Zbieg z okoliczności

*współpraca reklamowa*

Książka należy do kategorii literatura piękna, mamy tu połączenie obyczajówki z wątkiem paranormalnym i medycznym. Kolejna debiutancka książka, która mnie nie zawiodła.

Marek, mężczyzna w kwiecie wieku, lekarz z pasji i zawodu, którego życie od lat wygląda tak samo. Mężczyzna po latach pracy w zawodzie zaczyna odczuwać wypalenie, jego długoletnia relacja wisi na włosku, a najlepszy przyjaciel niespodziewanie umiera. Natłok nowych wydarzeń skłania lekarza do przemyśleń, ale także do ucieczki od problemów, dlatego wynajmuje domek w lesie, gdzie chce zaznać spokoju, co niestety nie jest proste jeśli krok w krok podążają za nim duchy wciąż racząc go dobrymi radami. Mężczyzna w małej miejscowości szuka ucieczki i ukojenia, a znajduje coś więcej co nadaje jego życiu sens.

Książka podzielona jest na dwie części. W pierwszej można poznać dotychczasowe życie Marka, które staje się monotonne, a relacje z innymi ludźmi niemal toksyczne. J Ta część jest dość krótka, ale intensywna.

Druga część opowiada o próbach odnalezienia sensu życia przez głównego bohatera, jest ona dłuższa, bardziej rozbudowana i wzbogacona w wiele ciekawych wydarzeń. W tej części spotykamy nowych bohaterów, oraz duchy, które mają za zadanie naprowadzić głównego bohatera na prostą. Tutaj fabuła jest spokojna i monotonna, pełna przemyśleń i rozważań na temat życia, relacji międzyludzkich, jest także przesiąknięta rozmowami, humorem, sarkazmem ale także ciekawymi wydarzeniami i wątkami, które nadają tej książce autentyczności.

Marek jest tutaj świetnym przykładem na to jak na własne życzenie można pokomplikować swoje sprawy. Autor na tym nie poprzestaje, w wyśmienity, choć także trochę pokręcony sposób pokazuje, że wszytko można zbudować na nowo. Pokazuje przemianę bohatera, w którym dominowało poczucie wypalenia i beznadziei w mężczyznę nie bojącego się działać, i który znajduje sens życia.

Debiut jest udany. Książka jest warta uwagi, mogę ją polecić każdemu, szczególnie tym którzy stają na życiowych rozdrożach.

*olilovesbooks2*

Po „Zbieg okoliczności” sięgnęłam trochę intuicyjnie. Sama nie wiem, co tak naprawdę mnie przyciągnęło, ale czułam, że muszę ją przeczytać. Było w niej „coś”, czego nie potrafiłam do końca nazwać, może to klimat, może sposób, w jaki historia została przedstawiona, a może właśnie ta obietnica ukryta gdzieś między wierszami, że będzie to opowieść inna niż wszystkie.

Od pierwszych stron wiedziałam, że to była dobra decyzja. Wciągnęłam się w historię Marka niemal natychmiast. Towarzyszyło mi przy tym wiele emocji, od smutku, przez wzruszenie, po momenty, w których wybuchałam śmiechem. To była taka książka, która zostaje gdzieś pod skórą, zmusza do refleksji, a jednocześnie daje niesamowitą lekkość w odbiorze.

Marek, główny bohater, to chirurg, który na pozór ma wszystko, udane życie zawodowe, partnerkę, stabilizację. A jednak jego codzienność staje się szara, bez smaku, a fundamenty, na których zbudował swoje życie, zaczynają się kruszyć. Śmierć przyjaciela, odejście partnerki, problemy w pracy, wszystko to spada na niego jak lawina. I właśnie wtedy, w momencie całkowitego zagubienia, Marek decyduje się na ucieczkę, dosłownie i w przenośni. Wyjeżdża na wieś, gdzie zaczyna się jego prawdziwa przygoda.

W tej podróży towarzyszą mu… duchy. Ten element bardzo mnie zaskoczył i jednocześnie zachwycił. Duchy nie straszą, ale są pewnym symbolem, pokazują Marekowi to, czego sam nie chciał dostrzec. Czy były realne? A może były tylko wytworem jego wyczerpanego umysłu? Autor zostawia to naszej interpretacji, co jeszcze bardziej dodaje tej historii magii.

