Złudzenie

376 stron.

376 stron ciągłej niepewności.

376 stron coraz większych wątpliwości i budzących się na nowo pytań.

Miliona pytań.

Pytań, na których odpowiedzi nie jesteśmy w stanie znaleźć.

Zaczęło się całkiem normalnie, jednak niemal od pierwszej strony dało się wyczuć pewien niepokój. Niepokój, który powodował, że każdy, nawet najmniejszy drobiazg braliśmy z pewną rezerwą. Z dystansem. Tak, jakby nagle miało się okazać, że właśnie to jest klucz do tej przedziwnej sytuacji. Że właśnie to jest element, który nie pasuje do układanki.

Szukałam.

I szukałam.

I dopatrywałam się czego tylko mogłam, ale nie dałam rady.

Więc nie łudźcie się - nie będziecie w stanie wysnuć rozwiązania do samego końca. To niemal niemożliwe, choćbyście nawet analizowali każdy szczegół.

Wszystko jest tu zupełnie nieprzewidywalne.

Thriller nieodkładalny. Genialnie skonstruowany, pełen napięcia i niepokoju, zmuszający do ciągłej analizy każdego wydarzenia, słowa, czy gestu. Zagadka, której zakończenie zaskakuje tak mocno, że otwieramy szeroko oczy.

Zapewniam, że nie będziecie mogli się oderwać, dopóki nie poznacie prawdy.

Bo niemal wszystko, co tu się wydarzyło, było tylko

Z Ł U D Z E N I E M...

Uwielbiam czytać thrillery psychologiczne. Zawsze chętnie po nie sięgam, gdyż lubię taki klimat niepewności, jaki z nich wypływa. "Złudzenie" to książka, która przypadła mi do gustu już od pierwszej strony. Mocno mnie zaciekawiła, wciągnęła i sprawiła, że nie mogłam oderwać się od czytania nawet na chwilę. Fabuła jest świetnie wymyślona, pełna niespodziewanych zwrotów akcji, a zakończenie historii jest naprawdę zaskakujące. Z pewnością nawet nie będziecie podejrzewali, że taki będzie właśnie finał opowieści. Jeśli szukacie dobrze napisanego kryminału, to ta książka jest właśnie dla Was. Nie będziecie się nudzić.

Thriller psychologiczny który wciąga od pierwszej strony i z każdą kolejną trudno go odłożyć. Niespodziewane zwroty akcji, trzymanie czytelnika w napięciu, z tym autorka poradziła sobie rewelacyjnie.

Fran to dziewczyna z kompleksami i traumą którą wyniosła ze szkoły gdzie każdy się z niej naśmiewał. Pewnego dnia na stacji metra widzi jak jej prześladowca z czasów szkolnych wpada pod pociąg, Fran obserwuje to z boku i jest pewna że to nie był wypadek. Nikomu nie przyznaje się że tam była, ale dzięki temu wydarzeniu ma okazję zbliżyć się do swojej miłości z czasów szkolnych, Charlesa. Nie przyznaje się nikomu że od kilku lat śledzi życie jego rodziny, wyobraża sobie siebie na miejscu jego żony, wydaje się wręcz opętana tą miłością. Tęskni też za siostra która przysyła jej zdjęcia z prezenty ale od trzech lat nie miały okazji się spotkać, tęskni za siostrzenicą której nigdy nie widziała.

Byłam pewna że Fran ma jakąś psychiczną chorobę, ale okazało się że problem nie tkwił we Fran, i to nie ona powinna szukać dobrego psychiatry. Cały czas też przewija się wątek jej siostry i tego co strasznego zrobili jej w szkole. Uważano ją za najpiękniejszą dziewczynę, zdolną pływaczkę a ktoś po prostu zniszczył jej życie. To co się wtedy wydarzyło autorka zdradza dopiero pod koniec książki. Zakończenia trudno się domyślić, mnie zaskoczyło totalnie.

Jeśli szukacie dobrego thrillera psychologicznego. Pełnego tajemnic, niespodziewanych zwrotów akcji, napięcia to ta książka jest dla Was.

"Czasami strach przypomina głód. Takie dziwne trzepoczące uczucie, które trudno nazwać. Pustka, potrzeba dodania sobie otuchy."

