Błędne łąki

🖤"-Myslę, że każdy nosi w sobie jakąś błędną łąkę (...). Dla jednych to polana, na której kręcą się w kółko, szukając odpowiedzi, dla innych miejsce ucieczki od świata, a dla jeszcze innych zwyczajny przystanek na drodze."

Idziesz do lasu, jest pięknie, cicho, spokojnie, słychać szum liści, w oddali ptak nawołuje swoją drugą połówkę, zapach drzew i runa leśnego cudownie otula.

Czas wracać do domu, podążasz znanymi śnieżkami, czas jakby się zatrzymał. Rozpoznajesz miejsce, ale przecież twoje kroki obrały inny kierunek. Wracasz, znowu wybierasz ścieżkę, która ponownie prowadzi nie tam gdzie zwykle. Orientujesz się, że błądzisz. Las zmienił się, jego spokój zaczyna przygniatać, cisza ściska głowę a serce wali z przerażenia.

Odejdź stąd!

Uciekaj!

Czy za kolejnym zakrętem będzie otwarta furtka do wolności?

Las pożera intruzów, może wrócisz do domu, a może będziesz błądzić już zawsze...

Zapraszam cię dzisiaj na spacer w poszukiwaniu Błędnej Łąki. Idziesz ze mną? Ale nie obiecuję, że wrócisz, a jeśli wrócisz, to może to już nie będziesz ty...

Autor ponownie zabiera nas na górskie szlaki. Tym razem odkrywa przed czytelnikami tajemnice Gór Izerskich.

Dzika kraina, która chce pozostać nie tknieta. Są ludzie, którzy za wszelką cenę chcą te tereny odkryć. I są istoty, które za wszelką cenę będą ich bronić.

To są miejsca wyjątkowe, magiczne, tu rządzi matura, a człowiek to intruz.

Znacie takie miejsca w przyrodzie, gdzie powietrze gestnieje i szepcze "Odejdź!"? Chcecie je poznać?

Będziecie od niech stronić? Czy z ciekawości wyruszycie w las by je znaleźć? Ja hardo podnoszę głowę i mówi "idę tam", ale w głębi duszy wiem, że mogę stchurzyć, pewne miejsca lepiej zostawić w spokoju.

To moje drugie spotkanie z twórczością @jaro_na_szlaku i ponownie bardzo udane!

Vibe "Blare witch project" bardzo mi odpowiada!

Mroczna atmosfera, zagadkowe postaci, góry i otaczajaca je przyroda - to przepis na świetną książkę. Tym razem mamy historię nie tak bardzo paranormalną jaką dostaliśmy w "Obserwatorium". Tutaj rządzą legendy, tam zjawiska nadnaturalne.

Oba tytuły to dla mnie sztosy! "Obserwatorium" trochę większy sztos! 🖤

Współpraca recenzencka @znak_literanova

#błędnełąki

4,5*/5*

W roku ubiegłym miałam przyjemność zaznajomić się z pierwszą książką autora „Obserwatorium”, której fabuła niezmiernie mi się spodobała, dlatego bez żadnych obiekcji z ogromną ciekawością postanowiłam zapoznać się z drugą pozycją w jego dorobku - „Błędne łąki”. A idąc za kilkoma słowami autora, które przytoczę, coś muszę wyjaśnić; „Błędne łąki istnieją, aczkolwiek nie znajdziecie ich na współczesnych mapach, (…). Góry Izerskie są zupełnie inne niż Karkonosze, (…). Ilekroć podejmuję się napisania czegokolwiek o Górach Izerskich, wydarzają się dziwne rzeczy...”. No właśnie, te dziwne rzeczy... Biorąc do ręki „Błędne łąki” sądziłam, ze przeczytam książkę w dwa wieczory. Taki był plan. Zajęło mi to trzy tygodnie!!! Za każdym razem, gdy brałam książkę do ręki coś mi przeszkadzało w jej czytaniu i nie była to grafomania czy słaba fabuła. O nie.

Tym razem również akcja dzieje się w górach, terenie, który autor zna i chłonie z niego pełnymi garściami. Życia i inspiracji.

Aleks to czterdziestoletni dziennikarz zmagający się ze swoimi demonami. Zostaje wydelegowany do Chatki Górzystów aby napisać artykuł o zaginionej parze studentów, którzy rok wcześniej spali w owym schronisku i badali okoliczne legendy oraz mieli zamiar opracować nowe szlaki. Nikomu nie udało się ich odnaleźć ale dziennikarz ma nadzieję, że uda mu się „złapać” jakikolwiek trop i odkryje to co być może umknęło policji.

Niespodziewanie w schronisku pojawia się youtuberka Kaśka, która również sądzi, że należy się dokładniej przyjrzeć faktom i wyciągnąć własne wnioski. Jednak miejscowi wiedzą, że „las jest zły” i należy się po nim poruszać z rozwagą. Nie pchać się na irr Wiese, czyli błędną łąkę, bo to może być ostatnie co przybysze ujrzą.

Zatem czytacze, gdy już spokojnie usiądziecie i zaczniecie zagłębiać się w historię nowej powieści Pana Jarka to zapewniam, że sprawi wam ona wiele frajdy. Poczujecie dreszcz na plecach a to co wydaje się bajdurzeniem nie sądzę, że takim jest, gdyż jak sam wiecie w każdym przekazie jest ziarnko prawdy. Czytajcie!