Podczas czytania czułam ogromną bliskość z bohaterem. Towarzyszyłam mu w jego rozterkach, w bólu, ale też w chwilach olśnień i nadziei. Książka niesie ze sobą ważne przesłanie, że warto zatrzymać się w biegu życia, że pieniądze i praca to nie wszystko, a prawdziwe szczęście kryje się w prostych rzeczach: w miłości, w przyjaźni, w byciu dla innych.

„Zbieg okoliczności” porusza trudne tematy, takie jak samotność, strata, poczucie bezsensu, ale robi to w sposób niezwykle subtelny, lekko podszyty humorem. Wątek duchów wprowadza świeżość i oryginalność, a liczne barwne postacie drugoplanowe (zwłaszcza te poznane na wsi) sprawiają, że serce mięknie i trudno się z nimi rozstać po zakończeniu książki.

Po przeczytaniu tej powieści zostaje refleksja jak często w naszym własnym życiu zatracamy to, co najważniejsze? Czy potrafimy jeszcze dostrzegać małe cuda codzienności? Książka skłania do zadania sobie tych pytań i naprawdę zmusza do myślenia.

Gorąco polecam „Zbieg okoliczności” każdemu, kto lubi książki z duszą. Tym, którzy szukają w literaturze nie tylko historii, ale także emocji, mądrości i odrobiny magii. Jeśli lubicie opowieści o poszukiwaniu siebie, o drugich szansach i o tym, że nawet po największej burzy wychodzi słońce, ta książka zdecydowanie jest dla Was.

Książka, którą Wam dzisiaj przedstawiam jest idealną pozycją przed każdymi świętami, choćby ze względu na to, że jest o człowieku zagubionym, który pędząc przez życie stracił tę jakże ważną emocję, jaką jest radość z niego. To historia o człowieku, który pogubił wszelkie wartości, stracił przez to wiele i w pewnym momencie doznał olśnienia. Czy mówi Wam to coś?

Historia podobna do historii Scrooge'a z Wigilijnej opowieści. Idealna na okres przedświąteczny( mimo iż nie świąteczna i już po świętach), bo to właśnie ten czas jest czasem kiedy to człowiek próbuje zanurzyć się w otchłań swojego życia, dostrzec to, co do tej pory było za zasłoną i to z naszej winy i starać się przewartościować życie. I chwała za to, jeśli człowiek dojdzie do takiego momentu, bo większość tkwi w tym aż do śmierci.

Ta pozycja idealna jest na każdą chwilę. Mamy Nowy Rok, więc człowiek wprowadza w życie wiele zmian. Postanowienia noworoczne i te sprawy. Oby choć jednym z nich było przyjrzenie się swojemu życiu.

Dlaczego o tym piszę. Główny bohater Marek na własne życzenie zaczyna marnować sobie życie. Najpierw małymi kroczkami, a potem już nie zważając na konsekwencje brnie w coś, co przybliża go jedynie do przepaści. Znudzony życiem buduje wokół siebie mur i jedyne do czego dąży to do tworzenia toksycznych relacji. Cień człowieka, który w pewnym momencie życia sam dla siebie staje się niewidzialny zaburzając przy tym zdrowy rozsądek. Jednak czy na pewno? Czy to tylko halucynacje, które sam wywołał? Zaburzenia psychiczne, czy może rzeczywistość i pomoc z zaświatów?

Autor książki ,,Zbieg z okoliczności" stworzył coś niesamowicie wciągające. Psychologiczne podejście do tematu życia połączone z zabawnymi momentami, wątkami paranormalnymi i do tego jeszcze napisane poetyckim językiem, uwzględniając w tym realizm magiczny, który nie jest często używany przez autorów. Takie debiuty szanuję. Michał Posmykiewicz skupia się na egzystencji człowieka. Obrazuje okres zatracenia, ale też uwzględnia okres przemiany. Widać to szczególnie na głównym bohaterze, który miał wokół siebie bliskie osoby, ale marnował czas i tego nie doceniał. Śmierc przyniosła otępienie, ale też pomoc i nawrócenie, tak to określiłabym. Ciekawy pomysł na wątek paranormalny. Pomoc przyjaciół nawet z zaświatów. Tę książkę każdy z nas może interpretować inaczej i to też jest piękne. Jednak najważniejszym elementem tej pozycji jest właśnie głębia, która również zmusza nas do przemyśleń na temat tego, czy pędząc przez życie nie zatracamy się po części tak jak główny bohater.