Historia Fran, samotnej, trochę dziwnej kobiety, która ma obsesję na punkcie znajomego ze szkoły, na pierwszy rzut oka wydaję się niepozorna, ale uwierzcie mi, to tylko "Złudzenie". Ta książka jest dokładnie przemyślana i skonstruowana, są świetnie wykreowani bohaterowie, jest duszny, niepokojący klimat oraz zakończenie, które dosłownie wbija w fotel. Największą jej zaletą jest to, że nie jest efekciarska, wręcz przeciwnie, jej niespieszna narracja sprawia, że ta historia powoli osacza czytelnika i wciąga go bez reszty. Kolejna książka od Nicoli Rayner i kolejny strzał w dziesiątkę, teraz pozostaje tylko czekać na jej kolejną powieść.

Ostatnio kupiłam tę książkę. "Złudzenie" to świetnie dopracowany thriller, trzyma w napięciu, ma mnóstwo zwrotów akcji. To powieść, przy której na pewno nie będziecie się nudzić. Mnie się bardzo podobała. Przeczytałam ją jednym tchem, chociaż nie należy do najkrótszych. Bardzo żałuję, że dopiero teraz odkryłam tę autorkę, myślę, że jeszcze kilka jej powieści przypadnie mi do gustu. Czuję, że mam duże zaległości w powieściach autorki. Byłam bardzo zaskoczona zakończeniem, nie pomyślałam nawet przez chwilę, że tak może się to rozegrać. Polecam wszystkim, którzy jeszcze nie czytali, a nie lubią banalnych historyjek.

Autorka "Dziewczyny, którą znałeś" powraca do nas z nową powieścią, zatytułowaną "Złudzenie" ( orginalny tytuł to "You AND Me").

Francesca jest świadkiem śmierci pod pociągiem metra. Ofiara, to jej znajomy ze szkolnej ławy, jej dręczyciel, ale też najlepszy przyjaciel Charlesa. To wydarzenie staje się sposobnością, by zbliżyć się do Charliego, który jako jedyny był zawsze dla niej uprzejmy. Ten okruch uwagi wystarcza, by kobieta na długie lata oddała mu swe serce. Teraz ma ich prawie 40 i zupełnie nie przeszkadza jej, że wybranek jej serca jest żonaty i ma dzieci. Ona wciąż obserwuje go z ukrycia i szuka możliwości kontaktu.

Wydarzenia śledzimy z perspektywy głównej bohaterki i narratorki, Fran. Od razu wiadomo, że nie jest ona osobą zrównoważoną psychicznie. Od dziecka samotna i trochę dziwna, stała się celem dla szkolnych prześmiewców, w dalszym ciągu postrzegana jest jako freak. Zafiksowana na punkcie jedynego mężczyzny, który był dla niej zwyczajnie miły. Jej życie to jałowa egzystencja, w dużej mierze spędzana na szukaniu sposobności do kontaktu z tym wymarzonym. Co, gdy okaże się, że prawda daleka jest od wyobrażeń? Fran przekona się jak bolesne bywają złudzenia.

"Może to wszystko moje wyobrażenia. Może najważniejsza rzecz w moim życiu nie ma nic wspólnego z rzeczywistością." 

Od początku ogarnia mnie uczucie dziwnego niepokoju, a klimat jest gęsty i klaustrofobiczny. Nie spodziewajcie się oszałamiającej akcji, bowiem początkowo nie ma jej prawie w ogóle, nie ma też żadnego napięcia, które utrzymywałoby naszą uwagę - całość buduje duszna atmosfera, składająca się z wielu niedomówień. Pytania mnożą się, a na odpowiedzi przyjedzie nam długo poczekać, lecz nasza wytrwałość zostanie sowicie wynagrodzona. Bogate tło społeczno-obyczajowe, świetnie portrety psychologiczne bohaterów i misternie utkana intryga, to największe zalety tej historii.

Jeśli nie podobał Ci się debiut Nicoli Rayner, to i tę pozycję omijaj szerokim łukiem, bowiem nie jest to książka, która spodoba się wszystkim, lecz fanom "Dziewczyny, którą znałeś" przypadnie do gustu.

Premiera 19 maja 2021

Maj zakończyłam z książką Złudzenie, która opowiada losy Fran, która widzi śmierć swojego znajomego z liceum. Jednocześnie, dzięki temu incydentowi ma możliwość zbliżenia się do swojej szkolnej miłości Charlesa.