Współpraca barterowa z Wydawnictwem Czarna Owca.

„Błędne łąki” Jarosława Szczyżowskiego to niezwykle wciągająca historia, którą jak tylko zaczniemy, to nie odkładamy, póki nie poznamy zakończenia! Poprzednia powieść autora zrobiła na mnie ogromne wrażenie, dlatego byłam tej bardzo ciekawa, ale zdecydowanie się nie zawiodłam!

Dziennikarz Aleksander Lipski zostaje oddelegowany w Góry Izerskie, gdzie przed rokiem w tajemniczych okolicznościach zaginęła dwójka studentów. Policja nie podołała temu wyzwaniu, dlatego teraz swoich sił będzie próbował dziennikarz. Na miejscu spotyka się on z Katarzyną Ferenc, która jest znaną youtuberką, która rozwija swoje umiejętności rozwiązywania kryminalnych zagadek. Ta dwójka zamierza działać wspólnie, aby zwiększyć swoje siły i rozwiązać tajemnicze zaginięcie studentów. Okazuje się jednak, że każdy z bohaterów skrywa swoje tajemnice i ma własny bagaż doświadczeń. Dodatkowo intrygujące błędne łąki, które znajdują się nieopodal, a ten, kto na nie zabłądzi, nie może odnaleźć drogi powrotnej… Dawne wierzenia, tajemnice, magia, a może grasujący morderca… Wszystko w jakimś stopniu się ze sobą łączy i prowadzi do rozwiązania zagadki.

Książka, która wciąga od pierwszej strony. Autor fantastycznie buduje napięcie, które utrzymuje się do samego końca! Ogromnym atutem powieści są fantastyczne scenerie, które autor tak malowniczo przedstawia czytelnikowi! Mimo iż klimat powieści jest mroczny, to sama sceneria zachwyca! Sama nie potrafię wyjaśnić fenomenu tego połączenia, jakie zastosował autor, ale jedno jest pewne, to jest genialne!

Ja ten tytuł bardzo polecam, dosłownie czyta się w mgnieniu oka, nie wiemy nawet kiedy, a docieramy do finału!

Uważajcie na „Błędne łąki”, bo nawet się nie spostrzeżecie, jak was wciągną, pochłoną, zagubicie się w nich i nie będziecie mogli z nich wyjść. Nie dają odetchnąć od pierwszej strony po ostatnie słowo. Czytacie na własną odpowiedzialność!!!

Po przeczytaniu „Obserwatorium” byłam ciekawa, jaka będzie kolejna książka tego autora, w którą stronę pójdzie, czy dalej to będzie szlak górski pełen horroru, fantazji, legend, mroku i...śmierci. Całe szczęście nadal tak jest i to wyróżnia te powieści sposób innych.

Tym razem wyruszamy wraz z dziennikarzem Aleksem Lipskim i Kaśką, detektywką na poszukiwanie dwójki zaginionych rok wcześniej studentów. Każdy z bohaterów niesie ze sobą potężny bagaż życiowych dramatów, których nie sposób się pozbyć. Scenerią są Góry Izerskie i schronisko Chatka Górzystów. Niesamowite, tajemnicze postaci, a każda z nich także ma mroczne tajemnice. Do tego nieopodal są błędne łąki. Kto na nie zabłądzi, nie może odnaleźć drogi, umysł odmawia mu posłuszeństwa… Dziwna siła pozwala wyjść albo nie – człowiek nie ma wyboru...

Legendy, opowieści, magia, cytaty z etnologa Ericha Peuckerta i nawiązania do folkloru Gór Izerskich to wielkie atuty tej książki.

Jednak tak naprawdę to wszystko służy do kreowania nastroju. Razem z bohaterami odczuwamy coraz większy strach, spowija nas mrok, pojawia się więcej tajemnic, których nie można wyjaśnić. Autor chwyta nas w sieć i nie wypuszcza, coraz bardziej kierując nas w stronę błędnych łąk, które są w Górach Izerskich, ale też w każdym z nas. Kiedy tam zabłądzimy, od razu pojawia się głos: „Odejdź stąd”.

Jarosław Szczyżowski potrafi mieszać elementy horroru i kryminału, legendy i rzeczywistości, snu i jawy... Czytając, czujemy się tak, jak ci którzy zabłądzili, przekroczyli kamienny mur stanowiący granicę między jawą a snem. Czy jednak na pewno to, co nam się wydaje, jest na jawie, a może to jest jednak sen…

Autor prowadzi nas w góry pełne tajemnic i do samego końca nie daje ich wyjaśnić, a kolejne ofiary giną. Czy padają ofiarą sił nadprzyrodzonych, czy może jest jednak realny morderca?

Zaczęłam czytać i wypuściłam książkę z rąk dopiero po przeczytaniu ostatniej strony. I żałowałam, że to już...

Tak naprawdę recenzja mogłaby się ograniczyć do jednego słowa: WOW!!!

[współpraca reklamowa Wydawnictwo Znak]

Nikola i Kamil, studenci etnologii, wyjeżdżają w Góry Izerskie,by zebrać materiały do projektu. Jednak podczas pobytu znikają w tajemniczych okolicznościach. Mimo intensywnych poszukiwań i śledztwa ich los pozostaje nieznany. Rok później wrocławski dziennikarz Aleks Lipiński, otrzymuje zlecenie napisania artykułu o ich zaginięciu. Zatrzymuje się w Chatce Górzystów, próbując zrozumieć lokalne realia i rozwiązać zagadkę, której nie rozwikłała nawet policja. Na miejscu poznaje Kaśkę, youtuberkę prowadzącą kanał true crime. Choć dziewczyna początkowo działa mu na nerwy, postanawia połączyć siły, żeby odkryć tajemnicę zaginięcia dwójki studentów, którą skrywają Góry Izerskie.

