Zatraceni w sobie. Tom 1

Idalia to studentka, która pracuje w jednej z Warszawskich restauracji, dowożąc rowerem catering. Niespodziewane spotkanie wywróciły życie dziewczyny do góry nogami. Mężczyzna, który spowodował wypadek, staje się jej szefem.

Konrad to prezes dużej firmy, który po nieszczęśliwym spotkaniu, postanowił dać Idalii pracę swojej asystentki.

Bardzo przypadła mi do gustu postać Idy. Była bardzo prawdziwa, otwarta, pewna siebie i pyskata. Natomiast Konrad drażnił mnie swoim zachowaniem i tym jak odtrącał od siebie po wypadku dziewczynę. Na plus muszę dodać, że charakteru historii dodawała słowne potyczki bohaterów, które nie raz wywoływały wybuchy śmiechu.

Podobał mi się także wątek japoński i postać Takashiego. Coś czuję, że ten mężczyzna jeszcze namiesza w życiu bohaterki.

Niespodziewane sytuacje, zwroty akcji, niepewność, niebezpieczeństwo i tajemnica w tle. W książce nie znajdziemy wielu erotycznych scen, a mimo to nie raz w czasie czytania robiło się naprawdę gorąco za sprawą chemii wyczuwalnej między bohaterami. Mimo, że starali się ukryć swoje uczucia, oboje czuli do siebie pociąg. Nie ukrywam też, że były momenty, w których się wzruszyłam.

Dwa wątki, dwóch mężczyzn, jedna kobieta rozdarta w swoich uczuciach i tajemnica w tle, która zagraża życiu bohaterów. Jedno zdarzenie może wywrócić życie do góry nogami.

"Zatraceni w sobie" to pierwsza część trylogii "Zatraceni", który jest świetnym debiutem autorki. Jest to naprawdę dobry romans biurowy, który czyta się z ogromną przyjemnością i ciekawością. Kończy się w takim momencie, że pozostawia w czytelniku wiele niepewności. Już czekam na drugi tom.

Dziękuję Wydawnictwu Szósty Zmysł oraz K.M.Dyga za egzemplarz do recenzji.

Jakie to było przyjemne. I równie nierealne. Oczywiście, romanse takie są, bliżej im do bajki niż do prawdy, ale tutaj wyszło to bardzo dobrze.

Rzadko czytam romanse biurowe, jakoś na nie nie trafiam, więc porównywać nie będę, jednak ta powieść wydaje się być idealna w gatunku. Szef, asystentka, przypadkowe spotkanie - a to wszystko urocze i miłe. Mocnych wrażeń tu nie będzie, ale emocji nie zabraknie. Są zwroty akcji, niespodziewane wydarzenia, a wszytko to kończy się nagle wraz z ostatnią kartką książki. Tak, na dalszy ciąg musimy poczekać.

Podsumowując - bawiłam się świetnie, równie fajnie mi się czytało o perypetiach Idy, było zabawnie i lekko. Kiedy kolejny tom?

Nie czytam za często romansów, gdyż nie jest to mój ulubiony gatunek literacki. Ostatnio jednak byłam chora, więc miałam dużo wolnego czasu, a co za tym idzie, czytałam wszystko, co wpadło mi w ręce. Ta powieść właśnie w ten sposób do mnie trafiła i powiem szczerze, że pozytywnie mnie zaskoczyła. Dawno już żadna historia nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Książkę czytało mi się naprawdę lekko i przyjemnie. Fabuła była ciekawie wymyślona, nie była monotonna, a pełna niespodziewanych zwrotów akcji. Na spory plus zasługuje również poczucie humoru, które wypływało niemal z każdej strony, którą czytałam. Zachęcam do lektury.

Romans biurowy który sprawił mi wiele przyjemności w czytaniu.

Ale również pojawiły się momenty gdy przewracałam oczami.

Poznajemy Idalie gdy rozwożąc katering w małym wypadku wpada na mężczyznę którego obsypała jedzeniem. I tutaj pojawiły się pierwsze chwilę które miały być zabawne , ale mnie nie rozśmieszyły i akcja z kapustą i z ksywka Pan kapuśniak troszkę mnie odpychała. Gdy następnego dnia bohaterka dostaje zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną myśli że jej los się odmieni ale wszystko zostało ukartowane przez mężczyznę z poprzedniego dnia i to dla niego ma zostać asystentką. Książka nie podobała mi się w 100% ale czytało mi się ją przyjemnie pomimo wszystko. Bohaterkę polubiłam ale główny bohater raczej był zatracony w sobie. Początek wydawałby się ze nie zaczął się za dobrze ale później rozdział za rozdziałem było coraz lepiej. Wciągnęłam się w lekturę a koniec sprawił że szukałam dalszych kartek. Autorka zostawiła nas w takim momencie że miałam ochotę krzyczeć. Tajemnica która rozpoczyna lawinę przykrych zdarzeń... I mimo wszystko niecierpliwie czekam na dalszą część tej książki.

"Pa­trzy na mnie uważ­nie, prze­krzy­wia­jąc głowę. Czeka na de­cy­zję, a jego oczy hip­no­ty­zu­ją, wcią­ga­ją i mamią. Widzę, a ra­czej wy­obra­żam sobie w jego spoj­rze­niu rze­czy, o któ­rych nie chcę, nie po­win­nam my­śleć."