Mało kto wie, że Fran ma swoje rytuały, które są o krok od stalkingu. Ponadto, cały czas tęskni za swoją siostrą Ellie, która nagle wyjechała 3 lata wcześniej i utrzymują tylko sporadyczny kontakt internetowy. Czy śmierć Dicky'ego była przypadkowa? Czy przeszłość wypłynie na wierzch?

Książka ma ciekawą fabułę, a napięcie w niej rośnie strona za stroną. Chociaż są momenty, gdzie można by pomyśleć, że właśnie rozwiązało się zagadkę, to jednak cały czas nam coś przestaje pasować. Zakończenie jakie otrzymaliśmy, to nie było typowe zakończenie, którego bym się spodziewała. Ogólnie książkę oceniam na plus, bo bardzo zaintrygowała mnie cała historia i jej rozwój, jednak momentami była przydługa i nużąca.

Mimo to myślę, że warto po nią sięgnąć i sprawdzić jakie mroczne sekrety ukrywane są przez znajomych Fran.

Fran lubi się przyglądać, lubi patrzeć. Obserwować z daleka by pozostać niezauważoną. Któregoś wieczoru na jej oczach dochodzi do wypadku, a może zbrodni ?

Kobieta ma nadzieję, ze to może połączyć ją i jej miłość- mężczyznę, którego kocha od lat. Jednak kiedy w grę wchodzą sekrety może zabraknąć miejsca na uczucia…Wszystko co budowała może ulec zniszczeniu. Wspomnienia sprzed lat zacierają się z teraźniejszością i co raz trudniej jest je od siebie odróżnić, tym bardziej, że Fran, ma pewną obsesję…

Mam pewną wstydliwą tajemnicę. Uwielbiam książki i filmy ze stalkerami w tle. Ktoś kogoś podgląda bo jest chory z miłości lub zazdrości- poproszę, biorę to w ciemno.

Książka Nicoli Rayner spełnia wszelkie warunki aby dogodzić mojemu czytelniczemu sercu. Lubię się dobrze bawić podczas lektury a podczas czytania „Złudzenia” właśnie tak było… Może nie przeżywałam zaskoczeń, może po plecach nie przepływały mi prądy emocji, ale przeczytałam książkę jednym tchem z dużą frajdą.

Czy główna bohaterka mnie denerwowała- tak, oczywiście. Czy była infantylna, i narzucająca się?- tak, ale czy mi to przeszkadzało- zdecydowanie nie.

Lubię takie „ściśnięte” klimaty, małe grupy, każdy, każdego podejrzewa, mam frajdę kiedy jest duszno i parno a im więcej tajemnic i sekretów na metr kwadratowy tym dla mnie lepiej.

Na pewno nie jest to książka, która spodoba się wszystkim. Jest leniwa, lekko się ciągnie, nie ma pościgów a trup nie ściele się tak gęsto jak w innych thrillerach, ale jest w niej coś co mnie urzekło i dlatego wam ją polecam.

Fran na co dzień pracuje w księgarni. Kobieta ciągle rozpamiętuje swoją przeszłość i czasy szkolne. Nie potrafi cieszyć się tym, co obecnie ma, tylko ciągle rozmyśla o tym, co było. A że w szkole nie była lubiana, to przeważnie negatywne myśli kłębią się w jej głowie. Wszystko, co obecnie robi, w jakiś sposób wiąże się z przeszłością.

Pewnego feralnego dnia, będąc na stacji kolejowej, Fran jest świadkiem wypadku kolegi ze szkolnej ławki, który niegdyś bardzo dokuczał jej i jej siostrze. Co prawda uważa, że śmierć Dickie’go Grahama była nieszczęśliwym wypadkiem, to im dłużej o tym myśli, tym bardziej ma wątpliwości, co tak naprawdę widziała tamtego dnia. Jednak to wydarzenie, choć przykre, może ją zbliżyć do miłości z dawnych lat…

Początek był bardzo ciekawy, intrygował i zachęcał do dalszej lektury. Dziwny wypadek na stacji, stalking kolegi, urywane relacje z siostrą… To wszystko wprowadziło mnie w duszny, niemalże intymny, klimat. Zastanawiałam się ciągle, co się za tym wszystkim kryje, o co chodzi z tajemniczym wypadkiem. Jednak w miarę zagłębiania się w fabułę, zaczęła mnie trochę nudzić. O ile lubię thrillery z wolnym rozwojem akcji, tutaj nie mogłam się w nią wgryźć, fabuła była zbyt wolna. Choć zdecydowanym plusem jest zakończenie, którego się nie spodziewałam.

