Bestia i Bestia

"Bestia i Bestia" autorstwa Nathalie K. Flower to pięknie napisana powieść, poruszająca najczulsze serca i zmuszająca do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza bycie człowiekiem. Autorka, inspirując się poniekąd motywem klasycznej baśni o Pięknej i Bestii, stworzyła bardzo wciągające i niebanalne dzieło, które skrywa pełno wszelakich emocji.

Główni bohaterowie, Hania i Daniel są osobami których los nie oszczędzał. Ona - okaleczona zarówno fizycznie jak i emocjonalnie. On - od dzieciństwa oceniany przez pryzmat wyglądu. Choć mieszkają w tej samej okolicy i znają się od lat, tak naprawdę się nie znają. Jednak ich ścieżki krzyżują się dopiero w momencie, gdy Hania staje się ofiarą dramatycznych wydarzeń. Daniel, choć sam ma obecnie własne problemy, wyciąga do niej pomocną dłoń. Jego intencje są jakie są - dokładnie, dowiecie się po przeczytaniu. Na jej miejscu, zapewne zrobiłabym podobnie, tyle powiem.

Ważnym motywem w książce a zarazem i dużym plusem, jest ukazanie wsparcie najbliższych. Jak często oczekujemy ich obecności w trudnych chwilach, a jak często ich brak pozostawia nas w jeszcze większej pustce. Autorka przypomina nam, że warto doceniać tych, którzy faktycznie są przy nas. Niezależnie od posiadanych dóbr materialnych czy społecznych.

Choć z początku spodziewałam się czegoś zupełnie innego, to czytając, uzmysłowiłam sobie że to jednak tego potrzebowałam najbardziej. Dodatkowo pytanie, które możemy samemu sobie zadać i każda odpowiedź jest dobra - jest kolejnym plusem.

Serdecznie polecam – to lektura, do której na pewno wrócę. 📚💖

Baaardzo czekałam na możliwość przeczytania tej książki, bo uwielbiam wszystkie, które są w jakikolwiek sposób powiązane z bajką o Pięknej i Bestii. Nie ma dla mnie znaczenia, czy jest to bestia w dosłownym znaczeniu, czy metaforyczna. Po prostu kocham ten motyw. Tym bardziej się niecierpliwiłam, bo tytuł zapowiadał aż dwie...

🥊🥊🥊Hania i Daniel - ona okaleczona na ciele i duszy, on - brzydki od urodzenia. Oboje mieszkają w tej samej okolicy, znają się, choć nigdy nie przyjaźnili. Kiedy Hanka zostaje w okrutny sposób doświadczona przez los, Daniel wyciąga do niej pomocną dłoń. Czy dziewczyna ją przyjmie? Jakie chłopak ma wobec niej zamiary? Tego nie zdradzę, bo nie chcę psuć przyjemności poznawania tej historii.

🪡🧵🪡Przepiękna opowieść, która opowiada o lasach dwojga ludzi, którzy pragną i próbują żyć po swojemu. Tak bardzo wzruszająca i wciągająca, że nie sposób jej odłożyć na później, a i dalej odesłałam ten BT z niemałym żalem 😆 Pytanie, które sobie zadawałam w trakcie czytania: kto w tej opowieści jest prawdziwą bestią? Bo raczej nie główni bohaterowie. Daniela pokochałam od samego początku, z Hanką, choć niezwykle pokrzywdzona, trochę mi to zajęło. Jednak ta książka, to nie tylko zgrabnie opowiedziana historia, ma ona jeszcze głębszy, choć nie ukryty sens. Jak bardzo, jako ludzie, przywiązujemy wagę do wyglądu innych? Jak łatwo przychodzi nam ocenianie, i chociaż nie chcemy być poddawani krytyce, jakże łatwo poddajemy jej innych? Za gruby, za chudy, za mądry, za głupi, za niski, za wysoki... Dla ludzi zawsze będziemy ,,za". Czasy się zmieniają, a w tej kwestii niestety niewiele.

Druga kwestia to wsparcie najbliższych mam osób. Czy są obok, kiedy najbardziej ich potrzebujemy? Ile jesteśmy dla nich warci? Tyle co dom, ziemia, stodoła? Warto doceniać tych, którzy są obok, bez względu na to, co mamy🫶

Przepiękna, wzruszająca, niezapomniana historia, która na pewno wzbogaci moją domową biblioteczkę, bo nie raz jeszcze do niej wrócę. A Wam polecam lekturę i zadanie sobie pytania: kim jestem? Piękną czy bestią?