Oprócz tego mamy też wiele smaczków na przykład w postaci wzmianek medycznych. Duchy też są tutaj czymś co nadaje mocy książce. Uważam, że każdy z nas znajdzie tutaj coś dla siebie. Autor ma lekkie pióro, a historia, która stworzył w żaden sposób nie przygniata czytelnika swoją powagą, wręcz przeciwnie autor potrafi rozbawić nas nie jeden raz.

Polecam, gdyż ,,Zbieg z okoliczności" to naprawdę kawał solidnej roboty i książka, o której myśli się długo.

Pióro autora jest nieziemsko przyjemne. Polecam

Mam nadzieje ,że w trakcie świat przeczytaliście mnóstwo wspaniałych książek. Ja mimo, iż miałam ograniczony czas to na książkę zawsze coś tam zorganizowałam. Dzięki temu mogę przedstawić wam debiut ,który zrobił na mnie ogromne wrażenie.

"Zbieg okoliczności " to dwuznaczny tytuł odnoszący się do człowieka zbiega ,uciekającego daleko i od wszystkiego. A także możemy go porównać do powiedzenia ,kiedy to na dane sytuację mówimy, że był to Zbieg okoliczności.

Tak oto mamy głównego bohatera uciekającego, żeby już nic mu się nie przytrafiło, lecz między czas trafia na okoliczności zmieniające jego życie kilku krotnie.

Marek bo tak ma na imię główny bohater prowizorycznie ma wszystko . Dlaczego ? Ponieważ wszystkie mocne struktury fundamentu udanego życia są zachwiane. Jego codzienność staje się nudna , sprawiając, że nic go nie cieszy. Co za tym idzie staje sie przysłowiowym gburem ,który zaniedbuje pracę, traci ukochaną, a na końcu umiera mu przyjaciel. Czy może być gorzej? Oczywiście. Na domiar złego zaczyna widzieć i słyszeć Duchy. Można by rzecz zwariował, jednak ja wierząca w postaci nadprzyrodzone wiem, że nie.

Były to Duchy przyjazne ,które chciały mu pomóc, ale zanim Marek to zrozumiał to trochę przygód przeżył. Jakie ? Oj ,to musicie przeczytać już sami.

Książka wywarła na mnie ogromne wrażenie. Fabuła została tak stworzona ,że łączy w sobie trudne ,życiowe tematy z dozą humoru tworząc przyjemną dla duszy historię. Autor zawarł w lekturze bardzo trudne dla człowieka przeżycia takie jak strata najbliższych osób, śmierć, samotność, poszukiwanie sensu życia, brak radości. Udawadnia także, że nie trzeba mieć dużo pieniędzy żeby być zwyczajnie szczęśliwym.

Bardzo podobało mi się wplecenie "duchów ". Przyznam szczerze ,że takiego motywu jeszcze nie czytałam i było to bardzo odświeżające . Bowiem wprowadziły one emocje zmuszające nas do refleksji i przemyśleń.

Autor posługuje się płynnym, pięknym językiem nie sugerującym, że to jego pierwsza książka. Czyta się ją bardzo szybko bo cały czas coś się dzieje, zwłaszcza na wsi. Tam mamy wysyp bohaterów drugoplanowych ,którzy całkowicie zawładnęły moje serce. To oni pokazali Markowi co jest ważne i o co warto walczyć w życiu. Polecam.

A[Adres usunięty]

