Ballada o dwóch miastach

Czy czytając książkę często zastanawiasz się nad swoim życiem? "Ballada o dwóch miastach" nakłoniła mnie do autorefleksji. Obok tej powieści nie sposób przejść obojętnie. Pod postacią bohaterów może kryć się każdy z nas.

Petronela to mieszkanka zacofanego Miasta, w którym nie otrzymasz dobrego słowa. Tam nawet nie warto łudzić się nadzieją. Brak słońca, złe nowiny, depresyjne podejście do życia daje się ludziom we znaki. Jednak nic z tym nie robią, nie próbują polepszyć swojego istnienia, bo po co? Przecież od wieków tak było. Od młodych lat powtarzano: Na każdym kroku czeka nas zawód. Nie ma lepszej przyszłości! I nie należy jej wyczekiwać". Petronela marzyła, by zostać baletnicą, a nie, z dziada pradziada, stać za ladą w "Spalonym Preclu". Chciała się śmiać, jednak "w Mieście nie były mile widziane oznaki radości". Uśmiech, szczęście, zadowolenie, to z kolei znaki rozpoznawcze City, miasta znajdującego się za lasem. Tam wszystko jest na opak. Ludzie awansują, są radośni, mówią tylko o dobrych rzeczach. Podobnie jak w Mieście, nie każdy ma ochotę wpasować się w ramy tutejszych granic. Franz to osoba, która lubi od czasu do czasu pogrążyć się w smutku, popłakać, wyrzucić trudne emocje. Jednak w samorozwijajacym się City nie wypada.

Dwa miasta, dwie skrajności i jeden gołąb, jako posłannik nadziei, symbol wolności. Czasem potrzeba iskierki, by rozpocząć coś nowego. Niejednokrotnie o czymś marzymy, lecz boimy się wyzwań. Może to błąd? Zacznijmy żyć tak, jak podpowiada nam serce, a nie oglądajmy się na innych, może wtedy osiągniemy pełnię szczęścia, bez względu na to, gdzie mieszkamy.

To nietuzinkowa powieść, pełna życiowych mądrości. Zmusza nas do refleksji, do walki o samego siebie, o własne marzenia, nie narzucając po której stanąć stronie. Napisana w sposób ironiczny, pokazuje jacy jesteśmy naprawdę: uczuciowi, (jednak te uczucia często skrywamy pod grubą skórą), chcemy być tacy, jak inni, żeby nie być odizolowanym od społeczeństwa. Czasem, jeżeli żadna opcja nie jest zbyt dobra, trzeba poszukać innej drogi, a to wszystko, by żyć w zgodzie ze sobą.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki i kiedy dostałam propozycję przeczytania "ballady o dwóch miastach", pierwsza moja myśl... - Ja i ballada... O niee-, ale po przeczytaniu opisu z morderstwem w tle... Hmm brzmi intrygująco.

I wiecie co?

Jestem zachwycona tą książką❗

🕊️Dwa światy. Dwa społeczeństwa skrajnie różne

☁️Miasto - Tam słońca brakuje nie tylko na niebie ale także w sercach mieszkańców.

🌤️City- to miasto iluzji. Szczęście i radość widać na twarzach mieszkańców jednak to tylko pozory a co tak na prawdę skrywają pod maską spełnienia?

🕊️Barierą między miastami jest nie tylko las, lecz strach... Strach przed nieznanym, prawdą, odkryciem samego siebie, byciem sobą...

🕊️Piękna lektura! Zachęca do reflekcji nad tym co tak na prawdę jest ważne, ale ważne dla Nas samych oraz jak łatwo można nami manipulować. Jak chętnie podążamy za modą i trendem?

Styl pisania Autorki jest lekki i przyjemny, barwny język, nutka ironi, odrobina żartu i oczywiście wyjątkowe imiona i nazwiska bohaterów idealnie wpisują się w miasta.

Historia Petroneli i Franza oraz nietuzinkowe przedstawienie dwóch światów pozostanie ze mną na długo a myślami będę wracała do białego gołębia...

A no tak.. a co do morderstwa..było wyjątkowo 😉

Miasto i City. Malkontenctwo i hurraoptymizm. Pomiędzy nimi – las. Zdawać by się mogło, bariera nie do pokonania. Nie wchodź! Stamtąd się nie wraca! Czy na pewno? A może ten las jest jak Rubikon? Przekroczysz, ale musisz liczyć się z tym, że nic już nie będzie jak dawniej.

Kości zostaną rzucone?

W Mieście, miejscu pełnym konwenansów, utartych schematów, szarości i smutku mieszka Petronela Złudna. Los dziewczyny jest z góry przesądzony. Tradycji musi stać się zadość. W dniu dwudziestych trzecich urodzin staje się właścicielką, przekazywanej z pokolenia na pokolenie piekarni, o jakże znaczącej, oddającej charakter Miasta i jego mieszkańców nazwie – Spalony Precel. Młoda dziewczyna, która znajduje w sobie dość odwagi by w tajemnicy cieszyć się z drobiazgów, w miejscu, w którym za głośny, niepohamowany śmiech można stracić wolność, nie czuje się szczęśliwa. Pewnego dnia, na parapecie jej rodzinnego domu przysiada zabłąkany gołąb, który wkrótce stanie się listonoszem...