“Błędne łąki” to doskonałe połączenie kryminału i horroru, pełne tajemnic i niepokojącej, mrocznej atmosfery. Aleks i Kaśka nie tylko próbują odkryć zagadkę zaginięcia studentów, ale także stawić czoła własnej przeszłości. Góry Izerskie kryją sekrety, które nie zawsze da się logicznie wytłumaczyć. Autor od pierwszych stron buduje mroczny klimat, wciągając czytelnika w mroczną sieć tajemnic. Książka trzyma w napięciu do samego końca,a zwroty akcji wielokrotnie mnie zaskoczyły. Czytając, nie mogłam się doczekać rozwiązania zagadki i zastanawiałam się, czy wszystko znajdzie racjonalne wyjaśnienie.

Bardzo polecam wam “Błędne łąki” jestem pewna, że wy też nie będziecie mogli odnaleźć właściwej drogi do prawdy.

W rocznicę zagieniecia dwójki studentów w Górach Izerskich, dziennikarz z Wrocławia, Aleks wyrusza szlakiem młodych ludzi i próbuje odkryć tajemnice ich zniknięcia. Zatrzymuje się w Chatce Gorzystów gdzie niebawem pojawia się bardzo charyzmatyczna Kaśka, prowadząca kanał na YouTube jako detektywka amatorka...jakie sekrety skrywają góry i czym jest błędna łąka?

Pierwsze co rzuca się w oczy i to dosłownie, czytając tę powieść to ogromna miłość i szacunek autora do gór, który w świetny sposób przelał swoją wiedzę wplatając ją w ciekawą fabułę.

Tajemnicze zaginięcie, niepokojące wydarzenia, nagłe wypadki, dwójka pokiereszowanych przez życie ludzi, próbujących walczyć z przeszłością i szukających odpowiedzi na własne pytania.

Trzymająca w napięciu akcja, niedające się w żaden racjonalny sposób wyjaśnić rzeczy, legendy i opowieści oplatające gęstą mgłą pewne części lasu i gór.

Skłaniająca do refleksji nad nadmierną ekspansją czy ingerencją człowieka w przyrodę, niszcząc miejsca,które powinno się zostawić w spokoju, próbując odkrywać sekrety, które takimi powinny pozostać...

Nie jestem fanką górskich wypraw - chociaż, paradoksalnie mieszkam w górach - jednak tutaj na kartkach książki ta wędrówka niebywale się mi podobała. Całkowicie zatraciłam się w tej innej, niż zazwyczaj czytam, historii.

Powieść niepokoi, czasem przeraża, zagadka kryminalna przeplata się z wywołującymi dreszcze i ciary na plecach sytuacjami. To pomieszanie różnych gatunków, od kryminału, miejscami poprzez powieść grozy, po thriller z głębokimi portretami psychologicznymi bohaterów. Bardzo się mi podobała i z chęcią sięgnę po poprzednią książkę autora "Obserwatorium".

Właśnie mija rok od tajemniczego zaginięcia w Górach Izerskich dwójki studentów. Jest to dobry moment by na nowo poruszyć sprawę, spróbować dowiedzieć się czegoś więcej. Aleks Lipski zostaje służbowo skierowany do zbadania tego zaginięcia i napisania artykułu. Przybywa na miejsce, melduje się w Chatce Górzystów i rozpoczyna swoje dziennikarskie śledztwo.

Niedługo po Aleksie w Chatce pojawia się znana youtuberka, która również uznała, że rocznica tamtych wydarzeń, to dobry moment na ciekawy materiał. Ale czy to tylko praca była powodem przyjazdu w góry?

Zapowiada się ciekawie?

Tak właśnie jest. W „Błędnych łąkach” znajdziemy nie tylko piękne miejsce akcji (cudownie przedstawione góry, widać, że Autor dobrze je zna), nierozwiązaną sprawę, ale też poznamy lokalne wierzenia, ludowe podania, tajemnicze moce. Realizm sprytnie miesza się z tym, czego nie da się logicznie wytłumaczyć. Całość składa się na powieść, którą się bardzo dobrze czyta. Jest tu nieco mroczna atmosfera, są miejsca przepełnione złymi mocami, ludzka ciekawość i upór, który pcha człowieka w to niebezpieczeństwo nawet pomimo ostrzeżeń.

Mnie książka bardzo się podobała.

"Za Białym Kamieniołomem, czyli Białym Flinsem i za Wieczornym Zamkiem, gdy się od Złotych Jam nadchodzi, widać z góry leśną łąkę. Nikt tam nigdy nie był. Widać ją tylko z tego jednego miejsca. Szukając jej, błądzi się w koło dniami i tygodniami. (...) Pośrodku tej łąki pnie się ku niebu pojedyncze wysokie drzewo. Ludzie przestrzegali, że nikt nie powinien blisko tego drzewa się znaleźć. Biada temu, kto się tu zbłąka."

Góry Izerskie - to właśnie tutaj dochodzi do zaginięcia studentów etnologii - Kamila i Nikoli.

