Autyzm. Przełom w podejściu

Zawsze nieco sceptycznie podchodzę do lektury książek opisujących różne przełomowe podejścia w terapii konkretnych zaburzeń. Nie zaprzeczę jednak, że ciekawiła mnie perspektywa Raun’a K. Kaufman’a. Autor na wstępie swojej publikacji zaznacza, że został wyleczony z autyzmu dzięki opracowanej przez swoich rodziców metodzie Son- Rise. Właśnie to stwierdzenie sprawiło, że bardzo chciałam poznać jego drogę do uzdrowienia.

Jestem logopedą, ale nie śmiałabym nazwać siebie specjalistką od autyzmu. Widziałam dzieci autystyczne i czytałam trochę publikacji poświęconych temu zaburzeniu. Książkę Kaufmana doceniam za przejrzystość, bardzo empatyczne podjeście zarówno do dzieci z autyzmem jak i szczerość przekazu. W programie Son-Rise autyzm traktowany jest jako zaburzenie relacji społecznych. Trudności osób autystycznych wynikają z nieumiejętności nawiązywania relacji z innymi ludźmi. W książce opisane są krok po kroku założenia całego programu, który skupia się w dużej mierze na rozwoju umiejętności społecznych. Nacisk kładziony jest na tworzenie więzi z dzieckiem z wykorzystaniem [Adres usunięty]. metody dołączania. Autyzm dotyczy sporej grupy dzieci, wiąże się z szeregiem problemów w sferze emocjonalnej, społecznej i komunikacyjnej. Program Son-Rise został dobrze przemyślany, nie ma w nim miejsca na oceny czy negatywne emocje, całą uwagę poświęca się dzieciom, które tego wsparcia potrzebują. Nie trawię poradników i wyświechtanych frazesów, tym bardziej doceniam książkę Kaufmana, który dał nadzieję rodzicom, którzy szukają pomocy dla swoich pociech.

Z chęcią przyjrzałabym się prowadzeniu terapii w takim ujęciu, bo odbiega zdecydowanie od standardów, z jakimi do tej pory miałam styczność. Spodobało mi się również to, że to właśnie rodzicom uczestniczącym w szkoleniach przypisuje się najważniejszą rolę w terapii. Nie psycholog i logopeda, a dokładnie rodzic dba o to, żeby zapewnić dziecku dobry start w relacje międzyludzkie. W wielu metodach umniejsza się rolę rodziców, przypisując sukcesy wykwalifikowanym terapeutom, w metodzie Son- Rise jest zupełnie inaczej i to wywarło na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Poza częścią dotyczącą samej metody zawierającą liczne opisy konkretnych przypadków, w książce znaleźć można treści odnośniki do naukowych treści, które podbijają wiarygodność tego tytułu. Kaufman podkreśla również istotną rolę nastawienia terapeutów do pracy z dziećmi. Można znać założenia danej techniki, ale bez otwartej, empatycznej postawy i wiary w sukces swojej pracy trudno pomagać. Cenię sobie autorów, którzy przekazują wartościową wiedzę bez zbędnych przechwałek, a do takiego grona z pewnością mogę zaliczyć Raun’a K. Kaufman’a.

Znalazł się w końcu ktoś, kto niejako odczarował autyzm, a piętno poważnego zaburzenia neurorozwojowego przerodziło się podążanie wraz z dzieckiem ścieżką do tworzenia dobrych relacji. Autyzm. Przełom w podejściu to książka dająca nadzieję, ale pozbawiona przejaskrawionych obietnic szybkiego osiągania celów. Praca z dzieckiem została ukazana, nie jako coś trudnego, ale jako szansa na zbudowanie wartościowych więzi i lepszego poznania swoich pociech oraz ich potrzeb. Kwestie, które wydawały się smutne lub wręcz traumatyczne zostały niejako odczarowane, zachowania wzbudzające lęk i frustracje w końcu stały się normalne. Ta mądrze i w prosty sposób książka, to lektura. do której z pewnością będę wracać.

Publikacja pt. "Autyzm. Przełom w podejściu" to obowiązkowa lektura dla psychologów, lekarzy i studentów kierunków medycznych. Tematyka autyzmu to również propozycja dla pedagogów przedszkolnych i wczesnoszkolnych oraz dla rodziców, którzy na co dzień mają do czynienia z dziećmi z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Opisywany w publikacji przełom w podejściu do tematyki autyzmu jest także inspirujący dla każdego z nas. To ciekawa wiedza, która może zostać kiedyś wykorzystana. To także sposoby na radzenie sobie ze stresem w obliczu problemów :)

Zaświeć się na niebiesko.

