Złodziej Gwiezdnego Pyłu

Dzisiaj trochę się pozachwycamy. Wyruszymy w podróż pełną magii, piasku i przygód. Pełną akcji. Chwil wzruszeń. Pełną niebezpieczeństwa, wyzwań i walk z własnymi słabościami. A przede wszystkim pełną dżinnów zamkniętych w relikwiach i rozbójników pragnących je zdobyć. Uwierzcie mi, nie zawiedziecie się.

Opowieść zaczyna się w momencie, kiedy czworo bohaterów udaje się na poszukiwanie zaginionej lampy w ruinach dawnego państwa dżinnów. Nocna Kolekcjonerka – Luli, handlująca relikwiami, której serce rozdarte jest między wolnością i ciągłymi podróżami, a ustatkowaniem się u boku wiecznie uśmiechniętego wybranka. Qadir, dżinn i najwierniejszy przyjaciel Luli, którego przeznaczeniem było ją znaleźć, a celem jest zawsze podążanie z nią ramię w ramię. Mazen – „nie ten książę”, książę-tchórz, ukochany syn sułtana i bajarz. I w końcu Aisha, bezwzględna łowczyni dżinnów, jedna z Czterdziestu Rozbójników i prawa ręka najstarszego syna sułtana, Omara. Razem będą odkrywać świat pełen sekretów, świat, w którym ponoć dżinny nie mogą funkcjonować obok ludzi.

„Złodziej gwiezdnego pyłu” to książka z rodzaju tych, po których nie wiesz, czego możesz się spodziewać. Czasami po prostu czujemy, że dany tytuł nas w sobie rozkocha, jednak tutaj, przynajmniej dla mnie, nic nie było jasne. Nie spodziewałam się tego, że tak mnie ta historia wciągnie, że będę płakać w POŁOWIE książki, że będę czytać z zapartym tchem i pochłonę ponad 500 stron w zaledwie dwa dni. Że pozostanę z książkowym kacem przeglądając Goodreads w poszukiwaniu jakichkolwiek informacji odnośnie kolejnych tomów. Uwielbiam tę fabułę, to, że autorka nawet na chwilę nie daje odpocząć czytelnikowi wprowadzając coraz to nowsze plot-twisty, coraz to nowsze wątki ukazujące nam przeszłość bohaterów. Tutaj dosłownie ciągle się coś dzieje, wydawałoby się prosta podróż z punktu A do punktu B ciągle się rozbudowuje i w pewnym momencie osiąga apogeum zostawiając czytelnika ze szczęką na podłodze. Nie doświadczycie tu wątku romantycznego, przynajmniej nie w tym tomie. Pojawiają się tu głównie trudne relacje, nie do końca określone, a bohaterowie walczą ze swoimi demonami próbując rozstrzygnąć czego naprawdę pragną. Jeśli jestem już przy bohaterach, to dawno nie miałam styczności z tak dobrze wykreowanymi postaciami, do których błyskawicznie się przywiązałam – jak wspomniałam, płakałam w połowie książki, więc już wtedy przeżywałam wszystko, co się z nimi działo. Każde z nich jest na swój sposób inne i wyjątkowe, każde skrywa tajemnice, które się kumulują i szukają wyjścia na światło dzienne. Uwielbiam ten specyficzny klimat pustyni, wyjątkową magię, bo jeszcze nigdy nie czytałam o dżinnach, jeszcze nigdy nie czytałam a la retellingu „Księgi tysiąca i jednej nocy”, jeszcze nigdy nie czytałam tak wyjątkowych „bajek”. Cudowna i jedyna w swoim rodzaju. Wyczekuję kolejnych części i mam nadzieję, że zakochacie się w Luli, Qadirze, Mazenie i Aishy tak mocno jak ja.

Lubicie sięgać po historie inspirowane starymi baśniami?

Ja uwielbiam, dlatego bardzo ucieszyłam się, kiedy debiut literacki Chelsea Abdullah "Złodziej Gwiezdnego Pyłu" został wybrany do przeczytania w ramach akcji czytelniczej @czytaniezwiedzmami. Czy zatem publikacja zainspirowana „Baśniami tysiąca i jednej nocy”, przypadł mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Główną bohaterką historii jest Luli al-Nazari znana również jako Nocna Kolekcjonerka. Gdy dziewczyna była jeszcze dzieckiem, plemię, z którego się wywodziła, zostało zgładzone przez bezwzględnych zabójców w czerni. Luli przeżyła tylko dzięki Qadirowi — tajemniczemu dżinnowi. Od tamtej chwili ta dwójka wędruje razem po pustyni w poszukiwaniu magicznych przedmiotów, które następnie sprzedają na bazarze.

