Zapomnij o mnie

( po_drugiej_stronie_slowa)

„ Pragnąłem zrozumienia, a zostałem odrzucony. Wyrażałem emocje poprzez gniew. Mściłem się, choć nie miałem za co. ”

Czy czarna przeszłość może naznaczyć nas na całe życie ?

Marshall w wieku dwudziestu lat pragnie zamknąć drzwi do swojej przeszłości. Jego mroczny styl, tatuaże i kolczyki to wyraz zagubienia i historii z jaką musiał się mierzyć. Wyjeżdża do Nowego Jorku by zacząć nowe, lepsze i mniej skomplikowane życie. Zaczyna pracę jako pomoc w straży pożarnej jednak nie ma miejsca zamieszkania, po długich i mało udanych poszukiwaniach mieszkania decyduje się zamieszkać z dwójką studentów, Mattem i Sarą.

Początkowo wszystko idzie zgodnie z planem i jego oczekiwaniami, nikt nie wchodzi sobie w drogę, każdy żyje swoim życiem… Do czasu, gdy dziewczyna zaczyna w dość wulgarny i bezpośredni sposób interesować się chłopakiem, a on zatraca się w niej coraz bardziej.

Po krótkiej ale intensywnej znajomości Shall zaczyna odkrywać problemy oraz to, że Sara nie jest do końca z nim szczera. Gdy dowiaduje się jaką tajemnicę skrywa nie ma już odwrotu, bo pojawiły się uczucia, których ciężko się wyzbyć.

„ Mogłem walczyć albo odpuścić. Ryzykować albo żyć w bezpiecznym kłamstwie i udawać, że o niczym nie wiem. Wybór był bardzo prosty, chociaż konsekwencje napawały mnie niepokojem. To nie mogło się dobrze skończyć. ”

Czy Marshall przekona Sarę, aby porzuciła dotychczasowe życie?

Czy chłopak w końcu poczuje szczęście? A może nieoczekiwane pojawienie się drugiej kobiety nada sens i kierunku w jego burzliwym życiu ?

„ Zapomnij o mnie ” to książka o sporym ładunku emocjonalnym, które wylewają się na każdej przeczytanej stronie. Idealnie ukazuje przewrotność życia i to, jak pod wpływem jednego wydarzenia może zmienić się wszystko.

Styl pisania autorki i sposób budowania historii, niesamowicie mi się spodobał. Pokochałam ją całym sercem i wiem, że jest to opowieść, która naznaczyła mnie swoją treścią.

Kasia od początku rzuciła wir akcji, dostałam tutaj idealnie wyważone wprowadzenie do powieści z całą masą emocji, uczuć i dreszczy. Odczuwałam je cały czas, przez co przeczytałam książkę w błyskawicznym tempie.

Również wykreowani bohaterowie są wyraziści i do bólu naturalni. Nie są idealni, popełniają ogrom błędów, przy których możemy się zatrzymać i rozmyślać nad celem ich działania.

Cała treść jest z perspektywy głównego bohatera co wywoływało poczucie męskiej siły i słabości w jednym. Było mi go strasznie żal, współczułam mu i kibicowałam chociaż nie raz ukazał swoją drugą stronę, tego gorszego i niezrozumianego Marshalla.

Nie potrafiłam zrozumieć działań Sary, jej zagubienie, manipulacja i kłamstwa doprowadziły do tego, że nie jestem jej wielką fanką.

Dodatkowi bohaterowie nadali urozmaicenia i dodatkowych emocji w całej książce. Szczególne miejsce na podium zyskuje para przyjaciół Shalla, nie tylko go wspierali, ale i nadawali kierunek w sposób jaki tylko przyjaciele potrafią nadać.

Wszystko świetnie zgrane i dopracowane.

Powieść nie tylko piękna z zewnątrz ale i w środku, pokazuje jak zmienne potrafią być nasze ścieżki życiowe, jak czasem to, co wydaje się na pozór łatwe i naturalne okazuje się trudniejsze niż przypuszczamy.