"Zatraceni w sobie" to pierwszy tom rozpoczynający trylogię "Zatraceni". Poznajemy w nim Idalię Piasecką oraz Konrada Car­dec­kiego, pre­zesa Car­dec­ki In­ve­st­ment. Myśląc o naszej bohaterce mam przed oczami osobę roztrzepaną, żyjącą z głową w chmurach, która swoimi ripostami i poczuciem humoru potrafi rozbawić nawet największego ponuraka. Nie myślcie sobie jednak, że jest biedną bezbronną gąską. Co to to nie. Gdy tylko ktoś zajdzie jej za skórę jest waleczniejsza niż nie jeden wojownik. Konrad zaś jest typem samotnego biznesmena. W stosunku do swoich pracowników jest raczej szorstki w obyciu, stanowczy i bardzo konkretny. Jest jednak też sprawiedliwy. Jeżeli ktoś się w pracy wykazuje nagradza go, jeżeli jednak się leni zwalnia. Jak myślicie, jak zareaguje tego typu człowiek gdy na dzień dobry zostanie cały oblany Ramen? Czy i jakie konsekwencje dziewczyna poniesie za spowodowany wypadek? A przede wszystkim czy pan prezes zdoła okiełznać jej ognisty temperament?

"– Oczy­wi­ście, że nie chce­cie dzwo­nić na po­li­cję – obu­rzam się.

Żaden z nich nie za­py­tał nawet, jak się czuję!

Prze­chod­nie pa­trzą na nas cie­kaw­sko, ale nikt nie od­wa­ży się za­in­ter­we­nio­wać.

– Przez par­ko­wa­nie w miej­scu nie­do­zwo­lo­nym na­ra­zi­li­ście moje zdro­wie, a może nawet życie. Na pewno życie mojej do­sta­wy! Nikt już nie zje tego pysz­ne­go ra­me­nu! Za­słu­gi­wał na lep­szy los. – Chwy­tam się pod boki i sta­ram wy­glą­dać na pewną sie­bie. – To ja po­win­nam we­zwać po­li­cję."

Debiut z całą pewnością będzie należał do naszych ulubionych. Mnóstwo poczucia humoru, rozmaitych emocji oraz niewyjaśnionych sytuacji powoduje, że mamy ochotę zabierać się odrazu za kolejny tom.

Trochę żałujemy, że Konrad dość szybko stracił tą swoją szorstkość i gburowatość względem Idy gdyż to na pewno podkręciło by tylko temperaturę w relacji jaka się między nimi tworzyła. Ida zaś nieco była wkurzająca przez skakanie z kwiatka na kwiatek kolokwialnie mówiąc. Z pola widzenia zniknął jeden mężczyzna i pojawił się drugi a już zdołała zapomnieć o tym poprzednim a przynajmniej takie wrażenie odniosłyśmy my. W naszej opinii również momentami też działo się zbyt wiele i zbyt szybko. Nim dobrze rozpoczęła się jedna sytuacja już było przeskoczenie do następnej przez co czasami odnosiło się wrażenie pędu historii. Nie przeszkadzało to jednak w spędzaniu cudownego czasu z książką. Zdecydowanie dodatkowym atutem jest fakt, że było wiele rozmaitych sytuacji w jakich nasi bohaterowie się znajdowali dzięki czemu nie wiało nudą. Wybuch, strzelanina a także wyprawa do cudownej Japonii i poznanie tajemniczego Takashiego. Do tego wszystkiego dochodzi bardzo przyjemne pióro autorki.

"Zresz­tą nie po­win­nam go już na­zy­wać panem Ka­pu­śnia­kiem. Pa­trząc na jego po­zy­cję, jest ra­czej Lor­dem Plan­ta­cji Ka­pu­sty i Sa­ła­ty."

Zdecydowanie polecamy! 😊

Główną bohaterką powieści jest Ida dla której posada asystentki prezesa Konrada Cardeckiego to szansa na lepsze jutro.

Przystojny, charyzmatyczny i intrygujący mężczyzna przyciąga Idę jak magnes.

Wspólna praca zbliża ich do siebie.

Kiedy wydaje się, że los pcha ich ku sobie tajemnica Idy odbija się na ich znajomości. Przybita Ida wyjeżdża służbowo na delegację do Tokio. Tam próbuje wyleczyć się z prezesa, ale na jej drodze staje inny mężczyzna.

Ta historia jest tak rewelacyjna, że nie chce mi się wierzyć, że jest to debiut.

Jestem zachwycona tą książką. Przeczytałam ją bardzo szybko. Autorka zapewniła mi moc emocji i zwrotów akcji.

Znajdziecie tutaj romans, dramat, humor oraz tajemnice.

Biurowy romans, który pobudzi Waszą wyobraźnię.

Po takim zakończeniu liczę na kontynuację. Czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy.

Polecam gorąco!

„Zatraceni w sobie” to debiutancka powieść autorstwa @km_dyga_autorka i jednocześnie pierwszy tom trylogii Zatraceni. Opowiada historie młodej kobiety imieniem Ida, którą poznajemy w momencie, gdy przemierzając miasto na rowerze niespodziewanie uderza w otwierające się drzwi samochodu. Jak się później okazuje, mężczyzna od samochodu proponuje jej posadę asystentki w swojej firmie. Ida będzie musiała stoczyć nie tylko walkę z bezlitosnym światem korporacji, ale również z własnym sercem, które zaczyna przyspieszać na widok przystojnego prezesa. Co się wydarzy gdy mała tajemnica Idy wyjdzie na jaw? Czy wyjazd na delegację do Tokio wyjdzie im na dobre?

