Zostań ze mną

Tak naprawdę w tej książce była tylko jedna rzecz, która mnie troszkę dekoncentrowała. Chodzi o przeskakiwanie od bohatera do bohatera. Od razu zrobiło się ich sporo przez co jakoś nie mogłam tego wszystkiego ogarnąć. Ona tłumaczyła nam do kogo bardziej ją ciągnęło, porównywała te osoby ze sobą i niby to dobrze, bo myślała o najlepszym wyborze, ale ja tak średnio za nią podążałam. Wiem, że winę ponoszę prawdopodobnie tylko ja, bo to część czwarta, a ja weszłam do niej z butami i jeszcze chciałam ogarnąć wcześniejsze tomy jedynie wizualnie. Jednak jeśli czytaliście je i według was jest ok, to niech tak zostanie. Bo w sumie reszta rzeczy mi się w niej podobała. Mamy tu bowiem główną bohaterkę, która naprawdę nie miała w życiu łatwo. Sama wciąż jest młoda, jednak to bo przeżyła odcisnęło na niej spore piętno. Zaczyna mieć bardzo dorosłe myśli, gdzie występuje gdybanie w formie za i przeciw. Również życie jej matki jest dla niej sporym ciężarem. Dzieje się jednak coś, co sprawia, że musi powrócić tam skąd przybyła i to w tamtym miejscu jej życie odmieni się po raz kolejny. Nie trudno było się domyślić, że powodem jej zmiany będzie mężczyzna. Tylko czy oboje są gotowi stanąć twarzą w twarz z zalegającymi wyzwaniami?

Oj, tutaj to dopiero się działo. Bardzo jej współczułam, bo nie miała wpływu na to, co ją spotkało. Niby kosmetyczki twierdzą, że wszystkie defekty ciała da się ukryć za warstwami makijażu, jednak z tym nikt sobie nie poradził. No i najgorsze, co się działo, to moment, kiedy ten podkład trzeba było zdjąć... Tak naprawdę ta opowieść uświadomiła mi, że nie doceniamy tego, co posiadamy. W momencie, kiedy nasze ciało szwankuje, totalnie się załamujemy. Wszystko przez to, że brzydota niektórych ludzi zniesmacza. Każdy z nas ma jakieś lęki, a kiedy jeszcze wiemy, że nasza osoba u innych te lęki potęguje, to wstydzimy się sami siebie. Tylko nieliczni są w stanie siebie zaakceptować. Mamy tutaj też męską postać, która wciąż ma problem z pogodzeniem się z przeszłością. Strata ważnej dla nas osoby jest bardzo ciężka, tym bardziej, kiedy wciąż te chwile są rozpamiętywane. Autorka splotła tutaj życie dwojga złamanych ludzi, którzy uważali, że już nic dobrego ich nie czeka. Jak sądzicie, czy pomnożony ból ma szansę na szczęście?

Całą opowieść bardzo szybko można przeczytać, choć bywały momenty, kiedy musiałam psychicznie od niej odpocząć. Co innego jest czytać wymyślony thriller czy kryminał i co innego, kiedy zna się ludzi z podobnym uszczerbkiem na zdrowiu i ich historia przytłacza nas wewnętrznie. W sumie bardzo się cieszę, że zaczęłam czytać od tej części, bo teraz wiem, że reszty sobie zaoszczędzę. Nie przez to, że jest zła, bo stylistycznie jest przepiękna, tylko dlatego, że wywoływała we mnie ogrom pesymistycznych myśli, bólu z dawnych wspomnień i ogólnie przygnębiającego nastawienia. W momencie , kiedy uczymy się pokochać siebie, niekoniecznie dobre jest czytanie takiej literatury. Jednak, gdybym była kimś innym, z innymi problemami, podejrzewam, że byłabym nią zachwycona:-)

#Współpraca reklamowa

Moje Kochane Moliki wraz z nastaniem września i nieubłagującą pukającą do drzwi jesienią, wracam do Was, bo ostatnio trochę Was zaniedbałam. Jakoś lato rozleniwiło mnie okropnie i nawet przeszło mi przez myśl, żeby zjechać moim czytelniczym autobusem na krańcówkę i już z niej nie wyjechać w kolejną literacką podróż, ale to chyba jeszcze nie ten czas, prawda? Teraz gdy kolejna pora roku otwiera nowy rozdział, to idealny moment, aby z nowym zapałem zanurzyć się w kolejnych interesujących i wciągających historiach.

