Bezsilna. The Powerless Trilogy. Tom 1 (barwione brzegi)

𝙍𝙀𝘾𝙀𝙉𝙕𝙅𝘼/ „Bezsilna” - Lauren Roberts

[współpraca reklamowa]

Po przeczytaniu opisu zdecydowałam, że MUSZĘ to mieć. Miałam bardzo duże oczekiwania co do tej książki i całe szczęście się nie zawiodłam 🥹 Naprawdę u w i e l b i a m tą historię. Zapraszam na recenzję „Bezsilnej” 🖤

Od pierwszych stron zostałam zaczarowana przez lekkie pióro autorki, dzięki któremu nie gubiłam się w akcji i bez problemu poznawałam wykreowany świat oraz bohaterów. Pomimo faktu, że jest to fantastyka, do której nie pałam szczególną sympatią, to ten tytuł zdobył mnie wszystkim i zaangażowałam się całą sobą w akcję powieści.

Główny bohater - Kai, to mój nowy książkowy mąż. BOŻE przez niektóre jego słowa i czyny musiałam na chwilę odłożyć książkę i popatrzeć przed siebie bo dosłownie umierałam z uwielbienia. Pomimo tego, że jest on przyszłym Egzekutorem i od najmłodszych lat musiał znosić ogromny ból (jego historia przeszłości mnie rozbiła) to dla swoich bliskich pokazuje tą delikatniejszą i uczuciową stronę, szczególnie gdy opiekował się Pae to nie mogłam opanować pisku. Oszalałam na jego punkcie i bardzo możliwe, że wy też oszalejecie po przeczytaniu. Paedyn jest za to na maxa odważną i waleczną dziewczyną. Wykazuje się też przeogromnym sprytem i inteligencją. Po prostu jeśli lubicie powerful bohaterki to ona zdecydowanie nią jest. Bardzo ją polubiłam, ale te ostatnie strony… ah sami musicie się dowiedzieć o co mi chodzi. Sympatią nie da się nie darzyć również bohaterów drugoplanowych, z pewnością pokochacie charakter Kitta czy Adeny!

NIE WYOBRAŻACIE sobie jaka chemia jest między tą dwójką. Te napięcie między nimi przyprawiało mnie o zawał serca, za to ich droczenie mnie śmieszyło i rozczulało 🥹 Ta ich pozorna nienawiść i próby odrzucania tlących się uczuć, a koniec końców i tak przegrana z magicznym przyciąganiem do siebie. Kocham, kocham i jeszcze raz kocham.

Jeden z najważniejszych wątków czyli turniej! Od początku oczekiwałam od tego, czegoś na wzór Igrzysk Śmierci i w sumie w pewnym stopniu te dwa wydarzenia są do siebie podobne. Ten wątek jest dobrze poprowadzony, w ciekawy sposób, nie brakuje walk, krwi i mnóstwa emocji, dzięki czemu nie było ani chwili na nudę.

Zakończenie spowodowało, że czuję przeraźliwą pustkę 😩 Rozumiecie, że drugi tom dopiero będzie miał premierę za granicą??? Jak ja mam cierpliwie czekać? Już kończąc, po prostu idźcie dodać tą pozycję do koszyka, okej? Poznajcie historię Pae i się zakochajcie 🖤

★★★★★/5

„Bezsilna” to pierwszy tom trylogii The Powerless Trilogy autorstwa Lauren Roberts. Świat, który wykreowała autorka bardzo mnie ciekawił, a szata graficzna i barwione brzegi ujmują, cieszą każdą przerzuconą stroną. Autorka zdecydowała się podzielić społeczeństwo, w skrócie można powiedzieć na lepszych i gorszych, tylko, że za tym poszły w ruch także czyny. Człowiek niejednokrotnie pokazał, że potrafi się adaptować, a kiedy trzeba oszukiwać, aby przetrwać. Najgorsze jest uczucie niemocy, kiedy każdy wybór z góry skazany jest na porażkę. Zaraza nie tylko zabrała ze sobą wiele istnień, ale także pozostawiła coś po sobie, coś, co podzieliło społeczeństwo i sprawiło, że ludzie stali się zwierzyną, którą trzeba było zlikwidować, aby tylko, ci silni i wyjątkowi mogli żyć. Skądś to znamy prawda? Dobry i sprawdzony motyw daje silny fundament historii, jak poszło autorce pod kątem fabularnym?