Wynajmowali pokój w Chatce Górzystów, częste wycieczki w teren były normą, jednak gospodarze zauważyli, że interesowali się czymś, czym tak naprawdę nie powinni.

Pewnego dnia ślad się po nich urywa, czyżby szukali błędnej łąki? Błędnej łąki, która budzi niepokój u mieszkańców od wielu, wielu lat?

A prawdopodobnie Nikola była bardzo ciekawa tutejszej legendy oraz dawnych wierzeń.

Co tak naprawdę przyciągnęło ich w te strony?

Zaangażowane oszukiwania studentów nie przyniosły skutków, do tej pory policji nie udało rozwikłać się tajemniczego zaginięcia, a to nic dobrego nie wróży - sprawa staję się centrum medialnego zamieszania.

Rok później.

Aleks Lipski, dziennikarz z Wrocławia postanawia wybrać się w góry Izerskie do słynnej Chatki Górzystów, planuje napisać artykuł na nurtujący go temat jakim jest zaginięcie studentów. Jest niemal pewien, że gospodarze nie będą zadowoleni z jego przyjazdu a także z rozgrzebywania sprawy sprzed roku.

Mężczyzna nieco się mylił, gdyż państwo Strzechowie wydają się być przyjaźnie nastawieni i już pierwszego dnia opowiadają mu nieco więcej na temat tajemniczego zaginięcia, co budzi u niego pewien niepokój a także ogromne zainteresowanie, przede wszystkim jeżeli mowa o błędnych łąkach.

Z czasem pobyt w tym miejscu zaczyna mu się coraz mniej podobać.

Co skrywają tutejsze lasy?

Czy gospodarze mają przed nim jakieś tajemnice?

Katarzyna, znana youtuberka również przyjeżdża do owej miejscowości aby zająć się tą sprawą - co według mężczyzny jest dziwnie podejrzane, a raczej samo jej zachowanie jest nieco podejrzane.

Piąty dzień w Chatce Górzystów - multum przerażających wydarzeń: skradziony samochód, podpalenie kapliczki i domu, zaginięcie starszej pani a także włamanie do schroniska, ile zła jeszcze nadejdzie?

Czy Aleks Lipski zdoła rozwiązać tą skomplikowaną zagadkę?

"Las jest zły. Las potrafi nami zawładnąć.

Strzeżcie się tych, którzy ani z krwi, ani z kości ludzkiej nie są zbudowani."

"Błędne łąki" to znakomity thriller, który od pierwszych stron wywołał u mnie ogromny niepokój, tak, już sam prolog spowodował ciarki, już wtedy byłam pewna, że tak łatwo tej książki nie odłożę - nie myliłam się. 💥

Poprzednia powieść autora "Obserwatorium" podobała mi się, ale tutaj... Jarosław dał czadu. Mroczna i gęsta atmosfera, mnóstwo tajemnic, które podsycają wyobraźnię na maksa, nic tutaj nie jest oczywiste a my pragniemy odkryć nurtujące nas niedopowiedzenia razem z głównym bohaterem. Głównym bohaterem, który został ciekawie wykreowany, pomimo trudnej przeszłości, przeszłości dającej o sobie znać niemal na każdym kroku, zawzięcie dąży do rozwiązania zagadki.

Zakończenie nie do końca mi podpasowało, po pierwsze nie spodziewałam się takiego, po drugie nie zrobiło na mnie jakiegoś większego wrażenia. Nie oznacza to, że odebrało mi całą przyjemność z lektury, po prostu nie zagrało mi tutaj coś a po tak świetnej książce spodziewałam się jednak wielkiego bum.

Aaale, to tylko drobny szczegół, tak jak wspomniałam, to naprawdę świetna historia, którą warto poznać!

Jestem pewna, że będziecie się dobrze bawić, tak jak i ja! 🖤

Czytajcie! 🖤

"Najlepszym lekarstwem na demony z przeszłości jest spojrzenie im prosto w oczy, nie uważasz?"

Przeczytałam pierwszą stronę, potem drugą, trzecią i nagle się zorientowałam, że jestem już na trzechsetnej. Tej książki naprawdę nie da się odłożyć. Połknęłam ją na raz.

W Górach Izerskich znika para studentów. W rocznicę ich zaginięcia do schroniska Chatka Górzystów przybywa dziennikarz Aleks Lipski, który ma napisać reportaż o tym dziwnym zdarzeniu. Wkrótce dołącza do niego youtuberka Kasia. Dziwne zjawiska, niebezpieczne zdarzenia objawiają się coraz mocniej. Co skrywają okoliczne lasy?

„Błędne łąki” to połączenie kryminału, horroru i pewnej dozy fantastyki osadzone w górskim klimacie. Już pierwsze akapity rozchodzą się ciarkami po naszym ciele. Kolejne strony zagęszczają atmosferę i tak już lepką od strachu. Nienazwane, nieokreślone, śmiertelnie niebezpieczne COŚ czai się w mroku kolejnych rozdziałów. Wiatr huczy, śnieg bierze w posiadanie świat, zwierzęta licznymi stadami wychodzą z lasu a góry zaczynają tętnić dziwnymi rytmami.

Kolejne zaginięcia, następujące po sobie podpalenia oraz morderstwo wstrząsają okolicą. Noc staje się zaufanym przyjacielem strachu. Bohaterowie stają oko w oko z potęgą natury, mierzą się z dawnymi wierzeniami. Kto jest mordercą, człowiek czy widmo?

