Złoty brzeg. Tysiąc dróg

W drugiej części serii poznamy dalsze losy głównej bohaterki Joanny. Nadeszły lata 90. Czas, kiedy ludzie odczuli większą wolność i swobodę gospodarczą. Powstawało wiele nowych firm i zakładów, w tym również nowy interes Joanny. Bohaterka odnajduje w sobie niezwykły talent do interesów. Krok po kroku pnie się po handlowej ścieżce kariery. Nawiązuje wiele kontaktów, tworząc coraz większą firmę. Poświęca się bardzo swoim dzieciom. Stara się być jak najlepsza matką, wychowując ich samodzielnie. Nie szuka miłości, tak bardzo się na niej zawiodła. Na swojej drodze napotyka sporo przeciwności. Jak sobie z nimi poradzi? Przeczytajcie koniecznie ,,Złoty brzeg”.

💛💛💛

Druga część tej serii po raz kolejny mnie nie zawiodła. Autorka pięknie odzwierciedliła czas po nastaniu nowego ustroju. Lata 90. ubiegłego wieku to czas powstania wolnego rynku. Ludzie mogli z większą swobodą dostać różne zagraniczne towary. Nie było już potrzeby czekania godzinami w długich kolejkach za żywnością, czy artykułami gospodarstwa domowego.

Książka ukazuje różne relacje, z którymi zmagała się bohaterka. Małżeństwo, które z przyczyn ekonomicznych widniało tylko na papierku. Różne problemy związane z współrodzicielstwem. Skomplikowane relacje z rodziną. Niezamknięte sprawy, konflikty trwające już od lat. Tajemnice, które kiedyś ujrzą światło dzienne. Czy w tym wszystkim jest jeszcze czas na miłość?

Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. Autorka zachowała klimat książki podobny jak w przypadku tomu pierwszego. Jest to powieść przedstawiający obraz silnej i zaradnej kobiety, która pomimo braku wsparcia w rodzinie, sama świetnie radziła sobie z własnym życiem. Potrafiła świetnie zająć się domem, dziećmi, ale również zarządzać firmą na większą skalę. Joanna przeszła w życiu wiele. Nie wszystkie decyzje w jej życiu były dobre, ale traktuje je jako naukę na przyszłość. Jest już starsza i bardziej doświadczona przez życie. Nie chce uwikłać się w kolejne związki, nie szuka nowego partnera, nie chcąc przejść po raz kolejny przez tą samą traumę. Gdzieś w głębi serca daje sie odczuć, że bohaterka chciałaby kochać i być kochaną.

Zakończenie książki mnie bardzo zaintrygowało. Jest to wstęp do dalszych losów bohaterki, które z przyjemnością bym przeczytała.

Polecam serdecznie.💛

Złoty Brzeg. Tysiące dróg to drugi tom osadzony na przełomie lat 80 i 90, tym razem skupiają się bardziej ku rodzinie głównej bohaterki Joanny a nie trójce przyjaciół. Okładka bardzo przyciąga wzrok i dobrze wpisuje się w historię, która również w tym tomie zaskakuje dramatami rodzinnymi i burzliwymi losami bohaterów.

"Życie to nie zawsze pasmo dobrych chwil, one zabłysną i szybko miną, bywa, że potem jest ciężko".

Klimat lat 90 jest tu mocno odczuwalny i z jednej strony ma się ochotę przenieść w te lata, z drugiej też docenia się to co mamy teraz. Joanna jest bardzo silną bohaterką, a w drugim tomie jeszcze mocniej niż w pierwszym co momentami inspiruje ale i sprawia, że dostrzegamy to co jej umyka na rzecz lepszego życia. A jej decyzje i wybory trochę kłócą się z tym co chcielibyśmy aby zostało podkreślone w fabule. Suma summarum bycie nieustraszonym może okazać się wadą, a nie zaletą i tu jest tego dobry przykład.

"Miłość jest najserdeczniejszą kochanką, w ciągu dnia jej oddech przytłaczam sobą, a nocą nie zwalniam z uścisku".

Dramat rodzinny, który rozegrał się w 1 tomie tu zbiera swoje żniwo dość obficie. Przy czym cierpi jeszcze więcej osób, w tym dzieci. Konflikt narasta tak bardzo, że wybaczenie wydaje się niemożliwe. Z drugiej strony tak przeciągnięty wątek momentami nieco męczy, bo obydwie strony ułożyły sobie życie w zupełnie inny sposób. Ale ten cień ciągnie się za bohaterkami cały czas. W tym tomie mamy też sporo polityki i mam wrażenie że historia zatoczyła koło lub autorka mocno inspirowała się tym co działo się wokół nas kilka miesięcy temu.

"Tysiące dróg, i one nam się skrzyżowały".

