Arcykapłanka

Jaki macie stosunek do wróżb? Wierzycie w przepowiednie lub czary?Byliście kiedyś u wróżki?

Ja dzięki Sylwii Bies mogłam na chwilę przenieść się do tajemniczego i fascynującego świata ezoteryki. Dla osób takich jak ja, które nie mają doświadczenia w tej dziedzinie, było to naprawdę fascynujące, tym bardziej, że autorka omamia czytelnika i sprawia, że przez całą historię zastanawiałam się czy idę dobrym tropem.

Czasami sami swoimi czynami zapędzamy się w kozi róg. Szukamy odpowiedzi tam gdzie nie powinniśmy. Otaczamy się fałszywymi ludźmi. Często żyjemy w toksycznym związku i patrzymy na partnera przez różowe okulary, w sobie doszukując błędów.

Ola żyła w szczęśliwym związku ale nagle coś się zaczęło psuć. Czy to wina tego, że nie może zajść w upragnioną ciążę? Toksyczna rodzina męża nie pomaga. Życie ciągłymi pretensjami i żalami również. Niestety z uczuciami nie można wygrać. Bardzo często za wszelka cenę pragniemy naprawić coś, co od początku skazane było na porażkę. Dobrze wtedy jest mieć kogoś, na kim można polegać i komu można wypłakać się w rękaw by ulżyć własnemu cierpieniu… Tylko skąd wiadomo komu można zaufać?

Na pomoc Oli przychodzi dawna przyjaciółka. To właśnie dzięki niej kobieta skorzysta z pomocy Tarota. Tylko czy karty wskażą jej odpowiednią drogę? Tyle pytań, a tak mało odpowiedzi… Różne są formy nałogu, ale zawsze bardzo szybko można się od każdego z nich uzależnić…

Autorka po raz kolejny napisała historię, która wciąga czytelnika w wir dziwnych splotów zdarzeń. Nie ma tutaj zawrotnego tempa. Dostajemy piękny warstwowy torcik i po kolei próbujemy każdą z nich. Wszystkie smakują wybornie, a im dalej, tym coraz ciekawiej. Najlepsze jednak serwuje nam na koniec i to jest piękne, że ta wisienka na torcie daje nam takie emocje. Pomimo naszych domysłów całość jest niesamowicie fascynująca. Dostałam tutaj wszystko to, co uwielbiam w thrillerach psychologicznych. Ogromne emocje, intrygi, naiwność i zaślepienie głównej bohaterki sprawiają, że nie mogłam się od niej oderwać.

Przypadkowe spotkanie z niewidzianą od blisko dwudziestu lat przyjaciółką z dzieciństwa, przeżywającej małżeński kryzys Oli wydaje się darem od losu. Mimo początkowych oporów zwierza się Sabinie ze swoich kłopotów i daje namówić na wizytę u tarocistki. Czy karty wskażą Oli właściwą drogę? Czy uda jej się uratować swoje małżeństwo? 

„Arcykapłanka” to thriller psychologiczny w nurcie domestic noir, którego największą siłą są świetnie oddane emocje bohaterów. Sylwia Bies stworzyła dość przewidywalną, choć bardziej złożoną niż się początkowo wydaje, fabułę oraz typową dla tego gatunku naiwną, momentami wręcz głupiutką główną bohaterkę. Na tyle sugestywnie, jednak oddała targające nią emocje, że oprócz irytacji postać Oli budzi współczucie. Czytelnik od początku kibicuje jej w zmaganiach z losem, ludźmi i samą sobą. 

Podobał mi się wpleciony w fabułę powieści wątek ezoteryczny, który posłużył do ukazania, że będąc na życiowym zakręcie łatwo pozwolić sobą manipulować. Uwierzyć, że jedynie karty są w stanie wskazać właściwą drogę. Autorka pokazuje jak łatwo się od nich uzależnić, wyłączyć racjonalne myślenie, przestać łączyć fakty i wyciągać logiczne wnioski. 

Sylwia Bies stworzyła historię o ciemnej stronie ludzkiej natury. O wyrachowaniu, egoizmie, głęboko zakorzenionej nienawiści i chęci zemsty, która zaślepia i w dogodnym momencie, nie bacząc na konsekwencje popycha do najgorszych czynów. Autorka uświadamia nam jak mało wiemy o ludziach, których uważamy za najbliższych, jak wielka jest w nas potrzeba akceptacji i miłości oraz jak wiele jesteśmy w stanie znieść by ją zaspokoić. 