Główną bohaterką książki autorstwa Lauren Roberts pod tytułem „Bezsilna” jest Paedyn, zamieszkuje ona królestwo Ilya i należy do Zwyczajnych, za co grozi jej wygnanie, bądź śmierć. W tym świecie liczą się tylko Elitarni, czyli ludzie, którzy otrzymali moce. Tylko dla nich świat był dobrym miejscem, natomiast dla ludzi takich jak Pae, niekoniecznie. Dziewczyna zamieszkuje ubogą dzielnicę królestwa i robi wszystko, aby nie rzucać się w oczy Udaje kogoś, kim nie jest, jednak nie można wiecznie żyć w kłamstwie. Książę Kai jest szkolony na egzekutora, jego zadaniem jest łapanie ludzi takich jak Paedyn. Podczas jednej z przeprowadzanych akcji zostaje uratowany przez Pae, co sprowadza na nią niebezpieczeństwo. On egzekutor, syn króla, ona bezdomna nieposiadająca mocy dziewczyna, która chce jedynie przetrwać. Ojciec przed śmiercią nauczył ją wielu umiejętności, jak wtopić się w otoczenie, udaje jasnowidza mając nadzieję, że nikt nie odkryje jej tajemnicy. Niestety ma być jedną a uczestników Turnieju dla niezwykle wybitnych jednostek Elitarnych,, jak sobie tam poradzi? Czy jej fortel wyjdzie na jaw? Czy król i Kai zobaczą, że jest Zwyczajna?

„Bezsilna” to książka, która sprawiła mi wiele przyjemności podczas jej czytania. Zdaje sobie sprawę z tego, że recenzje są różne, jednak ja nie zamierzałam się nastawiać w żadną ze stron. Takie historie są po to by dać czytelnikowi odetchnąć, zabrać w zupełnie inne miejsce i wywołać emocje związane z bohaterami. Nie powinno się oczekiwać od książek czegoś ogromnego, zwłaszcza, że jest to debiut literacki. Pae jest niesamowitą bohaterką, jej ostry język i jeszcze bystrzejszy umysł sprawiły, że mocno trzymałam za nią kciuki. Wartym uwagi był fakt, że główna bohaterka nie posiadała magii ani specjalnych mocy i musiała polegać na swoim sprycie, determinacji, aby przeżyć. Była dziewczyną, która nieustannie musiała walczyć o to, co ma, była silna, dowcipna i wytrwała, po prostu godna podziwu. Przyjemnie było czytać o jej rozwoju i pokonywaniu tak wielu przeszkód. Kai książę Ilyi i przyszły egzekutor króla poluje na takich jak Paedyn, zabija ich. Dziewczynie udaje się go przekonać, że należy do Elity, jednak posiada mniejszą moc. Kreacja świata nie była najlepsza i czegoś tutaj brakowało, przypuszczam, że dlatego, ponieważ nie było zbyt wiele opisów. W książce można było dostrzec wiele powtarzających się zwrotów, „Bezsilna” to debiutancka powieść, nie przeszkadzało mi to i nie spodziewałam się, że ta lektura będzie idealna. Z przyjemnością oddałam się lekturze, podziwiałam bohaterów i zastanawiałam się, co ja bym zrobiła znajdując się w takiej sytuacji. Powieść wywołuje w czytelniku wiele emocji i sprawia, że zależy mu na bezpieczeństwie bohaterów.

🪻„Bezsilna” okazała się książką, która oczarowała mnie nie tylko przepiękną okładką i barwionymi brzegami, ale też emocjonującą treścią, charyzmatycznymi bohaterami i cudownym wątkiem turnieju.

🪻Książka wciągnęła mnie od samego początku, a Pae i Kai zaintrygowali mnie swoimi charakterami. Ich relacja jest pełna przekomarzanek i docinek, ale też szczerych rozmów i poznawania swoich najgłębszych lęków i słabości. Ta para uzupełnia się od samego początku i naprawdę cudownie czytało mi się ich interakcje. Mam wrażenie, że ta relacja dopiero nabierze tempa i naprawdę nie mogę się tego doczekać.

🪻Kai szybko wskoczył do rankingu moich książkowych mężów, ale naprawdę trudno było go nie pokochać. Jest charyzmatyczny, pełen sprzeczności, próbuje ukrywać swoje uczucia, ale pod maską obojętności tak wiele się kryje. Ma wiele murów wokół swojego serca i umysłu, ale ta jedna dziewczyna bez problemu przeskakuje je wszystkie.