Jednak gdy lato nie dało jeszcze o sobie zapomnieć, mam dla Was krótką opinię na temat książki, którą przeczytałam na początku sierpnia. Tym razem mam dla Was historię od Jennifer L.Armentrout, ale nie w wydaniu fantasy, jaką ostatnio miałam okazję poznać. Za sprawą autorki poznajemy 21-letnią Callę Fritz — dziewczynę, która za wszelką cenę starała się spełnić swoje trzy życiowe cele i wierzcie mi na słowo, to nie są jakieś wygórowane marzenia. Jednym z najważniejszym jest ukończenie college i zostanie pielęgniarką. Jednak jedna informacja o kolejnym wybryku jej matki stawia jej przyszłość pod wielkim znakiem zapytania. Calla doskonale zdaje sobie sprawę, że to, co do tej pory tak skrzętnie ukrywała przed światem, zaczyna deptać jej po piętach. Łudząc się, że gdy wróci do miejsca, do którego obiecała sobie nigdy nie wracać, odzyska to, co matka tak perfidnie jej zabrała, nie spodziewała się, że nie znajdzie tam swojej rodzicielki, ale zamiast niej spotka jeszcze większe i bardziej niebezpieczne kłopoty. Powracając do „domu” zajrzała do jednego z miejsc, w którym czuła się odrobinę lepiej — do baru pełnego wspomnień, prowadzonego niegdyś przez jej rodziców. Tam dostrzega przystojnego barmana, który wydawać by się mogło, nie patrzył na nią przez pryzmat jej blizny. Młoda dziewczyna nie przypuszczała, że barman okaże się dla niej kimś znacznie więcej i że on również skrywa pewien sekret. Calla musi stawić czoła nie tylko swoim lękom, ale przede wszystkim sekretom.

Historia Calli i Jaxa to bardzo fajna opowieść o determinacji, tajemnicach, trudnej przeszłości i traumach z dzieciństwa, bliznach nie tylko na ciele, ale i na duszy, o przyjaźni i kiełkującej miłości, ale także o nieoczekiwanych zwrotach w życiu, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnych zmian. Przyznaję, że autorka bardzo ciekawie wykreowała bohaterów, nie dość, że nie da się ich nie lubić, to dla mnie Calla stała się bardzo bliska. Doskonale rozumiem jak, to jest paranoicznie wręcz zakrywać blizny, które najbardziej widoczne są dla osób, które je mają. Jakie to ważne i piękne, że nasza druga połówka, taka najbliższa nam osoba wcale ich nie dostrzega. Niby takie nic, a jednak ma naprawdę wielkie znaczenie. Jax to mężczyzna prawie idealny, który również przeszedł nie jedno w swoim życiu, a mimo to okazał się niesamowitym wsparciem i wykazał się ogromnym zaangażowaniem. Autorka szczerze mówiąc, nie zaskoczyła mnie absolutnie, bo wiedziałam, że ta historia będzie dobra i oczywiście taka była. Emocjonalna, wciągająca, poruszająca, pokazująca jak gorzkie potrafi być życie, jak nie zawsze matka jest prawdziwą mamą, jak traumatyczne wydarzenia rzutują nie tylko na naszą teraźniejszość, ale też na przyszłość. Ta słodko gorzka opowieść będzie idealna dla każdego, kto oprócz romansu szuka w książkach czegoś jeszcze. Na marginesie dodam jeszcze, że „Zostań ze mną” jest czwartym tomem serii, a ja wcześniej nie miałam okazji poznać pozostałych części, co absolutnie mi nie przeszkadzało i spędziłam z nią świetny czas. Jak zapewne się domyślacie, z przyjemnością polecam Wam ją do poczytania zwłaszcza teraz, gdy wieczory zaczynają się robić nieco dłuższe.

Za możliwość zrecenzowania tej historii dziękuję Wydawnictwu Akurat.

„Zostań ze mną” to zdecydowanie jedna z tych powieści, jakie obezwładniają już od pierwszej strony i trzymają w swych hipnotyzujących sidłach jeszcze długo po zakończeniu czytania. Głęboka, poruszająca i zniewalająca, a wszystko to dopełnione doskonale nakreślonymi bohaterami, którzy musieli dorosnąć o wiele za szybko! Bezsprzecznie, Jennifer L. Armentrout ponownie nakreśliła odurzającą historię, która gra na najczulszych strunach wrażliwości i pozostawia po sobie ślad w pokiereszowanym sercu już na zawsze!