Z moją głową jest coś nie w porządku. Coś bardzo nie w porządku. Trwa to już od jakiegoś czasu a właściwie od sporego kawału czasu. Nie zgłoszę się jednak po pomoc do psychiatry bo jakiż to byłby wstyd gdyby ta informacja ujrzała światło dzienne? Szanowany lekarz, prawie pięćdziesiątka na karku i wizyta u lekarza od czubków? A może przydałby mi się egzorcysta? Wiecie co, może to brzmi śmiesznie, nieco ironicznie i prześmiewczo ale tak naprawdę mnie do śmiechu wcale nie jest. Moje życie to od pewnego czasu jest równią pochyłą na samo dno. Jak już wspomniałem jestem lekarzem. W kwiecie wieku, choć niektórzy powiedzą że bliżej mi do trumny niż... A zresztą. Mam teoretycznie dobre życie. Dobry zawód, szacunek wśród pacjentów i współpracowników, kochającą partnerkę, przyjaciół. A właściwie miałem bo teraz nie mam już ani partnerki ani przyjaciela a ja pogrążam się w coraz to ciemniejszej otchłani rozpaczy, która próbuje mnie wciągnąć i stłamsić. Do tego te koszmary. Te okropne koszmary, zjawy, demony. "Ostatnie koszmary uświadomiły mi, że przyczyną trwogi jest bliżej niesprecyzowana istota, cień, które najpierw zacząłem wyczuwać a potem widzieć. (...) Sen obezwładniał, dusił i powodował, że ranek zaczynał się od nerwowego oswajania rzeczywistości. Cień stawał się silniejszy a mój opór słabł z każdym spotkaniem". Doszedłem w swoim życiu do momentu, w którym powiedziałem stop. Miałem dosyć uciekania, miałem dosyć bycia zbiegiem (z okoliczności). Można albo wziąć byka za rogi albo dać się wziąć bykowi na rogi. Można przetrwać swoje życie a można je przeżyć. Można uciekać od innych i od siebie. Byłem już zmęczony tą ciągłą ucieczką. Stop. Czas zawalczyć. Z jakim skutkiem? Przekonajcie się.

"Zbieg z okoliczności " to debiut autora. Ale jaki debiut! Przez duże D. Niesamowicie mnie ta historia wciągnęła, tak naprawdę od pierwszych stron. Sięgnęłam po książkę parę dni temu aby jak to określił sam autor "umilić sobie przedświąteczny czas" i to był zdecydowanie strzał w dziesiątkę. Książka niewątpliwie umiliła mi już i tak miły i cudowny czas oczekiwania na Święta. Trochę zajęło mi jej przeczytanie (trochę czyli jakieś parę dni) - ale to książka z serii tych, o których się myśli jak się jej nie czyta. Wiecie zastanawia się co będzie dalej i rozmyśla nad tym co się do tej pory wydarzyło. Autor przede wszystkim skupia się na emocjach i uczuciach głównego bohatera, również lekarza. Dlaczego również? Ponieważ sam autor także jest lekarzem, na co wskazuje już jego przydomek artystyczny pisze_i_leczy. Jeśli tak samo dobrze leczy jak pisze to poszłabym do niego w ciemno na wizytę. A już tak całkiem na poważnie, jeśli szukacie lektury zarówno lekkiej przez którą się płynie ale równocześnie skłaniającej do refleksji to "Zbieg z okoliczności" będzie świetnym wyborem. Książka będzie świetnym pomysłem dla osób nieco pogubionych we własnym życiu, szukających jego sensu i właściwej drogi. Główny bohater przechodzi przemianę a może bardziej trafnym określeniem będzie - stopniowo odkrywa czego tak naprawdę oczekuje od siebie od innych i od życia. Oraz czego mu brakuje/ brakowało. Czy pogoń za marzeniami, sławą ma sens? Rozumiecie już pewnie sami o co mi chodzi.

Ta książka może pomóc osobom w lekkim kryzysie, bo czytelnik otrzymuje świetną okazję i możliwość do utożsamienia się z głównym bohaterem. Będzie również świetną gratką dla osób lubiących książki motywacyjne, pozwalające na odkrywanie siebie na nowo - tych też jestem fanką. Dla fanów książek czy seriali o lekarzach - to coś zdecydowanie dla was, bo w treści znajdziecie wiele "smaczków" z lekarskiego życia, tego w gabinecie jak i poza nim. Ja zawsze bardzo lubiłam właśnie seriale i książki o lekarzach więc dodatkowy plusik za taką kreację głównego bohatera. Duży plus również za tytuł, który jest ciekawą grą słów i można go interpretować wielopłaszczyznowo. Okładka bardzo prosta i minimalistyczna ale dzięki temu intrygująca i pozostawiająca miejce dla wyobraźni każdego czytelnika. Polecam serdecznie, a ja czekam niecierpliwie na inne książki autora. PS. Jestem też bardzo ciekawa ile w bohaterze jest z autora i czy sceny z gabinetu są wymyślone czy np wydarzyły się autorowi w jego własnej praktyce. Takie myśli krążą mi po głowie dlatego, że został tutaj zastosowany ciekawy zabieg o którym już pisałam - zarówno autor jak i główny bohater wykonują ten sam zawód. Na sam koniec dodam jeszcze tylko jedną rzecz. Sprawdźcie koniecznie co w tej całej historii robią duchy!