Pewnego dnia ich sława dociera również do pałacu sułtana. Władca krainy postanawia wykorzystać talent poszukiwawczy dziewczyny i podstępem zmusza Luli, by odnalazła dla niego bezcenną relikwię – lampę, w której zaklęto królewskiego dżinna. Czy Nocna Kolekcjonerka wykona powierzone jej zadanie?

Jedno jest pewne. Podczas podróży do Morza Piasków, gdzie podobno znajduje się rzeczona lampa, wszystko może się wydarzyć. Szczególnie iż Luli wyruszy nie tylko w towarzystwie Qadira, ale również najstarszego syna sułtana — Omara. Jednak, czy rzeczywiście to on zabierze się z nią w podróż pełną niebezpieczeństw? Czy poszukiwacze bezcennej relikwii wrócą cało ze swojej wyprawy? Co stanie się, kiedy na jaw wyjdą wszystkie skrzętnie skrywane tajemnice? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę przyznać, że pokochałam 'Baśnie tysiąca i jednej nocy" już jako mała dziewczynka, dlatego z prawdziwym entuzjazmem podeszłam do lektury "Złodzieja Gwiezdnego Pyłu" i cieszę się, że moje oczekiwania wobec tej publikacji zostały spełnione, a historia okazała się bardzo klimatyczna i pełna przygód.

Bardzo podobało mi się, że autorka poza barwnymi opisami miejsc i rozbudowanym magicznym światem, zafundowała nam również świetnie wykreowane oraz różnorodne postacie, które w zasadzie zaskarbiają sobie sympatię czytelnika już od samego początku.

Przyznaje, że jestem trochę zaskoczona faktem, że w tej książce przez cały czas coś się dzieje. I nawet jeżeli w pewnym momencie wydaje się, że dana scena nie jest zbytnio istotna dla całości, na koniec okazuje się, że było to mylne założenie, ponieważ każdy, nawet najdrobniejszy szczegół może finalnie okazać się bardzo istotny.

Myślę, że na uwagę zasługuje również fakt, że Chelsea Abdullah nie podała od razu wszystkiego na złotej tacy, tylko stopniowo odkrywała karty, które zostały misternie ułożone w jej głowie.

Jeżeli chodzi natomiast o zakończenie, to pozostawiło ono w mojej głowie pewien niedosyt, dlatego jestem niesamowicie ciekawa, co autorka zaserwuje nam w kolejnej odsłonie trylogii "Morze Piasku". Mam również nadzieję, że na platformie goodreads, ktoś popełnił błąd, wprowadzając datę premiery kolejnej odsłony i że jednak nie będziemy musieli czekać na oryginalną wersję aż do 2025 roku.

Dżiny zostały przeklęte. Ukarane za swoją pychę i przez bogów zesłane na podróż podczas, której muszą unikać rodzaju ludzkiego, który chce się zemścić za krzywdy jakie mu wyrządzono. Setki lat później pojawia się Luli, której opiekunem jest, nie kto inni, niż istota której miała się bać. Oboje tworzą rodzinę, której zagraża następca tronu i jego banda rozbójników. Gdy oboje zostają wplątani w przygodę, której nie chcieli, to co znali staje pod znakiem zapytania.

Muszę powiedzieć to już na wstępie. Ta książka to świetna podróż przez piasek, tajemnice i sekrety ukryte w najróżniejszych miejscach. Totalnie zasłużona nominacja na GRCA❤

Książka prowadzona jest z punktu widzenia trzech postaci, które mimo posiadania charakterystycznych cech dobrze ze sobą współgrają. Moimi ulubionymi rozdziałami były te należące do Aiszy, która na spokojnie mogłaby przybić piątkę swojej literackiej siostrze - Zoi Nazyalensky. Jednak to nie były jedyne momenty, gdy wyczuwałam podobieństwa do Grishaverse. System magiczny jest rozbudowany, świat pełny najróżniejszych istot oraz miejsc. Zakończenie natomiast wywala z kapci - jest epickie, tak jak przystało na taką fantastykę. W każdej strony wylewa się arabski klimat przez co podczas czytania tej książki słyszałam piosenki z "Alladyna" 🧞‍♂️

Jednak są rzeczy do ktorych musze sie przyczepić. Czasami miałam wrażenie, że jest za dużo ekspozycji i jedna akcja mogłaby zostać całkowicie wycięta, gdzyż za bardzo nie wiem po co ona jest w książce. Muszę też przyznać, że przez lwią część, nie wyczuwałam tutaj inspiracji "Tysiącem i jednej nocy".

