Mój najlepszy Jin-su

Agata Kołakowska to autorka wyjątkowa, a jej książki mają w sobie coś, co głęboko zapada w moje serce i długo pozostaje w pamięci. Każda opowieść, którą tworzy, jest inna, każda niesie swoją magię, a każdy wykreowany przez nią świat pobudza wyobraźnię i porusza emocje."Mój najlepszy Jin-Su" pokazuje, jak koreański serial i sama Korea w niezwykły sposób wpłynęły na życie głównej bohaterki. To historia, która przypomina, że pasji i marzeń nie warto porzucać, nawet gdy życie wydaje się pełne trudności i przeszkód. To książka o nadziei, o odwadze i o tym, że krok po kroku można dotrzeć do celu, jeśli tylko nie zabraknie nam wiary w siebie i w lepsze jutro. Dla mnie stała się także osobistym lustrem. W ostatnim czasie doświadczenia z niektórymi wydawnictwami przypomniały mi, jak ważne jest wciąż wierzyć w siebie i w sens tego, co robię.

. W świecie, w którym wszyscy koniecznie chcą epatować brutalnością, Agata Kołakowska pokazała, że można pisać z niezwykłą wrażliwością i czułością, wlewać w serce nadzieję i opowiadać o zwyczajnych rzeczach w niezwyczajny sposób. O tym, że autorka potrafi tak pięknie pisać, miałam okazję przekonać się już nie raz, a przy tym każda jej powieść jest inna, nieszablonowa, nietuzinkowa. Ta książka jest jak dzień i noc, jak słońce i księżyc. Dobre emocje w niej iskrzą jak gwiazdy na niebie. "Mój najlepszy Jin-Su" to powieść mądra i piękna, jak światło latarni rozjaśniającej mrok.

Agata Kołakowska zaprosiła mnie do swojego świata, zachęcając, bym weszła do środka. To było niezwykłe i intrygujące przeżycie, bo "Mój najlepszy Jin-Su" to opowieść niezwykła, pełna melancholii.Pozostawia po sobie ślad, sprawiając, że po zamknięciu ostatniej strony chce się wrócić do tej historii i jej bohaterów.

Główna bohaterka, Ina Borowicz, malarka, znajduje się najprościej mówiąc w kropce, jest niemal przekonana, że wszystko to co robiła straciło sens. Koniec końców swoją pracownię zamknęła, pracownię którą tak kochała, spędzała w niej całe dnie, uwielbiała malować słuchając przy tym muzyki, to był relaks na całego.

"Jej dni wypełnione były po brzegi istotą tego, co czyniło ją szczęśliwą. Od poniedziałku do niedzieli. Od wiosny do zimy. Od stycznia do grudnia. Tak plotło się jej życie.

Odkąd to się zmieniło..."

Już nic nie było takie same, to co dobre z czasem się kończy, ona się o tym przekonała. Może nowa praca zmieni jej podejście? Dobrze by było, ale to nie takie proste.

Aktualnie znalazła nową pasję, oglądanie seriali, koreańskich seriali. Przeglądając listę do obejrzenia trafia na "Mój najlepszy Jin-su", który zaintrygował ją swoją fabułą.

Wiedziała, że to jest to, musi dowiedzieć się co takiego uczynił Jin-su dla Ye-rin, w końcu był tym najlepszym... ona była malarką, malarką, która nie malowała.

Czyżby przypadek?

Trafiając na serial coś w stylu jej aktualnego życia?

Dodatkowo Ina ma nadzieję, że mężczyzna, którego praktycznie dzień w dzień mija w drodze do pracy okaże się taki jak serialowy Jin-su... marzenia, prawda?

Jak potoczą się losy kobiety?

Czy wygrana w konkursie wpłynie jakoś na jej codzienność?

Jeżeli jesteście ciekawi tej historii jak i odpowiedzi na te pytania zachęcam do lektury, wspaniałej lektury, przy której z pewnością będziecie bawić się doskonale.