Zaraz po przeczytaniu książki miałam mieszane uczucia. Na początku wydawało mi się, że dostane lekki biurowy romans z wątkiem hate-love. Podczas czytania tej powieści miałam wrażenie, że jest bardzo odrealniona. Już na wstępie procedura zatrudnienia Idy do pracy była dziwna. Później robiło się całkiem przyjemnie. Bohaterowie się do siebie zbliżali, co budziło fajne napięcie. Wkrótce potem nastąpił niespodziewany zwrot akcji i Ida musiała wyjechać w delegację bez Konrada. Cały wątek z wyjazdem do Japonii wydawał mi się niezwykle ciekawy. Opisy kultury japońskiej oraz miejsc zwiedzanych przez Idę były bardzo interesujące. Moim zdaniem wątek romansu w Japonii był zdecydowanie zbędny. To tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że główna bohaterka jest niestabilna w uczuciach. Mimo wszystko uważam, że jest to udany debiut i sądząc po wielu pozytywnych opiniach godny polecenia.

Debiutancki romans biurowy, jednak wychodzi ON poza schematy podobnych romansów. A przede wszystkim dlatego, że bohaterowie nie wskakują sobie od razu do łóżka. Tu bohaterowie mimo przyciągania, nie ulegają pokusie od pierwszego wejrzenia. Ich znajomość rozwija się dynamicznie a jednak stwarzają pozory szef-pracownica. Ida otrzymuje propozycję pracy, co daje jej ogrom możliwości i chociaż pierwsze spotkanie z prezesem nie jest udane. Tak wydaje się tylko jej, bo ON jest nią zachwycony. Idallia jest osobą wybuchową, mówiąca co myśli, nie bojąca się konsekwencji swoich słów. Tym właśnie urzeka Konrada. Jednak tajemnice które się pojawiają powoli wychodzą na światło dzienne a to wróży wiele kłopotów.

Książka, która czyta się bardzo dobrze. Styl autorki przyjemny, że książkę czyta się błyskawicznie. Zakończenie sprawia, że czytelnik zostaje w szoku i już marzy się o kolejnej części aby dowiedzieć się jak najwięcej. Bohaterka jest bardzo pozytywna postacią, przez co humoru nie zabrakło. Ale również akcji mrożących krew w żyłach a wszystko to prowadzi do wielu pytań na które nie znajdujemy odpowiedzi, bo są one ukryte w kolejnych tomach.

Bardzo udany debiut i polecam tę historię, bo nie tylko romans się tu znajduje ale również tajemnice podsycające czytanie przez co lektura jest bardzo e

Dziś chcę Wam przedstawić książkę K.M.Dyga „Zatraceni w sobie” wydawnictwa szósty zmysł, której premiera była 13.10.2021.

Ida została zaproszona na rozmowę o pracę jako asystentka prezesa. Dla dziewczyny to szansa na lepsze jutro. Przyjdzie jej jednak stoczyć walkę nie tylko ze światem korporacji, ale też ze swoim sercem, które jest bardzo podatne na przystojnego prezesa. Kiedy wydaje się, że los sam pcha ich ku sobie, drobna tajemnica Idy uruchamia lawinę zdarzeń prowadzących do tragedii. Przybita wyjeżdża do Tokio, gdzie jej uczucia po raz kolejny zostaną poddane próbie.

Książkę przeczytałam bardzo szybko i przyjemnie spędziłam z nią czas. „Zatraceni w sobie” są pierwszą częścią trylogii Zatraceni. Z początku historia bardzo mnie zainteresowała toczyła się szybko i dużo się działo, nawet momentami za dużo. W książce napotkałam kilka scen, które nie do końca były dla mnie zrozumiałe i nie realne. Zakończenie na plus nie przewidziałam go, a wręcz zaintrygowało tak, że chętnie dowiem się co będzie działo w drugim tomie.

Warto też wspomnieć o pięknych opisach Japonii, kulturze, serwowanych daniach. Momentami się czułam jakbym razem z Idą chodziła ulicami Tokio lub towarzyszyła podczas kolacji.

Pomimo kilku minusów „Zatraceni w sobie” uważam za dobry debiut, autorce życzę wielu pięknych książek. A Wam miłej lektury. Książkę polecam.

☀️"Obiecuję, że nie pocałuję cię pierwszy, póki mnie o to Nie poprosisz, chociaż teraz nie potrafię myśleć o niczym innym "

☀️"Słowa niewypowiedziane stają się kwiatami ciszy"

Kto z Was był kiedyś w Japonii?? Ja nie, ale po tej lekturze chyba chciałabym ją odwiedzić.😉 Szczególnie dlatego, że można tam spotkać nie tylko kwitnące wiśnie, które zachwycają swoim pięknem.🤭

Gdy tylko dostałam propozycję zrecenzowania tej książki, nie wahałam się ani chwili. Dlaczego? Uwielbiam romanse biurowe! To mój ulubiony wątek w książkach. Tak wiem, czasami jest przewidywalny. Czy według mnie książka "Zatraceni w sobie" była nudna? W moim odczuciu nie. Autorka oprócz umiejscowienia akcji w biurze, zabrała mnie w podróż do pięknej Japonii. Opisy miejsc były bardzo realne. Miałam wrażenie, że przeniosłam się z Idą na drugi kraniec świata i wspólnie odkrywałam ten malowniczy kraj. Wisienką na torcie okazał się przystojny, mroczny i bardzo tajemniczy samuraj- Takashi. Zazwyczaj w romansach biurowych kibicuję szefowi, a tutaj byłam rozbita! Takashi wydawał się być zakazanym owocem, któremu ciężko się oprzeć... Komu ulegnie Ida? Czy grozi jej niebezpieczeństwo?

