Biały żar. Ukryte Dziedzictwo. Tom 2

Literatura akcji i kryminały, to jest to, co tygryski takie jak ja lubią najbardziej. Ta osadzona w Stanach Zjednoczonych powieść sprawia, że praktycznie czuje się niepokój, gdy odkłada się książkę, ponieważ nie możemy doczekać się dalszego ciągu. Jest napisana bardzo dobrze, a fabuła sprawia, że wciągamy się w książkę już od pierwszych jej stronic. Muszę koniecznie kupić pierwszy tom tego cyklu, ponieważ ten sprawił mi mnóstwo radości i niezapomnianych przeżyć. Serdecznie polecam każdemu, kto lubi mocną literaturę.

Po "Płoń dla mnie" miałem duże wymagania co do kontynuacji serii o Nevadzie Baylor i Szalonym Roganie, czyli do "Białego żaru".

Houston nadal nie otrząsnęło się po aferze z Adamem Pierce'm, a miastem wstrząsają kolejne zbrodnie: porwanie dziecka, śmierć senatora i śmierć pracowników korporacji. Nevada, choć próbuje ukryć swój nowoodkryty talent, to nie może stać z boku i patrzeć na ludzki krzywdy, przez co ponownie zostaje wmieszana w trudne sprawy. A pomóc jej w tym może tylko czyste szaleństwo w postaci Rogana...

Para tworząca pod pseudonimem Ilona Andrews ponownie zachwyciła mnie wykonaniem powieści. Fabuła jest bardzo wciągająca i gdybym tylko miał czas to przeczytanym powieść w jednej dzień i nawet przez sekundę nie byłbym znudzony lub zmęczony tą historią. Bardzo podoba mi się również system magii i to, że z każdą kolejną odsłoną cyklu jest on rozwijany. Moim ulubionym magiem jest teraz Harrison i jego zwierzątka. Do tego lubię gdy w książkowej serii nie wszystkie intrygi rozwiązują się od razu w jednej części, lecz tajemnice przechodzą na kolejne tomy, tak jak i tutaj.

Podobało mi się również to, że autorzy dyskretnie przypominają wydarzenia z pierwszej części cyklu, jednak nie robią tego w sposób bardzo rzucający się w oczy, bo ciągłe i bardzo dokładne przypomnienia nigdy mi się nie podobały.

W "Białym żarze" nie przypadła mi do gustu tylko jedna rzecz, a dokładnie tylko jedna scena. Czytając fantastykę nie oczekuję scen erotycznych, a jeśli takie występują to raczej nie przepadam za tym, gdy są one dokładnie opisane. Wolę opis delikatny lub tylko wspomnienie takiej sytuacji niż to jak zostało to ukazane w tej powieści. Ale jest to jedynie jedna scena na całą książkę, więc nie narzekam, a jedynie uprzedzam 🙂

Już nie mogę się doczekać kolejnej części cyklu "Ukryte dziedzictwo" i muszę w końcu sięgnąć po inne książki sygnowane nazwiskiem Ilony Andrews, a także częściej muszę chyba czytać urban fantasy, bo naprawdę jest to przyjemne.

Więcej moich recenzji znajdziecie na Insatgramie @[Adres usunięty]zje, gdzie serdecznie zapraszam.

Nie wiedziałam, jak bardzo brakowało mi Nevady i Rogana, dopóki nie zaczęłam czytać 2 części „Ukrytego dziedzictwa”. „Biały żar” to doskonała kontynuacja serii, która coraz wyżej wybija się w rankingu moich ulubieńców. Kocham zarówno intrygi stworzone przez autorów, jak i te wszystkie zagadki, śledztwa oraz humor. Przepychanki słowne między bohaterami, ich żarty to po prostu coś cudownego. W tym cyklu pojawia sie też tak wiele różnych, odrębnych i wyjątkowych charakterów, że naprawdę dobrze wraca sie do tego świata.