Szczyżowski perfekcyjnie zbudowała niepokojącą atmosferę, która z każdą przewracaną kartką gęstnieje, tężeje i łapie za gardło. Jego bohaterowie są przepastni, niepojący, intrygujący. Mrok ich przenika, światło księżyca prześwietla ich podwójną naturę.

Niepostrzeżenie wsiąkamy w świat tej powieści. Jej dziwny mrok, dwoistość świata, czające się zło błyskawicznie przenikają do naszej wyobraźni. Górskie otoczenie oblewa nas ze wszystkich stron. Razem z bohaterami podążamy omszałymi wałami, zaśnieżonymi ścieżkami, wciągamy w płuca torfowy zapach lasu, nasłuchujemy złowieszczego szmeru strumieni, widzimy czające się w gęstwinie leśnej zakapturzone postacie. Natura przemawia do nas silny głosem i obezwładnia nas swoim majestatem. Finał zaskakuje i pozostaje w głowie w postaci rozlicznych refleksji.

Ostatnio czytałam sporo doskonałych książek, jednak to „Błędne łąki” rozpanoszyły się na szczycie mojej topki literackiej i chyba na długo tam pozostaną. Polecam Wam je z całego serca. To nie książka, to zjawisko.

Czy można być pewnym, że to, co widzimy, jest prawdziwe? A jeśli góry kryją więcej tajemnic, niż chcielibyśmy wiedzieć? 💬

"Błędne łąki" Jarosława Szczyżowskiego to powieść, która zabiera nas na górskie szlaki, gdzie rzeczywistość i legenda splatają się w jedno, a każdy krok może prowadzić do miejsca, z którego nie ma powrotu.

Mamy tu zaginięcie dwojga studentów, dziennikarza poszukującego prawdy i youtuberkę, która nie boi się zaglądać tam, gdzie inni odwracają wzrok. Aleks i Kaśka próbują rozwikłać tajemnicę Błędnych Łąk, ale czy w ogóle można rozwikłać coś, co wydaje się nie do uchwycenia? Czy mroczne legendy to tylko wymysł lokalnych opowieści, czy raczej ostrzeżenie, które należy potraktować śmiertelnie poważnie?

Już od pierwszych stron czuć niepokój. Autor kreuje gęstą atmosferę grozy, w której przyroda zdaje się mieć własną wolę. Każda ścieżka może prowadzić w przepaść, każdy las skrywa tajemnice, a mgła gęstnieje nie tylko na polanach, ale i w umyśle czytelnika.

To nie jest zwykły kryminał. To opowieść z pogranicza gatunków: mamy tu elementy thrillera, horroru i mrocznej baśni. Wydarzenia można interpretować na wiele sposobów i to właśnie sprawia, że "Błędne Łąki" tak mocno oddziałują na wyobraźnię. Poczucie osaczenia, niewytłumaczalne zjawiska, niepokojące legendy - to wszystko buduje niesamowity klimat, który wciąga bez reszty.

Czyta się jednym tchem, bo Szczyżowski wie, jak dawkować napięcie i jak sprawić, by czytelnik czuł się jak bohater jego historii - zagubiony, zaniepokojony, niepewny, co jest prawdą, a co jedynie wytworem wyobraźni.

Jeśli lubisz historie, które zostają w głowie na długo po odłożeniu książki, "Błędne Łąki" to lektura dla Ciebie. Ale ostrzegam - po tej książce już nigdy nie spojrzysz na górskie szlaki tak samo.

Od razu czuć, że tę książkę pisał miłośnik gór. Mamy tu dokładne opisy szlaków, konkretne nawy i ogólnie mocne skupienie na otoczeniu. I muszę przyznać, że chwilami byłam lekko przytłoczona tą szczegółowością, a sama góry bardzo lubię. Tak samo powtarzanie określenia „wodnistozielone oczy” mocno się wybijało, a nie miało wielkiej wagi dla samych wydarzeń. Ale poza tym, książka to ciekawy kryminał o zaginięciu dwójki studentów, który owiany jest klimatem gór, które mają swoje humory i potrafią pokazać swoje piękno, jak i mroczną stronę oraz czymś magicznym, mrocznym i niebezpiecznym. I to ty musisz zdecydować, czy podejdziesz do tego racjonalnie, czy jednak puścisz wodze wyobraźni i pozwolisz dopuścić do siebie informację, że obok nas istnieją rzeczy niewytłumaczalne. Ten wątek przypomniał mi historie z dzieciństwa opowiadanie przez starsze osoby. Zarówno wtedy, jak i teraz fascynują mnie takie opowieści i chętnie się w nie zagłębiam. W książce kilka wątków udało mi się po części przewidzieć, ale i tak zakończenie było ciekawe i fajnie zakończyło całą fabułę.

" [...] Las jest zły. Las potrafi nami zawładnąć. Strzeżcie się tych, którzy ani z krwi, ani z kości ludzkiej nie są zbudowani. [...]"

Według mnie książka "Błędne Łąki" Jarosława Strzyżowskiego, to ciekawy thriller z elementami horroru. Trzymała mnie w napięciu aż do ostatniej strony. W niektórych momentach miałam dosłownie ciarki na plecach.

Ta powieść przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom górskich tajemnic, lokalnych wierzeń i oczywiście tajemniczych ludowych podań.

Jestem zachwycona klimatem tej książki. Autor doskonale do tego się przyłożył.