Kolejnym plusem było zestawienie przeszłości z teraźniejszością. Bolesnej przeszłości ze szkolnych czasów, która niekorzystnie wpływa na obecne życie. I ślepe podążanie za wspomnieniami, które zniekształcają obraz teraźniejszości.

Oczywiście zachęcam Was do sięgnięcia po Złudzenie i wyrobienie sobie własnej opinii o niej. To mroczny thriller, którego drugim dnem jest stalking, życie życiem drugiej osoby, szpiegowanie i rozpamiętywanie przeszłości.

Franny to samotna kobieta, spełniająca się w pracy i ... śledzeniu osób ze swojej przeszłości. Zwłaszcza pewnego mężczyzny, którego darzy uczuciem. Ma siostrę, która kontaktuje się z nią tylko przez portale bądź mailowo, podsyłając skąpe informacje o swoim życiu i zdjęcia swojej córeczki.

Pewnego wieczoru na oczach Franny dochodzi do wypadku, a może do zbrodni? Od tego momentu robi się coraz nieprzewidywalnej.

Sposób narracji wydaje się czasami lekko wręcz naiwny. Jednak jakiś rodzaj naiwności nasza droga Franny posiada. Miałam poczucie, że bohaterka przeszła szybką drogę ku dojrzałości... ale do brzegu.

Świetnie napisany thriller. Autorka bardzo delikatnie podnosi napięcie. Czytając miałam wrażenie, że jest lekko aż dotarło do mnie, że moje serce uważa inaczej.

Mamy całą masę tajemnic z przeszłości, które sukcesywnie wychodzą na jaw. Zwroty akcji lubią nam dawać po nosie i prowadzić na manowce. Niczego nie można czuć się pewnym. No może tylko tego, że finał potrafi mocno zaskoczyć.

Podoba mi się sposób opowiadania autorki, to było moje pierwsze spotkanie z jej twórczością i zdecydowanie sięgnę po inne książki.

Zachęcona opisem z tyłu książki oraz recenzjami na #lubimyczytac sięgnęłam po tę pozycję. Z autorką wcześniej nie miałam styczności.

Byłam naszykowana na dobry thriller...

I coś poszło nie po mojej myśli 🙈 - wiem, wiem, w końcu to nie ja jestem autorką, ale czegoś innego spodziewałam się w trakcie czytania 😅🙈

Cała sytuacja, która dzieje się w lekturze opisywana jest oczami Fran, która była stalkerką swoich znajomych - tak dobrze czytacie - ona ich prześladowała. Może robiła to trochę nieświadomie...ale jednak!

Może to przez to, że zakochała się w chłopaku, który nie odwzajemniał jej uczuć...?

A może przez to, że widziała jak jej kolega ginie wpadając pod nadjeżdżający pociąg...?

A może przez to, że ona nie wie gdzie jest jej siostra Ellie? Prawdopodobnie wyjechała, ale nikt nie ma z nią żadnego kontaktu. Ten wątek był bardzo ciekawy, bo naprawdę intrygowało mnie to, dlaczego jej siostra z którą miała taki dobry kontakt nagle wyjechała nie dając nikomu żadnego znaku życia...

Fran bardzo to wszystko przeżywała i analizowała każdą napotkaną ją sytuację...

I nie dawał mi spokoju ten "nagły" wypadek na torach... to naprawdę był przypadek?

Nie sądzę!

Zakończenie mnie zszokowało!

Aczkolwiek całość wyszła u mnie przeciętnie. Może to przez to, że główna bohaterka ciągle drążyła? Nie wiem...

Z drugiej strony należy jej się pochwała, bo gdyby nie drążyła to nigdy nie dowiedziałaby się prawdy?

Jak myślicie?

Warto czasami drążyć? 😁

Fran, to kobieta, która cały czas rozpamiętuje swoje życie, zwłaszcza to ze szkolnych lat. Nie potrafi ruszyć do przodu, pomyśleć o sobie tu i teraz, cieszyć się tym co ją otacza. Każda myśl i każde jej działanie podyktowane jest wydarzeniami i emocjami z przeszłości.

