Doktor Bimler lubił powtarzać, że miasto pod Czereśniowym Wzgórzem na kogoś czeka, że tęskni tu za kimś każdy kamień i każda cegła w miejskim murze. Kiedy pojawił się Adam, wszystko tu od dawna na niego czekało. Jego pusty, bezkresny świat mógł pomieścić każdą tęsknotę, mogło w nim zamieszkać każde tutejsze marzenie.
Ale kiedy Adam poznał Annę, zrozumiał, że nie potrzebuje niczego poza nią i jej domem.
W domu Anny każdy kąt pachnie pomarańczami. Pachnie nimi każdy cień i cisza w zimnej sieni. Ten zapach jest wszechobecny jak chłód i wilgoć w jej ogrodzie.
Doktor Bimler przynosi jej każdego dnia torby pełne pomarańczy. Chociaż nie żyje od ponad roku, odwiedza ją znacznie częściej niż kiedyś. Wygląda na to, że po śmierci mamy o wiele więcej czasu dla bliskich…
“Adam” to pierwsza powieść autorstwa neurobiologa i popularyzatora nauki prof. Marka Kaczmarzyka.
“Kiedy czytam "Adama" dziś, wprowadzając ostatnie poprawki, widzę, że może był także sposobem na powiedzenie czegoś, czego inaczej powiedzieć nie byłem w stanie. Zdaje się, że to również opowieść o zmianie, której my sami byliśmy świadkami. Przemianie świata naszych rodziców w świat naszych dzieci, na które patrzymy dzisiaj i które wydają nam się ciągle pogrążone we śnie.
Martwimy się, że marnują czas. A one w tym czasie śnią własne światy, dla których nasz nie jest ani wzorem, ani nawet punktem wyjścia. Słuchają, chociaż zupełnie na to nie wygląda, uczestniczą, chociaż tego nie widać. Są dla nas ważne, więc tak wiele dla nich robimy, choć one wcale tego od nas nie żądają.
Oczekujemy wdzięczności, mamy nadzieję, że dzieci choć po części zrealizują nasze niespełnione marzenia, ale one mają własne i nie rozumieją naszych oczekiwań. Nie są obojętne na nasze losy, nie rozumieją tylko, dlaczego miałyby one kształtować ich własne. Czy wiedzą, jak wiele dla nas znaczą? Być może, ale jednocześnie nie mają pojęcia, co miałyby z tą wiedzą zrobić. Dlatego, jak my kiedyś, budują swoje światy obok naszych. Nie z dala, nie poza horyzontem, ale obok. Tuż obok… - Marek Kaczmarzyk.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii romans
Jaką tematykę porusza książka "Adam" poza wątkiem romantycznym?
Powieść "Adam" koncentruje się na głębokiej analizie relacji międzypokoleniowych oraz sposobie, w jaki młodsze pokolenia kreują własne, odrębne światy. Autor bada mechanizmy komunikacji i niezrozumienia między rodzicami a dziećmi, nadając historii wymiar egzystencjalny. Wątek miłosny stanowi tu tło dla rozważań nad naturą ludzkiej tęsknoty i marzeń w zmieniającej się rzeczywistości. Książka łączy w sobie elementy realizmu magicznego z wnikliwym spojrzeniem na ludzką psychikę i emocjonalność.
Czy styl pisania Marka Kaczmarzyka zdradza jego naukowe wykształcenie?
Marek Kaczmarzyk jako neurobiolog nadaje prozie unikalny charakter, skupiając się na wewnętrznych przeżyciach i specyficznych procesach myślowych bohaterów. Zamiast suchego wykładu, czytelnik otrzymuje plastyczne opisy stanów emocjonalnych, które przypominają literacką symulację pracy ludzkiego mózgu. Wiedza autora o percepcji świata wpływa na sposób konstruowania metafor i budowania gęstej atmosfery tajemnicy. To sprawia, że narracja jest precyzyjna, a jednocześnie niezwykle poetycka i nasycona zmysłowymi detalami.
Jakiego rodzaju atmosfery można spodziewać się podczas lektury?
Lektura przesycona jest onirycznym, nieco melancholijnym klimatem, w którym granica między światem żywych a zmarłych ulega subtelnemu zatarciu. Obecność postaci doktora Bimlera oraz wszechobecny zapach pomarańczy budują nastrój nostalgii i metafizycznej zagadki. Historia rozwija się niespiesznie, pozwalając czytelnikowi zanurzyć się w ciszy i specyficznym chłodzie opisywanych miejsc. Taka atmosfera sprzyja głębokiej refleksji nad przemijaniem i trwałością więzi międzyludzkich poza czasem.
Dla kogo powieść "Adam" może okazać się zbyt wymagająca?
Książka "Adam" nie jest odpowiednim wyborem dla czytelników poszukujących dynamicznej akcji, typowych zwrotów akcji czy lekkiego, klasycznego romansu. Ze względu na swój refleksyjny i wysoce metaforyczny charakter, wymaga ona od odbiorcy dużego skupienia oraz otwartości na literaturę z pogranicza filozofii. Osoby preferujące proste, linearne historie mogą poczuć się zagubione w onirycznej strukturze narracji i braku dosłowności. Jest to pozycja skierowana przede wszystkim do miłośników ambitnej prozy psychologicznej.
Co wyróżnia postać głównego bohatera na tle innych powieści tego gatunku?
Główny bohater jest postacią o niezwykle chłonnej psychice, której wewnętrzny świat potrafi pomieścić cudze tęsknoty i niespełnione marzenia. Jego relacja z Anną nie opiera się na gwałtownych namiętnościach, lecz na głębokim porozumieniu i potrzebie przynależności do konkretnego miejsca. Bohater reprezentuje postawę uważnego obserwatora, który stara się zrozumieć otaczającą go rzeczywistość bez narzucania jej własnych schematów. Taka konstrukcja postaci sprawia, że staje się on figurą uniwersalną, uosabiającą poszukiwanie tożsamości w świecie pełnym oczekiwań innych.