Podoba mi się cytat umieszczony na początku. Jest trochę przerażający. Dzięki niemu można pomyśleć, że w tej książce będzie działo się dużo złego i niebezpiecznego.

Prolog chwyta za serca i wzbudza silne emocje. Po jego przeczytaniu dosłownie bałam się, co może mnie dalej spotkać.

Epilog książki totalnie mną wstrząsnął. Nie spodziewałam się takiego zakończenia. Brawa dla autora.

Ogólnie nie lubię chodzić po górach, ale uwielbiam o nich czytać. Tutaj Jarosław Strzyżowski połączył ze sobą wszystko, co uwielbiam: tajemnicę z górskim i bardzo mrocznym klimatem.

Bohaterowie są bardzo dobrze przedstawieni. Można śmiało wczuć się w ich rolę. W sumie nie chciałabym być na ich miejscu i przeżywać tego, co oni przeżywali. Mocno współczułam Aleksowi.

W recenzji poprzedniej książki Jarosława Strzyżowskiego pod tytułem "Obserwatorium" pisałam, że jeszcze będzie głośno o tym autorze i jak widać, się nie myliłam. Kolejna jego bardzo dobra powieść.

Szczerze? Mam nadzieję, że "Błędne Łąki" zostaną kiedyś zekranizowane.

Jestem jak najbardziej za tą książką.

Czy jesteście gotowi poznać Izerskie szlaki i ich mroczne tajemnice?

Wchodząc do ciemnego lasu, uważajcie na siebie, żeby czasem was nie spotkało to samo, co postaci występujących w "Błędnych Łąkach". Pamiętajcie, czasem w lesie nie ma zasięgu.

Z przyjemnością sięgnę po kolejną powieść tego autora.

Uwaga! Treść "Błędnych Łąk" poznałam przedpremierowo dzięki egzemplarzowi recenzenckiemu.

„Błędne łąki” Jarosława Szczyżowskiego to kolejna dobra powieść z tajemnicą gór Izerskich w tle. Tutaj nawet trudno powiedzieć, że w tle - tajemnica jest na wierzchu, choć nie wszyscy o niej wiedzą, a inni o niej nie mówią, nie rozgłaszają obcym. Ta tajemnica jest bardziej rzeczywista niż w „Obserwatorium” tego autora.

W góry Izerskie trafiają osoby z problemami, które muszą w jakiś sposób rozprawić się ze swoją przeszłością i które, tak naprawdę, są mega samotne. Żyją z brakiem i utratą. Alek i Kasia – głown bohaterowie powieści - oboje z tajemnicą z przeszłości i zadrą, którą noszą w sobie, z bólem i niepokojem. Ona jest detektywką, która w mediach społecznościowych tworzy relacje kryminalne, udziale się dla celów społecznych. On reporterem, który kiedyś odniósł sukces, teraz trochę wegetuje. Z różnych powodów trafiają do schroniska - Chatki Górzystów, aby rozwikłać zagadkę śmierci dwojga studentów rok wcześniej. Kasia ma powody osobiste, Alek dziennikarskie (choć nie wydaje się zbyt szczęśliwy i zbyt zaangażowany).

„Błędne łąki każdy nosi w sobie” – takie stwardzienie pada kilkakrotnie w powieści. Tak rzeczywiście jest. Ludzie trafiający na chwile, czy na zawsze w Góry Izerskie, czy tu żyjący od pokoleń to zawiłe charaktery. Żyją często w swoim świecie i w swojej samotności, może z potrzeby izolacji, ale też znalezienie czegoś, czasem sensu , czasem kogoś (z kim można by było żyć lub chociaż polubić, lub żyć obok byle w spokoju). Ich potrzeba jest naprawdę wielka i nie wynika z konieczności szukania akceptacji, to chodzi o szukanie tego co jest naprawdę rzeczywiście potrzebne.

Klimat powieści trochę mrocznej, wiejącej grozą i zagubieniem jest świetnie pokazany i wzmocniony wątkiem kryminalnym. Tu jest nie tylko przyroda, ale i pogoda i specyficzne chartery ludzi z pogranicza Czech i Polski, wymieszania i odrębności.

Autor wiedzie czytelnika poprzez legendy i rozmowy z mieszkańcami, ich doświadczenia, wiedzie przez miejsca, których nie ma na mapach i w przewodnikach. Przez świat zupełnie inny, wobec doświadczeń i zdarzeń pokazujących bezsilność człowieka, którym raczej musie się poddać. Może w części je zrozumie czy zbada, ale na pewno nie do końca.

Aby nie zdradzać zakończenia tej historii …, powiem tylko, że – mimo wszystko – w góry mnie nie trzeba zapraszać, nawet w Izery.

Reporter Aleks Lipski i youtuberka Kaśka Ferenc przypadkowo spotykają się w Chacie Górzystów w Górach Izerskich. Każde pracuje nad sprawą tajemniczego zaginięcia pary studentów etnologii sprzed roku. Mimo że oboje mają odmienne powody do wyjaśnienia tego zdarzenia, postanawiają połączyć siły. Od ich przyjazdu zaczynają się dziać niepokojące rzeczy, jakby góry nie chciały wyjawić im swoich sekretów... A może to wcale nie wina Izerów i błędnych łąk, którym przypisuje się nadnaturalne moce?

