Zapomniany takt (barwione brzegi)

Książka jest okej tylko szkoda że nie ma za bardzo w opisie że pojawiają się tam elementy fantastyczne np. duch

Nancy jest wzorową studentką wydziału muzycznego. Jej celujące wyniki są nie tylko efektem pasji, ale spowodowane są też strachem przed usunięciem jej z uczelni przez despotycznego ojca, który w zanadrzu ma dla dziewczyny własny scenariusz na bogate i majętne życie. Nancy poznaje pewnego dnia Benjamina, chłopaka, którego gra na skrzypcach przeszkadza jej ćwiczyć do egzaminów. Ten twierdzi, że jej gra jest poprawna technicznie, jednak brakuje jej naturalności i emocji płynących z serca. Nancy po tych słowach omal nie oblewa egzaminu. Decyduje się w końcu wziąć kilka lekcji muzyki od tajemniczego skrzypka. Zwłaszcza, że jej ojciec nie spocznie, dopóki nie zamknie życia

swojej córki we własnej garści. Znajomość z Benjaminem okaże się jednak czymś, czego Nancy się nie spodziewała…

“Zapomniany takt”, to niezwykła pod wieloma względami, historia. Gdybym jednak miała wskazać jej największy atut, to niesztampowość. Wyobrażam sobie, że w czasach, w których wydawana jest tak duża liczba książek, trudno wybić się z czymś, co będzie oryginalne, świeże, wyjątkowe. Autorka powieści, której romantyczna, delikatna, intrygująca okładka i przepiękne malowane brzegi, skrywają historię pełną wzruszeń, bólu, cierpienia, dylematów i uczuć, napisała właśnie taką książkę. A to wszystko zamknięte zostało w ulotnej jak zagrane nuty, literackiej ramie, zdobionej świetnym pomysłem na fabułę oraz pięknym stylem.

Jestem realistką, dlatego wplatanie do historii obyczajowej wątków, które w prawdziwym życiu nie miałyby miejsca, jakoś do mnie nie przemawia. Ale! Ale w przypadku tej powieści wszystko mi zagrało. To naprawdę magiczna książka, która nie tylko dotyka tematów muzycznych, ale sprawia, że zaczyna mi grać coś, co w innych lekturach z podobnym motywem, totalnie do mnie nie trafiało. “Zapomniany takt” to powieść z jednej strony delikatna i sensualna, z drugiej bru*alna i agr*sywna. Autorka oczarowała mnie swoją konsekwencją w prowadzeniu tej historii, ale też zachwyciła niezwykle poetyckim do muzyki. A tytułowanie każdego rozdziału nazwami temp w muzyce, to tylko wisienka na torcie, fajny smaczek nadający spójności całej treści.

Odsuwając na bok tę, nazwijmy to, artystyczną stronę książki, mamy tu do czynienia z kawałkiem solidnej powieści. Plot twisty stoją w kolejce i jeden po drugim sprawiają, że tę historię pochłania się z coraz większymi emocjami i ciekawością, a w konsekwencji czytelnik prowadzony jest do naprawdę świetnego zakończenia.

Wyjątkowa, piękna, naszpikowana emocjami. Warta uwagi, warta przeczytania. A przy tym, jak ona się prezentuje na półce!

Książka porusza problemy alko*oli*mu, toksycznego rodzicielstwa i prób gwa*tu. Jeśli jesteś osobą wrażliwą na te kwestie, zastanów się, nad sięgnięciem po nią.

„Zapomniany takt” autorstwa Martyny Stawiszyńskiej to romans, którego fabuła obraca się wokół skomplikowanego życia młodej pianistki, Nancy. Ma ona idealne życie jako studentka Uniwersytetu Cambridge z wybitnymi osiągnięciami, jednak nie przynosi jej to szczęścia. Jej codzienność jest naznaczona samotnością i psychicznym ciężarem surowego wychowania przez rodziców, którzy zamiast wsparcia, oferowali jedynie chłód i nieustanne wymagania. Niestety jedyną ucieczką Nancy od tej samotnej rzeczywistości staje się alkohol.

Wszystko zmienia się, gdy przed koncertem semestralnym Nancy spotyka Benjamina, tajemniczego skrzypka, który krytykuje jej grę jako pozbawioną emocji. Jego słowa są dla niej niczym nóż w serce i zimny prysznic zarazem. Wytrącają ją z równowagi, co niemal kończy się dla niej niezdanym egzaminem. Jednak Benjamin, zauważając jej wewnętrzne zmagania, proponuje jej pomoc, oferując nietypowe lekcje muzyki. Choć początkowo Nancy jest sceptyczna, z czasem zaczyna doceniać jego wsparcie i metody, które pomagają jej nie tylko w grze, ale również w życiu osobistym.

