Biedni krewni. Lady Fortescue wkracza na scenę

Z lekkim przymusem zabierałam się do czytania, zakładając z góry, że to kolejny romans z życia wyższych sfer, ale książka zrobiła mi niespodziankę.

Samotna, wiekowa lady Fortescue ma wielki stary dom, z którego już zniknęło mnóstwo mebli, obrazów i wszystkiego, co nadawało się do sprzedaży, dwójkę wiernych służących i pustkę w kieszeni. By nie marznąć i najeść się do syta, wizytuje krewnych, a podczas jednej z takich wizyt usiłuje ukraść cenne świeczniki i zostaje na tym przyłapana. Rozgoryczona i upokorzona zamyka się w domu, a jedyną przyjemnością, na jaką sobie pozwala, są spacery do Hyde Parku. Pewnego dnia poznaje tam pułkownika Sandhursta, który z głodu mdleje u jej stóp, a wkrótce jej dom zasiedla gromadka zubożałych arystokratów wykluczonych z towarzystwa z powodu biedy. Frustracja, złość na hipokryzję i nieczułość bogatych krewnych sprawiają, że rezygnują z konwenansów i postanawiają sami o siebie zadbać, a przy okazji dać prztyczka w nos tym, którzy nie zrobili nic, by ich wesprzeć. Po wielu perypetiach udaje im się zebrać dość pieniędzy i powstaje hotel Ubodzy Krewni, który błyskawicznie zyskuje ogromną popularność wśród londyńskiej śmietanki towarzyskiej. Tylko książę Rowcester uważa, że wiekowa ciotka kala rodowe nazwisko i robi wszystko, by hotel został zamknięty. Czy postawi na swoim?

Obyczajówka, która nie ustrzegła się schematycznego romansu, ale to wszystko rekompensuje galeria barwnych postaci, humor i obraz arystokracji z czasów Regencji. Przyznam, że czytałam z przyjemnością. Polecam jako niezobowiązujący relaks.

Lady Fortescue, zubożała arystokratka, pewnego dnia pomaga w potrzebie pułkownikowi Sandhurstowi. Mężczyźnie, podobnie jak poznanej damie, nie wiedzie się najlepiej. Wspólnie wpadają na pomysł, aby duży dom, w którym samotnie wraz z dwojgiem służących mieszka Lady Fortescue przekształcić w hotel. Wchodzą w układ jeszcze z kilkoma innymi upadłym osobami pochodzenia arystokratycznego, dzięki czemu elegancki hotel, w którym za służbę robią byli szlachcice i szlachcianki zaczyna funkcjonować pod szyldem Ubodzy Krewni. Na wieść o biznesie należącym do Lady Fortescue, jej siostrzeniec, książę Rowcester zaczyna obmyślać plan przejęcia przybytku od swojej ciotki, który oczernia jego nazwisko i przynosi hańbę. Kiedy przy okazji dowiaduje się, że jedną z udziałowczyń jest panna Harriett James, która niegdyś oczarowała go swoją urodą i wdziękiem, książę postanawia zamieszkać w hotelu ciotki.

Ta licząca niecałe 200 stron książka to taki dobry umilacz na jeden wieczór. Przyjemna, ciekawa, momentami zabawna książka, w której XIX-wieczna londyńska arystokracja bawi się w najlepsze, gra w karty i korzysta z życia.

Motyw przekucia przez ubogich arystokratów biedy i osamotnienia we wspólny biznes, który poza dochodami przyniósł poczucie wspólnoty i wywołał uśmiech na ich twarzach, jest tak uroczy, że roztopi każde serce. Z kolei połączenie obyczajówki z romansem, w którym konwenanse są największą przeszkodą w byciu razem, sprawiają, że "Lady Fortescue" jest historią, którą pochłania się w mgnieniu oka. Te dwa wątki wydają się niejako osobne, ale wpływają na siebie i zamykają całą historię w piękne klamry.

Barwne i charyzmatyczne postaci, których wręcz nie da się nie lubić, szelest sukien na ulicach Londynu, intrygi, gwarne spotkania i huczne bale - to znajdziecie w książce M.C.Beaton.

Niezwykle klimatyczna historia, napisana ładnym, dystyngowanym, ale nie przerysowanym językiem idealnie wprowadza w ówczesne realia, sprawiając, że czytelnik może poczuć się jakby znajdował się w centrum wydarzeń.

Bawiłam się przy tej książce bardzo dobrze. Ot, miła rozrywka przy kubku herbaty. Klimatyczna, kolorowa, z odrobiną humoru i szczyptą trosk powieść, która wciąga i pozwala odetchnąć po ciężkim dniu.

Biedni krewni to cykl M.C. Beaton, który rozpoczyna książka pt. "Lady Fortescue wkracza na scenę"

Lady Fortescue należy do zubożałej szlachty. Ledwo wiąże koniec z końcem a jej kuzyn, bogaty książę przyłapuje ją na kradzieży świeczników.

Pewnego dnia kobieta poznaję pułkownika Sandbursta, w którym widzi bratnią duszę i składa mu propozycję pomocy i współpracy. I nie tylko jemu. Wraz z grupą innych upadłych angielskich arystokratów, by mieć za co żyć zakładają hotel, który staje się hitem sezonu. Nie wszyscy jednak są zachwyceni działalnością Lady Fortescue...

To historia, która skradnie serca czytelnika już od samego początku. Język powieści przenosi w czasie, choć wciąż jest zrozumiały dla współczesności. Historię kilku niebanalnych bohaterów poznaje się z prawdziwą przyjemnością. Składa się na to angielski humor i intrygująca fabuła. To książka na jeden wieczór, słodko-gorzka opowieść o ludzkich dramatach i pomysłowości a także miłości na przekór konwenansom.