Książka idealna dla tych, którzy porzucili od tak swoją pasję, twierdząc, że to nie ma po prostu sensu.

A czy naprawdę warto tak łatwo się poddawać? Cóż, wiemy doskonale jak to w życiu bywa.

Książka, która uświadomi nam, że warto mieć nadzieję, nadzieję na lepsze jutro, a przede wszystkim, że nie należy bać się nowych wyzwań i zmian, realizować swoje marzenia. Krok po kroku a z pewnością dotrzemy do celu.

Pomysł na fabułę ciekawy, połączenie fikcji z rzeczywistością, fikcją oczywiście jest świat seriali, który jest głównym wątkiem, jednak momentami zbyt podkoloryzowany, możliwe, że właśnie to było celem autorki, ja bawiłam się dobrze.

Początek nieco może się dłużyć, wtedy poznajemy lepiej naszą główną bohaterkę, jej codzienność i zwyczaje, z kolei później akcja nabiera odpowiedniego tempa.

Lekka powieść obyczajowa na jesienne wieczory, lecz nie aż tak lekka, z pewnością skłoni niejednego czytelnika do refleksji.

Polecam 🩵

Czy czasami marzysz, aby serialowe historie stały się rzeczywistością? Żeby ten bohater, do którego wzdychasz z ekranu, nagle wyszedł z telewizora i zapukał do Twoich drzwi?

„Mój najlepszy JIN-SU” Agaty Kołakowskiej to książka, która igra z tym pragnieniem. Główna bohaterka, Ina Borowicz, jest malarką, która straciła swoją pasję. Jej życie utkwiło w martwym punkcie - pracownia zamknięta, rutyna odbiera energię, a jedyną ucieczką są wieczory spędzone przy koreańskich serialach. I właśnie wtedy pojawia się historia Nam Ye-rin i Kim Jin-su - opowieść, która tak bardzo przypomina życie Iny, że granica między fikcją a rzeczywistością zaczyna się zacierać.

Podobało mi się to, że autorka nie poprzestała na lekkiej, romantycznej fabule. Owszem, mamy tu zauroczenie, pierwsze randki, a nawet podróż do Korei Południowej, ale w tle wciąż przewija się temat poszukiwania samego siebie. Ina ucieka w seriale, bo rzeczywistość ją przerasta. Ale czy można żyć wiecznie cudzym życiem? Kołakowska pokazuje, że w końcu każdy z nas musi znaleźć odwagę, żeby stanąć przed własnym lustrem i zapytać: kim ja właściwie jestem i czego chcę?

Ogromnym atutem tej książki jest klimat. Czułam, jakbym przeniosła się do Seulu - barwne ulice, galerie sztuki, zapach koreańskich potraw i cały ten świat, który tak łatwo pokochać. Dla fanów k-dram ta powieść to będzie prawdziwa gratka, ale nawet jeśli nie masz na koncie żadnego serialu z Korei, szybko dasz się porwać tej historii.

Styl Kołakowskiej jest lekki, a jednocześnie pełen wdzięku. Dialogi są naturalne, a opisy subtelne - nie przytłaczają, tylko pozwalają zanurzyć się w atmosferze książki. Dużo tu humoru, ale też wzruszeń. Dla mnie „Mój najlepszy Jin-su” to nie tylko powieść o miłości, ale też o tęsknocie - za spełnieniem, za pasją, za własnym miejscem w świecie.

Czy to historia przewidywalna? Trochę tak. Ale to wcale nie wada, bo czytając, wcale nie chciałam szukać zaskakujących zwrotów akcji - chciałam dać się ponieść temu ciepłu i odrobinie magii, którą Kołakowska tak pięknie buduje.

Ocena: 8/10 - bo to książka, która otula jak kocyk w chłodny wieczór i przypomina, że marzenia mają sens - nawet jeśli zaczynają się od serialu na ekranie.