🪻Cały motyw turnieju i prób, w którym biorą udział uczestnicy z różnych warstw społecznych, jest naprawdę ciekawy. Żałuję tylko, że same próby nie zostały bardziej opisane i że nie mogliśmy dłużej przyglądać się zmaganiom uczestników. Jest tutaj lekki klimat „Igrzysk śmierci”, ale to zdecydowanie na plus.

🪻Podoba mi się wątek polityczny, ale uważam, że potrzebuje on porządnego rozwinięcia. Widzę tutaj spory potencjał. Cała „Rebelia” jest tematem, który wręcz prosi się o rozbudowanie.

🪻Z niecierpliwością czekam na kolejne tomy. Książka na pewno należy do lekkich i niewymagających, ale ma w sobie coś, co sprawia, że czyta się ją szybko, a co najważniejsze wciąga bez granic.

Rewelacyjna! Z klimatem, który wciąga do granic możliwości i przenosi wprost do świata bohaterów!

Nawet nie wiem kiedy, ale pochłonęłam tę książkę naraz. Nie byłam w stanie oderwać się od tej historii. Nie chciałam nawet na moment zrzucić z siebie tego wulkanu emocji, który towarzyszył mi podczas lektury.

Chociaż sama akcja jest bardzo dynamiczna, w środku znajduje się idealny slow burn rodzący się między bohaterami.

Paedyn to bohaterka z pazurem. Doświadczona przez życie, nauczona radzić sobie z własnymi problemami... Bieda i ubóstwo spowodowało, że dziewczyna musiała rozwinąć swoje złodziejskie umiejętności. Jej spryt zachwyca, Co więcej, jej zwyczajność pozwala dostrzec siłę, która ją wyróżnia.

Kai ma swoje różne oblicza. Jest potworem w roli Egzekutora, ale ma też swoją emocjonalną stronę, która urzeka! To nowy książkowy mąż!! ♥

Przepych kontrastuje z ułudą, a dziewczyna ze slumsów zmuszona jest podjąć wyzwanie jej życia. Turniej przedstawiony w powieści jest pełen prowokacji i bezdusznego klimatu. Jednak tam dzieją się naprawdę magiczne, chociaż jednocześnie bezwzględne rzeczy. Całość przypomina klimatem „Igrzyska Śmierci”, które wręcz kocham i może też dlatego tak bardzo „siadła mi” ta powieść.

Jestem zachwycona i rozdarta, bo nie wiem, jak wytrzymam do premiery kolejnej części. KOCHAM!

[reklama [Adres usunięty]

Paedyn ukrywa to kim jest, żyje na slamsach i kradnie, aby przetrwać. Udaje jej się pozostać niezauważoną, dopóki nie ratuje życia księcia i nie trafia do turnieju. Nie jest to jednak zwykły turniej, a taki przeznaczony dla Elitarnych - ludzi, którzy posiadają moce, w przeciwieństwie do dziewczyny.

Życie w zamku okazuje się wyzwaniem, szczególnie, gdy towarzyszą jej książęta.

New #bookboyfriend material ✨

Ale zacznijmy od tego, co najbardziej podobało mi się w tej książce, czyli relacje bohaterów. A #slowburn to nie jest zdecydowanie mój ulubiony motyw w książkach. Mimo to, Pae jest na tyle zadziorna i ciekawa, że byłam w stanie wybaczyć jej te małe niedogodności. Iskry latają jak szalone, a ilość powstrzymanych pisków mówi sama za siebie - po prostu byłam zachwycona! ✨

Podobne odczucia mam, jeśli chodzi o samo funkcjonowanie królestwa i życie na królewskim zamku - to było tak interesujące, że czekałam na więcej arystokratycznych potyczek.

Przeszłość bohaterów (mimo, że nie zawsze różowa) pozwoliła mi nie tylko ich lepiej poznać, ale także zrozumieć dlaczego - to wielki plus przy takich historiach.

Jedyna rzecz, która mnie nie przekonała to turniej, wiem, że był istotny dla fabuły i stworzony po coś, ale jakoś mnie nie porwał. Mogło być go o wiele mniej, a za to więcej intryg i knucia 🖤

Ale cóż, jestem kupiona i chcę już kolejny tom 😅