"Błędne łąki" to połączenie kryminału z powieścią grozy. Autor zbudował niesamowitą atmosferę demonicznych Izerów, która oplata niczym złowrogi kokon. Góry jednocześnie odpychają i wabią. Przywołują swoją potęgą, budzą szacunek i respekt. Jestem zachwycona tym, jak za pomocą lekkich zdań autor odmalował klimat tej historii, w której góry są najważniejszym bohaterem.

"Nad Izerską Łąką krążyły kruki, czasem dochodziły odgłosy Bóg wie skąd, a reszta była po prostu ciszą".

Wierzcie mi, że od takich opisów skóra sama cierpnie, a my zastygamy, czekając na to, co się zdarzy... Niesamowicie sugestywny surrealizm.

Ta powieść to nie tylko ciekawa zagadka kryminalna osnuta wokół zaginięcia studenckiej pary, to także zmagania się bohaterów z własnymi problemami, przepracowywanie traum i realizowanie osobistych wyzwań. Podobały mi się życiowe historie bohaterów i to, jak ta wyprawa w Izery się z nimi splata. Duży plus należy się za postać Kasi Ferenc. Bohaterka jest tak wykreowana, że wzbudza skrajne emocje od samego początku. Ledwo weszła do fabuły, powiedziała jedno zdanie, a ja miałam ochotę wytargać ją za te kolorowe kudły 🙈 W toku wydarzeń Kaśka przeszła metamorfozę, zgubiła swoją buńczuczność, spuściła z tonu, okazała strach, czym zyskała w moich oczach.

Ta powieść mnie urzekła. Po prostu... Jest tak plastyczna i realistyczna, że wystarczy zamknąć oczy i podążać za historią. To wyprawa śladami sudeckich legend i wierzeń, pełna mistycyzmu, mroczna i magnetyczna. Prowadzi tam, gdzie lepiej się nie zapuszczać. Wiedzie poza szlakiem, wzdłuż kamiennych wałów, pośród drewnianych krzyży, do irr Wiese - błędnych łąk, czyli miejsc, gdzie zakrzywia się czasoprzestrzeń, mrok gęstnieje, a cisza wybrzmiewa z całą mocą. Tam, gdzie rzeczywistość dotyka iluzji.

W powieści błędne łąki są nie tylko miejscem akcji. Autor nadał im też metaforycznego znaczenia i psychologicznego wymiaru. Uczynił je punktem w świadomości każdego z nas, będącym odpowiedzią na nasze problemy, miejscem mentalnej ucieczki, chwilowego odcięcia od świata.

"(...) każdy nosi w sobie jakąś błędną łąkę. Dla jednych to polana, na której kręcą się w kółko, szukając odpowiedzi, dla innych miejsce ucieczki od świata, a dla jeszcze innych zwyczajny przystanek na drodze".

Jarosław Szczyżowski totalnie wkręcił mnie w swoje historie, wypełnił w moim czytelniczym świecie jakąś lukę, o której istnieniu nie miałam nawet pojęcia. Weszłam w świat, który pobudza wyobraźnię. Znalazłam prywatną "błędną łąkę"...

"Obserwatorium" było powiewem świeżości w dotychczas czytanej przeze mnie tematyce, "Ɓłędne łąki" są odpowiedzią na wszystkie moje książkowe oczekiwania. Mam nadzieję, że autora wena nie opuści i jeszcze nie raz wspólnie będziemy trawersować Sudety.

Jarosław Szczyżowski zabrał mnie na wyprawę Izerskimi szlakami, wyprawę o tyle mroczną, że pełna napięcia okraszonego dawnymi wierzeniami osnutymi mgłą tajemnic.

Autor już wcześniejszymi powieściami udowodnił, że potrafi budować niesamowity klimat i nie inaczej jest tym razem, ponieważ w historii odczuwalne jest wszechobecne zagrożenie i niepewność. Bardzo cenię sobie, gdy pisarz wykorzystuje w powieściach symbolikę i właśnie Szczyżowski zrobił to znakomicie, bo oprócz tego, że symbolika dodały smaku to sprawiła wrażenie oniryczności całej historii, ponieważ rzeczywistość zaciera się z iluzją.

Generalnie ja bardzo lubię motyw zaginięć, dla mnie on zawsze jest dla mnie takim solidnym fundamentem powieści i daje wiele możliwości na rozwój fabuły. Tutaj w poszukiwaniu prawdy wyrusza dziennikarz Aleks, który na swojej drodze napotyka lekko „zwichrowaną” Kaśkę. Mnie interakcje tej pary zdecydowanie kupiły, ponieważ ich jakże różne podejście do tematu daje świetną mieszankę racjonalności z jakimś nienamacalnym mistycyzmem. Śledztwo duetu z każdym etapem odsłania kolejne warstwy lokalnych legend, ludowych podań i mrocznych sekretów gór, gdzie żaden szlak nie okazuje się do końca bezpieczny.

Niezmiennie jestem fanką narracji autora, jego sugestywnego i plastycznego stylu, który jest tak obrazowy, że nawet moją wyobraźnię nie musi się trudzić, bo klisze pojawiają się same. Szczyżowski w „Błędnych łąkach” absolutnie fenomenalnie kreśli emocje bohaterów i to do tego stopnia, że nawet mi te lęki i niepewność się udzielały, a zmysły pracowały na pełnych obrotach.
Bo pamiętać trzeba, że „Na izerskich szlakach nikomu nie można ufać. Nawet własnemu umysłowi”

„Błędne łąki”, czyli klimatyczna, zagadkowa historia, która jest mieszanina gatunków. Autor dopieścił klimat swojej powieści i sprawił, że aura tajemnic otacza czytelnika w mglistej poświecie. Sporo sobie po tym tytule obiecywałam po tej historii i absolutnie się nie zawiodłam.

