Zapomniana dziewczyna

To moje trzecie spotkanie z twórczością autorki, ostatnio czytałam książkę "Milcząca żona", która bardzo mi się podobała, dlatego też postanowiłam sięgnąć po kolejną powieść Karin. "Zapomniana dziewczyna" jest drugim tomem cyklu #andreaoliver, co prawda nie czytałam pierwszego tomu, ale w ogóle mi to nie przeszkadzało. Styl i język jakim posługuje się autorka jest bardzo przyjemny w odbiorze, co sprawia, że książkę czyta niezwykle szybko i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem. Ja nie odłożyłam książki póki nie poznałam zakończenia tej historii! Fabuła została świetnie nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, sprawa kryminalna również bardzo intrygująca i wciągająca, a bohaterowie naprawdę autentycznie i ciekawie wykreowani. Historia została przedstawiona w dwóch płaszczyznach czasowych: przeszłość - losy Emily i teraźniejszość - losy Andrei, co pozwoliło mi zagłębić się w życie obu bohaterek. Obie historie zostały w bardzo ciekawy sposób zaprezentowane, jednak bardziej przemówiła do mnie ta związana z losami Emily. Akcja powieści toczy się swoim niespiesznym rytmem, co w przypadku tej książki bardzo mi się podobało. Autorka umiejętnie buduje napięcie, wywołuje w czytelniku natłok skrajnych emocji, a wszystko tworzy spójną całość. Poraz kolejny świetnie spędziłam czas z powieścią Karin i chętnie sięgnę w przyszłości po kolejne książki autorki. Polecam! Moja ocena 8/10.

Z twórczością Karin Slaughter miałam możliwość zapoznać się dwa lata temu przy okazji czytania Milczącej żony, którą zapamiętałam jako całkiem dobrą. Oczekiwań względem tej nie miałam żadnych. Potrzebowałam czegoś w mroczniejszych klimatach. Jesień sprzyja woni nierozwiązanych spraw i tajemnic.

Rok 1982, małe miasteczko i młoda dziewczyna z dobrego domu - Emily. Napiętnowanie, ostracyzm, wstyd i niepewność, a wszystko przez jedną imprezę, której nawet nie pamięta. Do tego jedna wielka niewiadoma - kim jest ojciec dziecka? W dzień balu dziewczyna postanawia spojrzeć w oczy mieszkańcom Longbill Beach Ich niechęć jest jednak ogromna, a przynajmniej na tyle duża, że kilka godzin później dziewczyna ginie, a po czterdziestu latach sprawa nadal nie jest wyjaśniona. Nowa agentka UCMS jest zmotywowana, żeby znaleźć sprawcę i dopilnować, żeby odpowiedział za swoje czyny. Mieszkańcy uparcie milczą, jednak nawet tak dawne historie chcą zostać odkryte.

Andrea Oliver otrzymuje proste zadanie, a przynajmniej według oficjalnych zaleceń. To jednak coś więcej - chodzi o odkrycie sprawy morderstwa Emily. Krążąc między 1982 rokiem, a czasami współczesnymi możemy spojrzeć na wszystkie wydarzenia z dwóch perspektyw. Autorka w każdym rozdziale rzuca nam pozornie niewiele znaczące wskazówki, które wydają się logiczne. Dzięki temu pojawia się wiele rozwiązań, ale przecież tylko jedno może być prawdziwe...

Kreacja postaci wyszła bardzo dobrze. Stopniowo mogliśmy odkrywać nie tylko nasze główne bohaterki, ale też naszych podejrzanych. Pisarka dbała o to, aby powoli budować napięcie i podobało mi się to. Nie odkryłam sprawcy przez końcem, jednak dzięki temu mogłam z zafascynowaniem śledzić akcję do samego końca. Nie wiem czy pozycja dla kogoś, kto w podobnych pozycjach zaczytuje, będzie wprowadzała efekt wow, jednak mnie pochłonęła na kilka dni i częściej sięgałam po kolejny rozdział niż notatki do egzaminu.

Nie mamy dzikich pościgów i strzelanek, a raczej zbrodniarza, który się pilnuje i kalkuluje. Sama fabuła obraca się wokół dość zamożnej i szanowanej rodziny. Ponadto autorka skupia się na obrazie kobiet w dawnych czasach, które podporządkowane były mężczyznom, które niewiele znaczyły, które nie miały wielkiego wyboru dotyczącego swojego życia. Po latach możemy dostrzec naleciałości poprzednich pokoleń, które Andrea stara się pokonywać. Znakomicie można utożsamić się z bohaterami doświadczającymi ciosów od losu, choć to smutne jak wiele podobieństw napotkać możemy również w dzisiejszych czasach. Poza tym napotykamy na ostracyzm społeczny czy też seksizm.