Muszę przyznać, że ta książka przypadła mi do gustu. Pochłonęłam ją na raz, czując niedosyt, że skończyła się zdecydowanie za szybko. Styl autorki jest bardzo przyjemny w odbiorze. Nie tworzyła zbyt obszernych opisów, tylko postawiła na dialogi, które miejscami były bardzo zabawne. Uśmiech często nie schodził mi z twarzy, szczególnie podczas rozmów szefa, ze swoją pyskatą asystentką. 🤭 Dobrze, że autorka prowadziła narrację z perspektywy głównych bohaterów, dzięki czemu poznałam ich zdecydowanie bliżej. Koniec książki zapowiada poważne kłopoty... Niecierpliwie czekam na rozwój akcji w kolejnej części! Jeśli szukacie udanego debiutu z wątkiem biurowym, to ta książka jest dla Was.❤️

Ida pracuje jako dostawca jedzenia w restauracji. Pewnego dnia drogę zajeżdża jej auto, z którego wysiada bogaty dupek, na którym ląduje jedzenie. Rozgadana Ida nie dopuszcza go do słowa, zostawia swój numer, aby pokrył koszty. Ta chwila zmieni jej życie. Dostaje zaproszenie na rozmowę o pracę jako asystentka szefa. Jakim zdziwieniem będzie kiedy szefem okaże się przystojniak z ulicy. I  wydawać by się mogło, że jej życie się odmieni. Jednak sama nie wie, że otworzyła puszkę pandory... I tam zdarzenia nabierają tempa. Znajomość się rozwija. Intrygujący prezes próbuje trzymać się na dystans, jednak słabo mu to wychodzi, a kiedy serce zacznie bić szybciej, nadchodzi służbowy wyjazd do Tokio, gdzie kobieta samotna spotka samuraja, który poruszy jej kobiece libido. Jedna czy coś będzie mogło zaistnieć? Czy serce wybierze prezesa?

W książce wiele się dzieje. Czytałam opinie, że jest za duży rozgardiasz, miszmasz jednak mi się to podoba. Dużo się dzieje, akcja szybko pędzi i jest dużo śmiesznych momentów. Bohaterowie mi przypadli do gustu. Jednak cały czas sądzę, że prezes w końcu weźmie się w garść. Uważam, że takie debiuty powinny pojawiać się częściej. Z niecierpliwością czekam na kolejne części trylogii Zatraceni. Pierwszy tom czytało mi się milo i przyjemnie. Styl autorki jest lekki i taki jak lubię z nutką humoru.

Dziękuję @wydawnictwoszostyzmysl za egzemplarz do recenzji ❤

"Zaciskam uda, zdając sobie sprawę, że moje ciało reaguje po swojemu i nie miałoby nic przeciwko, gdyby prezes chciał wykorzystać przewagę fizyczna, jaką ma nade mną. Próbuję się desperacko ratować i staram się wyrównać oddech. Wpatruje się z uporem w jego policzek, bo zarówno oczy, jak i pełne usta są dla mnie zgubą."

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

Naszą bohaterką jest Ida. Właśnie ma rozpocząć pracę w korporacji. Prezesem jednak okazuje się mężczyzna, którego całkiem niedawno miała okazję poznać, niestety w niezbyt przyjemnych okolicznościach.

Wszystko układa się dobrze, aż ma miejsce pewna tragedia. Nagle tych dwoje musi ze sobą zamieszkać. Znów los zdaje się być sprzymierzeńcem i wtedy BUM! Kolejny splot nieszczęśliwych wydarzeń. Nie może być zbyt dobrze, prawda? 😅 Ida jest wówczas zmuszona wyjechać sama w delegancje do Tokio. Sama, nie licząc ochrony...

Na miejscu poznaje pewnego samuraja, który potrafi zawrócić w głowie, oj potrafi... 😅

💥Kogo wybierze serce Idy?

💥Jak potoczą się losy bohaterów?

💥Czy pewna sprawa sprzed lat wpłynie na Ich relacje?

Książka bardzo lekka i przyjemna pomimo kilku sporych zawirowań. Znajdziecie tu sporo humoru, trochę intryg, pewne niewiadome.

Bardzo dużo jest opisów kultury japońskiej, co jest ogromnym plusem ❤ Widać tutaj duże przygotowanie autorki.

To, co lubię, czyli perspektywa kilku bohaterów. Możemy poznać myśli i zamiary Idy, Konrada oraz Takashiego. Pomaga to lepiej zrozumieć historie.

Jest to pierwszy tom serii "Zatraceni" i niecierpliwie już czekam na kolejny ❤ Jestem ogromnie ciekawa co dalej wydarzy się w życiu bohaterów. Mam nadzieję, że w kolejnej książce dowiem się, do kogo tak naprawdę mozniej zabiło serce Idy ❤

Polecam Wam tę książkę, bo nie jest to typowy Biurowy romans❤Jest tu naprawdę sporo akcji!

Ulubiony cytat : Gdzieś w środku mnie rozpycha się duża kolorowa kulka dumy, szczęścia i innych puchatych uczuć.

Książka przedstawia klasyczną i dobrze nam już znaną z literatury historię przystojnego, seksownego, rzeźbionego przez samego Boga, bogatego Prezesa oraz szarej, zwykłej myszki przy tuszy.

Łączy ich przypadek. Idalia wjeżdża na rowerze prosto w objęcia Konrada. Samo spotkanie ma komiczny finał, ponieważ mężczyzna jest cały w kapuście. Dalszy ciąg ich historii niestety dla mnie jest zbyt abstrakcyjny i niezrozumiały. Szczególnie kwestia pracy Idalii, traktowanie przez Konrada oraz jej rozterki miłosne.

