Chłopiec pochłania wszechświat

„Martwa chwostka szafirowa zapowiada twój koniec”, czyli piękna liryczna proza w wykonaniu debiutanta.

Chłopiec, który pochłania wszechświat to książka należąca do gatunku literatury pięknej, czyli do gatunku, po który raczej rzadko sięgam. Jednak ta powieść przyciągnęła mnie do siebie i postanowiłam dać jej szansę.

Przedmieścia Brisbane, 1983: nieobecny ojciec, uzdolniony niemy brat, matka narkomanka, handlarz heroiną w roli ojczyma... Czy życie dwunastoletniego Elego mogłoby być bardziej skomplikowane? Dorastając w zaniedbanej dzielnicy, zamieszkałej przez polskich i wietnamskich uchodźców, Eli próbuje iść za głosem serca, żeby dowiedzieć się, co to znaczy być dobrym człowiekiem. Heroicznie próbuje ratować matkę przed pewną zgubą. Los ciągle jednak rzuca mu pod nogi nowe przeszkody.

Niezawodnym dorosłym w życiu Elego okazuje się Slim Halliday, czuwający nad nim recydywista i za życia owiany legendą rekordzista udanych ucieczek z więzienia Boggo Road Gaol. Ta pełna oryginalności i uroku historia, osadzona w Australii lat 80. XX wieku, stanowi wielowymiarową opowieść o braterstwie, prawdziwej miłości i nieprawdopodobnej przyjaźni, a także o zbrodni i magicznej sile umysłu, o rodzinie i przeznaczeniu – jest hipnotyzująca i poruszająca, poetycko przepiękna. Trent Dalton to bez wątpienia jeden z najciekawszych pisarzy australijskich ostatnich lat.

Powieść obfituje w wiele szczegółowych i barwnych opisów – autor bawi się słowem, tworząc te opisy pięknymi. Ja nie lubię czytać długich opisów, dlatego bardzo wymęczyłam tę książkę. Jeśli nie jesteście fanami literatury pięknej i mozolnych opisów to czytanie zajmie wam trochę więcej czasu niż zazwyczaj.

Sama historia może wzbudzać wiele emocji i jednocześnie poruszać. Chłopiec, który dorasta w zaniedbanej dzielnicy, próbuje być dobrym człowiekiem. Jednak, jak to zazwyczaj ma miejsce, los go nie oszczędza. Martwi się stanem matki, a myśli o dilerach narkotyków są na porządku dziennym. Eli wykazuje się niezwykłą dojrzałością, chociaż wielokrotnie (jak dla mnie) podejmował nieracjonalne decyzje. Równie ciekawą postacią jest jego brat, Gus, który wydaje się, że wie wszystko. Niezwykle mądry i rozsądny.

Mało akcji i dynamizmu, gdyż to nie jest książka, w której fabuła byłaby wybuchowa i zagmatwana. Myślę, że przeciętny Kowalski raczej nie zainteresuje się książką. Mnie strasznie znużyły drobiazgowe opisy. Czytałam tę książkę dosyć długo w przerwach między innymi powieściami, które szły mi zdecydowanie szybciej. Fanom literatury pięknej na pewno przypadnie do gustu.

Trent Dalton to dziennikarz magazynu „The Weekend Australian”, jego pierwsza powieść nosi tytuł "Chłopiec pochłania wszechświat", a określa się ją mianem "Błyskotliwego, bluźnierczego i dowcipnego debiutu".

Głównym bohaterem książki jest Eli, dwunastoletni chłopiec, wychowywany w patologicznej rodzinie. Jego matka jest narkomanką i obraca się w gronie handlarzy heroiną. Wszystkie charaktery składające się na fabułę budują jej mroczny, ale wciągający czytelnika klimat. Skomplikowane życie nastolatka pozwala utożsamiać się z jego osobą i wczuć się w sytuację chłopca. Eli za wszelką cenę próbuje uchronić swoją matkę przed złem, jednak przez niewiedzę wpada w jeszcze większe tarapaty. Marzeniem chłopaka okazuje się zrozumienie, jak to jest być dobrym człowiekiem i w jaki sposób pielęgnować ten stan, aby nieść bezinteresowną pomoc innym.

