Chłopak, który mnie nie chciał. Carter. Tom 1

Jest to jedna z tego rodzaju książek, o której nie wiem co mam napisać.

Jest krótka, więc czytanie jej nie zajęło mi zbyt dużo czasu. Jednak zupełnie nie umiem jej ocenić. Nie lubię mieć oczekiwań względem książek, ale tutaj zdecydowanie spodziewałam się czegoś innego.

To była trochę dziwna książka, a może zwyczajnie ja jej nie zrozumiałam. Podobał mi się pomysł przyjaciół od dzieciństwa. Czegoś co połączyło dwie zagubione osoby, które wychowywały się w niełatwych warunkach. Jednak chyba zbyt dużo toksyczności było w tej relacji między głównymi bohaterami. Gdzie żadne nie umiało wyrwać się z tego błędnego koła. Z jednej strony to rozumiem bo wynikało to z środowiska z jakiego się wywodzili. Z drugiej zaś nie do końca do mnie to przemówiło. Ale to moje subiektywne odczucia.

Zakończenie mnie trochę zaskoczyło. Chciałabym wierzyć, że daje ono jakąś nadzieję bohaterom. Bo przez całość książki to raczej te negatywne aspekty i toksyczność przeważały w ich życiu.

Jestem już jakiś czas po lekturze i w dalszym ciągu nie umiem się określić w ocenie tej książki. Choć myślę, że dam szansę kontynuacji. Że zwykłej ciekawości.

Historia młodzieńczym zauroczeniu, miłości i przyjaźni w towarzystwie walki o przetrwanie. Takich sytuacji doświadczyli Leah i Carter, gdy los zetknął ich w swoim sąsiedztwie podczas gdy oboje uciekali od swojej miernej codzienności. Ona nieustannie zamknięta we własnym pokoju ukrywająca się przed wujkiem i ciotką. Carter dla własnego bezpieczeństwa uciekał z dala od przemocy jaka szerzyła się w murach jego rodzinnego domu. Oboje rozpoczynają wchodzić w dorosłe życie z ogromnym wachlarzem doświadczeń czego czytelnik może być świadkiem sięgać po książkę. To z pewnością historia, która zmusza do przemyśleń na temat młodzieńczej miłości i zbyt szybkiej konieczności zapomnienia o dzieciństwie by bezkompromisowo wejść w świat dorosłych.

Książka przedstawia rok za rokiem najważniejsze momenty życia nastolatków opowiadając o ich zmieniającej się relacji. Na początku byłyśmy szczerze zainteresowane tokiem wydarzeń jakie spotykają Leah i Cartera. Z czasem niestety gdy historia nie zaczęła nabierać tempa uświadomiliśmy sobie że lektura jest poważniejsza, zmuszająca do rozmyślań i przeanalizowania wielu sytuacji. Przede wszystkim po przeczytaniu książki nieustannie powtarzamy sobie pytanie - jak cienka jest granica między przyjaźnią a miłością damsko-męską? Czy da się zapanować nad uczuciami? Ukierunkować je według własnych preferencji? „Chłopak, który mnie nie chciał” zdaje się odpowiadać na powyższe pytania.

Chociaż opis książki sugeruje motyw chorobliwej zazdrości, musimy temu zaprzeczyć. Opowieść jest zdecydowanie spokojniejsza, dopiero jej koniec przynosi emocje jakie zaskakują, ale dają cień nadziei obiecując kontynuację, która rozwieje wszelkie wątpliwości. Leah to drobna dziewczyna o niskiej samoocenie, która wydaje się pragnąc w życiu jedynie miłości i spokoju. Carter wydaje się być lekkoduchem, nie potrafiącym przyznać się do własnych uczuć , a przynajmniej postrzega je przez pryzmat własnych przykrych doświadczeń i wzorców. Zamknięty we własnym muzycznym świecie nie uzewnętrzniając emocji. Życie ich nie rozpieszcza, mają tylko siebie ale czy docenią to jaką szansę dał im los? Czy wykorzystają podarowane okazję do osiągnięcia szczęścia? Tylko pytanie czy oboje definiują chociaż w podobny sposób.

„Bardzo szybko nauczyłam się, że muszę być wredna, inaczej mnie tu zadepczą. Dręczyciel łaknie lęku ofiary. Jeśli się postawisz, masz szansę coś wywalczyć. Szkoda zachodu na kogoś, kto za bardzo się rzuca”.

Świadomie nie nazwiemy dla Was relacji jaka łączy bohaterów , gdyż nie chcemy psuć wam zabawy w odkrywaniu powiązań między Leah i Carterem. Książkę polecamy również i nastolatkom, gdyż nie znajdziecie w niej gorszących scen. Lektura silnie skupia się na psychologicznej relacji tworząc spokojną powieść jaka może nie każdego zadowolić – szczególnie czytelników szukających mocniejszych wrażeń.