Zapomniana dziewczyna jest w ogóle drugim tomem poświęconym Andrei Oliver, ale nie odczułam jakichś luk w fabule przez jej nieprzeczytanie. Autorka wyciąga w naszym stronę rękę i wiele kwestii wyjaśnia w taki sposób, że elementy układanki lądują na swoim miejscu. Mówię temu tytułowi wielkie TAK!

Karin Slaughter słynie z bardzo dobrze napisanych thrillerów. Do tej pory miałam okazję zapoznać się z kilkoma z nich, więc chętnie dałam też szansę ,,Zapomnianej dziewczynie". Książka jest naprawdę obszerna, dodatkowo w większym niż standardowy formacie. Akcja dzieje się współcześnie oraz lata wstecz. Rozdziały przeplatają się ze sobą. Autorka stworzyła naprawdę świetnie skonstruowaną powieść, w której wszystko idealnie wskakuje na swoje miejsce. Nie jest to z całą pewnością pozycja, którą pochłonie się w jeden dzień, ale warto spędzić z nią kilka wieczorów.

Główną bohaterką wydania została prawie 18-latka, która obecnie była w ciąży. Problem polegał jednak na tym, że nie wiedziała kto miał być za to odpowiedzialny. W związku z tym rodzice chcieli dowiedzieć się kogo dziewczyna kryje. Ona jednak została zamordowana. Po latach jej matka zaczęła otrzymywać pogróżki, jednak kto był odpowiedzialny za ich wysyłanie? Sprawa po latach miała po raz kolejny stać się rozpatrzona na nowo. Być może teraz miało się udać ustalić prawdę.

,,Zapomniana dziewczyna" jest jednym z wydań, na które warto jest się skusić w wolnym czasie. W związku z tym, iż jest to obszerna pozycja na pewno warto kest zainteresować się tym wydaniem w jeden z wolnych dni. Dzięki temu, że fabuła jest wciągająca od samego początku nie ma problemu z tym, by móc się z nią zapoznać w jesiennym okresie, kiedy wieczory są idealne na czytanie. Karin Slaughter na pewno tą lekturą zjedna sobie kolejnych miłośników jej twórczości.

Karin Slaughter wielokrotnie pokazała, że wie jak pisać dobre, wciągające, rasowe thrilley. Jej książki wielokrotnie umilały mi leniwe wieczory i zawsze czułam się miło zaskoczona rozwinięciem akcji oraz ostatecznym finałem. Z wielką przyjemnością sięgnęłam więc po "Zapomnianą dziewczynę", która i tym razem okazała się strzałem w dziesiątkę.

Już na pierwszych stronach uderza w nas mroczny klimat zwiastujący niepokojące wydarzenia. Autorka podąża motywem psychologicznym, zaskakuje wielowymiarową kreacją bohaterów i wnika w psychikę czytelnika sprawiając, że do samego końca trudno przewidzieć kto jest tak naprawdę winny. Uwielbiam taki zwrot w thrillerach, ponieważ dzięki temu czuję się w pełni zaangażowana w fabułę a i losy pojawiających się postaci nie są mi obojętne. W tym przypadku wszystko się ze sobą idealnie połączyło tworząc gęstą atmosferę podsycaną nieoczekiwanymi zwrotami akcji.

Akcję powieści rozgrywa rok 1982, w którym poznajemy nastoletnią Emily Vaughn. Dziewczyna szykuje się na bal, ale nie spodziewa się jego tragicznych konsekwencji. Mija czterdzieści lat a śledztwo związane ze śmiercią dziewczyny tkwi w martwym punkcie. Wszyscy potencjalnie związani z morderstwem uparcie milczą a czytelnik jest zachwycony małomiasteczkowym klimatem i charakterystyczną społecznością, która skupia się na dniu codziennym i odcina od przeszłości. Autorka rewelacyjnie przedstawiła zależność między tym co wydarzyło się kiedyś a tym co rozgrywa się teraz pokazując, że prędzej czy później wszystkie tajemnice wyjdą na jaw. Szczególnie te mroczne.

Slaughter posługuje się bardzo trafnym dla gatunku, obrazowym stylem. Płynne dialogi oraz szczegółowe, ale w żadnym wypadku nie nudne opisy, pozwalają nam poznać temat z każdej możliwej strony. Nie wszystkiego dowiadujemy się od razu, ale to tylko podsyca nasz apetyt na więcej, ponieważ wyobraźnia działa na najwyższych obrotach a wszechobecne tajemnice dodają akcji potrzebnej dynamiki. Jeden główny motyw otula wiele pobocznych wydarzeń, które dodają historii wiarygodności a samo śledztwo okazało się intrygujące, często zaskakujące a w tle poruszające także konkretne wartości: przyjaźń, niezależność, indywidualizm kontra współczesny patriarchat.