Społeczne pojmowanie problemów związanych z autyzmem jest w ostatnich latach coraz szersze i przepełnione bardzo dużą dawką zrozumienia, lecz to wciąż zbyt mało. A autyzm to problem, który dotyka coraz większej ilości dzieci. Diagnostyczne statystyki względem tego problemu nieustannie wzrastają, co może niepokoić, jednak sam autyzm wcale nie jest żadnym wyrokiem. To jedynie pewien problem, z którym można się uporać za sprawą codziennej pracy, terapii i dzięki nawiązaniu z dzieckiem silnej więzi, która pomoże mu opanować zaistniałe problemy (głównie na gruncie społecznym i emocjonalnym). Niniejsza książka to poruszająca historia człowieka, który został zdiagnozowany jako autystyk. Na tej podstawie nie dawano mu w życiu większych szans, a jednak po latach nie tylko ukończył studia, ale stał się także światowej sławy ekspertem od swojej przypadłości, względem której opracowano specjalny program Son-Rise, umożliwiający skuteczne nawiązanie z autystycznymi dziećmi trwałego, pełnego radości kontaktu i bardzo ważnych, emocjonalnych więzi.

Autyzm objawia się najczęściej w przejawianiu przez dziecko trudności komunikacyjnych, niechęci lub braku umiejętności na polu wyrażania uczuć i /lub werbalizacji własnych potrzeb. Dzieci autystyczne wykazują zauważalną niechęć do zmian, opóźnienia rozwojowe w sferze społecznej i emocjonalnej, a także przywiązanie do schematów zachowań – zarówno w zabawie, jak również w codziennym rozkładzie zajęć w ciągu dnia, czy też w sferze ewentualnych nowości, którym dzieci te są wysoce niechętne. U autystyków zauważyć można brać chęci do nawiązywania kontaktu wzrokowego, a także zapóźnienia w procesie rozwoju mowy. Kaufman także usłyszał w młodości taką diagnozę.

Jako chłopiec, Raun Kaufman został zdiagnozowany przez ekspertów jako dziecko autystyczne, o IQ poniżej 30 i wymagające specjalistycznej opieki medycznej. Lata później, Raun ukończył studia z zakresu Etyki Biomedycznej na Uniwersytecie Browna, stał się znanym i cenionym ekspertem od zaburzeń ze spektrum autyzmu, a przede wszystkim najlepszym dowodem na to, że z autyzmu da się wyjść. Jak to możliwe? Dzięki programowi Son-Rise, rewolucyjnej metodzie stworzonej przez rodziców Kaufmana.

Program Son-Rise to przełomowe podejście w pracy z osobami z diagnozą autyzmu, polegające na prowadzeniu efektywnej terapii opierającej się na budowaniu więzi, nastawionej przede wszystkim na uczenie tego, jak inicjować, utrzymywać i pielęgnować relacje międzyludzkie. Stosowane podejście pomaga w nawiązywaniu z osobami z autyzmem spontanicznych, pełnych radości i partnerstwa relacji. Program pomógł wielu rodzinom na całym świecie w dotarciu do swojego zablokowanego dziecka oraz w stworzeniu mu przestrzeni, w której otworzyło się ono na innych ludzi.

Kluczem do sukcesu w praktycznym stosowaniu założeń programu jest empatia, nieustająca próba zrozumienia dziecka, konsekwencja, a także wielka miłość, wyrozumiałość i otwartość na potrzeby małego człowieka. Taka mieszanka jest w stanie skruszyć każdy mur - również ten, który jest dla autystyka barierą w prawidłowym kontakcie ze światem zewnętrznym. Jako ojciec córki ze spektrum autyzmu mogę z pełną świadomością zaświadczyć, że to działa. W czasie trwającej od kilku lat pracy w ramach różnego rodzaju terapii stosowałem wraz ze specjalistami różne metody, w tym także elementy Son-Rise i wierzcie na słowo - to naprawdę działa i ma, jako praktyczny program działania, wielki sens.