„Miłość jest skomplikowana i niesie ze sobą wielkie zagrożenie. Miażdży logiczne argumenty i zagłusza ten cichutki głos, który ostrzega cię przed konsekwencjami”.

Leah i Carter znają się od zawsze, byli sąsiadami. Ich dzieciństwo było naznaczone biedą i przemocą. Robili wszystko, aby jak najmniej przebywać we własnych domach. Jej bliscy – zwłaszcza wuj zmieniali jej codzienność w prawdziwe piekło. Facet miał plany w stosunku dziewczyny, chciał ją zmusić do prostytucji. Jego ojciec po śmierci żony załamał i zaczął topić smutki w alkoholu. Carter miał poważanie i budził respekt na ich osiedlu. Zakochana Leah, podążała za nim niczym cień, szpiegowała go, a on nie zwracał na nią uwagi. Wszystko zmieniło się gdy dziewczyna poznaje jego sekret - chłopak w miał talent do gry na gitarze. Ich relacja zmieniła się, zostali przyjaciółmi, zaczął ją chronić. Mijały lata, ona zaczęła pragnąć czegoś więcej...

Czy tych dwoje wychowanych bez miłości będzie w stanie obdarzyć się nią siebie nawzajem? Akcja powieści toczy się niespiesznie, intryguje, niesie emocje. Fabuła ciekawie utkana ukazuje pokomplikowany, trudny świat młodych ludzi, którzy od zawsze mieli pod górę. Leah i Carter do obojga poczułam ogromną sympatię, jednak jego niezdecydowanie bardzo mnie irytowało. Leah jest samotna, nie lubi towarzystwa innych, to wrażliwa, ciepła, zagubiona dziewczyna. Carter staje się wschodzącą gwiazdą rocka, chwilami trudno było zrozumieć motywy jego postępowania, miałam ochotę nim potrząsnąć, by przejrzał na oczy.

Relacja naszych bohaterów nie jest łatwa. Obydwoje mają poharatane dusze. Początkowo była obojętność, później przez pewne wydarzenia przyszła przyjaźń i tak trwali. Rozmawiali ze sobą o wszystkim, stali się sobie bliscy, nierozłączni, akceptowali siebie nawzajem. Rozpoczynają dorosłe życie, ona chce od niego więcej, on nie może jej tego dać. Leah czuje, że jest na straconej pozycji, jej miłość jest nieodwzajemniona. Jest świadoma, że musi się uniezależnić od przyjaciela, ruszyć do przodu bez niego. Jak potoczy się ich relacja? Czy Carter przejrzy na oczy? Nie można nikogo zmusić do miłości. Podjęte decyzje i ich konsekwencje w późniejszym życiu.

Wciągają, chwilami poruszająca, lekka opowieść. Zakończenie wywołało we mnie spory niedosyt. Z niecierpliwością czekam na kontynuację. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

O tym, że miłość zawsze porusza najczulsze struny dowiedzieliśmy się nie jeden raz. Jednak najpiękniejsze uczucie to to, które rodzi się powoli, z przyjaźni, z porozumienia dusz. I właśnie ten wątek wykorzystała R.J. Lewis w swojej wyjątkowo emocjonalnej powieści.

Na początku byłam dość sceptycznie nastawiona na fabułę, ponieważ niewielka liczba stron sugerowała, że autorka nie zdąży wszystkiego odpowiednio przedstawić. Zazwyczaj stawiam na opasłe tomy, w których mogę poznać odpowiednią ilość szczegółów, ale już kilkukrotnie przekonałam się, że nie zawsze ilość oznacza jakość. W tym przypadku również okazało się, że wszystko nie tylko było na swoim miejscu, ale i bohaterowie zdążyli nabrać doświadczenia poprzez swoje wybory i błędy a tym samym żegnałam finalnie zupełnie odmienione postacie.

Leah i Carter byli sąsiadami a połączyła ich znajomość mrocznej strony życia. Obydwoje dorastali w skrajnych warunkach i podświadomie szukali wsparcia oraz zrozumienia. Trafili na siebie, ale chociaż ona czuła do niego coś więcej, on nie pozwalał na dopuszczenie do siebie emocji. Carter miał muzyczny talent, który bał się pokazywać światu a Leah wspierała go w realizacji pasji. Nawiązali nić porozumienia aż w końcu wyjątkową przyjaźń, która na oczach czytelnika nabierała konkretnych kształtów, ale to wciąż nie było to, wciąż zbyt mało się między nimi działo. Na szczęście moja cierpliwość została wynagrodzona w drugiej połowie książki, ponieważ on powoli zaczynał rozumieć swoje emocje a to jednocześnie przełożyło się na dynamikę historii.

Polubiłam bohaterów i trzymałam za nich kciuki. Nie mogło być inaczej, ponieważ opowieść krążyła wokół ich relacji oraz prywatnych problemów, więc gdybym nie obdarzyła ich zrozumieniem, nie mogłabym mierzyć się z twórczością R.J. Lewis. A jednak poznałam piękną, szczerą, bardzo otwartą powieść o lęku przed zaangażowaniem, dążeniu do realizacji marzeń oraz zostawianiu demonów przeszłości za sobą.