Oprócz polityki ważnym punktem jest też praca. I tu nie do końca polubiłam skę z fabułą. Joanna jako niezależna osoba, poświęca wszystko dla lepszego dobrostanu rodziny kosztem czasu, który mogłaby poświęcić swoim dzieciom. Bycie samemu jest ciężkie, ale w momencie gdy Twoje pociechy wolą opiekunkę ( lub jedno z nich) od Ciebie to powinno dać do myślenia, tutaj może i daje ale wydźwięk jest raczej marny. Z drugiej strony jak jeszcze na początku fabuły czuło się lata 90 tak w połowie miałam wrażenie że to już współczesność. Możliwe że zakładanie własnych firm było wtedy opłacalne, ale bardziej uwierzyłabym w to co się działo gdyby wydarzenia działy się na wschodzie Polski niż w drugą stronę.

Złoty brzeg jest tomem skupiającym się na rodzinie i choć mamy wzmianki o przyjaciółce Joanny z pierwszego tomu, to jest to bardzo okrojone. Choć bohaterowie przyciągali swoją sytuacją, często miałam wrażenie że zachowują się nieadekwatnie do swojego wieku, nie wyciągają wniosków z tego co się wokół nich dzieje, stając się egoistami każdego dnia coraz bardziej. Żelazne zasady narzucone przez trudne chwile po pewnym czasie odchodziły w niepamięć. Drugi tom był ciekawym doświadczeniem, szczególnie widząc perspektywę bohaterów na tle rodzinnym.

„Ciekawe, na ile idealistyczne mrzonki z młodości weryfikują doświadczenia okresu późniejszego”

Książka „Złoty brzeg” Iwony Walczak, to kontynuacja serii Tysiąc dróg. W pierwszym tomie „Dzika plaża” poznajemy bohaterów – Joannę, Anię i Adama – którzy dopiero mają wkraczać w dorosłość. Których plany i marzenia szybko weryfikuje życie, a oni sami muszą obrać tą jedną z wielu dróg pozwalającym im zaznać szczęścia. Zamiast jednak spokojnej prostej ścieżki, życie najczęściej oferuje krętą trasę, z mnóstwem zakrętów.

Główną postacią, na której skupia się książka jest Joanna. Nie trudno się domyślić po tytule, że w pierwszej części tego cyklu jej życie kształtowało się dosyć burzliwie. Po wielu przejściach mogłoby się wydawać, że w końcu idzie „złotym brzegiem”.

Kontynuacja powieści przenosi nas w lata 90. ubiegłego stulecia. Czas dynamicznego rozwoju gospodarczego, w którym „na fali” unosi się także Joanna oraz okres kontynuowania transformacji ustrojowej jak i społecznej w kraju. Podążając wraz z Joanną drogami, które obrała, możemy przyjrzeć się wielu dziś oczywistym kwestiom jak np. rozwój internetu, bez którego obecnie ciężko wyobrazić sobie codzienność. Książka oferuje pod tym względem ciekawe przypomnienie z historii, które obecne pokolenie określane generacją Z oraz Alfa uzna zapewne za prehistorię.

Nie da się mówić o „Złotym brzegu” bez wcześniejszego tomu, książki stanowią integralną całość, w związku z tym uprzedzę, że jeżeli czytasz ten post a jesteś przed lekturą pierwszego tomu, bądź w jej trakcie, omiń kolejny akapit tej recenzji, by uniknąć ewentualnych spojlerów, jakie mogą mi się wymknąć.

Fabuła przenosi nas do Szczecina, a wraz ze służbowymi wyjazdami Joasi oraz historii jej najbliższych, także w jego okolice, jak chociażby Międzyzdroje czy Świnoujście, w którym wspomniana przeprawa promowa przy obecnie funkcjonującym już tunelu, może być dla przyszłych czytelników niemałą ciekawostką.

Joanna wraz z synami wyprowadza się od męża. Próbuje rozwinąć swoją własną firmę i to jej poświęca większość swoich planów. Na tym polu się rozwija, osiąga kolejne sukcesy. Choć jednak spełnia się na polu zawodowym, jej życie rodzinne jest raczej rozchwiane. Między nią a Justyną wyrasta mur, z Michałem wciąż dochodzi do kłótni, mimo uporządkowanej zdawałoby się przeszłości, wciąż bolą tkwiące gdzieś drzazgi.

„Miała marzenia, plany, była pewna, że wielka miłość nie mija, że rodzina buduje i razem stworzą potęgę. Wydawało jej się, że można się z każdym dogadać, a życie toczy się racjonalnie i według planu. Okazało się, że tak nie jest.”

Jeżeli miałabym wyrazić, jak podobała mi się ta książka, określiłabym ją mianem – ciekawa. Jest to bardzo niespieszna akcja, w której dzieje się zarazem niewiele, choć jednak coś. Jak to w zasadzie i w życiu, niby coś robimy, a dni lecą od czasu do czasu urozmaicając codzienną rutynę różnymi wydarzeniami, raz radosnymi, raz smutnymi. Nie jest to książka pełna niesamowitych zwrotów akcji. Bardziej określiłabym ją jako spokojną, z miejscem na refleksje, z wieloma myślami, nad którymi można się zastanowić, wieloma aspektami, którym nie trzeba długo się przyglądać, by dostrzec je także w naszej codzienności.