Książka to same plusy. Jest ona nie tylko zrozumiała i przejrzysta, ale także - co ważne! - skupiono się w niej głównie na szczegółowych, klarownych opisach oraz na praktyce, która dzięki systematycznie wykonywanym, prostym zadaniom, pozwala zwiększyć u dziecka umiejętności społeczne oraz opanować zachowania niepożądane, które przeszkadzają mu w codziennym funkcjonowaniu. Kluczem jest nawiązanie z dzieckiem kontaktu, a następnie bardzo wskazanej, emocjonalnej więzi, która bazując na zaufaniu, miłości i pozytywnych emocjach umożliwia młodemu człowiekowi (patrząc długofalowo) pokonywanie kolejnych przeszkód rozwojowych.

Społeczna wiedza i poziom świadomości na temat autyzmu stale wzrastają, są one jednak w dalszym ciągu relatywnie niskie. Brak świadomości rodzi uprzedzenia, krzywdzące stereotypy i niewłaściwe wnioski, które są w stanie kogoś realnie zranić. Warto w związku z tym przekonać się o tym, że autyzm to nic strasznego, nic dziwacznego, ani też nic, czego należałoby unikać i od czego należałoby stronić. Warto postępować wręcz przeciwnie, autystycy to bowiem cudowni i pełni ciepła ludzie, których odróżnia od innych tylko to, że funkcjonują w nieco odmienny od powszechnie przyjętego za normę sposób. Książki takie jak ta są w stanie nam te wszystkie prawdy objawić i na nowo uświadomić

Na koniec mała ciekawostka i wzmianka o tym, dlaczego kolorem autyzmu jest barwa niebieska. Niebieski jest uznawany za najgłębszy z kolorów, rozpływający się w nieskończoności horyzontu. Jako barwa najczystsza i najzimniejsza zarazem staje się najbardziej odrealnioną ze wszystkich barw - dlategom właśnie kojarzony jest on z autyzmem, który bywa w dużej mierze nieokreślony, daleki, a dla osób postronnych osoby takie są po prostu "niekontaktowe". Co roku miesiąc kwiecień (a w szczególności dzień 02.04.) ogłaszany jest okresem szczególnej solidarności z osobami, które zdiagnozowano pod kątem autyzmu. Zaświećmy się wtedy wraz z innymi na niebiesko. Jednak samą barwę możemy nosić w myślach - na znak solidarności i zrozumienia - przez cały rok.

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości Księgarni [Adres usunięty]

Zapraszam raz jeszcze do sekcji Nowości Księgarni [Adres usunięty]

#bloggujezTK #taniaksiazka #ksiegarniataniaksiazka #autyzm #autyzmprzełomwpodejściu #raunkkaufman #zaświećsięnaniebiesko #cosnapolce #bookreview #czytamksiazki #bookstagram #bookstagrampolska #recommendedbooks #wewnatrzinazewnatrz

[Adres usunięty]

Jako studentka psychologii, która w przyszłości pragnie pracować z dziećmi, temat autyzmu zawsze mnie przerażał. Nie mam problemu z dogadaniem się z dziećmi neurotypowymi, jednak w przypadku dzieci autystycznych boję się zaszkodzić. Książka ta pomogła mi się troszkę uspokoić, choć wciąż wiem, że czeka mnie ciężka praca.

Szczególnie ważna stała się dla mnie część o bezpieczeństwie emocjonalnym i wadze tworzenia przestrzeni na nim opartym. Jest to coś, do czego mogłam się osobiście odnieść, co pomogło mi zrozumieć autystyczny umysł. Wiele rad wydaje się bardzo uniwersalna, co dla mnie jest wielkim pozytywem.

Z Raunem Kaufmanem miałam do czynienia już wcześniej, przez co nie wahałam się przed sięgnięciem po tę pozycję. Jego przypadek jest bardzo ciekawy, a droga, którą wybrał, jeszcze ciekawsza. Wykorzystuje on swoje doświadczenie do szerzenia wiedzy na temat autyzmu i tego, że to nie jest koniec świata, jak wielu osobom się dziś zdaje. Rodzice, możecie być spokojni - wasze dziecko jest inne, ale w pełni zdrowe. Po prostu trzeba mu pomóc!

W książce znaleźć można wiele ciekawych strategii i metod, aby dziecko autystyczne poczuło się lepiej w społeczeństwie. Warto przeczytać. Szczególnie ważna pozycja dla rodziców, opiekunów i przyszłych terapeutów.