Jak to miło jest czytać o idealnych, szczupłych kobietach, lub słodkich szarych myszkach. Jak wspaniale się czyta o dobrze zbudowanych i turbo przystojnych mężczyznach, często bad boy'ach, którzy dla swojej damy zmieniają się o 180 stopni.

Ale może przyjemnie też poczytać, o zwykłych kobietach nie wyróżniających się z tłumu i mężczyznach, którzy swoim wyglądem bardziej odstraszają niż przyciągają. Jak mówi stare, dobre przysłowie “Nie oceniaj książki po okładce”. Ta historia pokaże Wam jak wiele prawdy jest w tym powiedzeniu.

Hania była zwyczajną młodą kobietą, niedawno skończyła szkołę i rozpoczęła pracę, w wolnym czasie spotykała się z przyjaciółmi. Problem polega na tym, że ten czas już za nią. Teraz jest zamkniętą w sobie, wiecznie przestraszoną kobietą, której boi się własna siostrzenica. Została okaleczona, oszpecona i odarta z godności. Przez dwa lata trwa w zawieszeniu, udając, że wszystko jest ok. Niestety jej rodzina ma plany, a one nie zakładają, że Hania w domu rodzinnym pozostanie.

Rodzice i siostra dziewczyny postanawiają odesłać ją do znienawidzonego wuja. Na ratunek przychodzi jej Daniel. Najbrzydszy, nawet można powiedzieć lekko przerażający mężczyzna, który z Hanią rozmawiał raptem kilka razy, choć nawet nie wiem czy te spotkania można określić rozmową. Mężczyzna jednak postanawia się oświadczyć, a Hania pod naciskiem rodziny zgadza się. Dziewczyna liczyła, że to małżeństwo to czysty układ, nie zdawała sobie sprawy, że Daniel coś do niej czuje.

To była bardzo przykra historia o skrzywdzonej kobiecie i mężczyźnie który oddałby dla jej szczęścia wszystko. Daniel choć nie grzeszy urodą, jest przepiękny w środku, ma dobre serce, które już dawno oddał Hani, jest silnym i troskliwym mężczyzną, dba o swoją wybrankę najlepiej jak potrafi. Hania to delikatna kobieta, kryjąca się pod pancerzem chłodu. Ciosy, które zostały jej zadane w przeszłości, nie pozwalają jej normalnie żyć. I to już nie tylko chodzi o blizny, dziewczyna jest skrajnie nieśmiała, nie wierzy w siebie, brak jej jakiegokolwiek poczucia swojej wartości.

Na początku bolało mnie czytanie tej powieści, historia głównej bohaterki jest straszna, ale z czasem, gdy dziewczyna powoli zaczyna się otwierać, gdy Daniel zaczyna uczuć jej na nowo pewności siebie. To było wspaniałe, obserwować jak z wystraszonej dziewczynki rodzi się kobieta, silna i nie dająca wejść sobie na głowę.

Po raz kolejny zakochałam się w książce Nathalie, autorka po raz wtóry udowodniła, że potrafi, jak nikt inny opisywać trudne tematy w lekki sposób. Książki, które tworzy są nieodkładalne, każda z nich porywa do świata emocji, żalu i strachu by z czasem dać nam iskierkę nadziei, która rozpala się powoli, by stać się prawdziwym pożarem. Kolejny raz trudne do opisania emocje odczuwałam razem z bohaterami, czułam strach i ból Hani, oraz wielką miłość Daniela. Każda postać w tej książce ma swoje wielkie zadanie, dwójka głównych bohaterów rozczula, za to matka i siostra Hani, grrrr miałam ochotę je palnąć, rozumiem wioskowe wychowanie, ale to już podpadało pod skrajne zacofanie. Tekst “praca leczy rany”, gdy dziecko zostało zniszczone i skrzywdzone nigdy nie powinien paść z ust matki.