"Zapomniana dziewczyna" to opowieść, której zdecydowanie warto dać szansę. Książka w pełni dopracowana, z wykorzystanym potencjałem, która wciska w fotel i nie pozostawia obojętnym. To thriller z nietuzinkowym klimatem, który mocno wpływa na wyobraźnię czytelnika, pisany z zaangażowaniem oraz pełną świadomości. Karin Slaughter udowadnia, że jej proza warta jest uwagi a pisane przez nią książki podnoszą wysoko poprzeczkę konkurencji.

Zawsze z dużą niecierpliwością i napięciem wyczekuję nowych książek Karin Slaughter. To jedna z tych autorek, która pisze powieści, po przeczytaniu których potrzebuję kilku godzin, by otrząsnąć się z szoku. Jesteście ciekawi, czy tak było i tym razem?

Karin Slaughter to amerykańska autorka powieści kryminalnych i thrillerów, która w 2001 roku zadebiutowała powieścią „Zaślepienie”. Książka ta została nominowana do Nagrody Sztyletu przyznawanej przez międzynarodowe Stowarzyszenie Pisarzy Literatury Kryminalnej za literacki debiut. Jej powieści przetłumaczone zostały na 36 języków, a liczbę sprzedanych egzemplarzy szacuje się na 35 milionów.

Longbill Beach, rok 1982. Siedemnastoletnia Emily Vaughn, tak jak jej rówieśnicy, wybiera się na szkolny bal. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że kilka miesięcy wcześniej została wydalona ze szkoły, a powodem tego była nastoletnia ciąża. Emily nie wie, kto jest ojcem dziecka. Najprawdopodobniej została zgwałcona na jednej z imprez, którą zorganizowała jej kilka – najlepsza przyjaciółka Ricky i jej brat Blake, a także przyjaciele Clay i Nardo. Ktoś z nich z pewnością jest ojcem jej dziecka. A może nie. Może jest nim Dean Wexler, zaledwie sześć lat starszy od nich nauczyciel wiedzy o społeczeństwie i strukturach władzy, który tamtej feralnej nocy, nie wiedzieć czemu, odwiózł Emily do domu swoim samochodem? Emily nic nie pamięta, tamtego wieczoru pierwszy raz w życiu zażyła narkotyków, po których straciła kontakt z rzeczywistością. Dziewczyna żyje w nieświadomości, a w jej ciele rośnie mały człowiek. Na własną rękę prowadzi śledztwo, by odnaleźć ojca swojego dziecka. Nigdy jednak nie będzie dane jej poznać prawdy, ponieważ w dniu balu ktoś postanawia ją zabić. Choć Emily została zamordowana, jej córeczka Judith przyszła na świat. Przez czterdzieści lat nie udało się jednak ustalić tożsamości mordercy.

Longbill Beach, rok 2022 r. Andrea Oliver, świeżo upieczona agenta USMS, zjawia się w mieście, by zapewnić ochronę sędzi federalnej Esther Vaughn, której ktoś grozi śmiercią, ale ma tu też do załatwienia prywatną sprawę. Kiedy dwa lata temu Andrea dowiedziała się, że jej ojcem jest pochodzący z Longbill Beach psychopatyczny przywódca sekty dążącej do zbiorowych mordów, postanowiła za wszelką cenę zatrzymać go w więzieniu i udowodnić mu brutalne morderstwo Emily. To właśnie to wyznanie matki, która karmiła córkę kłamstwami przez trzydzieści jeden lat, pchnęło Andreę w szeregi USMS. Czy to możliwe, żeby ojciec Andrei był zabójcą Emily Vaughn? Dokąd doprowadzi prywatne śledztwo agentki Oliver?

Nie wiem, jak to się stało, że przegapiłam pierwszy tom serii o Andrei Oliver i do moich rąk trafiła dopiero druga część. Koniecznie muszę dorwać „Układankę”, bo jestem bardzo ciekawa wcześniejszych losów świeżo upieczonej agentki federalnej.

Karin Slaughter jak zwykle w najlepszej formie. Doskonale przemyślana fabuła, stopniowo budowane napięcie, wielowątkowość i dreszczyk emocji – to charakterystyczne cechy twórczości autorki. Miałam okazję przeczytać już kilka jej książek, bardzo polubiłam Willa Trenta, bohatera jednej z serii. Andrea Oliver również zyskała moją sympatię, ponieważ wyróżnia się niebywałą odwagą i jest jedną z nielicznych bohaterek, która mnie nie irytuje. To twarda babka. Mimo trudnej przeszłości, nie użala się nad swoim losem, wręcz przeciwnie, stawia czoła jego przeciwnościom.