Czy młoda osoba potrafi uporać się z tak trudnym problemem?

Czy znajdzie w kimkolwiek wsparcie?

Powieść Trenta Daltona otworzyła mi oczy na wiele niezauważanych dotąd problemów dotykających ludzi. Rodzina, przyjaźń, powołanie to główne hasła kojarzące się z omawianą książką. Wydarzenia są oparte na doświadczeniach autora, co wywołuje jeszcze większą siłę przyciągania do lektury. Przedmieścia Brisbane z lat 80. XX wieku mają specyficzną atmosferę i bardzo, aż nieprawdopodobnie, nierealną społeczność.

Polecam tę pozycję wszystkim czytelnikom potrafiącym borykać się z trudnymi przeżyciami innych osób. Na pewno nie jest to książka dla wrażliwych ludzi, ze względu na wyciskający łzy klimat. Jednak, chcąc bardziej otworzyć się na ludzi, zapoznać się z problemami nie tylko dzisiejszej populacji i stać się empatycznym czytelnikiem, warto sięgnąć po "Chłopca pochłaniającego wszechświat".

Zuzia, lat 17

źródło: [Adres usunięty]

Każdy z nas odbiera książki inaczej, ale ciekawi mnie, czy tylko ja widziałam tą opowieść jako jawa lub sen? Książkę poznamy z perspektywy dwunastoletniego Eliego. To od niego wiemy, że tak naprawdę jedyną osobą na której w ogóle może polegać, to jego rok starszy brat. Nie jest jednak zwyczajny. August nie mówi, ale jest nad wyraz mądry. Niekiedy jego zachowanie było dla mnie wręcz obłąkane, lecz później wychodziły z tego wielkie mądrości. Brat przedstawia go jako wszystkowiedzącego, gdyż zawsze zna odpowiedzi na każde pytanie. To on często ratuje go z opresji i uświadamia w momentach, kiedy czuje się zagubiony. Niby to opowieść Elego, ale wydawało mi się, że główną postacią był tu jego brat. Oczywiście chłopcy mają rodziców, tylko z powodu ich upojenia nie postępują właściwie, mają też kogoś innego. Dość znaczącą postacią będzie tu Slim, czyli mężczyzna z więzienną przeszłością, który będzie mu opowiadał o rzeczach zakazanych. Chłopiec wierzy mu w każde słowo. Będą to nagłe opisy, jakby ktoś przewrócił stronę i odkrywał dalszą część zupełnie innej książki. W tych opowieściach nie byłam pewna, czy chłopiec tak bardzo chłonął jego słowa, że sobie to wyobrażał, czy te sytuacje mu się śniły. Cokolwiek się tu nie wydarzy jest nieprawdopodobne i prawdziwe jednocześnie, tylko bardzo wymyślnie opisane. Kiedy znajdują się w tunelu pod ziemią, aż sama czułam jakbym tam była. Nawet jeśli pakują się w jakieś kłopoty, to autor poprzez nich podkreśla, że nie chcą być źli. Eli chce być dobrym człowiekiem i podejmować dobre decyzje, tylko nie zawsze mu to wychodzi. Jego brat komunikując się z nim mową swojego ciała zawsze okazuje mu wsparcie. Zawsze go chroni, przez co jest w oczach brata najmądrzejszą osobą. Istnieje między nimi magiczna więź, oni sobie bezgranicznie ufają. Wielokrotnie mnie to bardzo wzruszało. To książka napisana z wielką wrażliwością, okraszona pięknym i strojnym stylem poruszająca ważne życiowe tematy. Po niej doznacie pewnego rodzaju przebudzenia. Postać byłego więźnia również była tu potrzebna. Bardzo ją polecam:-)