Klimaty pustynne i ukrytych w piaskach dżinów nigdy nie były czysto moje, lecz tutaj bawiłam się naprawdę dobrze (możliwe że to dzięki postaci Aiszy, która kupiła mnie już od samego początku, a jej rozwój jest świetny). Biorąc pod uwagę, że to jest debiut autorki, to nie mogę doczekać się tego jak zostanie napisany drugi tom

Czytaliście kiedyś książkę inspirowaną kulturą Bliskiego Wschodu? Ja jestem zakochana w trylogii “Dewabad” autorstwa S.A. Chakraborty, dlatego gdy zobaczyłam książkę w podobnym klimacie musiałam po nią sięgnąć.

Luli al-Nazari w dzieciństwie została uratowana przez dżinna. Teraz z jego pomocą szuka zaginionych artefaktów i sprzedaje je na bazarach. Z tego powodu zwą ją Nocną Kolekcjonerką. W jej świecie jednak sułtan skrupulatnie próbuje pozbawić życia wszystkie dżinny. Gdy dochodzą do niego pogłoski o dziewczynie, chce ją wykorzystać do odnalezienia pewnej lampy, która pomoże mu unicestwić je wszystkie.

“Złodziej gwiezdnego pyłu” już od pierwszych stron jest podróżą przez kolorowe, wypełnione aromatem przypraw stragany, przez gwarne ulice Madinne, a także upalne i nieprzewidywalne Morze Piasku. Autorka stworzyła naprawdę żywy i bogaty świat, który potrafi czytelnika oczarować.

Powieść Chelsea Abdullah to fascynująca przygoda, pełna akcji, magicznych artefaktów i niebezpiecznych stworzeń. Bardzo podobało mi się jak historia przeplatała się z opowieściami o dżinnach snutymi przez licznych w tej książce bajarzy. Dodatkowo urzekło mnie to, jak z czasem rozwijała się relacja Luli ze swoim przyjacielem. Okazuje się być wielowarstwowa i zdecydowanie nietuzinkowa.

Jedyne co przeszkadzało mi w tej historii to postać syna sułtana, który spędził większość życia w pałacu i nie jest przystosowany do życia poza jego murami. Autorka stworzyła postać, której nieporadność momentami działała mi na nerwy. Z czasem jednak nabrał trochę charakteru i mam nadzieję, że zmężnieje jeszcze bardziej w kolejnych tomach.

Niemniej jednak, jest to fantastyczna przygoda dla tych, którzy tak jak ja kochają opowieści o dżinnach, bądź mają niedosyt po przeczytaniu “Dewabadu”.

Bardzo lubię pustynne klimaty, więc tak książka była moim must have. I jak to z pustynią bywa miałam z nią lekkie jak i wymagające przeprawy.

Jest to bardzo złożona, wielowątkowa historia. Dżinny, Nocna Kolekcjonerka, dwóch synów sułtana, 40 rozbójników, zdrady i misja

W książce ciągle coś się dzieje, czasem jest to trzymająca w napięciu akcja a czasami trochę nużące niczym żmudny spacer przez pustynię sceny. To nierówne tempo teorie wybijało mnie z rytmu, ale wszystko to musiało się wydarzyć żeby na koniec mieć pełen obraz zamysłu autorki. Na koniec wszystko tworzy spójną całość.

Bardzo podobały mi się podobieństwa do Baśni tysiąca i jednej nocy! To było coś pięknego.

Aż dziw, że z książki nie sypie się piasek. Autorka bardzo plastycznie opisała pustynną wędrówkę, wykreowała różnorodnych i złożonych bohaterów oraz płynnie wprowadziła baśniowy klimat.

Zdecydowanie polecam.