Nie znajdziecie w „Arcykapłance” wielkiego napięcia ani zaskakującego zakończenia, ale z całą pewnością udzielą się Wam emocje bohaterów. Czasami tyle wystarczy. 

(współpraca z @wydawnictwo_vectra) 

Wczoraj miałam problem z zaśnięciem i sięgnęłam po "Arcykapłankę" Sylwii Bies. Mogę napisać: w końcu udało mi się przeczytać pierwszą książkę spod pióra tej autorki. I mogę śmiało stwierdzić, że dawno powinnam była to zrobić!

Nie wiem dlaczego tak długo zwklekałam🙈

A dwa...Nie wiem czy to była dobra lektura na bezsenną noc 🙈

Wierzycie we wróżki? A może są jakieś wróżby, które robią na Was wrażenie?

Osobiście nie wierzę w takie rzeczy. Nigdy nie byłam u wróżki i raczej się tam nie wybiorę. Niestety są ludzie, którzy zatracają się w tym co wskażą karty i usilnie w nie wierzą...chociaż one wcale nie ukazują prawdy... ludzie chcą wierzyć, że tak się stanie i do tego dążą...

Tak miała główna bohaterka "Arcykapłanki". Przyznam, że było mi jej żal. Aleksandra dała się omamić... A jeżeli komuś przydarzyło się coś złego to później szuka ratunku gdzie indziej i chce wierzyć, że ta druga osoba (w tym wypadku była to przyjaciółka z dzieciństwa na którą przypadkowo wpadła...) chce dla niej jak najlepiej.

Małżeństwo Aleksandry i Rafała przechodzi kryzys. Kiedy kobieta spotyka Sabinę to wierzy, że przyjaciółka robi wszystko by jej pomóc. Zaprowadza ja do Leny - wróżki, która wróży jej z kart tarota. Aleksandra nie poprzestała na jednej wizycie w tym gabinecie... ciągle wierzy, że dzięki kartom jej małżeństwo stanie na nogi...

Jak było?

Tego dowiecie się sięgając po książkę Sylwii Bies!

Autorka sprawiła, że kartki same przewracały się w moich dłoniach🙈 nawet nie wiem kiedy skończyłam czytać ten znakomity thriller psychologiczny!

Tak poprowadziła fabułę, że momentami sama miałam co do poniektórych spraw wątpliwości... chociaż muszę się przyznać, że pewnej osoby (nie zdradzę Wam o kogo chodzi😋) nie lubiłam od początku. Ja chyba mam zdolność wyczuwania toksycznych osób albo bohaterów książkowych 😅

Także się widzicie...

Warto spędzić chwile z powyższą pozycją. Na pewno nie pożałujecie:)

Małżeństwo Aleksandry i Rafała przechodzi poważny kryzys. Kobieta spotyka przyjaciółkę z dawnych lat, która wtajemnicza ją w świat ezoteryki. Aleksandra ma nadzieję, że z pomocą tarota uda się ocalić jej małżeństwo, ale zamiast tego dzieje się zupełnie odwrotnie.

"Arcykapłanka" to bardziej obyczajówka z elementami thrillera psychologicznego, niż sam thriller.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Sylwii Bies i z jej stylem pisania od razu się polubiłam, pisze w  przyjemny, nieskomplikowany sposób. Co prawda, na początku ciężko było mi się wkręcić w fabułę, przez przeszło sto stron za wiele się nie działo, tymbardziej, że motyw kryzysu w małżeństwie jest powielany i dobrze mi już znany. Wiedziałam czego mogę się tutaj mniejwięcej spodziewać i tak jak w podobnych tego typu historiach, autorka skupiła się na psychice żony, która odgrywa tutaj główną rolę i wykreowała ją na słabą, trochę naiwną bohaterkę, która wierzy, że jest jeszcze szansa uratować jej małżeństwo, mimo popełnionego przez nią ogromnego błędu. Szkoda tylko, że do tego są potrzebne chęci dwóch stron, a nie tylko jednej, o czym najczęściej zapominamy.