W City, będącym przeciwieństwem Miasta, pełnym radosnych, skupionych na rozwoju osobistym, aktywnych ludzi mieszka Franz Sielanka. Ilustrator, który coraz częściej, w tej krainie wiecznej szczęśliwości czuje się wyobcowany. Marzy o prostym, spokojnym życiu, o możliwości okazywania również negatywnych uczuć i emocji. Coraz częściej ucieka z City, do położonego na obrzeżach gołębnika.

Czy Petronela porzuci Miasto, w którym nieoczekiwanie, po latach uaktywnia się tajemniczy morderca, a atmosfera przedwyborcza z dnia na dzień coraz bardziej gęstnieje? Czy znajdzie w sobie dość odwagi by sięgnąć po marzenia?

„Ballada o dwóch miastach” Agaty Kołakowskiej to historia pełna kontrastów i symboli. Choć wydawać się może nieco banalna, to jest na swój sposób oryginalna. W tej nieco melancholijnej, doprawiona szczyptą subtelnej ironii i sarkazmu opowieści wątki miłosny, obyczajowy i kryminalny ściśle się ze sobą łączą.

Autorka stworzyła całą galerią ludzkich osobowości. Swoich bohaterów potraktowała z czułością. Wyposażyła w taki zestaw cech, bądź doświadczeń, że niemalże każdy z nich budzi pozytywne uczucia i emocje. Agata Kołakowska nie ocenia postaw i uznawanych przez nich wartości, pozwala czytelnikowi zdecydować z kim mu po drodze, która postawa życiowa jest mu bliższa.

Stwarza przestrzeń do snucia refleksji, do zatrzymania się na chwilę, docenienia tego co się ma i zastanowienia co dalej. Zweryfikowania priorytetów.

„Ballada o dwóch miastach” to opowieść o szukaniu równowagi, w świecie, w którym jej brak. O odnajdywaniu w sobie sił i odwagi do zmian, do życia według własnych zasad i przekonań. Mądra, refleksyjna, nieco nostalgiczna, słodko – gorzka historia, w której każdy znajdzie cząstkę siebie.

Za egzemplarz książki oraz skarpetki odwagi serdecznie dziękuję Autorce.

(współpraca z @wydawnictwo_oblicza)

Dwa miasta, dwa diametralnie różne światy i dwa oblicza żyjących w nim ludzi. Z jednej strony wszechobecny pesymizm, marazm i przytłaczająca pospolitość; a z drugiej szczęście, zadowolenie i spełnienie. Tylko, czy aby na pewno przedstawione miejsca różnią się między sobą aż tak drastycznie??

Autorka w powieści operuje niezwykle wymownym i sugestywnym językiem, wciągając nas czytelników w wykreowany przez siebie świat bohaterów. Styl, którym się posługuje niezwykle mnie zachwycił i sprawił, że książkę czytałam z ogromna przyjemnością.

Historia o poszukiwaniu siebie, własnego miejsca w świecie i o życiu w harmonii z własnym „ja”. Przepełniona emocjami i rozterkami związanymi z egzystencją. Gdzie niby wszystko jest oczywiste, a tak naprawdę oba światy zlewają się ze sobą tworząc przestrzeń do stworzenia indywidualnego miejsca na ziemi… Takiego w którym to właśnie mi będzie żyło się najlepiej…

A może to tylko zachęta do odnalezienia swojego złotego środka??

I choć książkę „Ballada o dwóch miastach” każdy odbierze inaczej, to z pewnością odnajdzie w niej jakaś cząstkę swojej historii, swojej przeszłości…

"Są decyzje do których podjęcia dojrzewa się długo.Są i takie podejmowane pod wpływem impulsu.Bywa też, że to, co wydaje się impulsem, tak naprawdę dojrzewa od dawna".

Dwa miasta: Miasto i City, które dzieli gęsty, ciemny las.Pierwsze z nich - Miasto, to miejsce hermetyczne zamknięte, miejsce w którym giną ludzie.Pozbawione kolorów, smutne, nieco zacofane bez dodatku słońca, w którym ludność żyje z dnia na dzień narzekając, marudząc, pozbawiając się tym samym jakichkolwiek uciech życiowych, nawet uśmiechu, który jest wręcz zakazany.

Natomiast City - to totalne przeciwieństwo Miasta.W tym mieście nie brakuje dostatku, słońca, uśmiechów, a sama ludność to aktywni, przebojowi, stawiający na ciągły rozwój osobisty mieszkańcy.

I tak pewnego dnia nasza główna bohaterka Petronela Złudna, obywatelka Miasta, narażając swoje życie i zdrowie, postanawia porzucić nudne, smutne miejsce zamieszkania wraz z rodziną tradycja pokoleniową, aby poznać to co zakazane i nieznane.