Nevada powoli odkrywa kim tak naprawdę jest i do czego jest zdolna. Jej moc ciagle rozkwita, a ona sama zaczyna dyktować innym swoje własne warunki. Dziewczyna już w poprzedniej części zrobiła na mnie wrażenie tym, że nigdy nie odpuszcza i chroni tych, na których jej zależy. Stara sie pomagać też słabszym nie oczekując zbyt wiele w zamian. Lubię w niej to, że idzie przez życie z podniesioną głową, na bieżąco analizuje sytuacje, w których sie znajduje i logicznie myśli. Może to co teraz pisze nie ma dla was sensu, ale naprawdę rzadko w książkach można spotkać bohatera, który potrafi zachować zimną krew w obliczu tak wielu zagrożeń. Do tego rodzina Nevady to gromadka, której nie da sie nie kochać. Babcia kolekcjonująca czołgi i sprzęt wojskowy, mama uwielbiająca strzelać, siostry, które nie przepuszczą żadnej okazji, aby sie trochę z główną bohaterką podroczyć.

Kolejnym plusem jest przemiana Szalonego Rogana. Mam wrażenie, że mężczyzna powoli zaczyna opuszczać swoje mury i daje nam sie poznać. Oczywiście nie jest to szybki i łatwy proces, ale na pewno chociaż w małym stopniu satysfakcjonujący.

Rogan i Nevada w jednym pomieszczeniu to coś, czego nie da sie zapomnieć. Ich relacja oparta trochę na takim hate-love nabiera rumieńców. Nie skłamie, jeśli powiem że według mnie ta dwójka jest dla siebie po prostu stworzona.

„Biały żar” to książka, która daje nam trochę odpowiedzi, ale na kolejne jeszcze musimy sobie trochę poczekać. Podobało mi sie przedstawienie magii i tej całej hierarchii wśród osób, które sa nią obdarzone. Autorzy w umiejętny sposób dawkują nam informacje, nie zarzucając nas od razu szczegółami, które mogłyby wprowadzić chaos. „Ukryte dziedzictwo” to seria, której warto dać szanse jeśli macie ochotę na przepełnioną tajemnicami i intrygami fabułę z oryginalnymi bohaterami w rolach głównych.

Nareszcie pojawił się drugi tom cyklu Ukryte Dziedzictwo autorstwa Ilony Andrews. Odliczałam możliwe dni do czasu, kiedy książka trafi w moje ręce, przeglądałam aplikację pocztową, a kiedy pojawiła się na niej zarejestrowana przesyłka od wydawnictwa moja radość była ogromna. Witajcie w świecie, gdzie pieniądze nie mają tak wielkiego znaczeni, jak magiczne zdolności, które można posiąść za pomocą pewnego serum. Czasami zastanawiałam się, jaką moc wybrałabym dla siebie i przede wszystkim, w jaki sposób bym ją wykorzystała. Bo to są dwie odmienne sprawy. Po zakończeniu powieści „Płoń dla mnie” wiedziałam, że z pewnością nie odpuszczę żadnej książki z tego cyklu, bohaterowie bardzo mi się spodobali, a niewiedza jedynie napędzała chęć ponownego spotkania z Nevadą.

Główną bohaterką książki „Biały żar” autorstwa Ilony Andrews jest Nevada Baylor, szefowa agencji detektywistycznej. Jest niezwykle utalentowana, swoją moc ukrywała, chociaż z pewnością przydałaby się jej w pracy. Czasami, jednak pewne atuty pozostawić samemu sobie, wtedy nie jest się na celowniku niebezpiecznych osób. Panna Baylor potrafi wyczuć kłamstwo, a także zmusić kogoś do wyjawienia prawdy, kiedy zajdzie taka potrzeba. Los bywa przewrotny, wkrótce kobieta stanie przed dylematem, który może zaważyć na jej dalszym życiu. Od niej zależy los porwanej dziewczynki, tylko ona jest w stanie zmusić porywacza do wyjawienia prawdy. Co jest istotne jej bezpieczeństwa, czy dobro dziecka? Nevada pomaga ocalić dziewczynkę, jednak jej tożsamość pozostaje nieznana. Za pomoc panna Baylor obiecuje pomóc z kolejną sprawą. Cornelius Harrison jest zwierzęcym magiem, postanawia zatrudnić Nevadę, aby pomogła mu odnaleźć mordercę jego żony. To sprawia, że ponownie będzie musiała nawiązać współpracę z Roganem, najpotężniejszym magiem, który wydaje się być niewrażliwy na jej zdolności. Co wyjdzie z tego duetu? Czy uda im się odkryć, kim jest morderca?