Stawiszyńska z wielką wrażliwością kreuje postacie swoich bohaterów. Nancy, na początku trudna do polubienia, z czasem łagodnieje, otwierając się na świat i ludzi wokół niej. Jej przemiana jest jednym z najważniejszych wątków powieści, ukazując, jak trudno jest wyjść z cienia toksycznej rodziny i odnaleźć własną drogę. Natomiast ekscentryczny i pozytywny Benjamin pomaga jej zrozumieć, że życie nie musi ograniczać się do spełniania oczekiwań innych i że warto dążyć do szczęścia na własnych warunkach.

Ważnym momentem w fabule jest odkrycie prawdy o nim. Jego nietypowe metody nauczania, które z początku wydawały się tylko ciekawostką, zaczynają odsłaniać głębsze znaczenie. Benjamin nie jest zwykłym muzykiem – jego historia jest pełna tajemnic, które gdy powoli wychodzą na jaw, zmuszają Nancy do konfrontacji z własnymi przekonaniami.

Książka porusza wiele trudnych tematów, takich jak toksyczne relacje rodzinne, brak wiary w siebie, utrata bliskiej osoby i walka z wewnętrznymi demonami. Mimo ciężkiej tematyki, „Zapomniany takt” czyta się lekko, a autorka zręcznie równoważy trudne momenty z pozytywnymi wydarzeniami, które wzbudzają w nas nadzieję i ciepłe emocje. To sprawia, że lektura staje się nie tylko przejmującym doświadczeniem, ale również inspiracją do refleksji nad własnym życiem.

„Zapomniany takt” to poruszająca opowieść o miłości, muzyce, przemianie wewnętrznej i odwadze, by zmierzyć się z przeszłością i zacząć żyć na własnych warunkach. To książka, która przypomina, że prawdziwa muzyka, podobnie jak życie, wymaga autentyczności i uczucia. Dla czytelników poszukujących literatury pełnej emocji, refleksji i piękna, książka Martyny Stawiszyńskiej będzie idealnym wyborem 🩷.

Kategoria (wg @wydawnictwopapieroweserca): 🩷 sweet

Rekomendowany wiek: 16+

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od @wydawnictwopapieroweserca (współpraca reklamowa) 🩷

Utalentowana i egocentryczna pianistka Nancy, przyzwyczajona do pochwał i najlepszych wyników na studiach, traktuje ludzi z góry, jest oziębła i kroczy przez życie samotnie, a swoje smutki topi w alkoholu. Pewnego dnia tajemniczy skrzypek krytykuje jej „perfekcyjną” grę, coś w niej pęka i dziewczyna zaczyna analizować swoje życie i dotychczasowe osiągnięcia. Pierwszy raz prawie oblewa egzamin i nieco wbrew sobie przyjmuje ofertę pomocy od nieznajomego Benjamina. Nie ma pojęcia, że ta znajomość na zawsze odmieni ją i jej życie.

Bardzo trudno jest wyrazić uczucia, jakie wywołuje ta książka. Nie chcę Wam zdradzić tego, co w niej najpiękniejsze. Każdy musi to odkryć sam, inaczej byłby wielki spojler.

To cudowna książka o zatraceniu, poszukiwaniu samego siebie, odkrywaniu tego, co daje nam szczęście i oczywiście o miłości.

Nancy jest z pozoru zadufaną w sobie i irytującą dziewczyną z bogatego domu, jednak jej zachowanie ma podłoże w wychowaniu, nikt oprócz wspaniałego dziadka Rudolpha nie okazywał jej ciepła, ani miłości. Nowo poznany skrzypek Beniamin w wyjątkowy sposób pomoże dziewczynie znowu zauważać piękno świata, doceniać to co istotne, pokochać samą siebie i odnaleźć drogę, na której zazna szczęścia.

Autorka w mistrzowski sposób wykorzystała wątek muzyki, na którym opiera się ta książka, co sprawia, że jest wyjątkowa i czyta się ją z wielkim zaangażowaniem. Warto też dodać, że nie jest to książka stricte o muzyce, ta stanowi jedynie piękne fabularne tło.

Kwieciste pióro, ciekawe i chwytające za serce wątki, złożone i dające się lubić postaci, tworzą jedną wspaniałą całość!

I muszę, bo się uduszę: ta zagra na najczulszych strunach Waszych serc!