Pod wpływem przykrych zdarzeń, negatywnych emocji, okraszonych smutkiem, żalem i ogromnymi pokładami energii, pokonuje mroczny las i spotka się z mieszkańcem City - Franzem Sielanką z którym koresponduje od dawna za sprawą białego gołębia 😍

Czy Petronela odnajdzie wreszcie to o czym zawsze marzyła?Czy stanie się dzięki temu szczęśliwa?Kim jest morderca?

~"BALLADA O DWÓCH MIASTACH" autorstwa Agaty Kołakowskiej to moje pierwsze spotkanie z autorką więc nie ukrywam, że jako typowa sroka okładkowa pierwsze co rzuciło mi się w oczy to okładka, która bez dwóch zdań skradła moje serce.Do tego ciekawy opis i nie trzeba było mnie już więcej namawiać!Byłam i jestem w 100% na tam.

Pragnę dodać iż Pani Agata na swoim koncie posiada już osiemnaście powieści obyczajowych za co należą się ogromne brawa.

Jako ciekawostkę i rzadkość tutaj, muszę wspomnieć iż powieść została wydania pod nakładem własnego wydawnictwa🙀Wydawnictwa Oblicze co również stało się powodem dla którego zdecydowałam się na poznanie tej niecodziennej opowieści.

Dziękuje Pani Agacie za zaufanie.

~Prezentowany tytuł to powieść nietuzinkowa, niezwykle poruszająca, pełna emocji z ciekawą fabułą, która porywa nas w swe macki niczym rwąca rzeka pozostająca w nas swój ślad na bardzo długo.

~"Ballada o dwóch miastach" to tak naprawdę historia o dwóch typach miast i mieszkających w nich zwykłych ludziach z krwi i kości, takich jak my ludzi, którzy na co dzień borykają się ze swoimi problemami, demonami, które czają się na każdym kroku ukazując nasze nieidealne życie.

Dwa miasta, dwa różne światy, różni bohaterowie, różne typy osobowości które jednak coś łączy.Tylko co?... odpowiedź na to pytanie musicie odnaleźć już sami.

~Autorka za sprawą lekkiego pióra, niezwykłej pomysłowości, dużej wyobraźni, barwnych namacalnych wręcz postaci z którymi możemy się utożsamić, stworzyła dla nas coś nowego, odświeżającego wręcz prawdziwego, co tak naprawdę ciężko znaleźć wśród tylu nowych tytułów.

~Jeśli lubisz wyjątkowe, nieprzewidywalne, poruszające wyobraźnię, czasem troszkę melancholijno-sarkastyczne prawdziwe historie z wątkiem kryminalnym, lekkim napięciem, to ta opowieść stworzona jest wprost dla Ciebie.

Gwarantuje Ci, że czas przy tej lekturze nie będzie czasem straconym, gdyż wyciągniesz z niej wartościowe dla siebie lekcje.Lekcje, które zmusza Cię do refleksji i przemyśleń nad własnym życiem. Życiem które w wielu przypadkach nie zawsze usłane jest różami...

Bezapelacyjnie polecam!

„Ballada o dwóch miastach” autorstwa Agaty Kołakowskiej to moje pierwsze spotkanie literackie z twórczością tej autorki. Nie ukrywam, że opis książki bardzo mnie zaintrygował i byłam ciekawa tej historii. Opowiada ona o dwóch całkiem różnych miastach: Miasto i City. Miasto jest miejscem bardzo smutnym, nudnym, przewidywalnym. Ludzie nie czerpią radości z życia, każdy jedynie się snuje, a nie żyje pełnią piersią. Mieszkańcy Miasta nawet się nie uśmiechają, żyją z dnia na dzień. Natomiast mieszkańcy City to ich przeciwieństwo. Są to ludzie pełni pasji, zamiłowań i uśmiechu na twarzy. Każdego dnia starają się być lepszą wersją siebie. Dwa miasta. Dwa światy. Czy istnieje możliwość połączenia tych dwóch jakże różnych perspektyw?

Cała historia książki opiera się na dwóch postaciach – Petronelii, która jest mieszkanką Miasta oraz postaci Franza - mieszkańca City. Mimo tego, iż oboje żyją zupełnie inaczej, oboje odczuwają, że czegoś im brakuje. Pojawia się smutek, niepewność i duża dawka negatywnych emocji. Za sprawą pewnego zdarzenia, okazuje się, że oba miasta mają swojego łącznika, który może zmienić ich życie. Jednak jak to wpłynie na ich życie tego już będziecie mogli się dowiedzieć sięgając po książkę.

„Ballada o dwóch miastach” to książka, która głównie skupia się na ludziach. Na ich odczuciach, emocjach, pragnieniach i marzeniach. Każdy z nas może odnaleźć w bohaterach kawałek siebie. Myślę, że to był główny zamysł autorki. Chciała pokazać nam nasze ograniczenia, nasze lęki i obawy. Czasami mimo tego, iż pragniemy zmiany nie jesteśmy w stanie się poświęcić. Zaryzykować.