„Biały żar” potrafił wręcz wmurować mnie w fotel, podczas lektury nerwowo zmieniałam pozycję, aby jak najdłużej pobyć z głównymi bohaterami. Ilona Andrews zaskakuje po raz kolejny bogactwem przedstawionego świata, a także akcji. Fabuła powieści jest bardzo rozbudowana, wiele się dzieje, a Nevada musi raz za razem ryzykować i uważać na to, aby jej natura pozostała w ukryciu. Strach przed byciem zmuszaną do bycia niczym maszyna wyciągająca prawdę z przestępców i podejrzanych czasem zbyt mocno na nią naciskał. Dzięki pomocy innych i układom dziewczynie udaje się zrobić to, co słuszne bez odkrywania kart. W drugim tomie Ukrytego Dziedzictwa, ktoś próbuje obalić obecny ustrój polityczny, kolejne zamachy dezorientują bohaterów, spisek wprost zyskuje na sile. „Biały żar” to także romantyczne zawirowania, które nieco przytłoczyły Nevadę, próbowała dojść do ładu z własnymi uczuciami. Kobieta wiele poświęciła, wypracowała, pokazała, że zna się na rzeczy, jest silna i niezależna, a przede wszystkim można na niej polegać. Wzajemne zrozumienie jest kluczem do sukcesu zarówno innych, jak i samego siebie.

„ - Dobrze wiemy, że Rogan jest subtelny jak haubica.

- Potrafię być subtelny – obruszył się Rogan.

- Może zapytamy damę? Jak wyobrażasz sobie przesłuchanie w wykonaniu Rogana?”

- Chwyci Baranovskiego za gardło i wystawi za balkon na bardzo wysokim piętrze.”

- No i to byłoby tyle.”

Panie i Panowie, oto „Biały Żar”, czyli drugi tom serii, która całkowicie skradła mi serce. To jest książka w stylu – „mam ponad 500 stron, ale i tak przeczytasz mnie jeden, góra w dwa dni”.

Nie wiem od czego zacząć moje zachwyty, bo nie ma tu ani jednej rzeczy, która podobałaby mi się mniej, lub by mnie do siebie nie przekonała. Mamy fabułę, która wgniata w fotel, stoi akcją i z tomu na tom rozrasta się, wprowadzając do gry coraz to nowszy ród i trudniejszych przeciwników. Tym razem okazuje się, że Adam Pierce był zaledwie przykrywką i początkiem faktycznych problemów, tajemniczych morderstw i wielkiego spisku potężnych rodzin, które powoli zaczynają wykładać karty na stół wraz z niespodziewanymi asami z rękawów, jakim jest chociażby prześladujący Nevadę „czarny koń”. I co tu dużo mówić… Dzieje się. Nevada przyjmuje niemożliwe do wykonania zlecenie, zaczyna odkrywać sedno swojej niespotykanej mocy, ale przede wszystkim nadal desperacko stara się chronić swoją rodzinę, jej sekrety i teraz również klienta. A do jej życia znowu wraca Connor Rogan i choć może się wydawać, że nie może być już bardziej szalony, to, gdy stawką zaczyna być bezpieczeństwo pani Baylor jest w stanie posunąć się do wykupienia połowy miasta…

No właśnie. Connor Rogan i Nevada Baylor, czyli zdecydowanie jeden z najlepszych duetów, o których przyszło mi czytać. Mają w sobie wszystko, co uwielbiam w bohaterach – są inteligentni, podejmują logiczne decyzje, są zdolni do poświęceń dla najbliższych, a przede wszystkim między nimi jest prawdziwa chemia, która się rozwija, a nie pojawia znikąd. No i ten humor! Ta książka ma to do siebie, że w jednej chwili śmiałam się do łez, a w drugiej wstrzymywałam oddech podczas kolejnej strzelanki na ulicach miasta. Niesamowicie podobało mi się również rozbudowanie innych postaci, jak ujawnienie mocy kuzyna i siostry Nevady, czy częstsze pojawianie się Augustine’a, czy Corneliusa, oraz jeszcze lepsze wytłumaczenie magii Magnusów i zasad na jakich opierają się Rody. Mam wrażenie, że z tomu na tom robi się coraz lepiej, jest coraz więcej wątków, a wciąż jest to taka cisza przed burzą, przed trzecim, finałowym tomem.