Trochę tak jest, że co za dużo to nie zdrowo i mamy tutaj ogromny miszmasz pod względem wszystkiego 😊

Ogromny plus za styl pisania. Książkę czytało się bardzo szybko i przyjemnie. Fabuła niestety nie porwała mnie na tyle ile bym chciała, ale wykreowani bohaterowie byli na dobrym poziomie. Początkowo przeszkadzała mi główna bohaterka, ale później się do niej przekonałam. Ma bardzo specyficzne poczucie humoru.

Najlepszy wątek w moim odczuciu to Japonia. Cały wyjazd, sytuacje oraz kultura tego kraju pochłonęły mnie w całości.

Zakończenie to najmocniejsza część całej powieści. Nie spodziewałam się aż takiego obrotu spraw, a tym bardziej, że do akcji wkroczy mafia.

Ida rozpoczyna pracę w korporacji, która może się okazać dla niej szansą na lepsze jutro. Okazuje się, że prezesem firmy jest mężczyzna, którego niedawno spotkała. W wyniku kilku traumatycznych wydarzeń bohaterowie zaczynają ze sobą mieszkać, nawiązuje się pomiędzy nimi nić sympatii. Jednak znów następuje zwrot akcji i w wyniku kolejnej tragedii Ida postanawia samemu wyjechać na delegację do Tokio, gdzie jej serce poraz kolejny zabije mocniej.

Jak potoczą się losy bohaterów? Co odkryje Konrad?

Książkę czytało mi się przyjemnie i szybko. Autorka stworzyła ciekawą fabułę ze sporą dozą humoru oraz wiele nieprzewidywalnych i przyprawiających o szybsze bicie serca zwrotach akcji. Nie zabraknie również tajemnic, sądząc po prologu i epilogu i myślę, że te sekrety będą znaczące w kolejnych częściach trylogii. Dodatkowo świetnego klimatu tej książce nadają opisy kultury japońskiej, czasami czułam się tak jakbym była tam razem z bohaterami i widziała wszystko ich oczami.

Książka jest w zasadzie opisana z perspektywy trzech osób - Idy, Konrada i Takashiego, dzieki czemu możemy się dowiedzieć co siedzi w głowach poszczególnych bohaterów.

Książka moim zdaniem jest połączeniem romansu biurowego z sporą dawką sensacji, wydarzenia, ktore przytrafiały się bohaterowie bardzo mnie zaintrygowaly i czekam na ich rozwinięcie w kolejnym tomie. Tytuł głosi "Zatraceni w sobie", jednak do końca nie wiem do kogo mocniej zabiło serce Idy, mam nadzieję, że tego również dowiemy się dalszych częściach serii, bo jestem bardzo ciekawa jak autorka dalej poprowadzi losy Idy, Konrada i Takashiego i jakie przeciwności będą musieli pokonać bohaterowie by doświadczyć szczęścia, spokoju i miłości!

Zapraszam na recenzję debiutu @km_dyga_autorka "Zatraceni w sobie". Na wstępie dziękuję Agusi @zaczytana_mama86 za pożyczenie książki. Kochani kolejny debiut na rynku, o którym jest głośno. Zbiera bardzo dobre recenzje. Musiałam go przeczytać i przekonać się na własne oczy. Czytając opis książki, myślę: przecież to już było! Wątek przystojnego szefa i biednej dziewczyny wielokrotnie pojawiał się w książkach czy to polskich, czy zagranicznych autorkach. Czy można napisać coś odkrywczego? Oczywiście, że tak! Autorka @km_dyga_autorka stworzyła świeżą nietuzinkową historię. Z przewidywalnego schematu pokazała, że można napisać rewelacyjną nieszablonową opowieść. Szczerz mówiąc, bałam się, że w pewnym momencie na kartach książki pojawi się nuda. A gdzie tam! Barwni bohaterowie, humor, zaskakująca akcja i tajemnica to początek tej fascynującej powieści. Powieści, która mnie rozbawiła, wzruszyła i na samym końcu zaskoczyła. Autorka z przewidującej historii stworzyła zaskakująca opowieść, którą koniecznie musicie poznać.

Jeśli chcecie poznać cudowną kobietę o dziwacznym imieniu Idalia "barwnego ptaka" korporacyjnego świata i tajemniczego prezesa to koniecznie musicie sięgnąć po książkę "Zatraceni w sobie". Gratis dostaniecie niesztampowych bohaterów drugoplanowych, podróż do kraju kwitnącej wiśni i tajemnicę sprzed lat. Gorąco polecam. Świetna robota.

A teraz minusy. Dlaczego muszę tyle czekać na drugą część?

💔💔💔Recenzja💔💔💔

Premiera 13.10.2021

"Zatraceni w sobie" - K.M. Dyga

Niby zwyczajny romans biurowy. Pan prezes i asystentka. Małe kłótnie, ukradkowe spojrzenia. Ale to co kryje się za tym wszystkim, to co czeka na naszych bohaterów jest jednym wielkim zaskoczeniem.

Idalia, już samo imię jest wyjątkowe, tak samo jak ona. Bezpośrednia i szczera osoba, która nikogo się nie boi. Umie walczyć o swoje. Nie da sobie wejść na głowę. Jej naturalność i bezkompromisowość, powoduje, że od razu daje się polubić.

Przed nią jeszcze wiele wyrzeczeń i wiele różnych sytuacji. Zarówno bardzo ciężkich jak i romantycznych.