„ Zapomnij o mnie ” porusza tematy trudne, kontrowersyjne takie jak prostytucja, przemoc, utrata dziecka czy ucieczka od problemów. Jednak są też i dobre strony, odrodzenie uczuć, nadziei, romantyczne gesty i naprawa tego co było zniszczone, serca.

Przelałam morze łez, serce nie raz zadrżało ale jestem niesamowicie szczęśliwa, że mogłam poznać tak naturalną, szczerą i niecodzienną historię z którą połączyłam się jedność.

Polecam! Dumna patronka ikony „ Zapomnij o mnie ”

„ Tyle razy zawiodłem też samego siebie, dlatego

dałem sobie ostatnią szansę, by żyć. Nie chciałem wegetować.

Nie chciałem zamieniać się w zimny kamień. Bałem się, że umrę na pustyni obojętności i nigdy nie będę w stanie normalnie funkcjonować . To mnie przerażało. ”

Marshall ma dwadzieścia osiem lat i wyjazd do Nowego Jorku ma mu pomóc zacząć nowe życie. Z dala od rodzinnego miasta i przeszłości, którą ma nadzieję zostawił za sobą, chce żyć zupełnie inaczej. Praca pozwala mu zarobić pieniądze, dzięki którym mógłby wynająć jakiś pokój bądź mieszkanie, tam poznaje też swojego przyjaciela, który wyciąga do niego pomocną dłoń i wspomina, że zna kogoś kto szuka współlokatora. Mężczyzna nie waha się ani sekundy, po prostu decyduje się na to mieszkanie. Tak poznaje Sarę i jej brata, to z nimi ma mieszkać. Kobieta już od pierwszego wejrzenia zawróciła mu w głowie. On też jej wpadł w oko i na każdym kroku prowokuje go do działania. Ich relacja nabiera tempa, do czasu aż na jaw zaczynają wychodzić sekrety Sary. Dziewczyna potrzebuje jego pomocy.

Czy Marshall przekona kobietę by porzuciła swoje dotychczasowe życie? Czy przeszłość mężczyzny sprawi mu jeszcze więcej kłopotów? Czy główny bohater odnajdzie się w nowym miejscu i uda mu się zacząć wszystko od nowa?

Książki autorki już znam, więc mniej więcej wiedziałam czego mogę się spodziewać. Ta historia mi się podobała i czytało się ją bardzo szybko.

Co do głównych bohaterów każda z postaci była dopracowana w najdrobniejszych szczegółach. Marshall to taki trochę łobuz, który chce zacząć życie na nowo z dala od problemów. Temu też znajduje pracę i wynajmuje pokój w zupełnie nowym miejscu, z dala od przeszłości. Jednak nie zdaje sobie sprawy, iż nowe znajomości mogą wplątać go w zupełnie nowe kłopoty. Co do Sary to mam takie trochę mieszane uczucia, zajmuje się czym się zajmuje i rozumiem to, że nie może z tym zerwać, bo wie że nie ucieknie od tego. Aczkolwiek nie do końca rozumiem po co tak prowokowała głównego bohatera i zgrywała przed wszystkimi jakie to świetnie sobie radzi.

Autorka w tej historii poruszyła wiele ciężkich tematów, których nie chce wymieniać żeby wam nie zdradzić wszystkiego i nie zepsuć przyjemności z czytania. K. N. Haner pokazała też, że w niektórych sytuacjach wyrzuty sumienia potrafią nas zżerać od środka i może tak trwać to do końca naszego życia. Bardzo ważne jest by potrafić wybaczyć nie tylko innym, ale również sobie.

Książkę przeczytałam w mgnieniu oka. Pochłonęła mnie już od pierwszych stron i tak wchłaniała mnie aż do samego końca. Gwarantuję, że przy tej lekturze nie będziecie się nudzić.