Już sam wstęp zapowiada, że autorka nie boi się trudnych tematów, a więc czytelnik otrzymuje gwarancję, iż będą się one przewijały przez całą, dotykającą duszy historię. Nadaje to powieści nadzwyczaj angażującego, refleksyjnego charakteru. Kolejne sekrety, bolesne doświadczenia bohaterów odkrywane są stopniowo, po to, by w końcu przytłoczyć, zmiażdżyć serce w drobny pył. Z każdą kolejną stroną historia przeszywa jeszcze mocniej, a pisarka gra na czytelniczych emocjach niczym prawdziwy wirtuoz. Bezsprzecznie, po tej lekturze naprawdę ciężko jest się pozbierać i nabrać dystansu.

Nakreślone postacie są niebywale prawdziwe, złożone i niebanalne. To ludzie z krwi i kości, pełni marzeń, namiętności, ich życie jest niestety zależne od innych, a niełatwe wybory i szyderczy los często wpędzają w brutalną pułapkę. Bezsprzecznie, każdy z bohaterów wywołuje wulkan intensywnych, skrajnych emocji, począwszy od silnego poruszenia, poprzez strach, aż do kojącej serce nadziei, przypominającej, że każdy zasługuje na prawdziwe szczęście i miłość. Czy jednak demony przeszłości i kłopoty, na jakie Callę naraziła własne matka, nie okażą się zbyt wielką przeszkodą do budowania trwalszej relacji? Czy od każdego piekła można uciec?

Boleśnie prawdziwa, przeszywająca na wskroś, mistrzowsko ukazująca gorycz i niesprawiedliwość życia, a zarazem otulająca i napełniająca serce nadzieją, że miłość i przyjaźń pokonają najcięższe przeszkody. Doskonałe kreacje bohaterów, niebanalna fabuła, autentyczny, silnie angażujący przekaz, a wszystko to nakreślone błyskotliwym piórem. Ten przejmujący, emocjonalny koktajl rozkocha was w sobie!

„Zostań ze mną” to czwarta część serii „Zaczekaj na mnie”. Tym razem poznajemy bliżej Callę, przyjaciółkę Teresy z poprzedniej części. Dziewczyna przed swoimi znajomymi ukrywa prawdę o swojej rodzinie, pochodzeniu, przeszłości. Mówi im, że matka nie żyje, a ta po prostu przez swoje uzależnienie i tragedie sprzed lat wiecznie była nieobecna w życiu córki. Młoda kobieta jest zmuszona wrócić do domu, a tam oczywiście nie zastaje rodzicielki. Widzi za to bar, który niegdyś był upadającą ruiną a teraz radzi sobie całkiem nieźle. Poznaje nowych ludzi, którzy witają ją nad wyraz serdecznie, szczególnie przystojny barman Jax.

Ta seria została po raz pierwszy wydana w 2014 roku i zdecydowanie czuć to w fabule, więc pewnych rzeczy po prostu czepiać się nie będę, bo wynika to z tego, że książki mają dekadę. To taki styl Abbi Glines, mam do tamtych czasów słabość. Darzę je sentymentem.

Z jednej strony to historia niesamowicie bolesna, poruszająca. Od pierwszych zdań główną bohaterkę chce się przytulić, zagwarantować jej, że w końcu wyjdzie słońce. Dziewczyna ma 21 lat, przez to, jak wiele dusi. Sobie nie ma nawet możliwości szczerze porozmawiać ze znajomymi. Trafiając do miejsca, gdzie się wychowała witają ją sceny niczym z thrillera: będą ją śledzić ludzie, którzy poszukują jej matki. Zrodzi to niejedną niebezpieczną sytuację, jednak przy jej boku będzie wiernie trwał Jax. Z początku uważałam go za chodzący ideał: wspierał Callę nieustannie, pomagał jej. Dziewczyna w końcu znalazła kogoś, kto przedarł się przez skorupę. Im dalej w książkę tym więcej toksycznych zachowań przejawiał (lepi się do niego była dziewczyna, przychodzi do jego domu w środku nocy, on nie widzi w tym swojego błędu, tylko obwinia swoją partnerkę o zazdrość, i brak zaufania między innymi). Nie do końca podobał mi się fakt naprawiania wszystkiego seksem, ale taki już chyba urok tej serii.

Całość oparta jest na motywie instant love, co w moim odczuciu miało tutaj swój urok. Niebezpieczne sceny, przyjaźń, wybaczająca naprawdę wiele, odnalezienie i pokochanie samej siebie- to i wiele innych znajdziecie w „Zostań ze mną”.Pomimo wad bawię się świetnie i z niecierpliwością wyczekiwać będę wznowienia kolejnego tomu