Konrad, pewny siebie Pan Prezez, ale nie tak sztywny jaki zazwyczaj jest przestawiany. Konrad jest inny, oczywiście budzi respekt ale ma też wiele ludziach odruchów. Trzyma wszystko twardą ręką ale kiedy ktoś potrzebuje pomocy, chętnie pomaga.

Ich spotkanie jest zaskakujące i bardzo zabawne. Nawet nie spodziewałam się, że z takiego nieporozumienia może wyjść coś tak wyjątkowego i zabawnego.

Dla niej to szansa na większe pieniądze a dla niego nowe przeżycia.

Wspólna praca zaczyna łączyć ich coś więcej, ale żeby wreszcie być razem będą musieli wiele przejść.

To zaskakujący debiut z charakterystycznymi bohaterami z jeszcze bardziej nieoczekiwaną fabułą. Autorka zaskakiwała mnie różnymi sytuacjami i akcją, która jest tak tajemnicza, że w głowie kiełkują różne scenariusze.

A najgorsze jest to, że w ogóle nic się nie wyjaśnia. Będzie trzeba czekać na rozwój akcji. Coś czuje, że to dopiero początek niezwykłej przygody jaka nas czeka.

Autorka ma przyjemne pióro, od którego czas leci jak szalony a kartki przekręcają się w zawrotnym tempie ponieważ nie mogłam się doczekać co będzie dalej i jak rozwinie się ta historia.

Miejscami będzie niebezpiecznie, zabawnie i namiętnie. Autorka stworzyła nieszablonową historię, którą zabierze w świat biurowego (nie)romansu oraz magicznej delegacji do Japonii, gdzie bohaterka znowu zostanie wystawiona na próbę. A zakończenie jest tak nieprzewidywalne, że czekanie na drugi tom będzie istną torturą.

9/10💔

Tegoroczne debiuty już kilka razy pokazały, że poziom autorów wchodzących na rynek książkowy, jest coraz wyższy i w niczym nie ustępuje poziomem pisarzom mającym na swym koncie po kilka wydanych pozycji. Pani Dyga swoją powieścią udawania, że jest genialną pisarką i zasługuje na nasze uznanie.

Od pierwszych stronic, ta całkowicie odmienna od dotąd znanych mi powieści, wciąga, rozbawia i zaskakuje. Fabuła jest świetnie rozbudowana. Najpierw mamy zabawny wątek, pełen ciętych ripost dialogi i skrywanych tajemnic przez główną bohaterkę. To niefortunne spotkanie zaważa na tym, że prezes konsorcjum Konrad Cardecki innym okiem spojrzy na kobietę. Kolejny splot wydarzeń zmienia życie Idy, miesza jej w głowie i stawia na jej drodze mężczyzn, którzy są oczarowani dziewczyną.

Będziemy obserwowali jak jej rozum będzie konkurował z tym co czuje serce i nieraz spróbujemy odgadnąć co wygra tę zaciekłą walkę. Zapewniam, że nie jest to typowe biurowe romansidło a mieszanka romansu z wątkiem obyczajowo sensacyjnym, które dostarczyło mi ogromu wrażeń, emocji i strachu.

Na moją wysoką ocenę lektury zaważyło też niezwykle plastyczne i lekkie pióro pisarki, przyjemny w odbiorze styl książki oraz to, że czytało mi się ją w ekspresowym tempie. Ciężko było mi się od niej oderwać. Postacie są wspaniałe, bardzo rzeczywiste, charyzmatyczne i dały się polubić. Poruszyło i totalnie zaskoczyło mnie zakończenie, które zwaliło mnie z nóg i spowodowało, że pragnę poznać dalsze losy Idy jak najszybciej. Oby nie trzeba było zbyt długo czekać na kontynuację, bo nie należę do osób zbyt cierpliwych.

Z mojej strony mogę zapewnić was, że powieść jest niebanalna, niezwykle ciekawa, a wrażenia jakich doznacie tak szybko nie zapomnicie. Zachęcam gorąco do sięgnięcia po „Zatraceni w sobie”, bo naprawdę warto. Jestem pewna, że książka przypadnie waszym gustom czytelniczym, gdyż mnie zachwyciła i pozwoliła na spędzenie bez nudy i w przyjemny sposób czasu. Mam nadzieję, że ta pozycja zagości w waszych domach i sercach. Polecam!

Jak czytać kryminały i thrillery w jesiennej atmosferze, gdy w tym roku miesiące przypadające na moją ulubioną porę roku obfitują w same dobre powieści romantyczne i obyczajowe? Powinnam być zła na taki zwrot akcji czy jednak dumna, że pojawia się tyle cudownych historii? Nie będę Was oszukiwać - absolutnie nie marudzę, bo dobrych książek nigdy za wiele.

Szczególnie w wydaniu tak sympatycznym jak propozycja od K.M. Dyga. Na początku dość sceptycznie podeszłam do lektury, która z opisy wydawała się aż po brzegi wypełniona licznymi schematami, ale skusiły mnie pozytywne opinie i cieszę się, że jednak się przełamałam, ponieważ lektura przyniosła mi kilka godzin przyjemnej, pełnej emocji zabawy.

Na plus przemawia przede wszystkim rozbudowana fabuła. Poza typowym romansem biurowym otrzymujemy się więcej, ponieważ autorka sięga po ważniejsze tematy, które z czasem przejmują panowanie nad rozgrywanymi wydarzeniami. Liczy się historia głównej bohaterki, skrywany przez nią sekret oraz wiążące się z tym późniejsze konsekwencje a dopiero później rozwijający się między Idą a prezesem korporacji w której pracuje dziewczyna, romans.