Jednak mam strasznie mieszane uczucia co do tej pozycji. Z jednej strony jestem pod ogromnym wrażeniem pomysłu na książkę i całej jej realizacji. Podoba mi się jej zamysł i to co ma nam do zaoferowania. Natomiast z drugiej strony niestety z początku strasznie nie mogłam się wkręcić w tą historię. Mimo, iż mamy możliwość czytania obu perspektyw, to jednak musiało minąć dobre pół książki, abym czytała z przyjemnością. I szczerze nie wiem czym jest to spowodowane. Wydaje mi się, że być może chodzi o fakt, iż na co dzień nie czytam tego typu książek i nie jestem przyzwyczajona do tak prowadzonej akcji.

Jednak finalnie jestem naprawdę pozytywnie nastawiona do tej pozycji. Będę ją miło wspominać. I mimo, że początkowo nie sądziłam, że uda mi się przeczytać tą książkę do końca to cieszę się, że postanowiłam czytać dalej. Nie chce się rozczulać nad tym, czy czytałam z przyjemnością od pierwszej strony, czy czytałam z przyjemnością od środka książki. Ważne jest to, że finalnie jednak książka bardzo mi się spodobała. A dlaczego? Dlatego, że jest to nietuzinkowa historia, która idealnie pokazuje nasze nieidealna życie. Pokazuje nasze lęki, obawy i może to dziwnie zabrzmi, ale również nasze zachowania. Lubię jej indywidualność i to, że każdy może coś zabrać dla siebie.

Myślę, że każdy sam musi sprawdzić czy ta pozycja jest dla niego. Ja oczywiście bardzo ją polecam i bardzo dziękuję autorce za możliwość zapoznania się z tą historią.

Jaki jesteś na co dzień? Często przejmujesz się choćby najmniejszym problemem? Ciężko ci wykrzesać choćby najmniejszy powód do uśmiechu czy radości? Myślisz, że przyszłość to ciemna dziura bez dna? A może wręcz przeciwnie - pełen energii dążysz do celu, cały czas się samodoskonalisz i nie masz miejsca w swoim napiętym grafiku na łzy?

Najnowsza książka Agaty Kołakowskiej, czyli "Ballada o dwóch miastach", skupia się właśnie na pokazaniu wyjątkowo obrazowego kontrastu między smutnym zacofaniem a szybkim rozwojem. To historia opowiedziana lekkim piórem, acz dobitnie wpływająca na wizję życia aktualnych ludzi, zderzająca skrajności, łącząca ironię z czułością albo rozpacz z absurdem.

Fabuła kręci się wokół Miasta - zamkniętego, ciemnego miejsca bez dostępu do słońca, w którym ludzie żyją z dnia na dzień, nie przejmując się przyszłością, a każdą chwilę radości traktując jako coś niewyobrażalnie złego czy szalonego. City z kolei wydaje się miejscem wręcz niewyobrażalnie idealnym. Tutaj ludzie nie tracą czasu na odpoczynek, każdą najmniejszą chwilę poświęcając samodoskonaleniu i dążeniu do spełnienia marzeń. W City nie ma negatywnych emocji; choćby się waliło i paliło, tutaj musisz być szczęśliwy.

Petronela Złudna to młoda kobieta, mieszkanka Miasta, która niedługo ma przejąć rodzinny biznes. Spalony Precel to piekarnia dziedziczona z pokolenia na pokolenie i to dokładnie w dniu dwudziestych pierwszych urodzin. Sęk w tym, że dziewczyna nienawidzi piec. Od dziecka marzyła, by pozostać baletnicą, ale przecież nie może rzucić wszystkiego i zacząć spełniać marzenia. Nie wolno jej być szczęśliwą!

Franz z kolei żyje w City, spełniając się jako grafik/ilustrator z doskoku, pracujący dla gazet, czasopism czy wydawnictw. Jako artystyczna dusza mężczyzna jest również mocno podatny na kłębiące się wokół emocje czy uczucia i z wiekiem coraz trudniej mu udawać wiecznie zadowolonego. Nie potrafi dążyć do celu jak jego ukochana dziewczyna Amanda. Czasami chce po prostu usiąść na kanapie i nie robić nic. Ale przecież nie wolno mu odpoczywać!

Kto by pomyślał, że w dwóch różnych miejscach żyją podobne sobie, bardzo samotne dusze? Czy Petroneli i Franzowi uda się wreszcie zaakceptować środowisko, w jakim przebywają? Kim jest seryjny morderca, który zaczął zabijać w Mieście? Co się stanie z nowym motto: body positiving - tak skrupulatnie wdrażanym w City? I co z tym wszystkim ma wspólnego gołąb pocztowy?

"Ballada o dwóch miastach" Agaty Kołakowskiej to przepiękna, czarująca opowieść przeplatająca skrajności, mnóstwo emocji i uczuć, będąc przy tym lekką i nad wyraz obrazową. Historia daje do myślenia, pokazując, że czasem warto się zatrzymać, rozejrzeć, poczuć promienie słońca na twarzy i się uśmiechnąć albo pozwolić sobie na uzdrawiającą moc łez.