Ilona Andrews czy też jak wiemy autorski duet kryjący się pod pseudonimem (Ilona i Andrew Gordon) już dawno temu skradli wiele serc i udowodnili, że w pisaniu fantastyki czy rozbudowie stworzonych przez siebie światów, nie mają sobie równych. Ich wcześniejsze serie porywały fanów na całym świecie, nic więc dziwnego w tym, że z zapartym tchem oczekiwaliśmy kolejnych nowinek. Cykl Ukryte dziedzictwo od samego początku zapowiadał się na kolejną niezapomnianą przygodę co po twierdził dobrze napisany pierwszy tom, ale muszę przyznać, że część druga znacznie podbija poprzeczkę i składa na nasze dłonie akcję pełną emocji, zaskakujących zwrotów akcji i wydarzeń przyspieszających bicie serca.

Zacznijmy od dynamiki fabuły, która na ponad pięciuset stronach rozłożona jest z rozwagą i świadomością. Autorzy od samego początku utwierdzali mnie w przekonaniu, że mają konkretny pomysł na swoją historię i wiedzą z wyprzedzeniem jakie będą ruchy ich bohaterów co przełożyło się na odbiór intensywności wrażeń: nie martwiłam się spadkiem tempa, nie bałam się, że za moment wpadnę w dół nudy czy przegadanych momentów a z zachwytem angażowałam się w kolejne potyczki z nieprzychylnym losem, bo trzeba przyznać autorom, że nie szczędzili w drugim tomie dram ani fabularnych twistów, jednocześnie wciąż pozostawiając sobie ogromne pole do popisu w nadchodzących nowych tomach.

Pełną przyjemność z lektury odnajdzie tylko ten, kto zachowa chronologię. To warunek konieczny, ponieważ autorzy postawili na ciąg przyczynowo-skutkowy i jedna afera jest wynikiem drugiej, a druga część nie cofa się wspomnieniami do tego co działo się wcześniej, jedynie budując nową historię na ekscytującym finale swojej poprzedniczki. Wracamy więc do Houston, w którym jak się okazuje, wszystko może się wydarzyć i śledzimy kolejne wyzwania czekające na Nevadę Baylor, niesłychanie dzielną bohaterkę, która z podniesionym czołem oraz cudowną charyzmą stawia czoła wszelkiemu złu. Uwielbiam ją za chart ducha oraz świadomość popełnianych czynów, szczególnie że nie jest jej łatwo, ponieważ autorzy nie bawią się w półśrodki, nie koloryzują faktów i zrzucają na nią kolejne morderstwo, tym razem znanego senatora i żony Magnusa. Młoda detektyw stanie w obliczu zagrożenia, ale dla niej to przecież chleb powszedni.

Nie tylko Nevada cechuje się charyzmą i oryginalnością, ponieważ na przestrzeni wielu stron spotkamy wielu barwnych bohaterów o których szybko nie zapomnimy. To największa zaleta twórczości autorów, ponieważ wszystkie ich książki zapadły mi głęboko w pamięci właśnie za sprawą silnych psychologicznych działań ze strony postaci i wiem, że tym razem będzie podobnie. Główna bohaterka już dawno zaskarbiła sobie moją sympatię, dziś powoli znajduje w sobie miejsce także dla jej przyjaciół a majaczący gdzieś w tle wątek romantyczny pięknie podbudowuje emocje sprawiając, że historia po prostu żyje w moim sercu i rozmyślam o niej nawet wtedy, gdy powieść leży odłożona na półce.