Jak widać książka wywołała we mnie wiele emocji i mogłabym tu dalej, pisać i pisać, ale by przekonać się o wspaniałości tej powieści musicie przeczytać książkę, nie moją recenzje 🙂

Powiem jeszcze tylko dwa wyrazy BARDZO POLECAM f_r

Hania żyje w poczuciu własnej tragedii. Dwa lata wcześniej dziewczyna została brutalnie zgwałcona. Dodatkowo napastnicy pocieli jej twarz. Dziewczyna od tej pory zamyka się w sobie i stroni od wyjść z domu. Niestety, to nie koniec jej problemów, gdyż mieszkając z rodzicami i zamężną siostrą z dzieckiem, musi się wyprowadzić. Jej nowe lokum ma się znajdować u wuja Bogdana, pijaka, damskiego boksera i człowieka, który nie trzyma rąk przy sobie. Dziewczyna jest w potrzasku, gdyż nie mając pracy, nie ma zbytniego wyboru. Pomoc przychodzi z najmniej oczekiwanej strony. Daniel, mało urodziwy znajomy, dowiadując się o jej problemach, proponuje jej małżeństwo. Przychodzi do jej rodziców z prośbą o jej rękę. Rodzice, zwłaszcza matka, ochoczo się zgadza, ale Hania nie chce wychodzić za mąż. Dziewczyna nie mając innej opcji i uznając to za rozwiązanie tymczasowe, zgadza się. Nie przypuszcza, dlaczego Daniel tak naprawdę zaproponował jej małżeństwo. Jak potoczą się losy dziewczyny?

Dzisiaj opowiem wam o historii wyjątkowej, wyjątkowej i nieszablonowej. Jesteśmy przyzwyczajeni, że w romansach bohaterowie są piękni i nieskazitelni, wręcz idealni. W tej historii jest inaczej, co jest naprawdę miłą odmianą od tych wszystkich wymuskanych bohaterów. Historia opowiada o dwójce młodych ludzi, których wygląd jest obiektem zainteresowania, komentarzy i kpin. Hanka nigdy nie była pięknością, lecz po tym co ją spotkało, była dla siebie potworem, a lustro było jej wrogiem. Daniel z kolei od urodzenia nie grzeszył urodą. Początkowo zły, że urodził się taki, a nie inny, z czasem zaakceptował taki stan rzeczy. Relacja tych dwojga budowała się powoli. Hani ciężko było zaufać, a jej wyrzuty sumienia w stosunku do chłopaka ciągle rosły. Czas pokazał, że narodziła się przyjaźń, która była okraszona innymi uczuciami, takimi jak poczuciem bezpieczeństwa, troską, wdzięcznością i miłością. Daniel był wybawcą Hanki, ona zaś była jego nadzieją.

Nie macie pojęcia jak pasjonująca i czuła jest to historia! Ileż emocji człowiek przy niej doznaje. Jest to moje drugie spotkanie z książką autorki i kolejny raz zostałam oczarowana! Co ja mówię! Ta historia mnie tak wciągnęła, że czytając niemal serce stawało mi z emocji i wierzcie, co jakiś czas robiło mi się gorąco😍🔥!

Śmiało mogę powiedzieć, że jest to jedna z tych historii, które zapadają w pamięć! Wzruszająca, a jednocześnie bolesna, piękna i jednocześnie trudna. Pokazuje także kilka istotnych rzeczy. Przede wszystkim pokazuje, jak człowiek zostawiony sam sobie, musi radzić sobie z traumą. Są traumy, które ciężko samemu przepracować bez pomocy specjalistów i tu to było widoczne. Mówi też o tym, że czasami obcy człowiek jest większym wsparciem, niż najbliższa rodzina ☹️. No i co najważniejsze, daje do myślenia, że każdy czlowiek, nawet ten mniej urodziwy, ma prawo do miłości. Że nie liczy się to co na zewnątrz, lecz w środku - czasami brzydsze opakowanie kryje w sobie coś nadzwyczajnego, a to ładne to tylko otoczka ciesząca oko. Uzmysławiają także ważną rzecz: brzydcy ludzie też mają uczucia, a to jak są odbierani przez społeczeństwo (mam na myśli komentowanie wyglądu czy wytykanie palcami) jest dla nich krzywdzące. Tacy ludzie są ogromnie samotni.