Autorka stworzyła fabułę, od której ciężko się oderwać, zwłaszcza że poza wyjątkowym przekazem pojawiają się wątki kryminalne (seryjny morderca grasujący po uliczkach Miasta), polityczne (walka o władzę) czy manipulacyjne (wdrażanie nowych trendów). Wszystko to sprawia, że Balladę o dwóch miastach dosłownie się połyka, przeżywając z bohaterami każdy, choćby najmniej znaczący moment, kibicując lub złorzecząc.

Na wspomnienie zasługuje kapitalna kreacja bohaterów. Petronela, Franz, Amanda, Maximus, Jerzy czy Sromotny albo Bubel - każdy z nich otrzymał indywidualną paletę zachowań i charakterów, dzięki czemu książka prawie wspięła się na wyżyny różnorodności. Podobało mi się, że nikt nie został pominięty i że autorka poświęciła przynajmniej kilka zdań na opisanie myśli/przeszłości/uczuć nawet tych trzecioplanowych postaci.

Jedynym mankamentem "Ballady o dwóch miastach" było według mnie trochę przewidywalne, zbyt trywialne zakończenie. Po tak nietuzinkowej historii spodziewałam się jakiegoś bum, poczucia niedosytu albo czegoś, co sprawiłoby, że przez następny tydzień od przeczytania nadal żyłabym Miastem/City.

W kilku słowach podsumowania powiem, że "Ballada o dwóch miastach" Agaty Kołakowskiej jest przepiękną, melancholijno-sarkastyczną powieścią, po którą zdecydowanie warto sięgnąć. Książka pobudza wyobraźnie, daje możliwość zastanowienia się nad własnymi poczynaniami, a przede wszystkim w wyjątkowy sposób pokazuje prawdę o aktualnym świecie, o ludziach i ich często nietrafionych wyborach. "Ballada o dwóch miastach" to pełna emocji kreacja opowiadająca o uczuciach, miłości, przyjaźni, a przy tym wciągająca jak najlepszy kryminał.

To jak? Które miasto wybierzesz?

„Są decyzje, do których podjęcia dojrzewa się długo. Są i takie podejmowane pod wpływem impulsu. Bywa też, że to, co wydaje się impulsem, tak naprawdę dojrzewa od dawna.”

Dwa miejsca na ziemi – Miasto i City – ich mieszkańcy różnią się od siebie znacząco. W Mieście żyją ludzie o bardzo pesymistycznym usposobieniu. Przygnębienie i narzekanie są na porządku dziennym. Miasto otoczone jest lasem, nie dochodzą tu promienie społeczne. To tutaj od zawsze mieszka Petronela, która już wkrótce ma przejąć rodzinną firmę - piekarnię. Dziewczyna jednak marzy o czymś zupełnie innym, a praca w piekarni jest dla niej przymusowym, przykrym obowiązkiem. Widząc na co dzień negatywne emocje panujące wśród otaczających ją ludzi, przypuszcza, iż nie dane jej będzie zaznać szczęścia. Gdy w ponurym Mieście dochodzi do tajemniczych, zupełnie przypadkowych zaginięć jego mieszkańców w City – mieście nowoczesnym, życie, aż wrze. City to zupełnie przeciwieństwo Miasta, tutaj ludzie tryskają pozytywną energią, są bardzo aktywni i ambitni. Frank jest jednym z jego mieszkańców, jest ilustratorem, próbuje wpasować się w otoczenie i nie odstawać od reszty społeczeństwa.

Dwie skrajności. Ludzie zupełnie różniący się od siebie poglądami, spojrzeniem na świat, wyrażaniem uczuć. Z jednej strony egoizm, przytłaczająca codzienność, życie z dnia na dzień, bez planów, marzeń, uśmiechu. A drugiej osoby w pełni szczęśliwe, zadowolone, uśmiechnięte. Dążący do samorealizacji, doskonałości, odważne, pewne siebie. Czy jednak to wszystko jest szczere? Czy takie skrajności są dobre? Trzeba umieć znaleźć równowagę między tym wszystkim. Gdzie w tym wszystkim są rodzina, przyjaciele, znajomi? Od dawna wiadomo, że co za dużo to niezdrowo. Pogoń w pędzie życia za tym co modne. Tak ważne w naszej codzienności jest bycie sobą, postępowanie i życie w zgodzie z własnym sumieniem. Przeszłości nikt i nic nie zmieni, za to o przyszłość możemy zawalczyć.

Słodko – gorzka, bardzo życiowa, całkowicie przykuwająca uwagę opowieść o dwojgu ludzi, którzy szukają swojego prawdziwego ja. Refleksyjna, zawierająca mądre spostrzeżenia dotyczące naszego podejścia do życia. Pani Agata niczego nam nie narzuca, ukazuje jedynie możliwość wyboru właściwej drogi. Czy wiemy, dokąd zmierzamy? Mamy poczucie spełnienia i szczęścia? Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Wyobraź sobie Miasto - nieco zacofane, pełne smutku miasto, w którym radość jest uznawana za coś dziwnego i niemal nie istnieje. Mieszkańcy żyją w nim bez większych marzeń, ot ciche, spokojne miejsce, w którym życie toczy się powoli...