"Chłopak, który mnie nie chciał" to krótka, ale jednocześnie bardzo angażująca lektura, w której główną rolę odgrywają emocje. Można dopatrzeć się znamion nurty New Adult, romansu oraz czystej prozy życia, ponieważ bohaterowie zmuszeni zostają stawić czoła problemom i nieustannym porażkom. A jednak książka ma w sobie mnóstwo nadziei na lepsze jutro, więc to naprawdę dobry start dla serii R.J. Lewis.

Są takie książki, które na długo zapadają w pamięci. 

Są takie o których zapominamy zaraz po przeczytaniu. 

Są takie, które wzbudzają emocje, wzruszają i odblokowują tamę łez. 

Czy Chłopak, który mnie nie chciał od R.J. Lewis zapadł nam w pamięci i poruszył delikatne struny w naszych serduchach?

Carter i Leah znają się od dzieciństwa. Są sąsiadami, którzy dorastają w biedzie w nieciekawych warunkach. 

Wujek Leah zajął się dziewczynką kiedy ta straciła swoich rodziców. Od najmłodszych lat ta obserwowała czym zajmuje się wujek i jak wykorzystuje w tym celu swoją żonę. Bała się, że kiedyś ona zajmie jej miejsce i będzie sprzedawać dla wujka swoje ciało. 

Carter też nie miał lekko. Matka zmarła kiedy był młodszy, a była dla niego całym światem. Jego ojciec to pijak, który nie zajmuje się nim tak jak ojciec powinien. 

To właśnie łączy tę dwójkę. 

Brak rodziców, poczucie straty i samotność. 

Od najmłodszych lat są praktycznie nierozłączni. 

Są prawdziwymi przyjaciółmi, którzy rozumieją się bez słów. 

Jednak Leah nie do końca może powiedzieć, że Carter to tylko zwykły przyjaciel. Od dawna podkochuje się w chłopaku, a kiedy już są starsi do ich relacji zaczyna się wkradać także pożądanie.

Carter od samego początku ostrzegł ją, że nie chce się wiązać. Nie chce jej ranić, tak jak jego ojciec ranił jego matkę. Ale Leah wierzy, że będzie tą jedyną i próbuje wziąć od niego tyle ile on jej da...

Czy to pozwoli im stworzyć związek?

Czy Carter zmieni zdanie?

Kto komu złamie serce?

Kochani, musimy przyznać, że sceptycznie podeszłyśmy do lektury tej pozycji. Nie miałyśmy oczekwiań, skusiła nas okładka i opis. Ale nie sądziłyśmy nawet, że ta historia wzbudzi w nas tyle emocji. 

Co tu się działo 😍

Historii napisana z pomysłem, przechodzimy od wieku 12 lat wzwyż. Autorka pokazuje nam jak na przestrzeni lat relacja tych dwojga się zmienia.

Jak oboje są dla siebie wszystkim, jak Leah kocha Cartera na zabój z każdym rokiem bardziej. 

Autorka pokazała też uczucia Cartera, który wypierał się ich do ostatniej strony. Tak kochani, do ostatniej strony tej powieści było nam ciężko to czytać. 

Miałyśmy ochotę mu urwać łeb, czekałyśmy kiedy otworzy oczy i zobaczy co traci, zobaczy całą prawdę, której tak się wypiera. W tym związku zdecydowanie Leah była dojrzalsza. Mimo tego, że to on zrobił pierwszy krok do ratowania jej od śliskich łap wujka, to ona uwierzyła w niego jak nikt inny. Ona popchnęła go do wiary w siebie i swój talent. Dzięki niej świat go może zobaczyć...A on?

Ciężko było nam patrzeć na cierpienie dziewczyny. Carter nie chciał jej ranić, ale i tak to robił. Przecież nie można zjeść ciastka i mieć ciastka, a on ciągle próbował.

Autorka stworzyła tu naprawdę świetną choć trochę dziwną i chorą relację dwojga młodych ludzi, którzy uzależnili swoje życia od siebie i zatracili samych siebie w tym związku. 

Pokazała trudy takiej relacji i ile może to kosztować każdą ze stron. Każde z nich cierpiało na swój sposób. Tylko Leah potrafiła się do tego przyznać. Słodko gorzka historia pierwszej miłości, która przeradza się w tokszyczny związek, który nie tak miał wyglądać. 

Czy taka relacja przetrwa?

Czy Carter ciągle będzie tym Chłopakiem, który jej nie chciał??

Musicie sprawdzić to sami ☺️

W nas ta historia wzbudziła sporo emocji tych pozytywnych, ale także wywołała wściekłość i bezradność. Polały się również łzy...

Teraz z duszą na ramieniu, czekamy na kolejny tom tej serii, bo zakończenie wbiło nam nóż w serce...