"Biały żar" to kontynuacja jakiej oczekiwałam. W pełni dopracowana, szczera, nieustannie zaskakująca, z plejadą barwnych osobowości na czele. Chociaż bym chciała nie mogę się do niczego przyczepić, ponieważ małżeński duet po raz kolejny zagwarantował mi moc atrakcji oraz niezapomnianych wrażeń. Bawiłam się wybornie, strony praktycznie przerzucały się same a jedyne czego żałuję, że finał znów nadszedł zdecydowanie zbyt szybko. Nie pozostaje mi nic innego jak czekać na kolejne przygody Nevady i w międzyczasie zachęcać Was do zapoznania się z tą przełamującą schematy bohaterką.

"Biały żar" to drugi tom cyklu Ukryte dziedzictwo, autorstwa małżeństwa Ilony i Andrew Gordonów, występujących pod pseudonimem literackim Ilona Andrews. Pierwsza część, czyli "Płoń dla mnie", zachwyciła mnie do tego stopnia, że pochłonęłam książkę w jeden dzień. Sięgając po kontynuację, miałam równie wielką ochotę na zniknięcie z rzeczywistości i zapadnięcie się w mieszankę wybuchowo-magicznej fikcji literackiej.

Udało się!

Wydarzenia w "Białym żarze" zaczynają się kilka miesięcy po zakończeniu "Płoń dla mnie". Do Nevady zgłasza się Cornelius Harrison, który pragnie dopaść morderców żony. Ukochana klienta pracowała dla wysoko postawionego Forsbergów, jednak przedstawiciele rodu uważają, że załatwiała prywatne porachunki. To, że zginęła razem z innymi prawnikami pracującymi dla Forsbergów wydaje się nie mieć znaczenia.

Nevada, wbrew zdrowemu rozsądkowi, podejmuje się wyzwania. Szukając odpowiedzialnych za brutalne morderstwo, los popycha ją znowu w ramiona Szalonego Rogana - mężczyzny, przed którym drży cały magiczny światek. Sprawy przybierają niebezpieczny obrót, kiedy ktoś zaczyna czyhać na życie Nevady, by powstrzymać ją przed prowadzeniem śledztwa.

Czy Nevadzie uda się odkryć prawdę? Kim okaże się człowiek, który z zimną krwią zabił kilka osób? I dlaczego widok Szalonego Rogana za każdym razem zaburza pracę serca?

"Biały żar" Ilony Andrews to książka, którą wręcz połyka się w całości. Mimo że ma ponad pięćset stron, czyta się szybko i płynnie ze względu na dynamiczną akcję i jej przewagę nad opisami. W porównaniu z "Płoń dla mnie" wypada jednak odrobinę słabiej, a przynajmniej dla mnie. Zabrakło mi tu swego rodzaju wyważenia; od ponad połowy książki działo się tyle, że ledwo dało radę odetchnąć. Dla jednych to może być zaleta, a mnie trochę zmęczyło to ciągłe napięcie.

Postać Nevady potrafi z łatwością zdobyć serce czytelnika. Główna bohaterka jest naprawdę wyjątkowa. Mimo ciężkiej fuchy i wielu problemów Nevada nigdy nie traci poczucia humoru, jest niezwykle odpowiedzialna, a rodzinę chroni ponad wszelką miarę. Oprócz znanych bohaterów z pierwszej części, w "Białym żarze" do głosu dochodzą również całkiem nowi. Wielu z nich pozytywnie zaskakuje, zwłaszcza kiedy na jaw wychodzą również sekretne moce. Nevada upublicznia swoje, co z kolei prowadzi do wielu przykrych i trudnych sytuacji.

W "Białym żarze" główny wątek detektywistyczny jest bardziej niebezpieczny niż w poprzednim tomie. Czytelnik dostaje mnóstwo zwrotów akcji, które momentami przysparzają o palpitację serca. Ilona Andrews poza pełną temperamentu fabułą wplata w historię również multum emocji, porusza wątki polityczne oraz dodaje do fabuły motyw terroryzmu. Magia wręcz wylewa się z kartek, skutecznie czarując czytelników, by nie wrócili do rzeczywistości.