Przez całą lekturę wyczuwa się wiszące nad historią kłamstwo, a w zasadzie niezliczoną ilość kłamstw, które tylko się nawarstwiają i są coraz głębiej ukrywane. Powoduje to wrażenie duchoty, ale to właśnie sprawia, że brniesz w tę fabułę dalej i dalej i chcesz w końcu dowiedzieć się o co w tym wszystkim chodzi.

Na przebieg zdarzeń patrzymy oczami Fran i z każdą stroną i rozdziałem poznajemy nowe elementy układanki, powoli i bardzo delikatnie są one odkrywane. Było mi żal bohaterki… żal tego jak nie potrafiła zapanować nad własnym życiem, jak wszystko podporządkowywała ZŁUDZENIU, jak dała się omamić.

To książka, która Cię powoli pochłania, sprawia, że sam szukasz rozwiązania zaistniałej sytuacji, wciąga Cię tak, jak przeszłość i wspomnienia wciągnęły Fran.

Autorka bardzo sprytnie manipuluje czytelnikiem. Podrzuca pewne informację, Ty odnosisz wrażenie, że właśnie ta kwestia jest istotna, a to znowu omam, mrzonka i wizja, która tylko myli i nie przybliża Cię do finału.

Thriller został tak napisany, jak lubię najbardziej. Pozornie akcja jest dość spokojna, początkowo bum, sytuacja, która budzi całą sekwencję wydarzeń i wszystko zaczyna się „kotłować” i drążyć i drążyć i w końcu dochodzisz do momentu finałowego, jesteś totalnie zaskoczona, jak to się rozwiązało i dodatkowo poddenerwowana, że tak długo musiałaś czekać na koniec.

"Złudzenie" to najnowsza propozycja od Nicoli Rayner, autorki kryminału "Dziewczyna, którą znałaś".

Fran to kochająca książki kobietka, która na co dzień pracuje w księgarni. Kobieta przypadkiem zostaje świadkiem wypadku, w którym śmierć ponosi jej dawny znajomy ze szkolnej ławki, za którym nigdy nie przepadała, owy kolega często jej wtedy dokuczał Z początku Fran uważa śmierć Dickie Grahama za nieszczęśliwy wypadek, ale im dłużej się nad tym zastanawia, coraz więcej ma wątpliwości, co tak naprawdę widziała pechowego dnia. Dochodzi do wniosku, że w śmierć kolegi mogła być zamieszana osoba, która jest bliska jej sercu...

"Złudzenie" to mroczny thriller, w którym trudno odróżnić prawdę od złudzenia, a historia od samego początku wzbudza w czytelniku sporo emocji. Im bardziej zagłębiamy się w historię, tym więcej niewiadomych wchodzi na światło dzienne, więc do końca nie wiem czy możemy wierzyć główniej bohaterce czy nie. Gdzieś z tyłu głowy zadajemy sobie pytanie czy autorka sobie z nami nie pogrywa. Czy w tej całej akcji przypadkiem nie ma jakiegoś haczyka, o którym nie wiemy? Uwielbiam takie zawiłe fabuły, trudne do odgadnięcia, których możemy znaleźć dużą dawkę doznań. Książka porusza ciekawy temat obserwacji, który podchodzi trochę pod stalking i śledzenia w sieci. Czasem robimy to nieświadomie, a czasem wręcz przeciwnie. "...cały czas obserwujemy się wzajemnie w mediach społecznościowych, może nie? Tak po prostu jest..." Śledzimy czyjeś życie na odległość... a wręcz żyjemy życiem kogoś innego. To właśnie spotyka naszą bohaterkę, która żyje marzeniami i fikcją. Żyje życiem swojej dawnej miłości i wierzy ślepo, że kiedyś będą razem. W historii mamy wiele postaci, które nie do końca mają dobre intencje w stosunku do Fran, które zresztą po lata nieobecności, ponownie pojawiają się w jej życiu, aby uszczypnąć coś dla siebie. Podsumowując akcja w książce utrzymana w podobnym klimacie, co poprzedni thriller autorki, ale jest bardziej mroczna. Przyznam się, że książka wybudziła mnie z mojej książkowej niemocy, dlatego, tym bardziej Wam ją polecam.✌

Dajecie autorom drugą szansę? Ja zazwyczaj tak ☺ Kiedy pierwsza książka nie do końca mi leży, staram się sięgnąć po inny tytuł, żeby przekonać się czy po prostu ten pierwszy był słabszy, czy z ogólnie z tą twórczością mi nie po drodze.