Z czasem historia się rozkręciła, cała akcja mnie zaintrygowała i byłam ciekawa jakie dalsze losy zgotuje autorka naszym bohaterom, chociaż przypuszczałam kto tu rozdaje karty i moje podejrzenia były słuszne to jednak nie rozgryzłam wszystkiego do końca. W głębi duszy liczyłam na happy end, jednak nie przewidziałam jednego 🤫 co mnie najbardziej zaskoczyło i nabrało zupełnie inny tor i sprawiło, że poczułam się jeszcze bardziej zaintrygowana i całkowicie znienawidziłam niektóre osoby.

Sylwia wylała na mnie także wiadro zimnej wody i przypomniała mi, że musimy uważać na to komu ufamy i co mówimy, bo choć my możemy za kogoś w ogień wskoczyć to ta druga osoba może sama zechcieć nas do niego wrzucić.

Muszę przyznać, że "Arcykapłanka" to książka, której się trochę obawiałam ze względu na wróżby, które nie są zbytnio moim konikiem i nie wiedziałam, czy w tym przypadku mi się to spodoba, jednak nie ma ich w tak wielkiej ilości jakiej się spodziewałam, co możliwe, że wyszło na moją korzyść. Osobiście polecam.

Życie Aleksandry z zewnątrz wygląda na idealne. Wykształcenie, dobra praca, zamożni rodzice, piękne mieszkanie, przystojny mąż, a nawet rasowy kot. Czego chcieć więcej? To jednak tylko lukier, a wewnątrz psuje się zleżałe ciasto, któremu zabrakło jednego z kluczowych składników.

Gdzie kucharek sześć tam nie ma co jeść. Czy pojawienie się nowej, doświadczonej życiem "kucharki" pomoże, czy doprowadzi do jeszcze większego zakalca?

Aleksandra przypadkowo wpada na dawną przyjaciółkę, która z dnia na dzień zniknęła, niemal dwadzieścia lat temu. Kobiety odnawiają znajomość, a Ola szybko odkrywa przed przyjaciółką przykre informacje o swoim życiu małżeńskim. W reakcji na to Sabina kieruje ją do znajomej wróżki, która za pośrednictwem kart tarota ma jej wskazać właściwą drogę.

Dobrze, nie trzymam Was dłużej w niepewności. Oczywiście, że mi się podobało. Książka jest świetna. Przede wszystkim, to co cenie najbardziej, akcja od początku wciąga. Od pierwszych stron czuć pewną tajemnicę i dręczącą niepewność. Wiadomo, że za chwilę bomba wybuchnie i trzeba być czujnym i ostrożnie stawiać kroki w tym pogmatwanym świecie Aleksandry. Oj pogubiła się kobieta, ale czy to przyzwyczajenie do dobrego, zbyt wygórowane oczekiwania, a może jednak trudna przeszłość, o której chciała zapomnieć? Autorka utkała intrygującą i zawiłą fabułę, w której do końca nie wiadomo kto jest po dobrej stronie barykady, a kto tylko rzuca kolejne kłody pod nogi. Pretendentów do tego miana jest kilkoro, a z biegiem czasu tylko wymieniają się stołkami.

W przytaczanych kartkach z przeszłości dostajemy obraz zagubionej, wyobcowanej dziewczynki, która pragnie akceptacji. W dorosłym życiu wiedzie się jej dużo lepiej, jednak pozorny dobrostan usypia jej czujność. Zachowuje się trochę jak dziecko we mgle, które trzeba pokierować. Gubi się we własnych domysłach. To wszystko jest dość irytujące, ale taka kreacja jest logiczna i nieodzowna w odniesieniu do całości. Aleksandra jest również podatna na wpływy, przez co sięga po niekonwencjonalne metody ratowania małżeństwa. Karty tarota mają dać jej odpowiedź na najbardziej dręczące pytania. Nie bójcie się, historia nie opiera się na ezoteryce. To tylko jeden z wątków, dodający smaczku i budujący napięcie.

Zakończenie zaskakuje swoją złożonością. Mimo że niektóre z moich domysłów się sprawdziły to nie spodziewałam się, aż takiego obrotu sprawy. Jestem w pełni usatysfakcjonowana i szczerze polecam.