Żniwa dusz. Seria z Mercedes Thompson. Tom 13

Patricia Briggs nie zapomina o swoich fanach i po raz kolejny zaprasza do świata, w którym wszystko może się wydarzyć. Jej nietuzinkowa seria porywa serca wielu czytelników i pozwala nam rzucić się w wir niezapomnianej przygody.

Zacznijmy od tego, że każdy tom z serii trzyma niezwykle wysoki poziom. Tutaj nie ma żadnych wzlotów i upadków tylko pełna stabilizacja jeśli chodzi o styl autorki i dopracowanie. Czytelnik nieustannie wrzucany jest w wir niebezpieczeństw, spotyka na swojej drodze przeróżnych bohaterów i wraz z nimi doświadcza nowych atrakcji, których na przestrzeni całego cyklu jest co niemiara. Autorka żongluje emocjami, bawi się kreacją postaci i zmusza nas do intensywnego myślenia w poszukiwaniu winnego całego chaosu. I niezależnie od tego czy jest to pierwszy tom, czy już daleko kolejny, każdy ma coś do powiedzenia. Natomiast polecam Wam przeczytać całość z zachowaniem chronologii, ponieważ pojawiają się pewne niuanse ładnie łączące całość nawet jeśli każda część opowiada o innej przygodzie.

W tym tomie czytamy o Szalonym Żniwiarzu, który zbiera swoje żniwo w całym mieście, biega z sierpem i udowadnia swoją przewagę a znikają przez to wampiry, białe wiedźmy oraz nawet niezbyt potężni pradawni. Kto za tym stoi? I dlaczego magiczne pająki tkają sieć zaklęć w rodowych siedzibach w magicznych istot? Mercy nie boi się jednak wyzwań i mając ze sobą całą watahę wilkołaków oraz wyjątkowo wrednego pradawnego u boku wyrusza na poszukiwanie swoich przyjaciół. I wrogów, bo przecież bez nich nie byłoby całej zabawy.

Dynamiczna akcja stoi na równi z opisami, które pięknie dopełniają dzieła a także z dialogami, które przywołują na usta szczere uśmiechy. Wszystko w tej książce jest na swoim miejscu, przedstawione tak jak być powinno: od ekscytującej niepewności do konfrontacji z sarkazmem i czarnym humorem. Autorka prowadzi nas przez nieszablonową historię z niezwykłymi istotami na drugim planie i nadaje im ludzkich cech, dzięki czemu przypominają nas samych i bez problemu potrafimy się z nimi utożsamić.

"Żniwa dusz" ponownie otwiera przed czytelnikiem świat wielkich możliwości. Dobra zabawa stoi na równi z niebezpieczeństwami oraz literackimi wyzwaniami, które w naszej głowie odgrywają bogate i plastyczne sceny. To idealna lektura na zapomnienie o dniu codziennym, umożliwiająca nam odłożenie obowiązków na później i zagłębienie się w treść, która otwiera przed nami drzwi do różnych możliwości. Razem z Mercy wybieramy się na misję ratunkową i pokonujemy przeciwności losu, by na samym końcu przekonać się, że mając u swojego boku przyjaciół wszystko jest możliwe.

Wataha dorzecza Kolumbii nie ma łatwego życia. Niedawno musiała mierzyć się z czarnymi wiedźmami, a teraz nadciągają kolejne kłopoty.

Nie dość, że jeden z w miarę "nowych nabytków" odzyskał pamięć, to okazuje się, że jego tożsamość oraz siła może być problemem dla stabilności całej watahy. Niestety, teraz stado Adama nie może pozwolić sobie nawet na najmniejszą słabość.

Jakby tego było mało, Adamowi i Mercy ukazuje się Pani Chmary, która w dosyć oryginalny sposób prosi o pomoc w odnalezieniu swego Zaklinacza - Wulfe'a. Tego samego wampira, który ostatnio prześladuje towarzyszkę Alfy. Co więcej - same wampiry zniknęły, wliczając w to Stefana.

Jak to wszystko wiąże się z niedawnymi zniknięciami, a także morderstwami pomniejszych nadnaturalnych.

Czy Mercy, wraz z jej chaotyczną spuścizną po ojcu, pomoże w jakiś sposób uporać się z seryjnym mordercą? Jaką rolę odegra w tym wszystkim Mroczny Kowal z Drontheim? I czy po tym wszystkim wataha Adama będzie taka sama?

Mroczne, prastare artefakty, przerażające i bezwzględne potwory, pradawni, wampiry, wilkołaki i jedna zmiennokształtna - seria o Mercedes Thompson jak zawsze czerpie z różnych mitologii, baśni i legend.

W tej części mamy do czynienia nie tylko z szalonym Wulfe, ale też więcej dowiadujemy się o najważniejszych postaciach Chmary i psychopatycznym Bonaracie.

Akcja nabiera tempa, na jaw wychodzą kolejne informacje, a Mercy przez swoją więź z Kojotem staje się celem grasującego Żniwiarza.

Uwielbiam tę serię! To jeden z lepszych tomów zarówno pod względem akcji, jak i fabuły. Jak zawsze zachwyca mnie związek Mercy i Adama, zwłaszcza fakt, że choć oboje są bardzo niezależni i nie lubią się podporządkowywać innym, to jednak potrafią doskonale się dogadywać, wiedząc w jakim momencie najlepiej dać drugiej osobie przestrzeń, a kiedy wsparcie. Znają swoje mocne i słabe strony i akceptują się całkowicie.

Co będzie dalej? Na pewno wataha ma sporo wyzwań przed sobą. I kto wie, czy kłopoty w które wpadł Samuel będą wyjaśnione w tej serii, czy w Alfie i Omedze. Najchętniej czytałbym obie równocześnie, bo jak wielbiciele autorki wiedzą - akcja tych dwóch serii się zazębia :)

Mam nadzieję, że już niedługo będziemy mogli poznać kolejne losy Mercy, a także Anny i Charlesa :)