"Borys albo jeden dzień lata" Małgorzaty I. Niemczyńskiej to jedna z najbardziej zaskakujących powieści ostatnich miesięcy. Opowieść o tajemniczym Borysie ciekawi i budzi szereg emocji.
Akcja powieści rozgrywa się w ciągu zaledwie jednego dnia. Podczas powrotu do domu główny bohater Izaak przeżywa silne zaskoczenie. Przestrzeń, dotychczas wypełniona mnóstwem różnych przedmiotów, jest całkowicie pusta.
Jednak najbardziej intrygująca pozostaje postać enigmatycznego Borysa, poszukiwanego przez wszystkich mieszkańców miasta. Zdaje się on skrywać jakąś tajemnicę, którą każdy z miejscowych chciałby poznać. Kim jest tytułowy Borys i jaką rolę odgrywa w życiu lokalnej społeczności?
W książce czytelnik znajdzie historie kilkunastu bohaterów, których losy połączyły się za sprawą dziwnych splotów zdarzeń. Główny walor powieści stanowi magiczna atmosfera towarzysząca narracji, odrobinę nierzeczywista, jakby na pograniczu marzeń sennych.
O książce
Oniryczna i zaskakująca opowieść o wykonanej ponad sto razy piosence o toksycznej miłości. Przypowieść o wojnie, zapomnianym stanie wyjątkowym i plaży, na którą nie wolno wchodzić. "Borys" jest świetną powieścią, chociaż trwa jeden dzień.
Edward Pasewicz
O autorce
Małgorzata I. Niemczyńska to krakowska pisarka młodego pokolenia, znana dzięki opublikowanej przed dziesięcioma laty pozycji non-fiction "Mrożek. Striptiz neurotyka". Autorka zawodowo związana jest ze środowiskiem "Gazety Wyborczej". Jej teksty regularnie ukazują się na łamach dziennika oraz magazynu "Duży Format". Pisarka znajduje się w gronie laureatów Nagrody im. Barbary N. Łopieńskiej oraz Nagrody Dziennikarzy Małopolski, a także nominowanych do Nagrody "Newsweeka" im. Teresy Torańskiej. Książka "Borys albo jeden dzień lata" stanowi powieściowy debiut Małgorzaty Niemczyńskiej.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Jaki klimat dominuje w powieści "Borys albo jeden dzień lata"?
Książka "Borys albo jeden dzień lata" to oniryczna i magiczna opowieść osadzona w atmosferze niepokoju. Autorka łączy realizm z elementami kafkowskiej groteski, tworząc wizję miasta trwającego w wiecznym stanie wyjątkowym. Czytelnik obcuje z wibrującą prozą, która zaciera granice między rzeczywistością a sennym koszmarem. To idealna propozycja dla wielbicieli prozy Olgi Tokarczuk czy Salmana Rushdiego.
Jak skonstruowana jest fabuła tej konkretnej książki?
Fabuła opiera się na przeplatających się historiach dwanaściorga bohaterów, których losy krzyżują się w ciągu jednej doby. Konstrukcja przypomina techniki narracyjne znane z filmu "Pulp Fiction", gdzie pozornie odległe wątki łączą się w spójną całość. Centralnym punktem odniesienia dla wszystkich postaci pozostaje tajemnicza postać nieuchwytnego Borysa. Dynamiczna struktura sprawia, że mimo onirycznego klimatu, akcja zachowuje wysokie tempo i angażuje czytelnika.
Dla kogo ta powieść może okazać się zbyt wymagająca?
Powieść nie jest odpowiednia dla czytelników poszukujących prostej, linearnej akcji lub klasycznego nurtu przygodowego. Ze względu na swoją oniryczną strukturę oraz liczne metafory, lektura wymaga od odbiorcy dużego skupienia i otwartości na literackie eksperymenty. Osoby unikające niedopowiedzeń i oniryzmu mogą poczuć się zagubione w gęstej sieci symboli. Jest to pozycja skierowana przede wszystkim do świadomego odbiorcy literatury pięknej.
Czy opowieść skupia się wyłącznie na losach głównego bohatera Izaaka?
Narracja obejmuje losy dwunastu różnych postaci, choć powrót Izaaka do pustego mieszkania stanowi istotny punkt wyjścia. Każdy z bohaterów wnosi do opowieści własną perspektywę i tajemnicę, tworząc mozaikę ludzkich doświadczeń w nienazwanym mieście. Ich ścieżki przecinają się w nieoczekiwanych momentach, budując wielowymiarowy obraz przedstawionego świata objętego stanem wyjątkowym. Dzięki takiemu zabiegowi czytelnik poznaje problematykę toksycznej miłości i wojny z wielu perspektyw.
Czy jest to literatura faktu, biorąc pod uwagę dorobek autorki?
Pomimo reporterskiego doświadczenia Małgorzaty I. Niemczyńskiej, ta książka jest jej pełnoprawnym debiutem powieściowym z nurtu fikcji literackiej. Autorka odchodzi od formy non-fiction na rzecz brawurowej prozy pełnej wyobraźni i językowych gier. Styl pisarski łączy w sobie wrażliwość na detal z rozmachem godnym realizmu magicznego. To całkowicie autorska, oniryczna wizja artystyczna, a nie zapis rzeczywistych wydarzeń czy reportaż.
