Seks, władza, przemoc, pasja, samotność, odkrywanie siebie, starzenie się: Nicole Krauss mistrzowsko ukazuje absurd, a czasem głęboką prawdę kryjąca się w codziennych dramatach, które pozwalają nam w pełni doświadczać życia.
Opisuje rzeczywistość przepełnioną apatią, nostalgią i zmęczeniem, ujawnia nierozerwalny splot ludzkich sił i słabości. Szuka odpowiedzi na pytania o tożsamość – również tę religijną, o istotę relacji między dziećmi a rodzicami, o paradoks upragnionej, choć często gorzkiej, samotności. Rozpina literacki most między Nowym Jorkiem a Tel Awiwem i bawi się z czytelnikiem – raz leżymy na słonecznej izraelskiej plaży, by za chwilę znaleźć się w dystopijnej Ameryce. Niestworzone historie mieszają się tu z prozą życia, a kolejne opowiadania subtelnie ze sobą rezonują.
Z językową elegancją i literackim wyczuciem Krauss wprowadza nas w świat rozwiedzionych kobiet, samotnych mężczyzn, oddanych przyjaciół, wielopokoleniowych rodzin, banitów z wyboru i z przeznaczenia. A nad wszystkimi bohaterami unosi się pełne lęku pytanie: czy przestanę być człowiekiem, którym byłem od zawsze?
O książce
Nicole Krauss, jedna z najwybitniejszych współczesnych pisarek, nigdy nie wahała się zadawać ważnych pytań. Jednak jak dowodzi ten imponujący zbiór opowiadań, jej talent nie polega jedynie na umiejętności brania życia pod lupę, lecz także na tym, że potrafi ona skłonić czytelnika, by zrobił dokładnie to samo.
Alice Fishburn, „Financial Times”
Olśniewający popis artystycznej siły […]. Te opowiadania – na przemian powściągliwe i tryskające energią, zdyscyplinowane i rozbuchane – odznaczają się wyjątkową przenikliwością i olśniewają momentami autentycznego piękna. Wywołują salwy szczerego śmiechu, skłaniają do głębokiej refleksji, zachwycają i niepokoją w równej mierze. Radość i smutek przeplatają się tu w idealnych proporcjach.
Priscilla Gilman, „Boston Globe”
Uchwycony przez Krauss zniuansowany obraz seksu i miłości, intymności i współzależności dzięki swej psychologicznej głębi i intelektualnej dyscyplinie przywołuje na myśl twórczość Natalii Ginzburg. Opowiadania Krauss pokazują bohaterów w chwilach, kiedy są najbardziej głodni doświadczeń i otwarci na nowe możliwości – a ta otwartość przekłada się na samą narrację, zbyt żywą i dynamiczną, by mogła zadowolić się gładkimi fabułami, prostymi rozwiązaniami i łatwymi odpowiedziami.
Molly Antopol, „New York Times Book Review”
Czytając „Być człowiekiem”, obcujemy z zaskakującym, prowokacyjnym sposobem myślenia Krauss i jej niezwykłą wyobraźnią, która nieustannie eksploruje granice literatury, czasu, miłości […]. To doprawdy zbiór pełen cudów.
Julie Buntin, San Francisco Chronicle
„Być człowiekiem” to popis liryzmu i precyzji – a co ważniejsze, dociekliwości i bezkompromisowości Krauss.
Lily Meyer, National Public Radio
Realizm tych opowiadań, zabarwiony głęboką refleksją, budzi skojarzenia z prozą Particka Modiano. Pomysłowe podejście do kompozycji i perspektywy, motywy miłości, seksu, macierzyństwa i podróży to elementy przewijające się przez cały ten wyjątkowy zbiór. I choć wszystkie te historie przenika aura tajemniczości, najwięcej uwagi zdaje się Krauss poświęcać koncepcji miłości jako związku dwojga ludzi. W jej opowiadaniach niczym refren powraca wizja niezależnej kobiety, ale także problem utraty bliskiej osoby.
Chicago Review of Books
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca lub z serii Opowiadania amerykańskie
Czy książka "Być człowiekiem" to spójna powieść, czy zbiór opowiadań?
Publikacja "Być człowiekiem" to zbiór dziesięciu opowiadań, które subtelnie rezonują ze sobą tematycznie. Choć każda historia stanowi odrębną całość, wspólnie tworzą one wielowymiarowy obraz ludzkiej egzystencji i tożsamości. Czytelnik znajdzie tu teksty o różnej dynamice, od powściągliwych po pełne energii opisy życia w Nowym Jorku i Tel Awiwie. To doskonała propozycja dla osób ceniących krótkie formy literackie o dużej głębi psychologicznej.
Jaka atmosfera dominuje w tekstach autorstwa Nicole Krauss?
W tekstach dominuje atmosfera intelektualnej dociekliwości połączona z nutą nostalgii i tajemnicy. Autorka z wielką precyzją analizuje intymne relacje, samotność oraz proces starzenia się bohaterów. Liryczny styl pisania sprawia, że codzienne dramaty nabierają uniwersalnego i niemal metafizycznego znaczenia. Lektura wymaga skupienia, odwdzięczając się czytelnikowi olśniewającymi momentami autentycznego piękna.
W jakich miejscach toczy się akcja utworów zawartych w tym tomie?
Akcja opowiadań przemieszcza się głównie między tętniącym życiem Nowym Jorkiem a słonecznymi plażami Tel Awiwu. Nicole Krauss buduje literacki most między tymi dwiema kulturami, eksplorując przy tym tożsamość religijną i rodzinną bohaterów. Kontrast między dystopijną wizją Ameryki a izraelską rzeczywistością dodaje historiom unikalnego charakteru. Tło geograficzne służy tu jako pretekst do głębszych rozważań nad przynależnością i wyobcowaniem.
Do czyjej twórczości można porównać styl pisarski Nicole Krauss?
Proza zawarta w tym zbiorze wykazuje silne pokrewieństwo z twórczością Natalii Ginzburg oraz Patricka Modiano. Podobnie jak wspomniani autorzy, Krauss stawia na psychologiczną głębię, dyscyplinę językową i unikanie łatwych rozwiązań fabularnych. Narracja jest żywa i dynamiczna, co sprawia, że czytelnik czuje się zaangażowany w proces odkrywania prawdy o bohaterach. Jest to literatura z wyższej półki, skierowana do odbiorców poszukujących w prozie czegoś więcej niż tylko rozrywki.
Dla kogo ten zbiór opowiadań może okazać się zbyt wymagający?
Zbiór "Być człowiekiem" nie jest odpowiedni dla osób poszukujących lekkiej lektury z prostą i linearną fabułą. Autorka rezygnuje z gładkich rozwiązań na rzecz prowokacyjnego sposobu myślenia i eksplorowania trudnych emocji, takich jak apatia czy przemoc. Czytelnicy oczekujący jednoznacznych zakończeń mogą czuć się zawiedzeni aurą niedopowiedzenia przenikającą te historie. Książka wymaga od odbiorcy gotowości do autorefleksji i zmierzenia się z gorzkimi aspektami ludzkiej natury.