Większość z nas marzy o luksusowym życiu, zastanawiając się, jakby to było nigdy nie martwić się o pieniądze. Wyobrażamy sobie, że nasi rodzice są bogaczami, a decyzje przez nas podejmowane odnośnie wyboru szkoły czy zawodu, są zgodne z naszymi pasjami, zainteresowaniami. Nie musimy później walczyć o każdy dzień, o zapłatę rachunków, możemy zatem wybierać, co tylko chcemy – niezależnie od tego, czy naszą pasją jest filozofia, muzyka czy malarstwo. Tyle tylko, że te marzenia są tak piękne właśnie dlatego, że są marzeniami. Często bowiem bywa tak, że za tą wolność wyboru trzeba zapłacić i to słono. Życie bowiem zawsze wystawia nam rachunek, a często robią to jeszcze rodzice.

Tak też jest właśnie z Nancy Glenn, studentką Akademii Muzycznej, pianistką. Pochodzi z Newmarket, ale to Cambridge gdzie studiuje, jest jej domem. Ten rodzinny jest pozbawiony uczuć, obwarowany nakazami i zakazami, a także przekonaniem, że wszystko i wszystkich można kupić. Ta dwudziestoczteroletnia pogubiona młoda kobieta jest córką właścicieli mistrzowskich koni wyścigowych i najlepszej stadniny na Wyspach Brytyjskich. Poza pieniędzmi nigdy jednak nie miała niczego, ani uczucia ani troski. Tak naprawdę jedyną osobą, którą kocha, jest jej dziadek – ten sam, który zaraził ją pasją do grania. Rodzice nie są zadowoleni z wyboru kierunku jej bezużytecznych jak twierdzą studiów, ale pozwalają jej na nie uczęszczać pod warunkiem, że nie przyniesie im wstydu. Wymagają od Nancy perfekcji i dziewczyna stara się ze wszystkich sił być taką, jaką się od niej oczekuje. Dlatego na kierunku jest najlepsza, a jej życie wypełnione jest nauką oraz graniem. I piciem, ale o tym wie niewiele osób, bowiem takie skazy na wizerunku są skrzętnie ukrywane. Alkohol pozwala jej jednak zagłuszyć pustkę w sercu, brak miłości rodzicielskiej, rekompensuje brak przyjaciół. Tych zresztą sama odtrąca, tworząc wokół siebie nieprzenikniony mur. Wszystko po to, by jak najmniej czuć.

Ten perfekcjonizm w połączeniu w brakiem uczuć pewnego dnia wypomina jej tajemniczy chłopak, skrzypek, który mówi, że gra niczym maszyna. Oferuje jej lekcje, które poprawią jej grę, ale fakt, że ktoś tak otwarcie wytyka jej błędy sprawia, że roztrzęsiona dziewczyna niemal zawala egzamin, co oczywiście późnej wytyka jej ojciec. Pozwala jej jednak łaskawie dokończyć studia, których pozostał jej tylko semestr pod warunkiem, że wyjdzie za mąż. Oczywiście kandydatem jest wybrany przez niego chłopak, David, również pochodzący z bogatej rodziny.

Rozgoryczona Nancy przyjmuje ofertę skrzypka, Benjamina, który zaczyna dawać jej korepetycje … z życia. Pozornie kolejne lekcje nie mają nic wspólnego z muzyką, zmierzają raczej do tego, by dziewczyna zaczęła czuć, by zaczęła zauważać świat wokół siebie i jego piękno. Tym sposobem, niemal niezauważalnie, zmienia się też jej gra..

Jak zakończy się ta pełna tajemnic i wypełniona dźwiękami muzyki powieść? Kim jest tajemniczy Benjamin, który pojawia się i znika w sobie tylko zrozumiały sposób? Czy Nancy znajdzie w sobie odwagę, by żyć tak, jak tego pragnie? Na te i na wiele innych pojawiających się pytań, odpowiedzi szukać będziemy w książce pt. „Zapomniany takt”, autorstwa Martyny Stawiszyńskiej. Opublikowana nakładem wydawnictwa Papierowe Serca historia, to nie tylko piękna opowieść o miłości, ale również o walce o siebie i swoje marzenia, o rozkwitaniu, o zakochiwaniu się w życiu. To książka, która zauroczy zarówno młodszych, jak i starszych czytelników, a element tajemnicy tylko dodaje jej uroku.

Wciągająca fabuła, tchnąca świeżością, to zdecydowana zaleta tej książki, ale o jej wyjątkowości decydują tak naprawdę bohaterowie. Zmagający się z życiem, złapani w pułapkę bogactwa i – jak w przypadku Nancy – nałogu. Okazuje się bowiem że klatka, nawet jeśli jest ze złota, wciąż pozostaje klatką, w której kolorowe ptaki umierają z tęsknoty za lataniem…