsze życie.

Nie mogę skupiać się jedynie na wadach bohaterów, bo cechy pozytywne także się pojawiały. Wydaje mi się, że każdy na świecie zasługuje na tak, niemal idealnego, przyjaciela jakim jest Clay. Chłopak o swojej przyjaciółce wie wszystko - począwszy od ulubionych smaków jedzenia na niezdecydowaniu i myślach kłębiących się w jej głowie kończąc. Jestem świadoma tego, że autorka specjalnie pod pewnym względami go wyidealizowała, choć z pewnością nie jest ON stuprocentowym aniołkiem!, ale tym razem z chęcią czytałam o takiej postaci.

Pierwszoosobowa narracja, początkowo jedynie z perspektywy Riley, pozwoliła na dokładne poznanie bohaterów i towarzyszących emocji. Autorka dobrze opisała to jak młodą osobą władają przeróżne uczucia i to, jak ciężko jest się im czasem oprzeć.

Chociaż nie uważam tej książki za objawienie, ani za najlepszą historię Kirsty Moseley, to zachęcam Was do przeczytania, szczególnie, gdy potrzebujecie luźniejszej książki, przy której można się pośmiać, jak i smucić. Z pewnością odnajdą się w niej fani twórczości autorki, ale i młodzi ludzie, w wieku zbliżonym do wieku głównych bohaterów.

cos-o-[Adres usunięty]

Riley i Clay to dwójka najlepszych przyjaciół. Znają się od wczesnego dzieciństwa i są praktycznie nierozłączni. Do czasu, kiedy Riley wyjeżdża na miesięczne wakacje ze swoją mamą i ojczymem. Po powrocie dziewczyna odkrywa, że oprócz tęsknoty za przyjacielem obudziło się w niej coś więcej. Nagle, pomiędzy przyjaciółmi zaczyna się nawiązywać głębsze uczucie. Choć Riley uważa, że to zniszczy ich wieloletnią przyjaźń, nie może zaprzeczyć, że Clay stał się dla niej zdecydowanie kimś więcej niż tylko najlepszym przyjacielem. Także ze względu na jego reputację podrywacza nie chce pozwolić na to, aby doszło między nimi do czegoś więcej. Sprawy komplikują się jeszcze bardziej, gdy Riley poznaje Blake’a – starszego chłopaka, który robi na niej duże wrażenie. Choć Clay od początku ostrzegał ją, ze nie jest to materiał na faceta, Riley postanowiła zaryzykować. Szybko okazało się jednak, że jej przyjaciel i w tej kwestii miał rację. Jednak uwolnić się od Blake’a wcale nie będzie tak łatwo.

Całość recenzji pod adresem: [Adres usunięty]

Kirsty Moseley powraca z kolejną serią o wielkich miłościach i jeszcze większych tragediach. Czy i tym razem rozczuli nas słodką historią pełną nadziei i niegrzecznych chłopców?

Książki Kirsty Moseley albo się lubi, albo nie. Ja osobiście stoję gdzieś pośrodku, ponieważ uważam, że napisała kilka ciekawych historii, ale nie wszystkie przypadły mi do gustu. Były też takie opowieści, które właściwie nie zaciekawiły mnie ani na moment a wydarzenia kompletnie mnie nie przekonały. Dlatego "Chłopak, który wiedział o mnie wszystko" to powieść, która była dla mnie zagadką do samego końca. I niestety niekoniecznie pozytywną.

Historię czyta się błyskawicznie. Napisana prostym, zupełnie nieskomplikowanym stylem charakterystycznym dla autorki przenosi nas w jeden główny motyw: miłość, która potęguje się wraz z wprowadzaniem na główny plan kolejnych bohaterów. Najpierw bowiem pojawiła się Riley - prosta dziewczyna bez większych oczekiwań w stosunku do życia i Clay, jej przyjaciel, który był przy niej zawsze. Przyjaźniąc się od dzieciństwa zawsze mogli na siebie liczyć i spędzali wspólnie każdą wolną chwilę. Jednak gdy zaczęli dorastać ich uczucia zaczęły się zmieniać, szczególnie świadomość Riley, która w Clay'u zaczęła dostrzegać kogoś więcej niż zwykłego chłopaka. Do momenty, gdy w jej życiu pojawia się ktoś jeszcze...