Tak właśnie było w przypadku tej książki. Poprzedni tytuł, który czytałam miał potencjał, ale czegoś mi w nim zabrakło. Decyzja o poznaniu drugiej książki była dobrym posunięciem.

Ten thriller to kawał dobrej lektury. Główna bohaterka nieco niezrównoważona, z zapędami stalkerskimi i nielogicznym postępowaniem - jest mocnym punktem fabuły. Fran nas intryguje i irytuje zarazem. Jednak dzięki temu, że nie mamy pewności czy za chwilę z czymś nie wyskoczy, ciekawość bierze górę.

Fran podczas nauki w liceum swoje uczucia lokuje w Charlsie - jedynym chłopaku, który okazuje jej przychylność. Musicie bowiem wiedzieć, że nastoletnia Fran nie ma w szkole lekko. Nie należy do popularnych uczniów, a przezwisko "freakówa" nie przysparza jej przyjaciół.

Z biegiem czasu zauroczenie dziewczyny przeradza się w obsesję, która nie słabnie ani z biegiem lat, ani założenie przez mężczyznę rodziny. Wręcz przeciwnie, mamy wrażenie, że Fran jest coraz bardziej wyrafinowana w dążeniu do zdobycia obiektu uczuć. Okazję do zbliżenia się do Charlsa upatruje nawet w makabrycznym wypadku, podczas którego ginie jego przyjaciel.

Fabuła wciąga nas powoli, z każdym rozdziałem porządkując i rozjaśniając nieco początkowe zawiłości. Historię poznajemy z punktu widzenia Fran, dzięki temu lepiej widzimy jej tok rozumowania, który nie zawsze jest wytłumaczalny. Chociaż to właśnie pokręcenie głównej bohaterki dodaje smaku historii.

Być może nie polubicie Fran, tak jak i ja jej nie polubiłam. Być może z początku książka wyda Wam się nudna i niezrozumiała. Dajcie jej jednak drugą szansę 😉 bo może okazać się, że finał wszystko wynagrodzi ☺

Fran jest świadkiem śmierci kolegi z czasów szkolnych. Dziewczyna ma wątpliwości, czy to aby na pewno był zwykły wypadek.

Uwielbiam tak świetne thrillery psychologiczne jak ten. Autorka całą historię prowadzi w pełnym napięciu i nieoczekiwanych zwrotach akcji. Funduje nam istny rollercoaster.

Zachowanie głównej bohaterki Fran było momentami irytujące i nieco dziwne, można było się po niej wiele spodziewać, a i tak zaskakiwała. Wszędzie jej było pełno, stalkowała swoich znajomych, w szczególności Charlesa w którym była po uszy zakochana i w sumie sama pałam do niego sympatią, ponieważ serio jest mega pozytywną i sympatyczną osobą i to jego polubiłam tutaj najbardziej.

Bardzo podobały mi się wątki z Ellie, siostrą Fran, która niespodziewanie wyjechała i nie utrzymywała z nikim kontaktu. Od początku wydawała mi się ona podejrzana, ale to wzbudzało moją ciekawość co do tego co się z nią naprawdę stało, gdzie ona jest i przez cały czas czekałam tylko na jej powrót. Tego co się faktycznie wydarzyło w życiu się nie spodziewałam.

Jeżeli chodzi o Dickiego to miałam swoje podejrzenia kto stoi za jego śmiercią i były one słuszne, jednak nie potrafiłam rozgryźć przyczyny i zakończenie mnie ładnie zaskoczyło.

Książkę skończyłam czytać w nocy i muszę przyznać, że przy końcówce miałam stracha, serce mocniej mi zabiło i bałam się ruszyć.

Oczywiście polecam.

Zgiełk napierającego na siebie tłumu, ogromny gwar, stopniowo zagłuszany zbliżającym się metrem. I nagła przytłaczająca cisza, zakłócona jedynie hukiem uderzającego w ciało pociągu. Czy na oczach tak wielu ludzi istnieje szansa, by niezauważenie dokonać zbrodni idealnej? Czy może ta okrutna śmierć była jedynie splotem nieszczęśliwych okoliczności?