Lubicie jeździć w góry?

Ja uwielbiam! Szczególnie zimą, kiedy mogę poszaleć na stoku. Akurat na te śnieżne szaleństwo wolę wybrać się gdzie indziej, ale miałam też okazję odwiedzić Góry Izerskie i niektóre miejsca, które zostały opisane w książce poznałam.

Ta pozycja jest pokręcona. Tak, to słowo idealnie ją opisuje. Uwielbiam takie odjechane historie, kiedy autor wplata trochę fikcji, trochę science fiction w swój tekst. Tak samo zdarzyło się na „błędnych łąkach”, które są ciekawe i dzieją się na nich niezwykłe i wręcz nieprawdopodobne rzeczy.

Dochodzi do zaginięcia dwóch studentów. Niestety, nie zostają oni odnalezieni, a niemal rok później,w to samo miejsce, wyrusza Aleks Lipski, dziennikarz z Wrocławia, który chce rozwiązać zagadkę. Na miejscu poznaje detektywkę Kaśkę, która jest dosyć specyficzną, czasem wręcz irytującą osobą 🤫 okazuje się, że są oni tam w tym samym celu i mogą połączyć siły, ale czy było warto?

Mamy tu mnóstwo zagadek, znaków zapytania, które ciężko jest rozwiązać. Ta sprawa jest odjechana, a błędne łąki są wyjątkowym miejscem, które najlepiej omijać szerokim łukiem. Dlaczego? Sprawdźcie sami, ale robicie to na własną odpowiedzialność 🤫🤫

Początkowo nie polubiłam się z Aleksem. Miałam wrażenie, że będzie on tym typem bohatera, którego nienawidzę. Na szczęście tak nie było, a jego upór i zainteresowanie sprawą sprawiły, że ja również poczułam się zaintrygowana tematem. Kiedy na powierzchnię wychodziły irracjonalne wydarzenia, ja myślałam sobie „ale o co chodzi?! Jak to?!” Myślę, że właśnie to kupiło mnie najbardziej, plus ten górski klimat, który czuć doskonale. Dodatkowym plusem było śledztwo, a także usuwanie się bohaterów z tej pozycji, bo jak to możliwe, że tak dużo osób po rozmowie z Aleksem albo zaginęła, albo trafiała do szpitala? Ciekawe 🤫

Nie chcę zdradzać Wam więcej, ale im bliżej końca, tym bardziej czuć ten duszny klimat, sprawy komplikują się dalej po to, aby… ha! Mam Was! Oczywiście, że Wam nie zdradzę co się działo, to trzeba poznać samemu! Ale powiem Wam jedno, warto jest sięgnąć po ten tytuł.

Dwójka młodych ludzi znika w Górach Izerskich. Śledztwo nic nie daje. Obie osoby zasilają i tak już bardzo długą listę osób zaginionych bez szans na odnalezienie.

Dokładnie rok później Aleks Lipski – dziennikarz z Wrocławia dostaje zlecenie napisania artykułu i przeprowadzenia dziennikarskiego śledztwa mającego na celu wyjaśnienie tej sprawy. Zatrzymuje się w pewnej górskiej chacie gdzie spotyka dość znaną „blogerkę”, która zajmuje się dokładnie tym samym tematem. Towarzyszą im dość ekscentryczni gospodarze i pracownicy obiektu.

Od samego początku nic nie idzie po ich myśli. Wyczuwalna bardzo mocno atmosfera tajemnicy i odosobnienia powoduje, że dwójka głównych postaci musi zacząć na siebie liczyć mimo początkowego braku sympatii.

Czy uda się wyjaśnić co stało się z młodymi ludźmi? Czy „zły las” odda to co zabrał?

O twórczości autora można napisać naprawdę dużo. Po świetnym „Obserwatorium” miałem bardzo duże oczekiwania wobec „Błędnych łąk”. Nie zawiodłem się.

Ta książka nie jest kolejnym horrorem z górskim klimatem. Wyróżnia się na tle innych podobnych tytułów połączeniem psychologicznego napięcia z elementami nadprzyrodzonymi oraz niesamowicie gęstą atmosferą niepewności.

Na dużą uwagę zasługuje niesamowity klimat, który wręcz otacza nas podczas czytania. Jarosław Szczyżowski słynie z pięknych opisów gór. Jako czynny przewodnik z powodzeniem przelewa swoje doświadczenie na kolejne strony książki.

Góry Izerskie określane przez bohaterów książki jako najbardziej demoniczne pasmo górskie Sudetów, opisane przez autora staje się niemalże żywym i oddychającym organizmem, dzikim, nieprzewidywalnym i pełnym nieznanych zagrożeń.

Czytając „Błędne łąki” naprawdę ma się wrażenie przeżywania przygody razem z bohaterami. W tle dosłownie czuje się zapach knedliczków i czeskiego piwa, co też jest atrakcyjną rekomendacją.

Polecam serdecznie osobom kochającym góry, ciekawe kryminalne zagadki ze szczyptą metafizyki i zjawisk paranormalnych oraz klimat serialu „Dark”.