Pojawia się tutaj jedno chwytliwe hasło: "co za dużo, to nie zdrowo". Tym razem Moseley przesadziła z dawką emocji a zapomniała skupić się na kreacji głównych bohaterów. Riley - zakompleksiona, wycofana, kompletnie nieświadoma tego co dzieje się dookoła nie dostrzega uroku Clay'a, który moim zdaniem był trochę za słodki. Uroczy, sympatyczny, bardzo przyjacielski chłopak grający w szkolnej drużynie rozczulał serca wszystkich rówieśniczek nie dostrzegając tego co czuje jego przyjaciółka. Potrafię to zrozumieć, w końcu nie każdy jest świadom uczuć innych, ale pytanie dlaczego Riley tak długo zwlekała z ujawnieniem swoich zamiarów było dla mnie całkowicie niezrozumiałe. Jakby dziewczyna zapomniała, że życie ma się jedno i warto walczyć. Jakby czekała, aż szczęście samo do niej przyjdzie. Osobiście bardzo nie lubię takich bohaterek i tym sposobem postanowiłam przyjrzeć się bliżej męskim bohaterom - którzy wypadli trochę ciekawiej, ale wciąż nie idealnie.

Zbyt idealne jest wszystko w tej historii, nawet jak dla mnie. Zbyt dużo sielanki, wspaniałych perspektyw na przyszłość, planów które realizują się na mrugnięcie oka. Bardzo lubię szczęśliwe zakończenia, ale opierające się na rzeczywistych wydarzeniach, nie na cukierkowej historii, która nie ma żadnego poparcia w realnym życiu. W dodatku sam styl Moseley tym razem też okazał się dla mnie nijaki - ni to sympatyczny, ni niegrzeczny. Bo chociaż starała się stylizować dialogi pod charaktery swoich bohaterów, nie wypadło to w żadnym stopniu ciekawie.

"Chłopak, który wiedział o mnie wszystko" Kirsty Moseley to książka dla fanów autorki. Jeśli lubicie jej historie, na pewno odnajdziecie się w wydarzeniach. Jeśli jednak nie ciągnie as do słodko-gorzkich miłosnych dramatów: ta książka na pewno nie przekona Was do gatunku. Zero motywów New Adult za to dużo nastoletnich przepychanek i niepewnych wyborów w bardzo lekkiej powieści o miłości dojrzewających bohaterów. Wybór pozostawiam Wam.

Przewidywalne książki potrafią się czasem uratować różnymi drobnostkami – szybko się czyta, można przy nich odpocząć, zająć myśli. Gorzej dzieje się, gdy lektura nie jest już tylko przewidywalna, ale aż za bardzo – zaczyna irytować, odruchem dla Czytelnika staje się przewracanie oczyma, a odkładanie książki po paru stronach to już nic dziwnego, bo chęć zagłębienia się w lekturze odlatuje w momencie.

Powieści Kirsty Moseley (a przynajmniej te, z którymi mogłam się zapoznać) mają to do siebie, że nigdy nie są bardzo wymagające. Wciągają, śmieszą, dają wytchnienie w cięższych chwilach, ale nic poza tym – bohaterowie dają się lubić, chociaż w większości wykreowani są na wszechobecnych schematach. Czasem to nie przeszkadza, bo ich zachowanie nie jest przejaskrawione i można całkiem spokojnie przymknąć na tę schematyczność oko.

Problem jednak zaczyna się wtedy, gdy coś robi się za bardzo i akurat „Chłopak, który wiedział o mnie wszystko” jest na to dobrym przykładem. Książka ta liczy ponad pięćset stron, z czego lekko mogłaby mieć tylko niecałe trzysta. Dlaczego? Opisana jest tu masa scen, bez których ta opowieść miałaby się lepiej, ponieważ albo były one po prostu dla fabuły niepotrzebne, albo wywoływały we mnie chęć zwracania wszelkiej słodkości, która z nich wypływała.