Drugi tom "Ukrytego dziedzictwa" to dosłownie jazda bez trzymanki. "Biały żar" oferuje mnóstwo wrażeń, dzikich i nieokiełznanych, a poruszane wątki spędzają sen z powiek. Nie ma chwili na nudę, to mogę zagwarantować! Książka Ilony Andrews jest naprawdę wyjątkowa i godna polecenia, ponieważ zapewni rozrywkę na najwyższym poziomie. W końcu kto nie chciałby poczytać o mrocznych tajemnicach, potężnych mocach, zamachach, morderstwach, upojnych marzeniach i o... fretkach kradnących dane? :)

Napisać, że jestem podjarana, przeszczęśliwa… to za mało. DOCZEKAŁAM się! Nevada i Szalony Rogan wrócili! I to jak! Z przytupem!

Jeśli nie mieliście okazji jeszcze, żeby poznać tych dwoje to serdecznie odsyłam Was do mojej poprzedniej recenzji, w której opisuję pierwszy tom przygód Nevady Baylor.

Od tego momentu prawie dni liczyłam, aż paczuszka do mnie dotrze. I co? Dotarła. Siedziałam do 3 w nocy i czytałam, po czym musiałam iść spać chociaż na 2-3 godzinki i znowu czytałam.

Wspaniała książka, nie ma to tamto! A może po prostu… czasem chciało by się być taką Nevadą, mieć magiczne moce, walczyć i… nie mogę! Nie zepsuję wam tej przyjemności czytania! A warto!

O czym jest ta książka? To II tom, więc ciąg dalszy (i na szczęście nie koniec!) przygód Nevady. Dziewczyny na pozór „zwykłej” ale niezwykłej. Kogoś, kto stara się chronić swoją rodzinę, dbać o nią, przejmuje rodzinny biznes po ojcu i działa po to, żeby innym żyło się lepiej. Nie poddaje się i stawia czoła przeciwnościom. Mobilizuje do działania.

Tutaj mamy jeszcze więcej akcji, pięknych istot, magicznych wybuchów, widowiskowych pościgów, wywróconych samochodów, strzelaniny i namiętności.

Czekałam długo, żeby żar, który się tlił - wybuchł. Warto było czekać!

Piękne samochody, nieprzeciętny humor, iskry, które porażają, gdy tylko na stronice wkracza Rogan.

Wierzcie mi lub nie, ale ta historia jest i dla tych, co lubią kryminały, dla tych, co rozkoszują się w fantastyce ale i dla tych, co na łamach książki szukają namiętności i wrażliwości. Opisów uniesień miłosnych ze smakiem ale osiągających to, co trzeba ;).

Czy Nevadzie uda się rozwiązać zagadkę morderstwa? Kto zabił? Dlaczego? Jakie zdolności posiadają członkowie jej rodziny? Czy związek z Connor’em ma przyszłość?

P.S dla mnie tajemnica jaka zostaje dodatkowo wrzucona na koniec, jest niczym ta jedna niezmielona cała truskawka, która się schowała w torcie i trafiasz na nią widelczykiem przemierzając już i tak doskonałą masę truskawkową.

Moja ocena nie może być inna niż 11/10. Po prostu nie może. Czekam na 3 tom!

Masz kochającą rodzinę, za którą oddałabyś wszystko. Masz magię, za którą ludzie oddaliby wszystko. Nauczyli Cię ją chować, tak samo Twoje siostry. Wszystkie się ukrywacie, jednak plany z dnia na dzień się sypią. Decyzję, za które trzeba ponieść konsekwencje. Część prawdy wychodzi na jaw. Do tego on. Szalony Rogan we własnej osobie – przystojny, z zabójczymi zdolnościami, o którego potykasz się na każdym kroku. Jak żyć? Nevada nie ma łatwego życia...

Za każdym razem zadziwia mnie humorystyczny aspekt książek spod piór tych autorów. To małżeństwo na każdym kroku pokazuje jak bardzo nie trzeba zmieniać formy tylko ją udoskonalać: świetną historią, światem. Nie bawią się w wymyślanie, zbytnio rozbudowane światy. Alternatywna rzeczywistość kupuje wszystkich za każdym razem, a system magiczny jest po prostu niezwykły.