Dalsza część recenzji na: [Adres usunięty]

Miała życie przed sobą. Plany, marzenia i misje chronienia swego nienarodzonego jeszcze dziecka przed światem. Przed ludźmi, którzy potrafią krzywdzić najmocniej. Wszystko to umarło wraz z nią. Miłość, złość, wizja przyszłości i pytania bez odpowiedzi. Przez 40 lat nikt nie sprawił, by mogła zaznać spokoju.

Emily doskonale wiedziała czego chce. Mimo młodego wieku miała jasno nakreślone ścieżki kariery, które sięgały daleko i pięły się wysoko. Marzyła o tym i być może tą odwagą i dojrzałością ściągnęła na siebie uwagę nieodpowiednich osób, przez co w wyniku wykorzystania zaszła w ciążę, co poniekąd przekreśliło jej dotychczasowe wizje przyszłości i zupełnie zmieniło priorytety. Nikt jej nie żałował, nikt nie współczuł i nikt nie poczuwał się do wzięcia odpowiedzialności za dziecko. Szukała więc sama - prawdy, odpowiedzi, może sprawiedliwości. Znalazła jednak jedynie śmierć. A później świat jakby o niej zapomniał.

Po czterdziestu latach sprawa zapomnianej dziewczyny przyciągnęła odpowiednią kobietę. Andrea miała co prawda jedynie stanowić ochronę dla sędzi (matki Emily), ale postanowiła zagłębić się w sprawę skatowanej nastolatki, czując, że poniekąd jest jej to winna. W tragicznej śmierci dziewczyny dopatrywała się okruchów swego prywatnego dramatu.

Karin Slaughter potrafi tworzyć historie, które zajmują umysł i zapisują się w pamięci. Ta powieść zdecydowanie nie jest wyjątkiem. Pod przykrywką kryminalnej zagadki kryje się przede wszystkim niejedna rodzinna tragedia. Emocje buzują a pytania rodzą się na każdym kroku.

Akcja toczy się dwutorowo, a szczątkowe odpowiedzi rozsypane są pomiędzy 1982 a 2022 rokiem. Tam też czai się morderca.

Mocna, trudna i wciągająca historia w genialnej oprawie.

Blog: Wypisz-wymaaaluj

Książka Karin Slaughter „Zapomniana dziewczyna” według mnie była jedną z najlepszych książek, które przeczytałam. Kończąc jeden rozdział, rozpoczynałam od razu następny, dzieło jest nacechowane tajemnicami oraz sekretami co autorka idealnie złączyła w całość.

Historia rozpoczyna się w domu Emily, która szykuje się na bal maturalny. Dzień, który zwiastował Emily szczęście, przyniósł jej jedynie cierpienie. Dziewczyna dopiero kończyła liceum, lecz już była w ciąży, o której mowa na początku książki. Pomimo ogromnej miłości do dziecka oraz chęci do życia dziewczyna zostaje zabita, co przekreśla wszystkie jej marzenia.

Po upływie czterdziestu lat morderstwo młodej Emily nie zostaje odkryte. Jej przyjaciele trzymają się jednej wersji, a rodzina dziewczyny jedynie odizolowała się od społeczeństwa. Jedyną osobą zainteresowaną sprawą Emilii była Andrea Oliver, która była ostatnią szansą na odkrycie prawdy. Szukając sprawiedliwości dla Emily, Andrea ryzykowała własnym życiem, gdyż wiedziała, że musi odkryć prawdę szybciej, niż zabójca zdecyduje ją uciszyć.

Uważam, że książka jest warta uwagi, gdyż odkrywanie prawdy i złożenie wszystkich zagadek w całość jest bardzo wciągające. Z całą pewnością rekomenduje książkę do przeczytania zwłaszcza osobom lubiącym kryminały.

N.Y.

Szkolny Klub Recenzenta

Już dawno żadna książka tak mnie nie zaskoczyła i nie zaabsorbowała. Pewnie na długo pozostanie w mojej głowie...

Pierwsza powieść Karin Slaughter, którą przeczytałam. Dla mnie świetna pozycja!

Emocje, które mnie ogarnęły podczas lektury były różne... od niedowierzania, szoku, smutku, złości począwszy... Nie mogłam się oderwać...

Tajemnice z przeszłości i teraźniejszości, które wychodzą na jaw w toku skrupulatnego śledztwa. Wielowątkowość powieści, która łączy w sobie tak wiele elementów, zastanawiała mnie. Nie wiedziałam jak autorka posplata wszystkie wątki, ale zrobiła to fantastycznie. Zakończenie było dla mnie ogromnym zaskoczeniem.

Tym, co najbardziej mnie zafrapowało był obraz kobiet, niewiele znaczących, podlegających mężczyznom, swoim mężom i ojcom, żyjących według ich zasad. To bardzo bolesny obraz.

Polecam! Świetna książka!