A teraz przedstawię Ci City - szybkie, pełne życia, gdzie ludzie stale brną po drabinkach sukcesu i bezustannie dbają o rozwój. Harmonogramy są wypełnione co do minuty, nie ma czasu na rzeczy zwane przyjemnościami - lepiej skupić się na rozwoju osobistym lub ćwiczeniach. Treningi, ambicja, szybkie tempo życia.

Zastanów się... Które wybierasz...?

Petronela pochodzi z Miasta, prowadzi rodzinną piekarnię "Spalony Precel" - bardziej z poczucia obowiązku, aniżeli z chęci do takiej pracy. Zbliżają się wybory na burmistrza, a w trakcie obchodów Dni Miasta ginie kolejna osoba... Z kolei Franz mieszka w City, jest ilustratorem, a gdy czuje się zmęczony otaczającą go presją idealnego życia jeździ do zaprzyjaźnionego gołębnika...

Domyślam się, że pewnie większość z Was wybrało City? Ale czy tak naprawdę jest ono lepszym miejscem do życia aniżeli Miasto? Odpowiedź na to pytanie jest taka prosta, jak mogłoby się wydawać...

Na początku czytało mi się nieco dziwnie, trochę się pogubiłam i nie byłam pewna co mam myśleć o tej historii. Wraz z upływem kolejnych stron zaczęłam coraz bardziej wciągać się w życie mieszkańców zarówno Miasta, jak i City. Bardzo mnie nurtowało pytanie - kim tak właściwie jest ten morderca? Co się stało z tymi ludźmi, którzy zaginęli? Do samego końca nie potrafiłam odpowiedzieć na te pytania, ale czułam, że odpowiedź mam na wyciągnięcie ręki.

Rozdziały są podzielone na City i Miasto i różnica jest wyczuwalna - rozdziały o City były jakieś takie żywsze, te drugie zaś spokojniejsze.

Prym w tej historii wiodą Petronela i Franz, którzy tak właściwie cały czas próbują odnaleźć siebie w otaczających ich światach. Kibicowałam im i miałam nadzieję, że uda im się wyciągnąć rękę po pragnienia, a gołąb tylko im w tym pomógł. Poznajemy także wielu innych bohaterów, pojawia się kilka wątków, ale wszystko z czasem składa się w jedną sensowną całość.

"Ballada o dwóch miastach" moim zdaniem jest pewnego rodzaju metaforą. Opowiada o dwóch miejscach, które faktycznie nie istnieją, a zarazem nie jest to fantastyka. To odzwierciedlenie naszych własnych pragnień i pokazanie, że wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma. Wszystko ma swoje wady, jak i zalety. Nie zawsze idealne życie jest takie idealne, a spokojne takie złe. Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Myślę, że tę książkę każdy czytelnik odbierze inaczej, na swój własny sposób. Mnie się ona bardzo spodobała - było to coś innego niż zazwyczaj czytam i bardzo się cieszę, że zdecydowałam się po nią sięgnąć.

@readforrhys

Sięgając po książki, ciekaw jestem historii zawartej na jej kartach. Jej przesłania, mądrości, które ze sobą niesie. Często solidaryzuję się z bohaterami, a wydarzenia, których jestem świadkiem zapisują się w mej pamięci. Nie inaczej było w trakcie lektury najnowszej powieści Agaty Kołakowskiej.

„Ballada o dwóch miastach” wywarła na mnie ogromne wrażenie. Sprawiła, że nie potrafiłem oderwać się od świata w niej przedstawionego, a jej bohaterzy byli ze mną jeszcze długo po odłożeniu książki. Byli i będą już na zawsze. Bo nie sposób wymazać ich z pamięci. Nie sposób zapomnieć przesłania, jakie niesie ze sobą „Ballada o dwóch miastach”.

Agata Kołakowska ukazuje losy Petroneli Złudnej, dwudziestotrzyletniej kobiety, która w dniu swych urodzin ma przejąć prowadzenie rodzinnej piekarni z tradycjami. Jej nazwa „Spalony precel” dogłębnie ilustruje charakter Miasta. Dziewczyna nie jest z tego powodu szczęśliwa. Czuje, że wypiekanie chleba nie jest jej pasją. Petronela pragnęła zmienić swoje życie, chciała oderwać się od mentalności Miasta, która dusiła ją, nie pozwalała cieszyć się życiem. Pewnego wieczoru na jej oknie pojawił się biały gołąb. To właśnie ON jest symbolem zmian. Jeśli chcecie dowiedzieć się jaką rolę gołąb odegrał w życiu kobiety, koniecznie sięgnijcie po „Balladę o dwóch miastach”. Poznajemy również losy Franza Sielanki, mieszkańca City. Mężczyzna choć realizuje swoją pasję związaną z rysowaniem, nie potrafi w pełni cieszyć się ze swojego życia. Czuje, że nie realizuje swojej pasji, tak jak chce, tylko tak jak musi, by sprostać wymogom i oczekiwaniom City. Nie chce być zakładnikiem swojego sukcesu. Pragnie cieszyć się nim. Większość mieszkańców City chce być lepszym, dążąc do realizacji celów ciągle podnoszą poprzeczkę. To sprawia, że nie potrafią się nimi cieszyć, lecz robią wszystko, aby być doskonałymi. Pytanie – gdzie znajduje się miejsce na czerpanie radości ze swoich sukcesów, jeśli ciągle dążą do jego pogłębiania?