Po mocnym początku miałam lekkie obawy, że Rayner nie zdoła utrzymać tak wysokiego poziomu do samego końca. Tymczasem spore tempo akcji nie odpuszczało nawet na krótki moment, sprawiając tym samym, że pozycję tę przeczytałam w zaledwie jeden dzień. Wszystkie następujące po sobie kolejno wydarzenia poznajemy z perspektywy głównej bohaterki, Fran, co daje nam jedynie iluzoryczne poczucie obiektywności. Czy postaci, które tak skrupulatnie i szczegółowo nam nakreśla, mają tak naprawdę odzwierciedlenie w rzeczywistości?

Autorka skutecznie manipuluje czytelnikiem, nieustannie podrzucając mu mylne tropy i tworząc tym samym zawiłą, mętną całość, przesiąkniętą stopniowo rosnącym napięciem. Rayner ukazuje, jak mocno zdarzenia z przeszłości mogą zakorzenić się w człowieku, wręcz w pewien sposób go ukształtować. I jak podsycana przez długie lata obsesja potrafi odebrać nam zdolność trzeźwego myślenia.

"Złudzenie" to piekielnie wciągającą historia, w której pozory gonią pozory, a prawdziwe oblicza skrywane są pod grubą warstwą przybieranych masek. Genialna warstwa psychologiczna postaci, skomplikowane międzyludzkie relacje i rozwiązanie, które wprawia w osłupienie - miejcie na uwadze ten tytuł!

Zawsze mam ogromny problem przy recenzjach thrillerów czy kryminałów. Jak to zrobić by nie spoilerować, a jednocześnie zachęcić do lektury? A im książka jest lepsza tym trudniej.

Czym jest złudzenie lub może bardziej ułuda, ile razy w życiu zdarza się nam łudzić? Jak schudnę to ON na pewno się we mnie zakocha. Ona jest taka piękna, więc jest na pewno szczęśliwa. Złudzenia mogą dotyczyć właściwie wszystkiego - osób, konkretnych sytuacji, planów na przyszłość...

Fran to niezbyt atrakcyjna kobieta po trzydziestce, której życie nie rozpieszczało. Mimo, że już dawno zaczęła dorosłe życie, nadal rozpamiętuje trudne czasy szkolne, gdy była wyśmiewana i prześladowana przez kolegów. Jej siostra, mimo że dużo atrakcyjniejsza i popularniejsza, także przeżyła w szkole traumę, a obecnie, po kłótni z Fran wyjechała i nie wiadomo gdzie jest. Prócz nieżyjącej już matki i siostry, bohaterka kochała tylko jeszcze jedną osobę - Charlesa, pięknego chłopaka z arystokratycznej rodziny, który jako jedyny okazywał Jej w szkole sympatię i wsparcie. Charles ma już rodzinę, ale nic się nie zmieniło, Fran nadal o Nim marzy i kiedy tylko może "podpatruje" Jego życie zarówno osobiście jak i poprzez media internetowe. Gdy podczas jednej z "obserwacji", niemal na Jej oczach ginie w wypadku przyjaciel Charlesa, a zarazem szkolny prześladowca, upatruje w tym szansę na zbliżenie się do ukochanego. Tyle że kobieta ma wątpliwości czy to na pewno był wypadek, coraz więcej rzeczy Jej się nie zgadza.

Cała książka przedstawiona jest z perspektywy Fran. Poznajemy Jej życie, myśli i pragnienia. Akcja początkowo toczy się leniwie, by wraz z rozwojem sytuacji, gdy dowiadujemy się coraz więcej, przyspieszyć aż do zaskakującego zakończenia. Książka dla mnie petarda!

A Wy jeśli chcecie się przekonać czy warto mieć złudzenia, przeczytajcie.

Pewnie już zauważyliście, że 19 maja będzie ogromny wysyp premier książkowych i jedną z nich będzie "Złudzenie", które ja już przeczytałam dzięki cudownemu Wydawnictwu WAB i podpowiem Wam, czy warto zamówić lub gnać w dniu premiery do empiku :)

Jeśli nie kojarzycie poprzedniej u nas wydanej książki Nicoli Rayner, to koniecznie ją wyszukajcie! "Dziewczyna, którą znałaś" była świetnym thrillerem, który również mam na półce i co więcej, często zwraca ona uwagę i ją pożyczam innym (oczywiście domagając się zwrotu po jakimś czasie, nie przepadnie w nicość!). Tym razem również dostajemy thriller psychologiczny i wiem, że to już jest zabawne, ale to kolejna książka, którą w bibliotece będzie wiele osób szukać na zasadzie niebieskiej okładki, ale czyż ta nie przyciąga wzorku? Otóż to, jest fenomenalna!