Jest to powieść błyskotliwa, humorystyczna, kulturalna, lekka i przyjemna. Bardzo liczę na kontynuację!

Polecam gorąco.

Współpraca reklamowa

„Lady Fortescue wkracza na scenę” M. C. Beaton

Lady Fortescue to starsza już kobieta, brutalnie potraktowana przez los. Samotna i uboga egzystuje z dnia na dzień.

Gdy zupełnie przypadkiem spotyka pułkownika Sandhursta okazuje się, że łączy ich więcej niż można by przypuszczać.

Troski i smutki lepiej nieść we dwoje, więc ta para postanawia wspólnie poradzić sobie z łatką „biednych krewnych”. Poznanie nowych współtowarzyszy niedoli przychodzi dość łatwo a pomysł z otwarciem hotelu nabiera barw.

Czy „Ubodzy krewni” będą cieszyć się popularnością wśród elit londyńskiego świata ?

Czy bieda zawsze determinuje nasze życie ?

Gdy toczy się walka o przetrwanie czy znajdzie się miejsce na miłość i uczucia ?

Bardzo ciekawy pomysł na historię z czasów Regencji. Podziały klasowe, wielkie bogactwa i ogromne ubóstwo. Jeden świat a tak wiele ma różnych obszarów funkcjonowania.

Sprzeczności i walka. Przyjaźń i osamotnienie. Ostracyzm i życie na piedestale.

Bohaterowie to pokrzywdzeni przez los i rodzinne wybory osoby wykluczone. Nie mają szans na normalne życie i coraz trudniej im zadbać o siebie. Każdy z nich jest wyjątkowy i jedyny w swoim rodzaju.

Nie bacząc na różnice wieku czy przekonania widzą ratunek… Pomysł aby w grupie zawalczyć o swoje człowieczeństwo okazuje się być strzałem w dziesiątkę. Swoją pracą, poświęceniem i naginanym „sprytem” próbują odzyskać dobre imię.

Pomimo poważnego tematu bywa zabawnie i wesoło. Czegoś jednej mi tu brakowało. Książka jest dość krótka a ilość postaci i ich historii sporo ją przewyższa. Sytuację i przestawione wydarzenia opisywane są dość szybko i zwięźle.

Zamysł fabuła bardzo interesujący ale finalna wersja nie do końca skradła moje serce.

M.C. Beaton, a faktycznie Marion Chesney – autorka poczytnych romansów wydanych pod własnym nazwiskiem. Jako M.C. Beaton wydawała powieści sensacyjne i kryminalne. Cykl „Biedni krewni” składa się z siedmiu tomów, z czego wkraczającą na scenę Lady Fortescue wydano w oryginale w 1993 roku. Nieżyjąca od pięciu lat autorka nie doczekała polskiego tłumaczenia.

Bez względu na czas, biedni czy ubodzy krewni często traktowani są przez resztę rodziny, jak piąte koło u wozu. Są źródłem wstydu dla bogatszej części rodziny. Bywają ciężarem i czymś niechcianym. Jednak wśród takich osób można znaleźć takie, które nie chcą i nie zamierzają stwarzać nikomu żadnych problemów. Beaton napisała książkę właśnie o nich – o tych osobach, które wzięły sprawy we własne ręce.

Przenosimy się do Londynu, gdzie czekają na nas stroje i zwyczaje wyjęte z epoki gregoriańskiej. Lady Fortescue reprezentuje taką ubogą krewną i choć jest właścicielką pięknego domu, to trzeba przyznać, że czasy świetności ma on już za sobą. Na ile może wystarczyć wyprzedawanie rodzinnych dóbr? Jednak po spotkaniu kolejnego zubożałego, pułkownika Sandhursta, wpadają na pomysł, by w jej domu założyć, coś na kształt hotelu dla „biedaków” takich jak oni.

Nie będą zachwyceni tym pomysłem Ci, którzy co najwyżej kilka razy do roku „wyciągają” ich na światło dzienne, by pokazać wszystkim, że rodzina zawsze trzyma się razem. A później, po szumnych obietnicach i poklepywaniach po plecach, do następnej imprezy (bo tak wypada) znów lądują na samym spodzie pudełka rzeczy wstydliwych.

Szybko okazuje się, że oprócz Lady F i pułkownika S jest więcej takich osób, nikomu niepotrzebnych, częściowo zrujnowanych finansowo, z różnych powodów – no i w bardzo różnym wieku. Zamieszkując razem – bo w kupie siła – planują wspólną przyszłość. Ponieważ dom Lady Fortescue ma niezłą lokalizację, więc świetnie nada się na hotel. Bieda już zajrzała im w oczy, pracy się nie boją – otwierają hotel o nazwie „Ubodzy Krewni”.

„Lady Fortescue wkracza na scenę” to trochę powieść kostiumowa, troszkę romans, ale najbardziej to chyba jednak komedia. Można się ubawić, ale kulturalnie, a nie po chamsku. Wspaniała gromadka różnych, interesujących ludzkich charakterów. Rewelacyjnie oddany duch epoki i niektóre „smaczki” (może dzisiaj lekko szokujące, ale wtedy na porządku dziennym). I szczerze, naprawdę mocno trzyma się kciuki za tych nowych znajomych, żeby im się udało. A czy się uda? Czy wszystko pójdzie po ich myśli?

Czekam z ogromną nadzieją na kolejny ruch wydawnictwa. Następne części „Biednych krewnych” czekają i my, czytelnicy również czekamy.