O tej powieści mógłbym pisać wiele, w nieskończoność. Czerpałem z jej mądrości pełnymi garściami, często zapisując w „notesie złotych myśli” te najważniejsze, fundamentalne, które będą pomocne w mym codziennym życiu. Bez wątpienia „Ballada o dwóch miastach” jest powieścią życiową. Choć znajdziemy w niej elementy obyczajowe, czy też kryminalne, to nade wszystko jest to książka o życiu.

Agata Kołakowska zaprasza nas do dwóch jakże skrajnych światów. Światów, które dzieli nie tylko tajemniczy las, ale przede wszystkim podejście mieszkańców do ich życia. Z jednej strony jesteśmy mieszkańcami Miasta, z drugiej zaś mieszkańcami City. Autorka ukazała ich mieszkańców poprzez kontrasty, jakże widoczne i odczuwalne. W Mieście życie jest szare, pozbawione perspektyw na lepsze jutro. Jego mieszkańcy każdego dnia wmawiają sobie że „na każdym kroku czeka nas zawód. Nie ma lepszej przyszłości! I nie należy jej wyczekiwać”. W City mieszkańcy czerpią z życia pełnymi garściami, realizują swoje pasje, stawiają sobie wyzwania, których realizacja jest głównym celem życia. Miasto naznaczone jest niezadowoleniem. Nawet jego mieszkańcy mają pesymistyczne nazwiska, a nazwy ulic, na których mieszkają są smutne, mroczne. W City zaś wszystko mieni się wieloma pozytywnymi barwami, mocno wołającymi do naszej świadomości, że życie jest piękne, ma dla nas wiele perspektyw.

To, co zasługuje na uznanie, to fakt, że Agata Kołakowska nie narzuca nam po jakiej stronie lasu mamy zamieszkać. Autorka nie pokazuje jedynej właściwej drogi, nie narzuca nam swojego toku myślenia, lecz sprawia, że sami myślimy, co dla nas jest najważniejsze.

Nie ukrywam, że czytając Balladę o dwóch miastach” rozpatrywałem jej fabułę pod kątem socjologicznym. To, co ważne Agata Kołakowska trafnie ukazała również aspekty coachingu oraz PR-u. Być może jest to zasługą bardzo dobrego researchu, lub umiejętnego wyczucia tej tematyki. Nie da się ukryć, że Autorka z wrażliwością i empatią ukazała nam ludzkie dylematy, życiowe wybory.

Co takiego ujęło mnie w tej powieści? Pomysł, sposób przelania go na papier oraz wiele życiowych mądrości, które zapisane są na kartach tej powieści. Agata Kołakowska uświadamia nam również jak bardzo miejsce naszego urodzenia, środowisko naszej socjalizacji determinuje nasze nastawienie do świata i życia. Jak bardzo kreuje całe życie.

„Ballada o dwóch miastach” jest takim światełkiem w tunelu, dającym nadzieje, że wcale nie musi tak być. To od nas zależy na jakie tory nastawimy swoje życie. Tylko my mamy wpływ na to, aby zwrotnicę życia przekierować na tę właściwą drogę. To nasze życie, nikt nie przeżyje go za nas, i tylko my wiemy, co jest dla nas właściwe. A właściwą decyzją dla każdego z nas będzie lektura tej powieści. Powieści dającej nadzieję na lepsze jutro. Dlatego nie jutro, lecz już dziś sięgnijcie po „Balladę o dwóch miastach”. Tej historii nie można zapomnieć, ona żyje z nami, żyje w nas.

Powieść ukazała się nakładem Wydawnictwa Oblicza.

Dzisiaj chciałam się z Wami podzielić opinią dotyczącą najnowszej książki Agaty Kołakowskiej „Ballada o dwóch miastach”.

Muszę przyznać, że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, chociaż na swoim koncie ma ona już osiemnaście książek! Jednak… ta pozycja jest zdecydowanie wyjątkowa. Dlaczego? Nie chodzi o treść, która jest piękna, ale o fakt, że autorka wydała ją w Wydawnictwu Oblicza. Wydawnictwu, które stało się jej kolejnym dzieckiem i krokiem na pisarskiej drodze.

Nie skłamię jeżeli powiem, że zakochałam się w stylu autorki. Niezwykle emocjonalnym, niespiesznym i mającym w sobie przysłowiowe „to coś”. Momentami odnosiłam wrażenie jakbym przenosiła się do baśniowego świata dla dorosłych.