Bohaterowie zostali ciekawie wykreowani, są wiarygodni w swoich działaniach oraz sympatyczni i miejscami nawet zabawni. Jednak początkowy humoru szybko przysłaniają ponure chmury, gdy na scenę wkraczają groźby zwiastujące prawdziwe niebezpieczeństwo. Z zaskoczeniem przyjmuję obrót sytuacji, który bardzo przypadł mi do gustu i w pełni akceptuję pomysł autorki, jej poczucie stylu, humor oraz wyczucie sytuacji. Bardzo podobały mi się również towarzyszące mi podczas czytania emocje i właściwie po zamknięciu ostatniej strony od razu poczułam chęć na kontynuację, która niestety jest dopiero w planach.

"Zatraceni w sobie" to romans, który czyta się z przyjemnością, ponieważ zrywa z głupiutką i nawiną bohaterką stawiając na pierwszym planie Idę. Dziewczyna przeszła w życiu niemało a to pozwoliło jej dorosnąć i patrzeć na świat w zupełnie inny sposób. To książka zagadka, która przekonuje do siebie klimatem i zaskakuje czytelnika w najmniej oczekiwanym momencie, pozostawiając po sobie apetyt na więcej. Będzie romantycznie, niebezpiecznie oraz czasami nawet sensacyjnie, więc przygotujcie się na powieść pełną wrażeń.

„Zatraceni w sobie” to debiut autorski autorki K.M. Dyga. Główną bohaterką książki jest Ida – młoda kobieta, która w życiu przeszła już bardzo wiele. Straciła mamę, a teraz pracuje w jednej z Warszawskich restauracji. Jej życie zmienia się diametralnie gdy poznaję Konrada. Posada asystentki szefa to wielka szansa dla kobiety. Będzie mogła odmienić swoje dotychczasowe życie. Jednak gdy w grę wchodzą uczucia wszystko zaczyna się komplikować. Kobieta nie chce wdać się w romans z szefem, jednak uczucia i emocję między tą dwójką są widoczne gołym okiem. Pewien splot niefortunnych zdarzeń sprawi, że będą musieli się rozstać na pewien czas. Wszystko za sprawą wyjazdu do Japonii, który odmieni bieg wydarzeń..

Nie będę tutaj pisać zbędnych ceregieli i powiem wprost. „Zatraceni w sobie” to najlepsza książka jaką czytałam od wielu miesięcy. Nic w niej nie jest schematyczne i jeśli wydaje wam się, że jest to kolejny banalny romans biurowy to jesteście w ogromnym błędzie. Autorka tutaj popłynęła na całej linii. Stworzyła piękną a zarazem burzliwą historię pomiędzy dwojgiem zauroczonych w sobie ludzi. Iza i Konrad byli dwojgiem zupełnie innych ludzi, którzy musieli nauczyć się żyć ze sobą.

Nie mogę również zapomnieć o fakcie iż, autorka zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie wprowadzając wątek podróży do Japonii. Spodziewałam się, że to będzie krótka podróż bez zbędnych fajerwerków, jednak to co miało miejsce w Tokio całkowicie mnie zaskoczyło. Nie spodziewałam się, że autorka tak dobrze poprowadzi ten wątek. Zaskoczyła mnie na całej linii. Na wielki szacunek zasługuje również fakt, iż autorka przygotowała się idealnie do napisania tej historii. Opisy miejsc, czy tez tradycji wywarły na mnie ogromne wrażenie.

Bez zbędnych spojlerów muszę wspomnieć o dwóch postaciach, które pojawiają się w książce – postaci Tomka oraz Takashi’ego. Ci dwaj mężczyźni również podbili moje serce. Oczywiście w inny sposób. Ida będzie miała ciężki orzech do zgryzienia w kwestii uczuć jeśli chodzi o przyszłą kontynuację, a ja już nie mogę się doczekać.

W kliku słowach podsumowania cieszę się, że mogłam być patronką tak świetnej książki. Jestem przekonana, że każdy kto po nią sięgnie nie będzie mógł się oderwać od czytania tak samo jak ja. Jest to debiut, jednak ja czytając książkę nie wpadłabym na to gdyby ktoś mi o tym nie powiedział. K. M . Dyga ma bardzo przyjemny styl pisania. Potrafi nas zaskoczyć w jednym momencie, po to by w drugim sprawić, że będziemy mieli ciary na plecach. To za co ja pokochałam tą historię to z pewnością wątek Japonii, który jest przecudnie napisany.

Uwielbiam tą książkę za to, że potrafiła mnie rozbawić, a przede wszystkim za to, że potrafiła mnie zaskoczyć. Z całym przekonaniem, muszę wam oznajmić, że nie jest to w żadnym stopniu schematyczny romans biurowy. Obiecuję wam, że podczas czytania będziecie zaskoczeni. Dodatkowo w środku nie zabraknie tajemnic, które jeszcze mogą wiele namieszać..

„Co sprawia, że dana kobieta staje się obiektem fascynacji mężczyzny? Wygląd, charakter czy aura, jaką wokół siebie roztacza? Gdyby postawić koło siebie dwie różne kobiety i kazać wszystkim mężczyznom w Japonii wybrać jedną z nich, do której ustawiłaby się dłuższa kolejka? Większym powodzeniem cieszyłby się ideał piękna w postaci szczupłego ciała i bladej, trójkątnej twarzy z dużymi oczami, czy może mniej urodziwa kobieta, jednak o ciekawej osobowości, pełna gracji i wdzięku"?