Dobra, nie zanudzam moją miłością nieskończoną do świetnych okładek, bo jak bym miała miejsce i mogła, to u mnie większość książek stałaby frontem do przodu i bym się na nie gapiła, a tak tylko te naprawdę moje ulubione mają takie miejsce i w serduszku i w biblioteczce :)

Więc... o czym jest ten thriller psychologiczny? Poznajemy główną bohaterkę, która jako nastolatka jest traktowana przez innych zwyczajnie podle. Tylko jedna jedyna osoba jest do niej nastawiona pozytywnie. Czasem tak jest, prawda? No i tym razem był to chłopak, w którym Fran, bo tak ma na imię bohaterka, zaczęła się powoli zakochiwać. Nic dziwnego skoro tylko przy nim mogła czuć się swobodnie i ON jeden z niej nie drwił. Ale to uczucie okazało się być obsesją i dziewczyna zaczęła śledzić swój obiekt westchnień nie wiedząc w sumie, że robi źle, a może wiedząc? To już się działo po czasie i mimo upływu lat, nadal okazało się, że to uczucie jest silne, tak samo jak ogromny żal do kolegów ze szkoły i w ten sposób, nie spodziewając się tego, kiedy tak Fran kombinowała, śledziła, stała się świadkiem okropnego wypadku. Mężczyzna wpadł pod pociąg, a ona zastanawia się, czy to było tylko złudzenie, czy ktoś go pchnął? To już musicie doczytać sami... :)

Kolejny raz Rayner stworzyła fabułę, w której zamieściła całe mnóstwo emocji i nie jest to obyczajówka, a dreszczowiec w pełnym tego słowa znaczeniu. Kobieta, bo po latach to już nie jest nastolatka, która tak naprawdę chciała tylko akceptacji stała się kimś, kogo pewnie chciałaby uniknąć. I choć, jako czytelnika nieco mnie irytowała, to jednak podczas czytania można zrozumieć jej pobudki, ale nadal czuje się pewien niepokój, że samemu można trafić na taką... koleżankę ze szkoły. I bądź tu człowieku miły dla odludka!

Z drugiej jednak strony autorka poruszyła również temat tego czy w internecie, aby na pewno jesteśmy anonimowi. Wiele osób ma takie złudzenie, dosłownie złudzenie i zdziwiłoby się, że każdy ruch zostawia ślad. Gdzieś w treści czuć takie grożenie palcem, że musimy uważać komu w sieci ufamy, czy to nie jest fałszywe konto i mieć własny rozum w tych sprawach.

I tak już na koniec muszę powiedzieć, że Rayner ma tak lekkie pióro, że przez treść się mknie czując przez cały czas na plecach dreszcze i szukając rozwiązania, a to wcale nie jest oczywiste. Uważajcie, jeśli po nią sięgniecie, bo już się nie oderwiecie od treści, póki nie skończycie czytać. Wciąga niesamowicie i jest po prostu świetna!

Wydawnictwu WAB dziękuję za egzemplarz!

"Złudzenie" to thriller psychologiczny, który niedawno przeczytałam. Bardzo zainteresował mnie opis znajdujący się na okładce. Również pierwsze rozdziały utwierdzały mnie w tym, że będzie to świetna książka. Trzymająca w napięciu, niepokojąca, której długo nie zapomnę. Jednak nie do końca tak się stało. Dla mnie "Złudzenie" to nierówna powieść. Były momenty gdzie czułam się znudzona, ale zakończenie uznałam za bardzo udane.

Bohaterka powieści Fran, nie była lubiana w szkole. Choć jest już dorosła, często wspomina wydarzenia z przeszłości. Często czuje się samotna i niezrozumiana. Żyje trochę w świecie swojej wyobraźni. Pewnego dnia, zostaje świadkiem śmiertelnego wypadku na stacji metra. Czy to zdarzenie odmieni jej życie?

"Złudzenie" to powieść, po której spodziewałam się czegoś innego. Niemniej jednak historia opisana przez Nicolę Rayner była dość ciekawa i nie żałuję, że po nią sięgnęłam.