W ich książkach nie może zabraknąć emocji. Tutaj było tak samo. Pomiędzy bohaterami napięcie jest wyczuwalne na każdej stronie i nie jest ono przedstawione w sposób żałosny czy przesłodzony. Nie może taki być, ponieważ sami bohaterowie nie są tacy. Zbyt zabójczy, pewni siebie. Za każdym razem jestem pod wrażeniem ich tworzenia. Mężczyzna - mroczny, a jednak delikatny, za to ona wydawać by się mogło najkruchsza istota na świecie, a okazuje się, że ma największe jaja w całej historii. Emocje odgrywają w tej historii niezwykłą rolę. Kiedy dostajesz przedsmak tego co może się wydarzyć, autorzy zrzucają na Ciebie bombę emocjonalną i zaczynasz wtapiać się w inny etap historii, który jest równie pochłaniający. Nie znajdziesz tutaj tylko tych dobrych, cudownych, euforycznych emocji. Będziesz próbował powstrzymać płacz, a kiedy znajdziesz ten wątek w historii poczujesz ogromny smutek.

Dodatkowo dwa przeciwieństwa: osamotnienie kontra ciepło rodzinne, sielanka. Rogan jest samotnym smokiem (kto przeczyta ten będzie wiedział, dlaczego), którego trzeba przygarnąć, a rodzinie Nevady drugi smok się przyda do ochraniania tego co najważniejsze. Miłości.

Wątek detektywistyczny z akcją, która porywa. Kto nie kocha walki, demonów i magii? To jest po prostu urban fantasy w najczystszej i idealnej postaci. Przez tę książkę się płynie, uzupełnia każda strona stronę. Jest jak fala zarzuca Cię, a później zostajesz z pustką. Ciężko jest wrócić do rzeczywistości. Odskocznia murowana. Uwielbiam charakterystykę postaci – nie ma irytujących bohaterów, a w każdym można się zakochać na swój sposób. Perfekcyjna jak zawsze!

Druga część przygód Nevady i jej rodzinki, której notabene jest w tej części mało. A szkoda, ponieważ ten wątek jest bardzo fajny. Od wydarzeń z poprzedniej części upłynęły dwa miesiące. Nie mam zamiaru pisać o fabule więc nie musicie obawiać się spoilerów. Chociaż troszkę szkoda iż główny wątek oraz wątek romantyczny są na tym planie. Bardzo chętnie dowiedziałbym się więcej o uniwersum. Może w jakimś zestawie opowiadań czy coś w tym stylu. Ale to tylko moje marudzenie, tak samo mógłbym pomarudzić na moim zdaniem niepotrzebne opisy zbliżeń bohaterów. Rozumiem dlaczego one są i pewnie większości będą się podobać, ale mi akurat wydają się do pominięcia. Na szczęście nie ma ich dużo i nie są niezbędne do czerpania przyjemności z książki.

Postacie. Cóż mogę powiedzieć? Może postacie nie mają jakiejś dużej głębi ale da się ich lubić. Wątpię aby pozostali w pamięci przez dłużej niż rok ale postacie są stworzone poprawnie i nie mam się do czego przyczepić.

Akcja książki. Tutaj, jeśli pominąć wątki romantyczne to mamy do czynienia z prawie czystą książki akcji. Prawie czystą, ponieważ jest tam kilka elementów śledczych ale tylko tyle by zapewnić nabranie oddechu przed kolejnymi akcjami. Osobiście to uważam elementy akcji za najlepszy punkt całej powieści. Cała reszta stanowi tylko tło. Oczywiście samemu musiałem wrzucić do tła inne elementy ponieważ autorzy zrobili tak, że każdy może wybrać które elementy najbardziej go interesują.

Styl. Jak mówiłem książka jest lekka, łatwa i przyjemna. I to samo mogę powiedzieć o stylu pisania autorów. Naprawdę muszę kiedyś sięgnąć po inne książki małżeństwa.

Bardzo podobała mi się ta część i na pewno sięgnę po trzeci tom. Czy to będzie ostatni z serii czy jest w Ukrytym Dziedzictwie więcej części, tego nie wiem i proszę nie zdradzajcie mi. Przekonam się z czasem.

Zapraszam również na mego bloga:

[Adres usunięty]