Książka uhonorowana Nagrodą Bookera.
Dowcipny, choć niepozbawiony poważnego wydźwięku moralitet.
Hipnotyzująca podróż po labiryncie ludzkiej psychiki.
Na pogrzebie Molly Lane zebrał się spory tłumek. Wśród żałobników, chcących oddać ostatni hołd tej wspaniałej, przebojowej kobiecie, kroczą dostojnie Clive Liney, znany kompozytor, i Vernon Halliday, redaktor naczelny poważnego dziennika. Obaj, zanim osiągnęli obecną pozycję, byli kochankami zmarłej. Nie wyczerpują oni oczywiście listy „,byłych“,, na której znajduje się też między innymi okryty złą sławą prawicowca - i typowany na kolejnego premiera Wielkiej Brytanii - minister spraw zagranicznych, Julian Garmony.
Tuż po ceremonii Clive i Vernon zawierają dziwną umowę, swoisty pakt o eutanazji, w myśl którego gdy jeden ciężko zachoruje, drugi dobrowolnie podąży do krainy wiecznej szczęśliwości. Żaden z nich nie jest jeszcze w stanie przewidzieć dramatycznych konsekwencji układu, który doprowadzi do katastrofalnych wyborów moralnych, kryzysu przyjaźni oraz... politycznej agonii kandydata na urząd premiera.
Opinie o książce
Mistrzowski wyczyn pisarski. Mroczna i stylowa książka.
Michiko Kakutani, „The New York Times“
Bezwzględna i zabawna.
„The New York Times Book Review“
Piękna oszczędna proza. Szelmowska i mrocznie komiczna.
„The Boston Globe“
Ian McEwan udowadnia, że jest jednym z najbardziej wyrazistych głosów brytyjskiej literatury i jednym z jej najbardziej wszechstronnych talentów. Powieść mrożąca krew w żyłach i w mroczny sposób komiczna.
„Chicago Tribune“
Z pewnością jedna z najlepszych powieści Iana McEwana. Opowieść o przeciwieństwach, które definiują ludzkość - jej zdolności do okazywania wsparcia i pomocy i równie powszechnym zamiłowaniu do nienawiści, wykluczenia i okrucieństwa.
„The San Diego Union-Tribune“
Mistrzowska powieść, napisana z dużym poczuciem humoru - jej lektura zachwyca i daje wiele radości.
„The Atlanta Journal-Constitution“
Błyskotliwie napisana powieść o wzajemnie pasożytniczym związku polityków i dziennikarzy, równie krytyczna, co komiczna.
„The Christian Science Monitor“
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Czy powieść "Amsterdam" Iana McEwana to lektura odpowiednia dla miłośników czarnego humoru?
Tak, "Amsterdam" to wyrafinowana satyra przesycona czarnym humorem, który obnaża hipokryzję i cynizm współczesnych elit. Autor z chirurgiczną precyzją konstruuje absurdalne sytuacje wynikające z przerostu ambicji głównych bohaterów. Czytelnik znajdzie tu gorzką ironię dotyczącą moralności, mediów oraz polityki u schyłku dwudziestego wieku. Jest to idealny wybór dla osób ceniących inteligentną prozę, która bawi poprzez prowokację i demaskowanie ludzkich słabości.
Jaki jest główny motyw etyczny poruszany w tej historii?
Książka koncentruje się wokół trudnego zagadnienia eutanazji oraz paktu dotyczącego godnej śmierci zawartego między przyjaciółmi. Ian McEwan analizuje granice lojalności oraz to, jak daleko człowiek potrafi się posunąć w imię własnych interesów pod płaszczykiem szlachetnych intencji. Fabuła stawia fundamentalne pytania o odpowiedzialność za drugiego człowieka w obliczu nieuchronnego odchodzenia. To głębokie studium upadku wartości w świecie zdominowanym przez egoizm i bezwzględną zawodową rywalizację.
Czy styl pisarski autora w tym tytule jest przystępny dla każdego czytelnika?
Ian McEwan posługuje się tutaj oszczędnym, ale niezwykle precyzyjnym językiem, co sprawia, że narracja jest dynamiczna i przejrzysta. Pisarz unika rozwlekłych opisów na rzecz błyskotliwych dialogów i szybko postępującej akcji, która prowadzi do zaskakującego finału. Mimo poruszania ciężkich tematów, konstrukcja zdań pozostaje klarowna i nie wymaga od odbiorcy specjalistycznej wiedzy literaturoznawczej. Dzięki temu lektura jest angażująca i pozwala na płynne śledzenie losów bohaterów od pierwszej do ostatniej strony.
Dla jakiej grupy odbiorców ta konkretna powieść nie będzie odpowiednim wyborem?
Publikacja ta nie przypadnie do gustu osobom poszukującym optymistycznych historii z wyraźnym podziałem na dobro i zło. Ze względu na cynizm bohaterów oraz pesymistyczną wymowę zakończenia, czytelnicy oczekujący klasycznego happy endu poczują się rozczarowani. Poruszana tematyka wspomaganego samobójstwa oraz bezwzględnej walki o wpływy bywa trudna w odbiorze dla osób o bardzo dużej wrażliwości emocjonalnej. Nie jest to również pozycja dla fanów literatury gatunkowej nastawionej wyłącznie na prostą rozrywkę bez drugiego dna.
Czy fabuła skupia się bardziej na akcji, czy na psychologii bohaterów?
Narracja umiejętnie łączy elementy thrillera psychologicznego z dogłębną analizą postaw moralnych dwóch protagonistów. Choć wydarzenia następują po sobie szybko, to wewnętrzne motywacje, lęki i ambicje kompozytora oraz redaktora stanowią oś napędową całej opowieści. Autor pokazuje, jak drobne urazy i zawodowa zazdrość mogą całkowicie zmienić postrzeganie rzeczywistości przez inteligentnych ludzi. Czytelnik obserwuje proces stopniowej degradacji relacji międzyludzkich pod wpływem narastającego konfliktu interesów.