Mówiąc o bohaterach – wolałabym tego nie robić. Riley jest przykładem typowej, irytującej nastolatki, która swoją głupotą przewyższa wszystko. Czasem nie łapie prostych rzeczy – parę razy zastanawiałam się, czy ona tak na serio, czy tylko udaje. Niestety, za każdym razem okazywało się, że to tak na serio. Clay również nie grzeszył za wielkim rozumem, ale nie chcę przytaczać przykładów, bo możliwe, że za dużo bym tu zdradziła.

Przygotujcie się na to, że w „Chłopaku, który wiedział o mnie wszystko” nie spotkacie za często logiki. Główni bohaterowie nie wiedzą za bardzo, jak to jest pracować na swoje utrzymanie, ponieważ autorka znalazła dla nich cudowne rozwiązanie, które niestety jest mało prawdopodobne. Wszystko po pewnej ilości przeczytanych stron wydaje się już być nierealne i zaczyna męczyć. Dlatego zastanówcie się, czy chcecie brnąć przez taką historię przez pięćset stron. Budujące jednak jest to, że ta powieść była pierwszą, która wyszła spod pióra autorki i została opublikowana (pierwotnie na Wattpadzie, co mnie wcale nie dziwi). Dzięki tej książce wiem, że pisarsko widać poprawę w pozostałych pozycjach (które u nas zostały wydane wcześniej).

[Adres usunięty]

Sporo czasu minęło od ostatniego mojego spotkania z Kirsty i muszę przyznać, że lekko mi się za nią stęskniło. Choć pisze książki stricte młodzieżowe, to mogłabym je polecić chyba każdej kobiecie, a nie tylko nastolatce. Moseley lubi wplatać w codzienne życie bohaterów jakieś ludzkie dramaty czy codzienne problemy. Z jednej strony to wszystko znam, a z drugiej lubię o tym czytać bez końca. Szczególnie w przypadku niektórych autorek, czyli np. Kirsty.

Riley Tanner jest zupełnie zwyczajną nastolatką, która niestety musi przenieść się do nowej szkoły. Zdecydowanie nie ma na to ochoty, ale jest jedna rzecz, a raczej osoba, która wszystko zmienia. Otóż będzie przy tam jej najlepszy przyjaciel Clay! A ona nie może sobie wyobrazić niczego lepszego. Chłopak od zawsze był lojalny i wspierał Riley we wszystkim, co robiła. Szczerego, uczciwego i godnego zaufania chłopaka pokochali nawet jej matka i ojczym. Niestety ich nieskomplikowana do tej pory relacja ulega zmianie. Dziewczyna spędziła miesiąc wakacji u ciotki i po tym czasie rozłąki dotarło do niej, że uczucia, którymi obdarza Claya, to nie jest przyjaźń, a coś, co wykracza poza jej granice.

Okazuje się, że nastolatka nie jest w tym osamotniona i jej przyjaciel czuje dokładnie to samo. Tyle że oboje nie wiedzą co z tym zrobić, a na ich drodze pojawia się ktoś trzeci. Zakochany w Riley młody mężczyzna, który przy okazji jest wrogiem Claya, nie poprzestanie na spławieniu go przez nastolatkę dla której zrobił by chyba wszystko...

Co ciekawe już od początku książka nie szła mi tak, jak się spodziewałam. Długo nie umiałam się w nią wczytać, a w głowie pojawiały się dwie myśli na zmianę. Albo wydoroślałam i już nie wszystkie młodzieżowe pozycje będę w stanie czytać, albo coś z tą powieścią jest bardzo nie tak. Po umęczeniu (tak po umęczeniu, a nie skończeniu!) obstawiam wersję drugą. Cukier to biała śmierć. Moseley w tej książce przedawkowała go kilkadziesiąt razy. Zabiła mnie wielokrotnie. Bohaterowie, którzy najpierw zachowują się jak dzieciaczki z podstawówki, a potem nagle w momencie stają się dorośli, to za dużo nawet na historię tej objętości. Ta pozycja poległa na całej długości. Słodkie romanse są fajne, ale nie w formie ulepu gdzie wręcz wszystko się do siebie od słodyczy lepi. Ja pasuję i nie wiem, czy jeszcze sięgnę po Kirsty. Do tej pory mnie nie zawiodła, więc myślę, że szansę jej dam. Tylko jak pomyślę, że do trzech razy sztuka i trzykrotnie zabije mnie śmiertelne stężenie węglowodanów, to robi mi się nieswojo...