Chłopiec pochłania wszechświat 5/5⭐

Boy Swallows Universe to historia o dojrzewaniu jakiej jeszcze nie było. Piękna proza Daltona, fascynujące postacie i emocjonalnie tragiczna historia zostały zabarwione mistycznymi elementami, które nadały książce niemal nieziemski charakter. Eli i August są braćmi wychowywanymi wśród narkotyków, przemocy i biedy. Jednak pośród tych wszystkich niebezpieczeństw ci chłopcy mają tak szczególną więź. Eli jest głównym bohaterem , a jego życie wcale nie jest łatwe. Jego starszy brat August jest wybiórczym niemym, jego matka i jej chłopak to handlarze narkotyków, jego opiekunka to notoryczna była przestępczyni, a jego pijany ojciec nie istnieje w jego życiu. Pomimo całej przemocy i złych uczynków wokół niego, Eli ma wielkie aspiracje, aby zostać dziennikarzem, a przede wszystkim być dobrym człowiekiem. Postacie z tej historii były cudowne, prawdopodobnie dlatego, że były oparte na ludziach z dzieciństwa Daltona. Można powiedzieć, że wymyślił je z serca. Były żywe, wciągające i integralne z fabułą. Eli i August całkowicie skradli moje serce - co za niesamowici chłopcy! Ich poczucie rodziny i chęć zrobienia czegoś dobrego były tak silne. Nie możesz nic na to poradzić, ale kibicować im, by wreszcie mieli życie, którego tak desperacko pragną. Dziękuję Trentowi Daltonowi, Harper Collins i Edelweiss za możliwość przeczytania i przejrzenia części tej książki.

Dwudziesty wiek, Australia, małe miasteczko. Życie Eliego nie jest łatwe nieobecny ojciec, przybrany ojczym, który sprzedaje narkotyki i niemy, wyjątkowy brat. Młody chłopak stara się znaleźć sens życia i być dobrym człowiekiem. Na drodze staje mu wiele przeszkód, jednak spotka też ludzi, którzy pomogą mu się odnaleźć w świecie. Czy zostanie dobrym człowiekiem? Czy zło zostanie ukarane? Jakie przeszkody pojawią się na jego drodze?

Czytając opis tej powieści nie spodziewałam się nawet, że będzie ona tak wyjątkowa i niepowtarzalna. To zdecydowanie nie jest książka, którą czyta się lekko i przyjemnie. Ona piekielnie wciąga, jednak nie jest prosta. Jest w niej wiele przemyśleń, metafor i nawiązań. Przez co czytanie nie idzie szybko, ale czerpie się z niej jeszcze więcej przyjemności. Historia wielokrotnie wzrusza, rozbawia i straszy.

Każdy z bohaterów jest inny, wyjątkowy i niepowtarzalny. Eli stara się zrozumieć siebie i świat. Jako dwunastolatek nie rozumie wielu spraw i nie wie do końca co jest dobre, a co złe. Stara się za wszelką cenę ratować bliskich i sprawić by byli szczęśliwi. August, brat Eliego, to chłopak, który nie mówi, ale z własnej woli. Jest osobą specyficzną, ale mądrą, widzi rzeczy, które inni pomijają lub nie dostrzegają. Zawsze gdy coś przekazuje, to ma coś głębszego do przekazania.

Książka ma swój specyficzny charakter i ma wiele ważnych wartości do przekazania. Autor bawi się słowem i lubi koloryzować całą opowieść. Dostosowuje ją do dorastającego chłopca i to jest piękne.

Naprawdę brakuje mi słów, by opisać, jak ta książka jest wyjątkowa. To powieść trudna i niełatwa. Jednak wiem, że każdy kto ją przeczyta, zachwyci się nią. Wiadomo nie przeczytacie jej za jednym posiedzeniem, ale docenicie ją z czasem. Nie dziwię się, że książka odniosła wielki sukces za granicą i dostała tyle nagród, bo na to ogromnie zasługuje.