W „Balladzie o dwóch miastach” autorka ukazała nam dwa miasta: City oraz Miasto. W City ludzie żyją pełnią życia, dbają o rozwój osobisty i są niezwykle aktywni. Natomiast przeciwieństwem City jest Miasto. Miejsce to jest nieco zacofane, ludzie nie są szczęśliwi i nie mają odwagi sięgać po marzenia. Więc jak widzimy oba miejsca, jak i ich społeczności są pełne kontrastów i wielu sprzeczności.

Książkowe miasta są tak naprawdę metaforą otaczającego nas świata. Na codzień spotykamy osoby z obu miast i widzimy ich na swój sposób skomplikowane natury. Agata Kołakowska doskonale przedstawiła nam portrety psychologiczne bohaterów zamieszkujących oba miejsca, a przy tym ich wady oraz zalety. Ukazała, że tak naprawdę żadne z tych miejsc nie jest idealne i to co pokazujemy na zewnętrz nie zawsze jest odzwierciedleniem naszego środka. W każdym z tych miejsc znajdzie się osoba, która chociaż na chwilę chciała by się znaleźć w drugim mieście.

Z całą pewnością możemy powiedzieć, że jest to historia kontrastów o marzeniach, strachu „a co ludzie powiedzą”, braku pewności siebie i ogromnym tempie życie. Autorka uświadamia nam jak trudno jest nam podążać własną drogą i fakt, że wiele osób może mieć znaczący wpływ na nasze życie.

„Ballada o dwóch miastach” to doskonały obraz otaczającego nas świata i społeczeństwa w nim żyjącego. W wielu momentach czytelnik zadaje sobie pytanie, gdzie sam się znajduje i czy bliżej mu do Miasta, czy może do City. Zaczyna się zastanawiać, czy aby na pewno żyje życiem swoich marzeń, czy może boi się po nie sięgać. Przez lekturę dosłownie się płynie, a wnioski z niej płynące potrafią dać czytelnikowi do myślenia. Pomimo, że jestem już kilka dni po lekturze to emocje po jej przeczytaniu wciąż są we mnie żywe. Zdecydowanie polecam!

Autorka ukazuje dwa miasta: Miasto i City - miasta pełne kontrastów i sprzeczności. W Mieście ludzie nie są szczęśliwi, żyją w marazmie i nic z tym nie robią. Czy ktoś odważy się zaryzykować, by zmienić swoje życie, sięgnąć po marzenia i przedostać się do City? A jeśli tak, to czy tam jest lepiej? Mocno wątpliwe... A może wcale nie?

Zarówno Miasta, jak i City próżno szukać na mapie. Można odnieść wrażenie, iż tytułowa ballada ma wymiar niejako melancholijno-refleksyjnej, a nawet filozoficznej baśni. Autorka kreśli przed czytelnikiem obraz człowieka z jego skomplikowaną naturą. Co ciekawe, widzimy, że nikt nie ma i nie trzyma się raz skrystalizowanym pragnieniom. Ta sprzeczność powoduje, że zastanawiamy się nad własnym życiem, zaczynamy analizować nasze lęki, słabości, ale i mocne strony. Agata Kołakowska odziera swoich bohaterów z masek pozorów, pokazując ich psychikę w całej okazałości.

Strach przed zmianami, przed tym co nowe, presją otoczenia, jacy mamy być, jak żyć oraz tradycyjnym wychowaniem, w pewnym momencie mogą przytłoczyć. Często zapominamy o sobie, swoich pragnieniach, potrzebach i marzeniach, czujemy się ograniczani, dusimy się w miejscu, w którym żyjemy. Dlatego poraziło mnie to, że zarówno w Petroneli z Miasta, jak i we Franz'u z City odnalazłam jakby siebie.

Historia ta pokazuje jak trudno we współczesnym świecie pozostać w zgodzie ze sobą i podążać własną drogą. Jednak gdy dołożymy starań jest to możliwe. Sukcesy i porażki są wpisane w nasze życie. Jednakże to czy osiągniemy odpowiedni status i sukces nie powinno nas definiować jako ludzi. Liczy się bowiem nasze wnętrze, spokój ducha oraz stosunek do innych. Nie pozwólmy, by media społecznościowe i rozwój technologii zamknęli nas we własnych pragnieniach czy narzucili nam wpasowanie się w obowiązujące trendy. Czasem warto odpuścić, skupić się na przyjemnościach, a nie na kolejnych zadaniach do wykonania.

"Ballada o dwóch miastach" to przemyślanie przerysowany i zaskakująco prawdziwy obraz współczesnego człowieka z jego pragnieniami i marzeniami. Stawia pytania, a my staramy się poszukać na nie odpowiedzi. Bliżej mi do Miasta czy City? Niby do Miasta, bo okazywanie prawdziwych uczuć, emocji, słabości i łez to przecież nic złego. Ale City daje tyle możliwości... A może i w Mieście można osiągnąć to samo? Sprawdźcie koniecznie!