Prawie rok musiałam czekać na kolejną powieść Kirsty Moseley, autorki, której książki bardzo lubię. W archiwum bloga znajdziecie sześć recenzji. W mojej kolekcji brakuje tylko tytułu, który jako pierwszy pojawił się na polskim rynku wydawniczym. Mam nadzieję, że niebawem nadrobię te braki.

Kirsty Moseley to angielska pisarka, która w 2012 roku zadebiutowała powieścią „Chłopak, który zakradł się do mnie przez okno”. Mieszka w Norfolk wraz z mężem i synem. Swoją przygodę na z pisaniem rozpoczęła na Wattpadzie. Dziś na swoim koncie ma już kilkanaście książek, z czego osiem zostało przetłumaczonych na język polski.

Riley po miesięcznym pobycie w Anglii wraca do Stanów Zjednoczonych i zmienia szkołę na tę, do której uczęszcza jej najlepszy przyjaciel od czasów wczesnego dzieciństwa – Clay Preston. Dwójka przyjaciół wie o sobie wszystko, zwierza się sobie z największych sekretów. Są ze sobą bardzo blisko i kierują do siebie śmiałe gesty. Przez to są przez niektórych z rówieśników uznawani nawet za parę. Riley zaczyna czuć do Claya coś więcej, ale obawia się, że wyznanie mu swoich uczuć zniszczy ich długoletnią przyjaźń. Nie ma pojęcia, że chłopak podkochuje się w niej od najmłodszych lat. Przecież uchodzi za wielkiego podrywacza, który sypia prawie z każdą dziewczyną. Na horyzoncie pojawia się Blake, absolwent szkoły, do której uczęszczają bohaterowie książki. Niezwykle przystojny, starszy chłopak odsuwa na moment myśli Riley o Clayu. Dziewczyna umawia się z nim na dwie randki, ale na każdej z nich wraca myślami do swojego najlepszego przyjaciela. Przy Blake’u nie czuje się tak swobodnie jak przy nim. Tymczasem Blake zakochuje się w Riley do szaleństwa, a Clay postanawia wyznać jej swoje skrywane przez lata uczucia. Jesteście ciekawi jak skończy się ten miłosny trójkąt? Oj, będzie się działo. Blake ma obsesję na punkcie Riley i jest przekonany, że po tych dwóch randkach są parą, a gdy dowiaduje się, że dziewczyna związała się z innym, próbuje stanąć na drodze tej miłości i za wszelką cenę odzyskać ukochaną.

Bardzo, ale to bardzo chciałam przeczytać nową książkę mojej ulubionej autorki powieści z gatunku new adult. Jej historie zawsze mnie wciągały i spędzałam miłe chwile podczas ich lektury. Tym razem było zupełnie inaczej. Bohaterowie są licealistami, zwykle u Kirsty Moseley mają troszkę więcej lat. Postanowiłam jednak, że nie będę marudzić i kręcić nosem na tę typową młodzieżówkę. Niestety pierwsze sto stron było dla mnie bardzo mozolne. Dopiero później akcja zaczęła nabierać tępa, ale wydarzenia były tak naciągane, nierealne, że czułam się, jakbym miała przed sobą marnego, opartego na schematach fanficka. Jestem przekonana, że znacie mnóstwo takich historii, które kończą się tragicznym w skutkach zdarzeniem, ale później wszystko znów układa się wręcz idealnie. A to kolejna taka mdła opowieść.

Więcej na: [Adres usunięty]