💞💞💞

Posada asystentki prezesa to szansa Idy na lepsze jutro. Przyjdzie jej jednak stoczyć walkę nie tylko z bezlitosnym światem korporacji, ale i z największym przeciwnikiem, jakim okazuje się jej serce, tak bardzo podatne na przystojnego i charyzmatycznego prezesa.

 💞💞💞

„Zatraceni w sobie” to debiut autorstwa K.M. Dyga. Ku mojemu zaskoczeniu jest to kolejny debiut w tym roku, który debiutem wcale się nie wydaje. Jak dla mnie jest to romans na naprawdę wysokim poziomie. Ma w sobie wszystko to, co sprawia, że nie mogę oderwać się od czytania i co wywołuje u mnie uśmiech od ucha do ucha.

Wciągająca fabuła, która ma świetnie poprowadzone wątki. Nic nie jest na siłę przeciągane, ani też nie jest na chama skrócone. Nudy też się nie spodziewajcie, gdyż ciągle coś się dzieje. Jest romantycznie i przezabawnie. Ja całkowicie zdążyłam się zakochać.

Bohaterowie co tu dużo mówić zostali świetnie scharakteryzowani. Wprost uwielbiam ich wtrącenia myślowe. Naprawdę pomagają w zrozumieniu ich osobowości, a takaż jak to było, w przypadku Idy mogą rozśmieszyć was do łez.

Kolejnym niewątpliwie dużym plusem tej pozycji jest rzetelnie i ciekawie opisana japońska kultura. Nasi bohaterowie w pewnym momencie udają się do tego piękne kraju, a dzięki autorce gwarantuje, że poczujecie się jakbyście tam z nimi byli. Coś magicznego.

Kochani mogłabym się tak rozpisywać jeszcze długo. Ta książka jest po prostu przecudowna przez duże, P.  Zdecydowanie ląduje w top dziesięć moich ulubionych romansów i już zajmuje jedno z centralnych miejsc na mojej biblioteczce. Z niecierpliwością czekam na kolejne części, gdyż po prostu muszę, wiedzieć jak potoczy się dalej ta historia.

Gorąco polecam.

Romans biurowy, który jest naprawdę przyjemny w odbiorze.

Książka od samego początku bawi nas dobrym humorem, za sprawą bohaterki.

Ida jest pogodną osobą, z dystansem do siebie. Za sprawą niefortunnego zdarzenia otrzymuje pracę w firmie, na stanowisku asystentki, nie byłoby nic w tym dziwnego, gdyby nie fakt, że ona nie ubiegała się, o tę posadę.

Jej szef, którym okazuje się niejaki Konrad Cardecki, przez nią zwany Panem Kapuśniakiem, za sprawą wspomnianego zdarzenia, składa jej propozycję.

Otóż jeśli myślicie, że będzie schematycznie i, że ów prezes szuka żony, to właśnie nie. Szuka pracownika, który będzie umiał mu powiedzieć co myśli, a nie tylko przytakiwać.

Ida okaże się idealną kandydatką, na to stanowisko, dodatkowo wzbudzi zainteresowanie szefa, całą swoją osobą.

Jak już wspomniałam, książka jest naprawdę fajna i ciekawa, jednak zabrakło mi bardziej rozbudowanej relacji między bohaterami.

Wszystko działo się po prostu.

Konradowi podobała się Ida, jednak nie okazywał tego, bądź robił to w kiepski sposób.

Ona również była zainteresowana swoim szefem, jednak właśnie brakowało jej tego konkretnego sygnału.

Obcy sobie ludzie, którzy praktycznie się nie znają, zaczynają iść razem przez życie i troszczyć się o siebie, a to wszystko bez wyraźniej relacji między nimi, działo się i tyle.

Uważam, że dużo bardziej rozbudowana jest relacja Idy i tajemniczego Samuraja, którego dopiero dziś zauważyłam na tylnej stronie okładki.😂

W Tokio, naprawdę wiele się wydarzyło i było wszystko czuć, choć bohaterowie mieli niewiele czasu, mogli lepiej się poznać, niż Ida i Konrad.

Jednak to też nie jest takie proste, ponieważ sytuacja Konrada, bardzo się skomplikowała.

W sumie to dużo mężczyzn jest obecnych w życiu Idy, niektórych jeszcze nie poznaliśmy i wydaje mi się, że sporo namieszają, jak już się pojawią.

Kolejna rzecz, która mi troszkę przeszkadzała, to nie oddzielenie wyraźnie rozdziałów. Niby widać, że czytamy z innej perspektywy, ale im więcej bohaterów, tym trudniej się połapać. Ja lubię jak na początku rozdziału, jest napisane, kto opowiada nam swoją historię.

Zakończenie książki, aż prosi się o sięgnięcie po kolejną część, ponieważ mamy kilka niewiadomych, które są bardzo interesujące.

Ja zazwyczaj, choć nie zawsze, mam problem z wydarzeniami, które mają miejsce w Polsce, używanie polskich imion i tego typu rzeczy.

Ta książka należy do tych, w których mi to zupełnie nie przeszkadzało, naprawdę dobrze spędziłam z nią czas i mam nadzieję, że Ida i Konrad, będą mieli swój czas, na zbudowanie prawdziwej relacji.

Książkę, jak najbardziej polecam i czekam na kontynuację.

Bardzo przyjemna powieść. Napisana prostym, niewymagającym językiem. Fabuła jest spójna, a przez książkę się płynie. Na samym początku myślałam, że autorka niczym mnie nie zaskoczy, ale się myliłam. Otrzymałam dynamiczną, pełną tajemnic historię. Polecam!