Czy muszę coś więcej dodawać, żeby was zachęcić? Mam nadzieję że nie! Mogę co jedynie jeszcze wspomnieć o Hani i Danielu - tacy bohaterowie jak oni podbijają serca czytelniczek 😍😍. Po tym czego zaznali w życiu od innych ludzi, nie zamkneli się na to, by pomóc drugiemu człowiekowi. Ich dobroć aż biła po oczach! Ja ich pokochałam😍😍. Daniel miał cechy mężczyzny idealnego, zaś Hania swoim charakterem pokazała jaką jest silną i twardą osobą!! Ta historia jest naprawdę mega!!!!

Czy można się zachwycić postacią o nieatrakcyjnym wyglądzie?

Dzisiaj pragnę podzielić się recenzją historii stworzonej przez Nathalie Flower. To nie jest moje pierwsze spotkanie z jej twórczością i z pewnością nie ostatnie.

"Bestia i Bestia" to opowieść niezwykła o Danielu i Hani, dwóch istotach, których życie zostało naznaczone przez niezrozumienie i surowość świata, który ich otacza. Daniel, jak postać z obrazu "Krzyk" Edwarda Muncha, oraz Hanna, potwornie okaleczona na duszy i ciele, stają w obliczu wyzwań, których niewielu mogłoby sobie wyobrazić.

Gdy krewni Hanny zaczynają naciskać na nią, by zamieszkała z agresywnym wujem, Daniel wychodzi na ratunek, oferując rozwiązanie, które może uchronić ją przed okrutnym losem. Jednak czy Daniel zna wszystkie karty, czy też skrywa coś przed Hanną? Czy Hanna będzie w stanie zaakceptować swoją sytuację i znaleźć w niej sens? A może los jeszcze dla nich zaskoczenie w zanadrzu?

Nathalie Flower porusza w swojej książce tematykę odmienności, akceptacji oraz poszukiwania szczęścia w świecie pełnym przeciwności i ludzkiej bezmyślności. Przekazuje nam, że powinniśmy patrzeć sercem, a nie oczami na drugiego człowieka, pamiętając, że liczy się to, co wewnątrz, a nie to, co na zewnątrz. Osoba o nieprzyjemnym wyglądzie również ma serce, uczucia, marzenia i pragnienia. Każda osoba to więcej niż tylko jej twarz, i tego powinniśmy być świadomi - nie oceniaj, poznaj!

To jedna z najpiękniejszych i najbardziej poruszających historii, jakie przeczytałam. Rozdziera emocjonalnie serce na strzępy, by z każdym nowym wydarzeniem złożyć je na nowo, zapewniając nam przy tym burzliwą podróż przez różne uczucia. Fabuła jest starannie przemyślana i spójna, każdy gest bohatera ma swoje znaczenie i skutki.

Jak opowiedzieć o nich, nie zdradzając zbyt wiele, ale jednocześnie oddając ducha opowieści? To zadanie trudne, lecz spróbuję. Hania jest zwykłą nie wyróżniająca się z tlumu osobą, która pragnęła spokojnego życia, miała proste i niewygórowane marzenia. Jej przeżycia, emocje oraz traumy, są przedstawione w sposób wyjątkowo autentyczny. Postać Daniela i jego historia również są po prostu niezwykłe. Nieurodziwy mężczyzna, ale o “złotym” sercu, a to dzięki kochającym rodzicom. Popychał Hanię cały czas do przodu, szukała rozwiązań, podsuwał je i niczego nie wymuszał. Jednak w jego postępowaniu widać było coś jeszcze, coś czego można było się domyśleć, ale nie tak odrazu.

Akcja rozgrywa się w małej polskiej wsi, gdzie wszyscy się znają i wszyscy wszystko o sobie wiedzą. Żyją głównie z plotkami, są zazdrośni i uszczypliwi. Mentalność małej społeczności została przez autorkę ukazana doskonale. Dla większości z nich liczy się praca i gospodarka. Rodzina Hanny budzila we mnie skrajne emocje. Chciałabym ich udusić gołymi rękoma. Chciwi, bezwzględni - stali obok tak skrzywdzonej osoby, ale patrzyli tylko na siebie.

Nieidealni bohaterowie, realistyczne wydarzenia i autentyczne uczucia. Autorka ma talent do tego typu historii. Bardzo zgrabnie manipuluje emocjami czytelnika. A robi to z niesamowitą gracją i subtelnością.

Ta historia pozostanie ze mną na długo. Zachęcam Was do jej poznania. Pokazuje, że nawet najtrudniejsze przeszkody można pokonać, gdy tylko znajdziemy w sobie siłę i odwagę.